യാ ശശാപ ശപനേന യാഘം മൂരമാദധേ । യാ രസസ്യ ഹരണായ ജാതമാരേഭേ തോകമത്തു സാ
ആർ ശാപം ചൊല്ലി, ദോഷം വരുത്തി, ഭ്രാന്ത് ഉണ്ടാക്കി, രസം മോഷ്ടിക്കാൻ ജനിച്ചവൾ— അവൾ സ്വന്തം മകനെയാണ് തിന്നേണ്ടത്.
പുത്രമത്തു യാതുധാനീഃ സ്വസാരമുത നപ്ത്യമ് । അധാ മിഥോ വികേശ്യോ വി ഘ്നതാം യാതുധാന്യോ വി തൃഹ്യന്താമരായ്യഃ
കപടസ്ത്രി സ്വന്തം മകനെയും സഹോദരിയെയും സഹോദരിയുടെ മകളെയും തിന്നട്ടെ; പിന്നെ കാട്ടുപോലെ ഉള്ളവൾ മറ്റൊരുത്തിയെ നശിപ്പിക്കട്ടെ, കപടസ്ത്രികൾ ഒറ്റയ്ക്കും നശിക്കട്ടെ, ശത്രുക്കൾ ക്ഷയിക്കട്ടെ.
അഭീവര്തേന മണിനാ യേനേന്ദ്രോ അഭിവാവൃധേ । തേനാസ്മാന് ബ്രഹ്മണസ്പതേഽഭി രാഷ്ട്രായ വര്ധയ
ഇന്ദ്രൻ വിജയിച്ച ആ മാണിക്യം കൊണ്ട്, ബ്രഹ്മണസ്പതേ, ഞങ്ങളെ രാജ്യം നേടാൻ ശക്തരാക്കണം.
അഭിവൃത്യ സപത്നാന് അഭി യാ നോ അരാതയഃ । അഭി പൃതന്യന്തം തിഷ്ഠാഭി യോ നോ ദുരസ്യതി
എന്റെ ശത്രുക്കളെയും എതിരാളികളെയും ജയിച്ചശേഷം, ഞങ്ങളെ വഞ്ചിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നവരെ നേരിട്ട് നിലകൊള്ളണം.
അഭി ത്വാ ദേവഃ സവിതാഭി ഷോമോ അവീവൃധത്। അഭി ത്വാ വിശ്വാ ഭൂതാന്യഭീവര്തോ യഥാസസി
ദൈവമായ സവിതാവും സോമവും നിന്നെ ശക്തിയുള്ളവനാക്കി; എല്ലാ ജീവികളും നിന്നെ വിജയിയാക്കി, നീ വിജയിയാണെന്നതുപോലെ.
അഭീവര്തോ അഭിഭവഃ സപത്നക്ഷയണോ മണിഃ । രാഷ്ട്രായ മഹ്യം ബധ്യതാം സപത്നേഭ്യഃ പരാഭുവേ
വിജയവും ശക്തിയും ശത്രുനാശവും നൽകുന്ന മാണിക്യം രാജ്യം നേടാൻ എന്റെ മേൽ കെട്ടപ്പെടട്ടെ, ശത്രുക്കൾക്ക് പരാജയം വരുത്താൻ.
ഉദസൌ സൂര്യോ അഗാദുദിദം മാമകം വചഃ । യഥാഹം ശത്രുഹോഽസാന്യസപത്നഃ സപത്നഹാ
സൂര്യൻ ഉദിച്ചിരിക്കുന്നു, എന്റെ വാക്ക് പുറത്ത് വന്നിരിക്കുന്നു. ഞാൻ ശത്രുക്കളെ ജയിക്കാനും എനിക്കു എതിരാളികളൊന്നും ഇല്ലാത്തവനാവാനും ദുഷ്മന്മാരെ ഇല്ലാതാക്കാനും കഴിയട്ടെ.
സപത്നക്ഷയണോ വൃഷാഭിരഷ്ട്രോ വിഷാസഹിഃ । യഥാഹമേഷാം വീരാണാം വിരാജാനി ജനസ്യ ച
ഞാൻ ശത്രുക്കളെ തകർക്കുന്ന ശക്തനായ കാളയാവട്ടെ, രാജാവായും വിഷം ജയിക്കുന്നവനായി, ഇവിടെയുള്ള വീരന്മാരിലും ജനങ്ങളിലുമെല്ലാം ഞാൻ പ്രകാശിക്കട്ടെ.
വിശ്വേ ദേവാ വസവോ രക്ഷതേമമുതാദിത്യാ ജാഗൃത യൂയമസ്മിന് । മേമം സനാഭിരുത വാന്യനാഭിര്മേമം പ്രാപത്പൌരുഷേയോ വധോ യഃ
എല്ലാ ദേവന്മാരും വസുക്കളും ഈ ആളെ കാത്തുരക്ഷിക്കട്ടെ. ആദിത്യന്മാർ അവനുവേണ്ടി ഉണരട്ടെ. അവനോടൊപ്പം ജനിച്ചവരും മറ്റുള്ളവരും മനുഷ്യർക്കുള്ള മരണവും അവനിൽ വരുത്താതിരിക്കട്ടെ.
യേ വോ ദേവാഃ പിതരോ യേ ച പുത്രാഃ സചേതസോ മേ ശൃണുതേദമുക്തമ് । സര്വേഭ്യോ വഃ പരി ദദാമ്യേതം സ്വസ്ത്യേനം ജരസേ വഹാഥ
ദേവന്മാരേ, പിതാക്കന്മാരേ, പുത്രന്മാരേ, നിങ്ങൾ എല്ലാം ഈ എന്റെ വാക്ക് ശ്രദ്ധിക്കണം. നിങ്ങൾക്കൊക്കെയും ഞാൻ ഈ യാഗം സമർപ്പിക്കുന്നു; അവനെ ആരോഗ്യത്തോടെ വയസ്സുവരെയെത്തിക്കണം.
യേ ദേവാ ദിവി ഷ്ഠ യേ പൃഥിവ്യാം യേ അന്തരിക്ഷ ഓഷധീഷു പശുഷ്വപ്സ്വന്തഃ । തേ കൃണുത ജരസമായുരസ്മൈ ശതമന്യാന് പരി വൃണക്തു മൃത്യൂന്
ആകാശത്തും ഭൂമിയിലും അന്തരീക്ഷത്തിലും ഔഷധികളിലും മൃഗങ്ങളിലും ജലങ്ങളിലും വസിക്കുന്ന ദേവന്മാരേ, അവനു ദീർഘായുസും ശക്തിയും നൽകണം; നൂറു മരണങ്ങൾ അവനെ വിട്ടുപോകട്ടെ.
യേഷാം പ്രയാജാ ഉത വാനുയാജാ ഹുതഭാഗാ അഹുതാദശ്ച ദേവാഃ । യേഷാം വഃ പഞ്ച പ്രദിശോ വിഭക്താസ്താന് വോ അസ്മൈ സത്രസദഃ കൃണോമി
ആദ്യയാഗവും അവസാനയാഗവും ഹോമവിഭാഗങ്ങളും അഹുതികളും ദേവന്മാർക്കുള്ളവയാണ്; അങ്ങയുടെ അഞ്ചു ദിക്കുകളും വിഭജിച്ചിരിക്കുന്നു. ആ സത്രസദസുകൾ അവനുവേണ്ടി ഞാൻ നിശ്ചയിക്കുന്നു.
ആശാനാമാശാപാലേഭ്യശ്ചതുര്ഭ്യോ അമൃതേഭ്യഃ । ഇദം ഭൂതസ്യാധ്യക്ഷേഭ്യോ വിധേമ ഹവിഷാ വയമ്
ആശയുടെ നാലു രക്ഷകര്ക്കും അമൃതന്മാർക്കും സകലഭൂതങ്ങളുടെ കാവൽക്കാര്ക്കും ഞങ്ങൾ ഈ ഹോമം സമർപ്പിക്കുന്നു.
യ ആശാനാമാശാപാലാശ്ചത്വാര സ്ഥന ദേവാഃ । തേ നോ നിര്ഋത്യാഃ പാശേഭ്യോ മുഞ്ചതാംഹസോഅംഹസഃ
നാലു ആശരക്ഷകരായ ദേവന്മാരേ, നിങ്ങൾ ഞങ്ങളെ ദുരിതത്തിന്റെ പാശങ്ങളിൽ നിന്നും ദോഷങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിപ്പിക്കണം.
അസ്രാമസ്ത്വാ ഹവിഷാ യജാമ്യശ്ലോണസ്ത്വാ ഘൃതേന ജുഹോമി । യ ആശാനാമാശാപാലസ്തുരീയോ ദേവഃ സ നഃ സുഭൂതമേഹ വക്ഷത്
ഹോമംകൊണ്ട് ഞാൻ നിന്നെ ആരാധിക്കുന്നു; നെയ്യ് അർപ്പിക്കുന്നു. നാലാമത്തെ ആശരക്ഷകനായ ദേവൻ ഞങ്ങൾക്കു നല്ല ജീവിതം നൽകട്ടെ.
സ്വസ്തി മാത്ര ഉത പിത്രേ നോ അസ്തു സ്വസ്തി ഗോഭ്യോ ജഗതേ പുരുഷേഭ്യഃ । വിശ്വം സുഭൂതം സുവിദത്രം നോ അസ്തു ജ്യോഗേവ ദൃശേമ സൂര്യമ്
അമ്മക്കും അച്ഛനും, പശുക്കൾക്കും ലോകത്തിനും മനുഷ്യർക്കും ക്ഷേമം ഉണ്ടാകട്ടെ. എല്ലാം നന്മയോടെ, ഐശ്വര്യത്തോടെയും ഞങ്ങൾക്കുണ്ടാകട്ടെ; ഞങ്ങൾ ദീർഘകാലം സൂര്യനെ കാണട്ടെ.
ഇദം ജനാസോ വിദഥ മഹദ്ബ്രഹ്മ വദിഷ്യതി । ന തത്പൃഥിവ്യാം നോ ദിവി യേന പ്രാണന്തി വീരുധഃ
ജനങ്ങളേ, അറിയൂ: മഹത്തായ ബ്രഹ്മം സംസാരിക്കും. സസ്യങ്ങൾക്ക് ജീവൻ നൽകുന്നത് ഭൂമിയിലോ ആകാശത്തിലോ ഒന്നുമില്ല.
അന്തരിക്ഷ ആസാം സ്ഥാമ ശ്രാന്തസദാമിവ । ആസ്ഥാനമസ്യ ഭൂതസ്യ വിദുഷ്ടദ്വേധസോ ന വാ
അവയുടെ വാസസ്ഥലം അന്തരീക്ഷമാണ്, വിശ്രമിക്കുന്നവരെപ്പോലെ. ഈ സത്വത്തിന്റെ സ്ഥാനം ജ്ഞാനമുള്ള സ്രഷ്ടാവിന് അറിയാം, അല്ലെങ്കിൽ അറിയില്ല.
യദ്രോദസീ രേജമാനേ ഭൂമിശ്ച നിരതക്ഷതമ് । ആര്ദ്രം തദദ്യ സര്വദാ സമുദ്രസ്യേവ ശ്രോത്യാഃ
ഭൂമി ആകാശം ഇളകുമ്പോഴും ഭൂമി അളക്കുമ്പോഴും, ഇന്നും എല്ലായ്പ്പോഴും അത് സമുദ്രജലത്തെപ്പോലെ ഈർപ്പമുള്ളതായിരിക്കും.
വിശ്വമന്യാമഭീവാര തദന്യസ്യാമധി ശ്രിതമ് । ദിവേ ച വിശ്വവേദസേ പൃഥിവ്യൈ ചാകരം നമഃ
എല്ലാം മറ്റൊന്നാൽ മൂടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, മറ്റൊന്നിൽ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു. സർവ്വജ്ഞനായ ആകാശത്തെയും ഭൂമിയെയും ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
ഹിരണ്യവര്ണാഃ ശുചയഃ പാവകാ യാസു ജാതഃ സവിതാ യാസ്വഗ്നിഃ । യാ അഗ്നിം ഗര്ഭം ദധിരേ സുവര്ണാസ്താ ന ആപഃ ശം സ്യോനാ ഭവന്തു
പൊന്നനയുള്ള, ശുദ്ധവും പ്രകാശമുള്ളതുമായ ആ ജലങ്ങളിൽ സവിതാവും അഗ്നിയും ജനിച്ചു; അഗ്നിയെ ഗർഭമായി ധരിക്കുന്ന ആ വെള്ളങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്കു ശാന്തിയും ക്ഷേമവും നൽകട്ടെ.
യാസാം രാജാ വരുണോ യാതി മധ്യേ സത്യാനൃതേ അവപശ്യന് ജനാനാമ് । യാ അഗ്നിം ഗര്ഭം ദധിരേ സുവര്ണാസ്താ ന ആപഃ ശം സ്യോനാ ഭവന്തു
അവയുടെ നടുവിൽ വരുൺ രാജാവ് സത്യം അസത്യം തിരിച്ചറിയുന്നു; അഗ്നിയെ ഗർഭമായി ധരിക്കുന്ന ആ വെള്ളങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്കു ശാന്തിയും ക്ഷേമവും നൽകട്ടെ.
യാസാം ദേവാ ദിവി കൃണ്വന്തി ഭക്ഷം യാ അന്തരിക്ഷേ ബഹുധാ ഭവന്തി । യാ അഗ്നിം ഗര്ഭം ദധിരേ സുവര്ണാസ്താ ന ആപഃ ശം സ്യോനാ ഭവന്തു
ദേവന്മാർ ആകാശത്തിൽ ഭക്ഷ്യമായി ആ ജലങ്ങൾ ഒരുക്കുന്നു; അന്തരീക്ഷത്തിൽ പല രൂപത്തിൽ അവ നിലകൊള്ളുന്നു; അഗ്നിയെ ഗർഭമായി ധരിക്കുന്ന ആ വെള്ളങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്കു ശാന്തിയും ക്ഷേമവും നൽകട്ടെ.
ശിവേന മാ ചക്ഷുഷാ പശ്യതാപഃ ശിവയാ തന്വോപ സ്പൃശത ത്വചം മേ । ഘൃതശ്ചുതഃ ശുചയോ യാഃ പാവകാസ്താ ന ആപഃ ശം സ്യോനാ ഭവന്തു
ശുഭദൃഷ്ടിയോടെ നിങ്ങൾ എന്നെ നോക്കണം, വെള്ളങ്ങളേ; ശുഭസ്പർശത്തോടെ എന്റെ ചർമ്മം തൊടണം. നെയ്യുപചാരമുള്ള ശുദ്ധവും പ്രകാശമുള്ളതുമായ ആ വെള്ളങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്കു ശാന്തിയും ക്ഷേമവും നൽകട്ടെ.
ഇയം വീരുന് മധുജാതാ മധുനാ ത്വാ ഖനാമസി । മധോരധി പ്രജാതാസി സാ നോ മധുമതസ്കൃധി
ഇവൾ മധുരത്തിൽ ജനിച്ച വീരു ആണ്; ഞങ്ങൾ മധുരം കൊണ്ടു നിന്നെ പുറത്തെടുക്കുന്നു. നീ മധുരത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ചവളാണ്; ഞങ്ങളെ മധുരം നിറഞ്ഞവരാക്കണേ.
ജിഹ്വായാ അഗ്രേ മധു മേ ജിഹ്വാമൂലേ മധൂലകമ് । മമേദഹ ക്രതാവസോ മമ ചിത്തമുപായസി
എന്റെ നാവിന്റെ അറ്റത്ത് മധുരം ഉണ്ട്, നാവിന്റെ വേരിൽ മധുരരസം ഉണ്ട്. എന്റെ വാക്കുകൾ എല്ലാവർക്കും ഇഷ്ടപ്പെടാൻ ഇടയാകട്ടെ; എന്റെ മനസ്സ് നിന്റെ അടുക്കലേക്ക് ആകർഷിക്കപ്പെടട്ടെ.
മധുമന് മേ നിക്രമണം മധുമന് മേ പരായണമ് । വാചാ വദാമി മധുമദ്ഭൂയാസം മധുസംദൃശഃ
എന്റെ സമീപനം മധുരമായിരിക്കട്ടെ, എന്റെ പിരിയലും മധുരമായിരിക്കട്ടെ. ഞാൻ സംസാരിക്കുന്നത് മധുരം നിറഞ്ഞതായിരിക്കട്ടെ; ഞാൻ മറ്റുള്ളവർക്ക് മധുരംപോലെ തോന്നുന്നവനാകട്ടെ.
മധോരസ്മി മധുതരോ മദുഘാന് മധുമത്തരഃ । മാമിത്കില ത്വം വനാഃ ശാഖാം മധുമതീമിവ
ഞാൻ മധുരത്തിൽ നിന്നവൻ, മധുരത്തേക്കാൾ കൂടുതൽ മധുരം ഉള്ളവൻ, മധുരം നിറഞ്ഞവരിൽ ഏറ്റവും മധുരം ഉള്ളവൻ. കാട്ടേ, മധുരം നിറഞ്ഞ ശാഖയെപോലെ എന്നെ പൊട്ടിക്കളയരുതേ.
പരി ത്വാ പരിതത്നുനേക്ഷുണാഗാമവിദ്വിഷേ । യഥാ മാം കമിന്യസോ യഥാ മന് നാപഗാ അസഃ
നിനക്ക് ചുറ്റും ഞാൻ ഇഷ്ടമുള്ള ഇഞ്ചി ചുറ്റുന്നു, വൈരാഗ്യമില്ലാതെ വരുന്നവർക്കായി. സ്ത്രീകൾ എന്നെ ആഗ്രഹിക്കട്ടെ, പുരുഷന്മാർ എന്നിൽ നിന്ന് മാറിപ്പോകാതിരിക്കട്ടെ.
യദാബധ്നന് ദാക്ഷായണാ ഹിരണ്യം ശതാനീകായ സുമനസ്യമാനാഃ । തത്തേ ബധ്നാമ്യായുഷേ വര്ചസേ ബലായ ദീര്ഘായുത്വായ ശതശാരദായ
ദക്ഷന്റെ സന്തതികൾ സന്തോഷത്തോടെ ശതധ്വജിക്ക് പൊന്നു കെട്ടിയപ്പോൾ, ഞാൻ ഇത് നിനക്കു കെട്ടുന്നു—ദീർഘായുസ്സിനും, തേജസ്സിനും, ശക്തിക്കും, നീണ്ടായുസ്സിനും, നൂറ് ശരദ്കാലങ്ങൾ ജീവിക്കാൻ.