നാസ്യ ക്ഷത്താ നിഷ്കഗ്രീവഃ സൂനാനാമേത്യഗ്രതഃ । യസ്മിന് രാഷ്ട്രേ നിരുധ്യതേ ബ്രഹ്മജായാചിത്ത്യാ
ബ്രാഹ്മണന്റെ ഭാര്യ തടവിൽ കഴിയുന്ന രാജ്യത്തിൽ, മുത്ത് കണികകളുള്ള മാല ധരിച്ച ദാസൻ മക്കളുടെ മുന്നിൽ വരികയില്ല.
നാസ്യ ശ്വേതഃ കൃഷ്ണകര്ണോ ധുരി യുക്തോ മഹീയതേ । യസ്മിന് രാഷ്ട്രേ നിരുധ്യതേ ബ്രഹ്മജായാചിത്ത്യാ
ബ്രാഹ്മണന്റെ ഭാര്യ തടവിൽ കഴിയുന്ന രാജ്യത്തിൽ, കറുത്ത ചെവിയുള്ള വെള്ള കാളയെ ഉഴുവാൻ കെട്ടി കഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നില്ല.
നാസ്യ ക്ഷേത്രേ പുഷ്കരിണീ നാണ്ഡീകം ജായതേ ബിസമ് । യസ്മിന് രാഷ്ട്രേ നിരുധ്യതേ ബ്രഹ്മജായാചിത്ത്യാ
ബ്രാഹ്മണന്റെ ഭാര്യ തടവിൽ കഴിയുന്ന രാജ്യത്തിലെ വയലിൽ, താമരക്കുളം അല്ലെങ്കിൽ താമരക്കൊമ്പ് ഉണ്ടാകില്ല.
നാസ്മൈ പൃശ്നിം വി ദുഹന്തി യേഽസ്യാ ദോഹമുപാസതേ । യസ്മിന് രാഷ്ട്രേ നിരുധ്യതേ ബ്രഹ്മജായാചിത്ത്യാ
ബ്രാഹ്മണന്റെ ഭാര്യ തടവിൽ കഴിയുന്ന രാജ്യത്തിൽ, അവളുടെ പാൽ കെടുകാർ പാൽകറിയുള്ള പശുവിനെ ആരും അവനുവേണ്ടി പാൽകുറയില്ല.
നാസ്യ ധേനുഃ കല്യാണീ നാനഡ്വാന്ത്സഹതേ ധുരമ് । വിജാനിര്യത്ര ബ്രാഹ്മണോ രാത്രിം വസതി പാപയാ
പാപത്തിൽ ബ്രാഹ്മണൻ രാത്രികാലം കഴിയുന്ന സ്ഥലത്ത്, അവന്റെ നല്ല പശു കാളയോടൊപ്പം ചുമടു സഹിക്കില്ല.
5.18 നൈതാം തേ ദേവാ അദദുസ്തുഭ്യം നൃപതേ അത്തവേ । മാ ബ്രാഹ്മണസ്യ രാജന്യ ഗാം ജിഘത്സോ അനാദ്യാമ്
രാജാവേ, ദേവന്മാർ ഈ പശുവിനെ നിനക്കോ കാട്ടിലോ നൽകിയിട്ടില്ല. ക്ഷത്രിയാ, ബ്രാഹ്മണന്റെ പുരാതന പശുവിനെ ആഗ്രഹിക്കരുത്.
അക്ഷദ്രുഗ്ധോ രാജന്യഃ പാപ ആത്മപരാജിതഃ । സ ബ്രാഹ്മണസ്യ ഗാമദ്യാദദ്യ ജീവാനി മാ ശ്വഃ
പാശം, കോപം, ദുഷ്പ്രവൃത്തി എന്നിവകൊണ്ട് അന്ധനായും, സ്വയം തോറ്റവനും ആയ ക്ഷത്രിയൻ ബ്രാഹ്മണന്റെ പശുവിനെ പിടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചാൽ, അവൻ ഇന്നുതന്നെ മരിക്കട്ടെ, നാളെയല്ല.
ആവിഷ്ടിതാഘവിഷാ പൃദാകൂരിവ ചര്മണാ । സാ ബ്രാഹ്മണസ്യ രാജന്യ തൃഷ്ടൈഷാ ഗൌരനാദ്യാ
പാപത്തിന്റെ വിഷം പുതുതായി മൂടിയതുപോലെ, ബ്രാഹ്മണന്റെ പശു ക്ഷത്രിയാ, ഭയങ്കരവും ഭക്ഷിക്കാൻ പാടില്ലാത്തതുമാണ്.
നിര്വൈ ക്ഷത്രം നയതി ഹന്തി വര്ചോഽഗ്നിരിവാരബ്ധോ വി ദുനോതി സര്വമ് । യോ ബ്രാഹ്മണം മന്യതേ അന്നമേവ സ വിഷസ്യ പിബതി തൈമാതസ്യ
യുദ്ധശക്തിയെ അകറ്റുകയും, പ്രകാശം നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; തീപോലെ എല്ലാം കത്തിച്ചുടയ്ക്കുന്നു. ബ്രാഹ്മണനെ വെറും ഭക്ഷ്യമായി കാണുന്നവൻ വിഷം കുടിക്കുന്നതുപോലെയാണ്; അങ്ങനെ ചെയ്തതുകൊണ്ടുതന്നെ അവൻ നശിക്കുന്നു.
യ ഏനം ഹന്തി മൃദും മന്യമാനോ ദേവപീയുര്ധനകാമോ ന ചിത്താത്। സം തസ്യേന്ദ്രോ ഹൃദയേഽഗ്നിമിന്ധേ ഉഭേ ഏനം ദ്വിഷ്ടോ നഭസീ ചരന്തമ്
ബ്രാഹ്മണൻ ദയാളുവാണെന്ന് കരുതി, സ്വർഗ്ഗീയമായത് ആഗ്രഹിച്ച്, അവനെ കൊല്ലുന്നവന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ഇന്ദ്രൻ തീ കൊളുത്തുന്നു; ആകാശവും ഭൂമിയും അവനെ വെറുക്കുന്നു, അവൻ എവിടെയെങ്കിലും നടന്നാലും.
ന ബ്രാഹ്മണോ ഹിംസിതവ്യോഽഗ്നിഃ പ്രിയതനോരിവ । സോമോ ഹ്യസ്യ ദായാദ ഇന്ദ്രോ അസ്യാഭിശസ്തിപാഃ
ബ്രാഹ്മണനെ ഒരിക്കലും ഉപദ്രവിക്കരുത്, വീട്ടിലെ പ്രിയപ്പെട്ട തീയെ പോലെ. സോമൻ അവന്റെ അവകാശിയും, ഇന്ദ്രൻ ശാപങ്ങളിൽ നിന്ന് അവനെ രക്ഷിക്കുന്നവനും ആണു.
ശതാപാഷ്ഠാം നി ഗിരതി താം ന ശക്നോതി നിഃഖിദമ് । അന്നം യോ ബ്രഹ്മണാം മല്വഃ സ്വാദ്വദ്മീതി മന്യതേ
നൂറ് അസ്ഥികളുള്ളവനെ താഴെ ഇട്ടാലും, അവനെ പൂർണ്ണമായി കീഴടക്കാൻ കഴിയില്ല. ബ്രാഹ്മണന്റെ ഭക്ഷണം രുചികരമാണെന്ന് കരുതി, 'ഞാൻ അതു കഴിക്കും' എന്ന് പറയുന്നവൻ മൂഢനാണ്.
ജിഹ്വാ ജ്യാ ഭവതി കുല്മലം വാങ്നാഡീകാ ദന്താസ്തപസാഭിദിഗ്ധാഃ । തേഭിര്ബ്രഹ്മാ വിധ്യതി ദേവപീയൂന് ഹൃദ്ബലൈര്ധനുര്ഭിര്ദേവജൂതൈഃ
അവന്റെ നാവ് വില്ലിന്റെ നാരായി മാറുന്നു, വാക്ക് വില്ലായിരിക്കുന്നു, പല്ലുകൾ തപസ്സുകൊണ്ട് മൂർച്ചയാർജ്ജിക്കുന്നു. ഈ ശക്തികളാൽ, ഹൃദയബലത്താൽ, ദൈവങ്ങൾ നയിക്കുന്ന വില്ലുകൾകൊണ്ട്, ബ്രാഹ്മണൻ ദൈവസംബന്ധമായത് കഴിക്കുന്നവരെ സംഹരിക്കുന്നു.
തീക്ഷ്ണേഷവോ ബ്രാഹ്മണാ ഹേതിമന്തോ യാമസ്യന്തി ശരവ്യാം ന സാ മൃഷാ । അനുഹായ തപസാ മന്യുനാ ചോത ദൂരാദവ ഭിന്ദന്ത്യേനമ്
ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകളും ആയുധങ്ങളും ഉണ്ട്; അവരുടെ അമ്പുകൾ ഒരിക്കലും തെറ്റാറില്ല. തപസ്സും കോപവും കൊണ്ടു, ദൂരത്തുനിന്നും പോലും അവർ ശത്രുവിനെ തുളയ്ക്കുന്നു.
യേ സഹസ്രമരാജന്ന് ആസന് ദശശതാ ഉത । തേ ബ്രാഹ്മണസ്യ ഗാം ജഗ്ധ്വാ വൈതഹവ്യാഃ പരാഭവന്
രാജാവേ, ആയിരം പേരുണ്ടായിരുന്നവരും, പത്ത് നൂറ് പേരുണ്ടായിരുന്നവരും, ബ്രാഹ്മണന്റെ പശു കഴിച്ചതിനുശേഷം, വൈതഹവ്യന്മാർ നശിച്ചു.
ഗൌരേവ താന് ഹന്യമാനാ വൈതഹവ്യാമവാതിരത്। യേ കേസരപ്രാബന്ധായാശ്ചരമാജാമപേചിരന്
ഒരു പശുവിനെ കൊല്ലുന്നതുപോലെ, വൈതഹവ്യന്മാർ നശിച്ചു; അവളുടെ അന്ത്യമായ കേശം മുറിച്ചവരും അപ്രത്യക്ഷമായി.
ഏകശതം താ ജനതാ യാ ഭൂമിര്വ്യധൂനുത । പ്രജാം ഹിംസിത്വാ ബ്രാഹ്മണീമസംഭവ്യം പരാഭവന്
ആ ജനങ്ങളിൽ നൂറുപേർ മാത്രം ശേഷിച്ചു; ഭൂമി അവരെ തള്ളിക്കളഞ്ഞു. ബ്രാഹ്മണന്റെ സന്തതിയെ ഉപദ്രവിച്ചവരെ ദുർഗതിയാണ് കാത്തിരുന്നത്.
ദേവപീയുശ്ചരതി മര്ത്യേഷു ഗരഗീര്ണോ ഭവത്യസ്ഥിഭൂയാന് । യോ ബ്രാഹ്മണം ദേവബന്ധും ഹിനസ്തി ന സ പിതൃയാണമപ്യേതി ലോകമ്
ദൈവസംബന്ധമായത് കഴിക്കുന്നവൻ മനുഷ്യരിൽ നടക്കുന്നു, വിഷം നിറഞ്ഞവനായി അസ്ഥിയായി മാറുന്നു. ദൈവസുഹൃത്ത് ബ്രാഹ്മണനെ ഉപദ്രവിക്കുന്നവൻ പിതൃലോകം പോലും കാണില്ല.
അഗ്നിര്വൈ നഃ പദവായഃ സോമോ ദായാദ ഉച്യതേ । ഹന്താഭിശസ്തേന്ദ്രസ്തഥാ തദ്വേധസോ വിദുഃ
അഗ്നിയാണ് ഞങ്ങളുടെ വഴികാട്ടി, സോമൻ അവകാശി എന്ന് പറയുന്നു. ശാപങ്ങളെ സംഹരിക്കുന്നവൻ ഇന്ദ്രൻ; ഇതാണ് ജ്ഞാനികൾ അറിയുന്നത്.
ഇഷുരിവ ദിഗ്ധാ നൃപതേ പൃദാകൂരിവ ഗോപതേ । സാ ബ്രാഹ്മണസ്യേഷുര്ഘോരാ തയാ വിധ്യതി പീയതഃ
രാജാവേ, വിഷം പുരണ്ട അമ്പുപോലും മൂർച്ചയുള്ള കുത്തുപോലും ബ്രാഹ്മണന്റെ അമ്പ് ഭയാനകമാണ്; അതുകൊണ്ടു അവൻ ഭക്ഷിക്കുന്നവനെ തകർക്കുന്നു.
അതിമാത്രമവര്ധന്ത നോദിവ ദിവമസ്പൃശന് । ഭൃഗും ഹിംസിത്വാ സൃഞ്ജയാ വൈതഹവ്യാഃ പരാഭവന്
അവർ അതിരുവിട്ടു വളർന്നു, ആകാശത്തെത്തിയില്ല; ഭൃഗുവിനെ ഉപദ്രവിച്ചതിനാൽ സൃഞ്ജയരും വൈതഹവ്യരും നശിച്ചു.
യേ ബൃഹത്സാമാനമാങ്ഗിരസമാര്പയന് ബ്രാഹ്മണം ജനാഃ । പേത്വസ്തേഷാമുഭയാദമവിസ്തോകാന്യാവയത്
വലിയ സാമഗാനക്കാരനായ ബ്രാഹ്മണനെ കൈമാറിയ ജനങ്ങൾ വീണുപോയി; അവരുടെ മൂപ്പന്മാരും കുട്ടികളും ഇല്ലാതായി.
യേ ബ്രാഹ്മണം പ്രത്യഷ്ഠീവന് യേ വാസ്മിഞ്ഛുല്കമീഷിരേ । അസ്നസ്തേ മധ്യേ കുല്യായാഃ കേശാന് ഖാദന്ത ആസതേ
ബ്രാഹ്മണനെ പുറത്താക്കിയവരും, അവനുവേണ്ടി വില തേടിയവരും, ഇപ്പോൾ വെള്ളത്തിൽ ഇരുന്നു സ്വന്തം മുടി കഴിക്കുന്നു.
ബ്രഹ്മഗവീ പച്യമാനാ യാവത്സാഭി വിജങ്ഗഹേ । തേജോ രാഷ്ട്രസ്യ നിര്ഹന്തി ന വീരോ ജായതേ വൃഷാ
ബ്രാഹ്മണന്റെ പശു വേവുന്നിടത്തോളം അവൾ ചുറ്റി നടക്കുന്നു; അവളുടെ ശക്തി രാജ്യത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നു, അവിടെ വീരന്മാർ ജനിക്കാറില്ല.
ക്രൂരമസ്യാ ആശസനം തൃഷ്ടം പിശിതമസ്യതേ । ക്ഷീരം യദസ്യാഃ പീയതേ തദ്വൈ പിതൃഷു കില്ബിഷമ്
അവളുടെ ശാപം ഭയാനകമാണ്, അവളുടെ മാംസം കടുപ്പമാണ്; അവളുടെ പാലു കുടിക്കുന്നവർക്കു പിതാക്കന്മാരിൽ പാപം ഉണ്ടാകും.
ഉഗ്രോ രാജാ മന്യമാനോ ബ്രാഹ്മണം യോ ജിഘത്സതി । പരാ തത്സിച്യതേ രാഷ്ട്രം ബ്രാഹ്മണോ യത്ര ജീയതേ
താൻ ശക്തനാണെന്ന് കരുതി ബ്രാഹ്മണനെ ഉപദ്രവിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന രാജാവിന്റെ രാജ്യം അവിടെയില്ലാതാകും, ബ്രാഹ്മണൻ ജീവിക്കുന്നിടത്ത്.
അഷ്ടാപദീ ചതുരക്ഷീ ചതുഃശ്രോത്രാ ചതുര്ഹനുഃ । ദ്വ്യാസ്യാ ദ്വിജിഹ്വാ ഭൂത്വാ സാ രാഷ്ട്രമവ ധൂനുതേ ബ്രഹ്മജ്യസ്യ
എട്ട് കാലുകളും നാല് കണ്ണുകളും നാല് ചെവികളും നാല് താടികളും രണ്ട് വായുകളും രണ്ട് നാവുകളും ഉള്ള അവൾ, ബ്രാഹ്മണനെ കൊല്ലുന്നവൾ, രാജ്യം കുലുക്കുന്നു.
തദ്വൈ രാഷ്ട്രമാ സ്രവതി നാവം ഭിന്നാമിവോദകമ് । ബ്രഹ്മാണം യത്ര ഹിംസന്തി തദ്രാഷ്ട്രം ഹന്തി ദുഛുനാ
ബ്രാഹ്മണനെ ഉപദ്രവിക്കുന്നിടത്ത് രാജ്യം തകർന്ന കപ്പലിൽ നിന്ന് വെള്ളം ചോർന്നുപോകുന്നതുപോലെ ഒഴുകിപ്പോകുന്നു; അങ്ങനെയുള്ള രാജ്യം ദുഷ്ടത കൊണ്ട് നശിക്കുന്നു.
തം വൃക്ഷാ അപ സേധന്തി ഛായാം നോ മോപ ഗാ ഇതി । യോ ബ്രാഹ്മണസ്യ സദ്ധനമഭി നാരദ മന്യതേ
ബ്രാഹ്മണന്റെ സമ്പത്ത് ആഗ്രഹിക്കുന്നവനെ, 'അവന്റെ നിഴൽ പോലും ഞങ്ങളിലേക്കു വരരുത്' എന്ന് വൃക്ഷങ്ങൾ അകറ്റുന്നു, നാരദാ.
വിഷമേതദ്ദേവകൃതം രാജാ വരുണോഽബ്രവീത്। ന ബ്രാഹ്മണസ്യ ഗാം ജഗ്ധ്വാ രാസ്ത്രേ ജാഗാര കശ്ചന
ദേവന്മാർ ഉണ്ടാക്കിയ വിഷമാണിതെന്ന് രാജാവായ വരുണൻ പറഞ്ഞു; ബ്രാഹ്മണന്റെ പശു തിന്നവൻ ഒരിക്കലും രാജ്യത്ത് നന്മയോടെ ജീവിക്കില്ല.