ഒരു കാലത്ത്, അർപ്പണത്തിന്റെ മഹത്വവും അതിന്റെ രഹസ്യങ്ങളും വിവേചനപൂർവ്വം അന്വേഷിച്ചിരുന്ന ഒരു മഹാത്മാവിന്റെ കാര്യത്തിൽ, അത്തരം അർപ്പണങ്ങൾ എങ്ങനെ സ്വീകരിക്കണം എന്നതിനെക്കുറിച്ച് നിർദ്ദേശങ്ങൾ നൽകിയിരുന്നു. അർപ്പണത്തിൽ ലഭിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച്, അത് ചെറിയതാണോ, ചിതറാത്തതാണോ, അല്ലെങ്കിൽ “ഇത് എന്താണ്?” എന്നോ പറയരുത്. ദാനദാതാവിന്റെ മനസ്സിൽ എത്ര ആഗ്രഹമുണ്ടോ അത്ര മാത്രം സ്വീകരിക്കണം; അതിൽ കൂടുതൽ സംസാരിക്കരുത്. ബ്രഹ്മജ്ഞാനികൾ പറയുന്നു: ഒരാൾ അരി കഴിക്കുന്നത് പുറത്തേക്ക് മുഖം നോക്കി ആകാം, മറ്റൊരാൾ അകത്തേക്ക് നോക്കി ആകാം. “നീ അരി കഴിച്ചു; അരി നിന്നെ കഴിച്ചു,” എന്നു അവർ പറയുന്നു. പുറത്തേക്ക് മുഖം നോക്കി കഴിച്ചാൽ, “നിന്റെ പ്രാണൻ പുറത്തേക്ക് പോകും,” എന്നു പറയുന്നു. അകത്തേക്ക് നോക്കി കഴിച്ചാൽ, “നിന്റെ ശ്വാസോച്ഛ്വാസങ്ങൾ നിന്നെ വിട്ടുപോകും,” എന്നു പറയുന്നു. എന്നാൽ, “ഞാൻ അരിയുടെ ഉപഭോക്താവല്ല, അരി എന്നെ ഉപഭോക്താവുമല്ല. അരിയെ അരിയായി മാത്രം കഴിക്കണം,” എന്നതാണ് സത്യം. പിന്നീട്, മറ്റൊരു തല ഉപയോഗിച്ച് അവനെ കഴിക്കാൻ നിർബന്ധിച്ചു; അതുപയോഗിച്ച് പുരാതന ഋഷികൾ അവനെ കഴിച്ചു. അപ്പോൾ, “നിന്റെ സന്താനങ്ങൾ മുതിർന്നവരായിരിക്കും ആദ്യം മരിക്കുക,” എന്നു പറഞ്ഞു. “ഞാൻ താഴേക്ക്, പുറത്തേക്ക്, അകത്തേക്ക് നോക്കി കഴിക്കുന്നവൻ അല്ല; ബ്രഹസ്പതിയുടെ തലകൊണ്ടാണ് ഞാൻ കഴിച്ചത്, അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ അവനെ പ്രാപിച്ചത്. ഈ അരി ശരീരത്തിന്റെ എല്ലാ അവയവങ്ങളിലും, സന്ധികളിലും, രൂപങ്ങളിലും സമ്പൂർണ്ണമാണ്. ഇതു അറിയുന്നവനും സമ്പൂർണ്ണനായവനാവുന്നു.” ഇതിനു ശേഷം, രണ്ട് പുതിയ ചെവി ഉപയോഗിച്ച് അവനെ കഴിക്കാൻ നിർബന്ധിച്ചു; അതുപയോഗിച്ച് ഋഷികൾ അവനെ കഴിച്ചു. “നീ ബധിരനാകും,” എന്നു പറഞ്ഞു. “ഞാൻ താഴേക്ക്, പുറത്തേക്ക്, അകത്തേക്ക് നോക്കി കഴിക്കുന്നവൻ അല്ല; ആകാശവും ഭൂമിയും എന്ന രണ്ട് ചെവികളാൽ ഞാൻ കഴിച്ചു, അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ അവനെ പ്രാപിച്ചത്. ഈ അരിയും സമ്പൂർണ്ണമാണ്; അറിയുന്നവനും സമ്പൂർണ്ണനാവുന്നു.” പിന്നീട്, രണ്ട് പുതിയ കണ്ണുകൾ ഉപയോഗിച്ച് അവനെ കഴിക്കാൻ നിർബന്ധിച്ചു; അതുപയോഗിച്ച് ഋഷികൾ അവനെ കഴിച്ചു. “നീ കുരുടനാകും,” എന്നു പറഞ്ഞു. “ഞാൻ താഴേക്ക്, പുറത്തേക്ക്, അകത്തേക്ക് നോക്കി കഴിക്കുന്നവൻ അല്ല; സൂര്യനും ചന്ദ്രനും എന്ന കണ്ണുകളാൽ ഞാൻ കഴിച്ചു, അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ അവനെ പ്രാപിച്ചത്. ഈ അരിയും സമ്പൂർണ്ണമാണ്; അറിയുന്നവനും സമ്പൂർണ്ണനാവുന്നു.” പിന്നീട്, മറ്റൊരു വായ് ഉപയോഗിച്ച് അവനെ കഴിക്കാൻ നിർബന്ധിച്ചു; അതുപയോഗിച്ച് ഋഷികൾ അവനെ കഴിച്ചു. “നിന്റെ സന്താനങ്ങൾ വായിൽനിന്ന് മരിക്കും,” എന്നു പറഞ്ഞു. “ഞാൻ താഴേക്ക്, പുറത്തേക്ക്, അകത്തേക്ക് നോക്കി കഴിക്കുന്നവൻ അല്ല; ബ്രഹ്മയുടെ വായ് കൊണ്ടാണ് ഞാൻ കഴിച്ചത്, അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ അവനെ പ്രാപിച്ചത്. ഈ അരിയും സമ്പൂർണ്ണമാണ്; അറിയുന്നവനും സമ്പൂർണ്ണനാവുന്നു.” ഇതുപോലെ, അഗ്നിയുടെ നാവും, ഋതുക്കളുടെ പല്ലുകളും, സപ്തർഷിമാരുടെ ശ്വാസങ്ങളും, അന്തരീക്ഷത്തിന്റെ റസനയും, ദിനത്തിന്റെ പിൻഭാഗവും, ഭൂമികളുടെ മജ്ജയും, സത്യത്തിന്റെ വയറും, സമുദ്രത്തിന്റെ മൂത്രാശയവും, മിത്ര-വർണ്ണന്റെ ഉരുക്കളും, ത്വഷ്ടൃവിന്റെ കാൽമുട്ടുകളും, അശ്വിനികളുടെ കാലുകളും, സവിത്രുവിന്റെ മുൻകാലുകളും, ഋതത്തിന്റെ കൈകളും, സത്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനവുമൊക്കെ ഉപയോഗിച്ച് പുരാതന ഋഷികൾ അവനെ കഴിച്ചു. ഓരോ അവയവത്തിലും, അർപ്പണം സമ്പൂർണ്ണമാണ്; ഇതു ശരീരത്തിന്റെ എല്ലാ ഭാഗങ്ങളിലും, സന്ധികളിലും, രൂപങ്ങളിലും മുഴുവനാണ്. ഇതു അറിയുന്നവനും സമ്പൂർണ്ണനാവുന്നു. ഈ അർപ്പണമാണ് ബ്രധ്നയുടെ ആധാരം. ഇതു അറിയുന്നവൻ ബ്രധ്നയുടെ ലോകത്തേക്ക് എത്തുന്നു, അവിടെ വിശ്രമിക്കുന്നു. ഈ അർപ്പണത്തിൽ നിന്നാണ് പ്രജാപതി മുപ്പത്തിമൂന്ന് ലോകങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചത്. അവയെ ഗ്രഹിക്കാൻ യജ്ഞം രൂപപ്പെടുത്തി. ഇതു അറിയുന്നവൻ ജ്ഞാനികളിൽ ഉന്നതനാകുന്നു; അവൻ ശ്വാസത്തെ നിയന്ത്രിക്കുന്നു. എന്നാൽ, അവൻ ശ്വാസത്തെ നിയന്ത്രിക്കുകയില്ല; അവൻ എല്ലാ ജീവികളെയും മറികടക്കുന്നു. എന്നാൽ, അവൻ എല്ലായിടത്തും ദീർഘായുസ്സോടെ ജീവിക്കുകയില്ല; അതിനു മുമ്പ് ശ്വാസം അവനെ വയസ്സിലേക്കു വിടും. ശ്വാസനാഥനായ പ്രാണനോട് നമസ്കാരം—അവനാണ് ഈ ലോകമൊക്കെയും നിയന്ത്രിക്കുന്നത്, എല്ലായുള്ളതിലും അവൻ അധിഷ്ഠിതനാണ്. പ്രാണനേ, ഉഗ്രനായി, ഗർജ്ജനമായി, മിന്നലായി, മഴയായി—എല്ലാവിധത്തിലും നമസ്കാരം. പ്രാണൻ ഉഗ്രമായിട്ട് മരുതുകളെ ഉണർത്തുമ്പോൾ, ഔഷധികൾ വളർന്നു, സന്താനങ്ങൾ ജനിക്കുന്നു. കാലം വന്നപ്പോൾ പ്രാണൻ ഔഷധികളെ ഉണർത്തുമ്പോൾ, ഭൂമിയിലെ എല്ലാം ആനന്ദിക്കുന്നു. പ്രാണൻ വിശാലമായ ഭൂമിയിൽ മഴ പെയ്യുമ്പോൾ, പശുക്കൾ സന്തോഷിക്കുന്നു; മഹത്വം നമ്മുടെ ഭാഗമാകും. ഔഷധികൾ, പ്രാണനോടൊപ്പം, നനഞ്ഞു വളരുന്നു; ജീവൻ നമ്മുടെയൊപ്പമുണ്ടാകട്ടെ, എല്ലാം സുഗന്ധമുള്ളതാകട്ടെ. നീ അടുത്തുവരുമ്പോൾ, നീ പോകുമ്പോൾ, നീ നിൽക്കുമ്പോൾ, നീ ഇരിക്കുമ്പോൾ—എല്ലാവട്ടവും നിനക്കു നമസ്കാരം, പ്രാണനേ. ഇങ്ങനെ, അർപ്പണത്തിന്റെ മഹത്വവും, ശരീരത്തിലെ അവയവങ്ങളിലൂടെയുള്ള അതിന്റെ സമ്പൂർണതയും, പ്രാണന്റെ പരമാധികാരവും, ജ്ഞാനത്തിന്റെ ഗൗരവവും മഹാത്മാവ് മനസ്സിലാക്കി.