ಅಥರ್ವವೇದಃ

ಬ್ರಹ್ಮಾಣಸ್ತ್ವಾ ವಯಂ ಯುಜಾ ಸೋಮಪಾಮಿನ್ದ್ರ ಸೋಮಿನಃ । ಸುತಾವನ್ತೋ ಹವಾಮಹೇ

ನಾವು ಸೋಮಪಾನ ಮಾಡುವವರು, ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಿಂದ ಸೋಮವನ್ನು ಕುಡಿಯುವ ಇಂದ್ರನನ್ನು, ಸೋಮವನ್ನು ಒತ್ತುವಾಗ ಕರೆಯುತ್ತೇವೆ.

ಯುಞ್ಜನ್ತಿ ಬ್ರಧ್ನಮರುಷಂ ಚರನ್ತಂ ಪರಿ ತಸ್ಥುಷಃ । ರೋಚನ್ತೇ ರೋಚನಾ ದಿವಿ

ಅವರು ಆ ಕಲೆಗತ್ತಿದ ಕೆಂಪು ಕುದುರೆಯನ್ನು ನಿಲ್ಲುವವರ ಸುತ್ತಲೂ ಓಡಾಡಲು ಜೋತೆಯುತ್ತಾರೆ; ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಬೆಳಕುಗಳು ಹೊಳೆಯುತ್ತವೆ.

ಯುಞ್ಜನ್ತ್ಯಸ್ಯ ಕಾಮ್ಯಾ ಹರೀ ವಿಪಕ್ಷಸಾ ರಥೇ । ಶೋಣಾ ಧೃಷ್ಣೂ ನೃವಾಹಸಾ

ಅವರು ಅವನ ಪ್ರಿಯ ಎರಡು ಬಣ್ಣದ, ಸುಂದರ ರೆಕ್ಕೆಗಳಿರುವ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ರಥಕ್ಕೆ ಜೋತೆಯುತ್ತಾರೆ; ಅವು ಕೆಂಪು, ಧೈರ್ಯಶಾಲಿ, ಜನರನ್ನು ತರುವವು.

ಕೇತುಂ ಕೃಣ್ವನ್ನ್ ಅಕೇತವೇ ಪೇಶೋ ಮರ್ಯಾ ಅಪೇಶಸೇ । ಸಮುಷದ್ಭಿರಜಾಯಥಾಃ

ನೀನು ಗುರುತು ಇಲ್ಲದವರಿಗೆ ಗುರುತನ್ನು, ರೂಪವಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ರೂಪವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾ, ಬೆಳಗಿನ ಜತೆಗೆ ಹುಟ್ಟಿದೆಯೆ.

ಉದು ತ್ಯಂ ಜಾತವೇದಸಂ ದೇವಂ ವಹನ್ತಿ ಕೇತವಃ । ದೃಶೇ ವಿಶ್ವಾಯ ಸೂರ್ಯಮ್

ಆ ಕಿರಣಗಳು ಜಾತವೇದಸಾದ ದೇವರನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುತ್ತವೆ, ಎಲ್ಲರೂ ನೋಡುವಂತೆ ಸೂರ್ಯನನ್ನು.

ಅಪ ತ್ಯೇ ತಾಯವೋ ಯಥಾ ನಕ್ಷತ್ರಾ ಯನ್ತ್ಯಕ್ತುಭಿಃ । ಸೂರಾಯ ವಿಶ್ವಚಕ್ಷಸೇ

ಕಳ್ಳರು ಹೋದಂತೆ ಆ ಕಿರಣಗಳು ರಾತ್ರಿ ಜೊತೆ ಹೋಗುತ್ತವೆ, ಸರ್ವವೀಕ್ಷಕ ಸೂರ್ಯನಿಗಾಗಿ.

ಅದೃಶ್ರನ್ನ್ ಅಸ್ಯ ಕೇತವೋ ವಿ ರಶ್ಮಯೋ ಜನಾಮನು । ಭ್ರಾಜನ್ತೋ ಅಗ್ನಯೋ ಯಥಾ

ಅವನ ಕಿರಣಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿವೆ, ಅವನ ರಶ್ಮಿಗಳು ಜನರ ನಡುವೆ ಹರಡಿವೆ, ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತವೆ.

ತರಣಿರ್ವಿಶ್ವದರ್ಶತೋ ಜ್ಯೋತಿಷ್ಕೃದಸಿ ಸೂರ್ಯ । ವಿಶ್ವಮಾ ಭಾಸಿ ರೋಚನ

ನೀನು ವೇಗಿಯಾದವನೂ, ಎಲ್ಲವನ್ನು ನೋಡುವವನೂ, ಬೆಳಕನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವವನೂ ಆಗಿದ್ದೀಯೆ, ಸೂರ್ಯನೇ; ನೀನು ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗೂ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತೀಯೆ.

ಪ್ರತ್ಯಙ್ದೇವಾನಾಂ ವಿಶಃ ಪ್ರತ್ಯಙ್ಙುದೇಷಿ ಮಾನುಷೀಃ । ಪ್ರತ್ಯಙ್ವಿಶ್ವಂ ಸ್ವರ್ದೃಶೇ

ನೀನು ದೇವತೆಗಳ ಗುಂಪನ್ನು ಹಿಂತಿರುಗಿಸುತ್ತೀಯೆ, ಮಾನವರ ಗುಂಪನ್ನೂ ಹಿಂತಿರುಗಿಸುತ್ತೀಯೆ, ಪ್ರಭೆಯನ್ನೆಲ್ಲಾ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿಸುತ್ತೀಯೆ.

ಯೇನಾ ಪಾವಕ ಚಕ್ಷಸಾ ಭುರಣ್ಯನ್ತಂ ಜನಾಮನು । ತ್ವಂ ವರುಣ ಪಶ್ಯಸಿ

ಓ ವರుణ, ನೀನು ಆ ಪ್ರಕಾಶಮಯವಾದ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ಎಲ್ಲ ಜಗತ್ತಿನ ಜನರನ್ನು ನೋಡುತ್ತೀ.

ವಿ ದ್ಯಾಮೇಷಿ ರಜಸ್ಪೃಥ್ವಹರ್ಮಿಮಾನೋ ಅಕ್ತುಭಿಃ । ಪಶ್ಯಂ ಜನ್ಮಾನಿ ಸೂರ್ಯ

ಓ ಸೂರ್ಯ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ವಿಶಾಲವಾದ ಆಕಾಶವನ್ನು ದಾಟುತ್ತಾ, ಜನರ ಜನ್ಮಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತೀ.

ಸಪ್ತ ತ್ವಾ ಹರಿತೋ ರಥೇ ವಹನ್ತಿ ದೇವ ಸೂರ್ಯ । ಶೋಚಿಷ್ಕೇಶಂ ವಿಚಕ್ಷಣಮ್

ಓ ದೇವತೆ ಸೂರ್ಯ, ಏಳು ಬಣ್ಣದ ಕುದುರೆಗಳು ನಿನ್ನ ರಥವನ್ನು ಎಳೆಯುತ್ತವೆ; ನೀನು ಪ್ರಕಾಶಮಯವಾದ ಕೂದಲಿನಿಂದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡುತ್ತೀ.

ಅಯುಕ್ತ ಸಪ್ತ ಶುನ್ಧ್ಯುವಃ ಸೂರೋ ರಥಸ್ಯ ನಪ್ತ್ಯಃ । ತಾಭಿರ್ಯಾತಿ ಸ್ವಯುಕ್ತಿಭಿಃ

ಸೂರ್ಯನು, ರಥದ ಸಂತಾನ, ಏಳು ವೇಗವಾದ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿಕೊಂಡು, ಅವುಗಳ ಸಹಾಯದಿಂದ ಸ್ವತಃ ಪ್ರಯಾಣಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಅಭಿ ತ್ವಾ ವರ್ಚಸಾ ಗಿರಃ ಸಿಞ್ಚನ್ತ್ಯಾ ಚರಣ್ಯುವಃ । ಅಭಿ ವತ್ಸಂ ನ ಧೇನವಃ

ನಿನ್ನ ಕಡೆಗೆ, ಪ್ರಕಾಶವಂತನಾದವನಾದ ನಿನಗೆ, ಹಾಡುಗಳು ವೇಗವಾಗಿ ಹರಿದು ಬರುತ್ತವೆ; ಹಸುವು ಕರುವಿನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗುವಂತೆ.

ತಾ ಅರ್ಷನ್ತಿ ಶುಭ್ರಿಯಃ ಪೃಞ್ಚತೀರ್ವರ್ಚಸಾ ಪಯಃ । ಜಾತಂ ಜನಿರ್ಯಥಾ ಹೃದಾ

ಆ ಹಾಡುಗಳು ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಹಾಲಿನಿಂದ ಕೂಡಿದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ ಹರಿದು ಬರುತ್ತವೆ; ತಾಯಿ ಹೃದಯದಿಂದ ಮಗುವನ್ನು ಹೆತ್ತಂತೆ.

ವಜ್ರಾಪವಸಾಧ್ಯಃ ಕೀರ್ತಿರ್ಮ್ರಿಯಮಾಣಮಾವಹನ್ । ಮಹ್ಯಮಾಯುರ್ಘೃತಂ ಪಯಃ

ವಜ್ರದ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಕೀರ್ತಿ ಸಾಯುತ್ತಿರುವವನಿಗೆ ಜೀವ, ತುಪ್ಪ ಮತ್ತು ಹಾಲನ್ನು ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ತಂದಿದೆ.

ಆಯಂ ಗೌಃ ಪೃಶ್ನಿರಕ್ರಮೀದಸದನ್ ಮಾತರಂ ಪುರಃ । ಪಿತರಂ ಚ ಪ್ರಯನ್ತ್ಸ್ವಃ

ಈ ಬಣ್ಣದ ಹಸು ಮುಂದೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿ, ತನ್ನ ತಾಯಿಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ತಂದೆಯನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದೆ.

ಅನ್ತಶ್ಚರತಿ ರೋಚನಾ ಅಸ್ಯ ಪ್ರಾಣಾದಪಾನತಃ । ವ್ಯಖ್ಯನ್ ಮಹಿಷಃ ಸ್ವಃ

ಅವನು ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ, ಉಸಿರಿನಿಂದ ಮತ್ತು ಹೊರ ಉಸಿರಿನಿಂದ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಆ ಮಹಾ ಎಮ್ಮೆ ಬೆಳಕನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದಾನೆ.

ತ್ರಿಂಶದ್ಧಾಮಾ ವಿ ರಾಜತಿ ವಾಕ್ಪತಙ್ಗೋ ಅಶಿಶ್ರಿಯತ್। ಪ್ರತಿ ವಸ್ತೋರಹರ್ದ್ಯುಭಿಃ

ಮೂವತ್ತು ನಿವಾಸಗಳಲ್ಲಿ ಅವನು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೆ; ಮಾತಿನ ಹಕ್ಕಿ ಬೆಳಗಿನ ಬೆಳಕಿಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ನೀಡುತ್ತಾ ಹಾರಿದೆ.

ಯಚ್ಛಕ್ರಾ ವಾಚಮಾರುಹನ್ನ್ ಅನ್ತರಿಕ್ಷಂ ಸಿಷಾಸಥಃ । ಸಂ ದೇವಾ ಅಮದನ್ ವೃಷಾ

ಓ ಬಲವಂತ, ನೀನು ಮಾತಿನ ಮೇಲೆ ಏರಿ, ಮಧ್ಯಾಕಾಶವನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲು ಹೊರಟಾಗ, ದೇವತೆಗಳು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು.

ಶಕ್ರೋ ವಾಚಮಧೃಷ್ಟಾಯೋರುವಾಚೋ ಅಧೃಷ್ಣುಹಿ । ಮಂಹಿಷ್ಠ ಆ ಮದರ್ದಿವಿ

ಓ ಬಲವಂತ, ಮಾತಿಗೆ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಕೊಡು, ನಿನ್ನ ಧ್ವನಿ ವಿಶಾಲವಾಗಿ, ಯಾರೂ ಗೆಲ್ಲಲಾಗದಂತೆ ಮಾಡು; ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನೀನು ಅತ್ಯಂತ ಉನ್ನತವಾಗಿರು.

ಶಕ್ರೋ ವಾಚಮಧೃಷ್ಣುಹಿ ಧಾಮಧರ್ಮನ್ ವಿ ರಾಜತಿ । ವಿಮದನ್ ಬರ್ಹಿರಾಸರನ್

ಓ ಬಲವಂತ, ಮಾತಿಗೆ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಕೊಡು; ಧರ್ಮದ ನಿವಾಸ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದೆ; ಯಜ್ಞದ ಆಸನವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದವರು ಸಂತೋಷಪಡಲಿ.

ತಂ ವೋ ದಸ್ಮಮೃತೀಷಹಂ ವಸೋರ್ಮನ್ದಾನಮನ್ಧಸಃ । ಅಭಿ ವತ್ಸಂ ನ ಸ್ವಸರೇಷು ಧೇನವ ಇನ್ದ್ರಂ ಗೀರ್ಭಿರ್ನವಾಮಹೇ

ಆ ಅದ್ಭುತ, ಮರಣವನ್ನು ಜಯಿಸಿದ, ಆನಂದದ ಇಂದ್ರನನ್ನು ನಾವು ಹಾಡುಗಳಿಂದ ಹೊಗಳುತ್ತೇವೆ; ಹಸುವು ತನ್ನ ಕರುವನ್ನು ಹೊಗಳುವಂತೆ.

ದ್ಯುಕ್ಷಂ ಸುದಾನುಂ ತವಿಷೀಭಿರಾವೃತಂ ಗಿರಿಂ ನ ಪುರುಭೋಜಸಮ್ । ಕ್ಷುಮನ್ತಂ ವಾಜಂ ಶತಿನಂ ಸಹಸ್ರಿಣಂ ಮಕ್ಷೂ ಗೋಮನ್ತಮೀಮಹೇ

ನಾವು ಪ್ರಕಾಶಮಾನ, ಉದಾರ, ಬಲಶಾಲಿಯನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತೇವೆ; ಅವನು ಬೆಟ್ಟದಂತೆ ಧನವಂತ, ಆಹಾರ, ಸಂಪತ್ತು, ಸಾವಿರಾರು, ಮತ್ತು ಹಸುವಿನಿಂದ ತುಂಬಿರುವವನು.

ತತ್ತ್ವಾ ಯಾಮಿ ಸುವೀರ್ಯಂ ತದ್ಬ್ರಹ್ಮ ಪೂರ್ವಚಿತ್ತಯೇ । ಯೇನಾ ಯತಿಭ್ಯೋ ಭೃಗವೇ ಧನೇ ಹಿತೇ ಯೇನ ಪ್ರಸ್ಕಣ್ವಮಾವಿಥ

ನಿನ್ನ ಶೌರ್ಯವನ್ನೂ, ಆ ಪುರಾತನ ಜ್ಞಾನವನ್ನೂ ನಾನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇನೆ; ಅದರಿಂದ ನೀನು ಯತ್ನಿಸಿದ ಭೃಗುಗಳಿಗೆ ಧನವನ್ನೂ, ಪ್ರಸ್ಕಣ್ವನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದ್ದೆ.

ಯೇನಾ ಸಮುದ್ರಮಸೃಜೋ ಮಹೀರಪಸ್ತದಿನ್ದ್ರ ವೃಷ್ಣಿ ತೇ ಶವಃ । ಸದ್ಯಃ ಸೋ ಅಸ್ಯ ಮಹಿಮಾ ನ ಸಂನಶೇ ಯಂ ಕ್ಷೋಣೀರನುಚಕ್ರದೇ

ಓ ಬಲಶಾಲಿ ಇಂದ್ರ, ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ನೀನು ಮಹಾ ನದಿಗಳನ್ನು ಹರಡಿಸಿ, ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಹರಿಯುವಂತೆ ಮಾಡಿದೆ; ಭೂಮಿ ಗೆಲ್ಲದವನ ಮಹಿಮೆ ತಕ್ಷಣವೇ ಕಡಿಮೆಯಾಗದು.

ಕನ್ ನವ್ಯೋ ಅತಸೀನಾಂ ತುರೋ ಗೃಣೀತ ಮರ್ತ್ಯಃ । ನಹೀ ನ್ವಸ್ಯ ಮಹಿಮಾನಮಿನ್ದ್ರಿಯಂ ಸ್ವರ್ಗೃಣನ್ತ ಆನಶುಃ

ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಯಾರು ಆ ತ್ವರಿತ ಆತಸೀನ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಹೊಗಳಲು ಯೋಗ್ಯರು? ಯಾರೂ ಅವನ ಮಹಿಮೆ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹಾಡಿಲ್ಲ, ಹಾಡಿದರೂ.

ಕದು ಸ್ತುವನ್ತ ಋತಯನ್ತ ದೇವತ ಋಷಿಃ ಕೋ ವಿಪ್ರ ಓಹತೇ । ಕದಾ ಹವಂ ಮಘವನ್ನ್ ಇನ್ದ್ರ ಸುನ್ವತಃ ಕದು ಸ್ತುವತ ಆ ಗಮಃ

ಯಾರು ದೇವರನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾರೆ, ಯಾರು ಸತ್ಯಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಾರೆ, ಯಾರು ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತರಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಯಾವ ಋಷಿ, ಯಾವ ಜ್ಞಾನಿ ಅವನನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ? ಒ ಮಹಾದಾನಿ ಇಂದ್ರ, ನಾವು ಸೋಮವನ್ನು ಹಿಂಡಿದಾಗ, ನಾವು ಹಾಡಿದಾಗ, ನೀನು ಯಾವಾಗ ಬರುವೆ?

ಅಭಿ ಪ್ರ ವಃ ಸುರಾಧಸಮಿನ್ದ್ರಮರ್ಚ ಯಥಾ ವಿದೇ । ಯೋ ಜರಿತೃಭ್ಯೋ ಮಘವಾ ಪುರೂವಸುಃ ಸಹಸ್ರೇಣೇವ ಶಿಕ್ಷತಿ

ನೀವುಗಳಿಗೆ ಪರಿಚಿತನಾದ, ಧನವನ್ನು ಕೊಡುವ ಇಂದ್ರನನ್ನು, ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಹಾಡಿ. ಅವನು ಹಾಡುವವರಿಗೆ, ಸಾವಿರಾರು ಸಂಪತ್ತುಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ.