യാമാഹുസ്താരകൈഷാ വികേശീതി ദുച്ഛുനാം ഗ്രാമമവപദ്യമാനാമ് । സാ ബ്രഹ്മജായാ വി ദുനോതി രാഷ്ട്രം യത്ര പ്രാപാദി ശശ ഉല്കുഷീമാന്
താരകളെപ്പോലെ കേശം ചിതറുന്ന, ദുരിതം villageില് കൊണ്ടുവരുന്നവളെ അവർ വിളിക്കുന്നു. അവളാണ് ബ്രാഹ്മണന്റെ ഭാര്യ. കുരുവിന്റെ അടയാളം കൊണ്ടു വന്ന ശശി എത്തിയിടത്ത് അവൾ രാജ്യം ചിതറിക്കുന്നു.
ബ്രഹ്മചാരീ ചരതി വേവിഷദ്വിഷഃ സ ദേവാനാം ഭവത്യേകമങ്ഗമ് । തേന ജായാമന്വവിന്ദദ്ബൃഹസ്പതിഃ സോമേന നീതാം ജുഹ്വം ന ദേവാഃ
ബ്രഹ്മചാരി വൈരാഗ്യത്തോടെ നടക്കുന്നു; ദേവന്മാരുടെ ഭാഗമാകുന്നു. അങ്ങനെ ബ്രഹസ്പതി, ദേവന്മാർ സോമന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ ഹോമം പോലെ കൊണ്ടുപോയ ഭാര്യയെ വീണ്ടും കണ്ടെത്തി.
ദേവാ വാ ഏതസ്യാമവദന്ത പൂര്വേ സപ്തഋഷയസ്തപസാ യേ നിഷേദുഃ । ഭീമാ ജായാ ബ്രാഹ്മണസ്യാപനീതാ ദുര്ധാം ദധാതി പരമേ വ്യോമന്
ദേവന്മാരും, തപസ്സിൽ ഇരുന്ന പുരാതന സപ്തർഷിമാരും അവളെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞു. ഭയാനകമായ ബ്രാഹ്മണന്റെ ഭാര്യയെ അകറ്റിയാൽ, അവൾ പരമാകാശത്തിൽ വലിയ ഭാരം ഇടുന്നു.
യേ ഗര്ഭാ അവപദ്യന്തേ ജഗദ്യച്ചാപലുപ്യതേ । വീരാ യേ തൃഹ്യന്തേ മിഥോ ബ്രഹ്മജായാ ഹിനസ്തി താന്
ഏതെങ്കിലും ഗർഭങ്ങൾ നശിച്ചാൽ, ചലിക്കുന്നതെന്തും ഇല്ലാതായാൽ, പരസ്പരം യുദ്ധത്തിൽ വീരന്മാർ വീണാൽ — അവരെല്ലാം ബ്രാഹ്മണന്റെ ഭാര്യയാണ് ദോഷം ചെയ്യുന്നത്.
ഉത യത്പതയോ ദശ സ്ത്രിയാഃ പൂര്വേ അബ്രാഹ്മണാഃ । ബ്രഹ്മാ ചേദ്ധസ്തമഗ്രഹീത്സ ഏവ പതിരേകധാ
ഒരു സ്ത്രീക്ക് മുമ്പ് പത്ത് ഭർത്താക്കന്മാർ ബ്രാഹ്മണന്മാർ അല്ലാതിരുന്നാലും, ബ്രാഹ്മണൻ അവളുടെ കൈ പിടിച്ചാൽ, അവനാണ് സത്യമായ ഭർത്താവ്.
ബ്രാഹ്മണ ഏവ പതിര്ന രാജന്യോ ന വൈശ്യഃ । തത്സൂര്യഃ പ്രബ്രുവന്ന് ഏതി പഞ്ചഭ്യോ മാനവേഭ്യഃ
ബ്രാഹ്മണനാണ് ഭർത്താവ്; ക്ഷത്രിയനും വൈശ്യനും അല്ല. ഈ സത്യം സൂര്യൻ മനുഷ്യരിൽ അഞ്ചു വർഗ്ഗങ്ങൾക്കുമാണ് പ്രസ്താവിക്കുന്നത്.
പുനര്വൈ ദേവാ അദദുഃ പുനര്മനുഷ്യാ അദദുഃ । രാജാനഃ സത്യം ഗൃഹ്ണാനാ ബ്രഹ്മജായാം പുനര്ദദുഃ
ദേവന്മാരും മനുഷ്യരും അവളെ തിരികെ നൽകി. സത്യം പാലിക്കുന്ന രാജാക്കന്മാർ ബ്രാഹ്മണന്റെ ഭാര്യയെ തിരികെ നൽകി.
പുനര്ദായ ബ്രഹ്മജായാം കൃത്വാ ദേവൈര്നികില്ബിഷമ് । ഊര്ജം പൃഥിവ്യാ ഭക്ത്വോരുഗായമുപാസതേ
ദേവന്മാരോടൊപ്പം ബ്രാഹ്മണന്റെ ഭാര്യയെ കുറ്റം ഇല്ലാതെ തിരികെ നൽകി, അവർ ഭൂമിയിലെ ഉണ്ണും, സമൃദ്ധിപ്രശംസയും അനുഭവിക്കുന്നു.
നാസ്യ ജായാ ശതവാഹീ കല്യാണീ തല്പമാ ശയേ । യസ്മിന് രാഷ്ട്രേ നിരുധ്യതേ ബ്രഹ്മജായാചിത്ത്യാ
ബ്രാഹ്മണന്റെ ഭാര്യയെ തടവിൽ വെക്കുന്ന രാജ്യത്തിൽ, അവന്റെ ഭാര്യ ശോഭയുള്ള കിടക്കയിൽ കിടക്കില്ല.
ന വികര്ണഃ പൃഥുശിരാസ്തസ്മിന് വേശ്മനി ജായതേ । യസ്മിന് രാഷ്ട്രേ നിരുധ്യതേ ബ്രഹ്മജായാചിത്ത്യാ
ബ്രാഹ്മണന്റെ ഭാര്യ തടവിൽ കഴിയുന്ന രാജ്യത്തിലെ വീട്ടിൽ, കാത് മുറിച്ചവനോ വലിയ തലയുള്ളവനോ ജനിക്കില്ല.
നാസ്യ ക്ഷത്താ നിഷ്കഗ്രീവഃ സൂനാനാമേത്യഗ്രതഃ । യസ്മിന് രാഷ്ട്രേ നിരുധ്യതേ ബ്രഹ്മജായാചിത്ത്യാ
ബ്രാഹ്മണന്റെ ഭാര്യ തടവിൽ കഴിയുന്ന രാജ്യത്തിൽ, മുത്ത് കണികകളുള്ള മാല ധരിച്ച ദാസൻ മക്കളുടെ മുന്നിൽ വരികയില്ല.
നാസ്യ ശ്വേതഃ കൃഷ്ണകര്ണോ ധുരി യുക്തോ മഹീയതേ । യസ്മിന് രാഷ്ട്രേ നിരുധ്യതേ ബ്രഹ്മജായാചിത്ത്യാ
ബ്രാഹ്മണന്റെ ഭാര്യ തടവിൽ കഴിയുന്ന രാജ്യത്തിൽ, കറുത്ത ചെവിയുള്ള വെള്ള കാളയെ ഉഴുവാൻ കെട്ടി കഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നില്ല.
നാസ്യ ക്ഷേത്രേ പുഷ്കരിണീ നാണ്ഡീകം ജായതേ ബിസമ് । യസ്മിന് രാഷ്ട്രേ നിരുധ്യതേ ബ്രഹ്മജായാചിത്ത്യാ
ബ്രാഹ്മണന്റെ ഭാര്യ തടവിൽ കഴിയുന്ന രാജ്യത്തിലെ വയലിൽ, താമരക്കുളം അല്ലെങ്കിൽ താമരക്കൊമ്പ് ഉണ്ടാകില്ല.
നാസ്മൈ പൃശ്നിം വി ദുഹന്തി യേഽസ്യാ ദോഹമുപാസതേ । യസ്മിന് രാഷ്ട്രേ നിരുധ്യതേ ബ്രഹ്മജായാചിത്ത്യാ
ബ്രാഹ്മണന്റെ ഭാര്യ തടവിൽ കഴിയുന്ന രാജ്യത്തിൽ, അവളുടെ പാൽ കെടുകാർ പാൽകറിയുള്ള പശുവിനെ ആരും അവനുവേണ്ടി പാൽകുറയില്ല.
നാസ്യ ധേനുഃ കല്യാണീ നാനഡ്വാന്ത്സഹതേ ധുരമ് । വിജാനിര്യത്ര ബ്രാഹ്മണോ രാത്രിം വസതി പാപയാ
പാപത്തിൽ ബ്രാഹ്മണൻ രാത്രികാലം കഴിയുന്ന സ്ഥലത്ത്, അവന്റെ നല്ല പശു കാളയോടൊപ്പം ചുമടു സഹിക്കില്ല.
5.18 നൈതാം തേ ദേവാ അദദുസ്തുഭ്യം നൃപതേ അത്തവേ । മാ ബ്രാഹ്മണസ്യ രാജന്യ ഗാം ജിഘത്സോ അനാദ്യാമ്
രാജാവേ, ദേവന്മാർ ഈ പശുവിനെ നിനക്കോ കാട്ടിലോ നൽകിയിട്ടില്ല. ക്ഷത്രിയാ, ബ്രാഹ്മണന്റെ പുരാതന പശുവിനെ ആഗ്രഹിക്കരുത്.
അക്ഷദ്രുഗ്ധോ രാജന്യഃ പാപ ആത്മപരാജിതഃ । സ ബ്രാഹ്മണസ്യ ഗാമദ്യാദദ്യ ജീവാനി മാ ശ്വഃ
പാശം, കോപം, ദുഷ്പ്രവൃത്തി എന്നിവകൊണ്ട് അന്ധനായും, സ്വയം തോറ്റവനും ആയ ക്ഷത്രിയൻ ബ്രാഹ്മണന്റെ പശുവിനെ പിടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചാൽ, അവൻ ഇന്നുതന്നെ മരിക്കട്ടെ, നാളെയല്ല.
ആവിഷ്ടിതാഘവിഷാ പൃദാകൂരിവ ചര്മണാ । സാ ബ്രാഹ്മണസ്യ രാജന്യ തൃഷ്ടൈഷാ ഗൌരനാദ്യാ
പാപത്തിന്റെ വിഷം പുതുതായി മൂടിയതുപോലെ, ബ്രാഹ്മണന്റെ പശു ക്ഷത്രിയാ, ഭയങ്കരവും ഭക്ഷിക്കാൻ പാടില്ലാത്തതുമാണ്.
നിര്വൈ ക്ഷത്രം നയതി ഹന്തി വര്ചോഽഗ്നിരിവാരബ്ധോ വി ദുനോതി സര്വമ് । യോ ബ്രാഹ്മണം മന്യതേ അന്നമേവ സ വിഷസ്യ പിബതി തൈമാതസ്യ
യുദ്ധശക്തിയെ അകറ്റുകയും, പ്രകാശം നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; തീപോലെ എല്ലാം കത്തിച്ചുടയ്ക്കുന്നു. ബ്രാഹ്മണനെ വെറും ഭക്ഷ്യമായി കാണുന്നവൻ വിഷം കുടിക്കുന്നതുപോലെയാണ്; അങ്ങനെ ചെയ്തതുകൊണ്ടുതന്നെ അവൻ നശിക്കുന്നു.
യ ഏനം ഹന്തി മൃദും മന്യമാനോ ദേവപീയുര്ധനകാമോ ന ചിത്താത്। സം തസ്യേന്ദ്രോ ഹൃദയേഽഗ്നിമിന്ധേ ഉഭേ ഏനം ദ്വിഷ്ടോ നഭസീ ചരന്തമ്
ബ്രാഹ്മണൻ ദയാളുവാണെന്ന് കരുതി, സ്വർഗ്ഗീയമായത് ആഗ്രഹിച്ച്, അവനെ കൊല്ലുന്നവന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ഇന്ദ്രൻ തീ കൊളുത്തുന്നു; ആകാശവും ഭൂമിയും അവനെ വെറുക്കുന്നു, അവൻ എവിടെയെങ്കിലും നടന്നാലും.
ന ബ്രാഹ്മണോ ഹിംസിതവ്യോഽഗ്നിഃ പ്രിയതനോരിവ । സോമോ ഹ്യസ്യ ദായാദ ഇന്ദ്രോ അസ്യാഭിശസ്തിപാഃ
ബ്രാഹ്മണനെ ഒരിക്കലും ഉപദ്രവിക്കരുത്, വീട്ടിലെ പ്രിയപ്പെട്ട തീയെ പോലെ. സോമൻ അവന്റെ അവകാശിയും, ഇന്ദ്രൻ ശാപങ്ങളിൽ നിന്ന് അവനെ രക്ഷിക്കുന്നവനും ആണു.
ശതാപാഷ്ഠാം നി ഗിരതി താം ന ശക്നോതി നിഃഖിദമ് । അന്നം യോ ബ്രഹ്മണാം മല്വഃ സ്വാദ്വദ്മീതി മന്യതേ
നൂറ് അസ്ഥികളുള്ളവനെ താഴെ ഇട്ടാലും, അവനെ പൂർണ്ണമായി കീഴടക്കാൻ കഴിയില്ല. ബ്രാഹ്മണന്റെ ഭക്ഷണം രുചികരമാണെന്ന് കരുതി, 'ഞാൻ അതു കഴിക്കും' എന്ന് പറയുന്നവൻ മൂഢനാണ്.
ജിഹ്വാ ജ്യാ ഭവതി കുല്മലം വാങ്നാഡീകാ ദന്താസ്തപസാഭിദിഗ്ധാഃ । തേഭിര്ബ്രഹ്മാ വിധ്യതി ദേവപീയൂന് ഹൃദ്ബലൈര്ധനുര്ഭിര്ദേവജൂതൈഃ
അവന്റെ നാവ് വില്ലിന്റെ നാരായി മാറുന്നു, വാക്ക് വില്ലായിരിക്കുന്നു, പല്ലുകൾ തപസ്സുകൊണ്ട് മൂർച്ചയാർജ്ജിക്കുന്നു. ഈ ശക്തികളാൽ, ഹൃദയബലത്താൽ, ദൈവങ്ങൾ നയിക്കുന്ന വില്ലുകൾകൊണ്ട്, ബ്രാഹ്മണൻ ദൈവസംബന്ധമായത് കഴിക്കുന്നവരെ സംഹരിക്കുന്നു.
തീക്ഷ്ണേഷവോ ബ്രാഹ്മണാ ഹേതിമന്തോ യാമസ്യന്തി ശരവ്യാം ന സാ മൃഷാ । അനുഹായ തപസാ മന്യുനാ ചോത ദൂരാദവ ഭിന്ദന്ത്യേനമ്
ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകളും ആയുധങ്ങളും ഉണ്ട്; അവരുടെ അമ്പുകൾ ഒരിക്കലും തെറ്റാറില്ല. തപസ്സും കോപവും കൊണ്ടു, ദൂരത്തുനിന്നും പോലും അവർ ശത്രുവിനെ തുളയ്ക്കുന്നു.
യേ സഹസ്രമരാജന്ന് ആസന് ദശശതാ ഉത । തേ ബ്രാഹ്മണസ്യ ഗാം ജഗ്ധ്വാ വൈതഹവ്യാഃ പരാഭവന്
രാജാവേ, ആയിരം പേരുണ്ടായിരുന്നവരും, പത്ത് നൂറ് പേരുണ്ടായിരുന്നവരും, ബ്രാഹ്മണന്റെ പശു കഴിച്ചതിനുശേഷം, വൈതഹവ്യന്മാർ നശിച്ചു.
ഗൌരേവ താന് ഹന്യമാനാ വൈതഹവ്യാമവാതിരത്। യേ കേസരപ്രാബന്ധായാശ്ചരമാജാമപേചിരന്
ഒരു പശുവിനെ കൊല്ലുന്നതുപോലെ, വൈതഹവ്യന്മാർ നശിച്ചു; അവളുടെ അന്ത്യമായ കേശം മുറിച്ചവരും അപ്രത്യക്ഷമായി.
ഏകശതം താ ജനതാ യാ ഭൂമിര്വ്യധൂനുത । പ്രജാം ഹിംസിത്വാ ബ്രാഹ്മണീമസംഭവ്യം പരാഭവന്
ആ ജനങ്ങളിൽ നൂറുപേർ മാത്രം ശേഷിച്ചു; ഭൂമി അവരെ തള്ളിക്കളഞ്ഞു. ബ്രാഹ്മണന്റെ സന്തതിയെ ഉപദ്രവിച്ചവരെ ദുർഗതിയാണ് കാത്തിരുന്നത്.
ദേവപീയുശ്ചരതി മര്ത്യേഷു ഗരഗീര്ണോ ഭവത്യസ്ഥിഭൂയാന് । യോ ബ്രാഹ്മണം ദേവബന്ധും ഹിനസ്തി ന സ പിതൃയാണമപ്യേതി ലോകമ്
ദൈവസംബന്ധമായത് കഴിക്കുന്നവൻ മനുഷ്യരിൽ നടക്കുന്നു, വിഷം നിറഞ്ഞവനായി അസ്ഥിയായി മാറുന്നു. ദൈവസുഹൃത്ത് ബ്രാഹ്മണനെ ഉപദ്രവിക്കുന്നവൻ പിതൃലോകം പോലും കാണില്ല.
അഗ്നിര്വൈ നഃ പദവായഃ സോമോ ദായാദ ഉച്യതേ । ഹന്താഭിശസ്തേന്ദ്രസ്തഥാ തദ്വേധസോ വിദുഃ
അഗ്നിയാണ് ഞങ്ങളുടെ വഴികാട്ടി, സോമൻ അവകാശി എന്ന് പറയുന്നു. ശാപങ്ങളെ സംഹരിക്കുന്നവൻ ഇന്ദ്രൻ; ഇതാണ് ജ്ഞാനികൾ അറിയുന്നത്.
ഇഷുരിവ ദിഗ്ധാ നൃപതേ പൃദാകൂരിവ ഗോപതേ । സാ ബ്രാഹ്മണസ്യേഷുര്ഘോരാ തയാ വിധ്യതി പീയതഃ
രാജാവേ, വിഷം പുരണ്ട അമ്പുപോലും മൂർച്ചയുള്ള കുത്തുപോലും ബ്രാഹ്മണന്റെ അമ്പ് ഭയാനകമാണ്; അതുകൊണ്ടു അവൻ ഭക്ഷിക്കുന്നവനെ തകർക്കുന്നു.