ಅಗ್ನಿರೇನಂ ಕ್ರವ್ಯಾತ್ಪೃಥಿವ್ಯಾ ನುದತಾಮುದೋಷತು ವಾಯುರನ್ತರಿಕ್ಷಾನ್ ಮಹತೋ ವರಿಮ್ಣಃ
ಅಗ್ನಿ ಈ ಮಾಂಸಭಕ್ಷಕನನ್ನು ಭೂಮಿಯಿಂದ ಓಡಿಸಲಿ; ವಾಯು ಅವನನ್ನು ವಿಶಾಲವಾದ ಮಧ್ಯಾಕಾಶದಿಂದ ಹೊರಹಾಕಲಿ.
ಸೂರ್ಯ ಏನಂ ದಿವಃ ಪ್ರ ಣುದತಾಂ ನ್ಯೋಷತು
ಸೂರ್ಯನು ಅವನನ್ನು ಆಕಾಶದಿಂದ ದೂರ ಮಾಡಲಿ; ಅವನು ಕೆಳಗೆ ಬೀಳಲಿ.
ಉದೇಹಿ ವಾಜಿನ್ ಯೋ ಅಪ್ಸ್ವನ್ತರಿದಂ ರಾಷ್ಟ್ರಂ ಪ್ರ ವಿಶ ಸೂನೃತಾವತ್। ಯೋ ರೋಹಿತೋ ವಿಶ್ವಮಿದಂ ಜಜಾನ ಸ ತ್ವಾ ರಾಷ್ಟ್ರಾಯ ಸುಭೃತಂ ಬಿಭರ್ತು
ನೀರು ಒಳಗಿರುವ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯೇ, ಎದ್ದೇಳು; ಸುಂದರ ಮಾತುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಈ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸು. ಈ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಕೆಂಪು ದೇವರು, ಈ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ನಿನ್ನಿಗೆ ಭದ್ರವಾಗಿ ಕಾಪಾಡಲಿ.
ಉದ್ವಾಜ ಆ ಗನ್ ಯೋ ಅಪ್ಸ್ವನ್ತರ್ವಿಶ ಆ ರೋಹ ತ್ವದ್ಯೋನಯೋ ಯಾಃ । ಸೋಮಂ ದಧಾನೋಽಪ ಓಷಧೀರ್ಗಾಶ್ಚತುಷ್ಪದೋ ದ್ವಿಪದ ಆ ವೇಶಯೇಹ
ನೀರು ಒಳಗಿರುವ ಬಲವಂತನೇ, ಹೊರಬಾ; ಈಗಿನ ನಿನ್ನ ನಿವಾಸಗಳಿಗೆ ಏರಿ, ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸು. ಸೋಮವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ನಾನು ನೀರು, ಸಸ್ಯಗಳು, ಹಸುಗಳು, ನಾಲ್ಕು ಕಾಲುಗಳುಳ್ಳ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಮತ್ತು ಎರಡು ಕಾಲುಗಳುಳ್ಳವರನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಯೂಯಮುಗ್ರಾ ಮರುತಃ ಪೃಶ್ನಿಮಾತರ ಇನ್ದ್ರೇಣ ಯುಜಾ ಪ್ರ ಮೃಣೀತ ಶತ್ರೂನ್ । ಆ ವೋ ರೋಹಿತಃ ಶೃಣವತ್ಸುದಾನವಸ್ತ್ರಿಷಪ್ತಾಸೋ ಮರುತಃ ಸ್ವಾದುಸಂಮುದಃ
ಪ್ರಶ್ನಿಯ ಮಗುವಾದ ಭಯಂಕರ ಮರುತ್ಗಳೆ, ಇಂದ್ರನ ಜೊತೆಗೂಡಿ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿರಿ. ಬಹು ದಾನವಂತನಾದ ಕೆಂಪು ದೇವರು ನಿಮ್ಮ ಮಾತು ಕೇಳಲಿ; ಮೂರ್ನೂರು ಏಳು ಮರುತ್ಗಳು ಸೌಮ್ಯವಾಗಿ ಸೇರಿಕೊಂಡಿರಲಿ.
ರುಹೋ ರುರೋಹ ರೋಹಿತ ಆ ರುರೋಹ ಗರ್ಭೋ ಜನೀನಾಂ ಜನುಷಾಮುಪಸ್ಥಮ್ । ತಾಭಿಃ ಸಂರಬ್ಧಮನ್ವವಿನ್ದನ್ ಷಡುರ್ವೀರ್ಗಾತುಂ ಪ್ರಪಶ್ಯನ್ನ್ ಇಹ ರಾಷ್ಟ್ರಮಾಹಾಃ
ಅವನು ಏರಿದನು, ಮತ್ತೆ ಏರಿದನು, ಕೆಂಪು ದೇವರು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿದನು; ಜೀವಿಗಳ ಗರ್ಭಕ್ಕೆ ಬೀಜವು ತಲುಪಿತು. ಅವರೊಂದಿಗೆ, ಉತ್ಸಾಹದಿಂದಿರುವವನನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿದರು; ಆರು ವಿಶಾಲವಾದವರು ದಾರಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಈ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು.
ಆ ತೇ ರಾಷ್ಟ್ರಮಿಹ ರೋಹಿತೋಽಹಾರ್ಷೀದ್ವ್ಯಾಸ್ಥನ್ ಮೃಧೋ ಅಭಯಂ ತೇ ಅಭೂತ್। ತಸ್ಮೈ ತೇ ದ್ಯಾವಾಪೃಥಿವೀ ರೇವತೀಭಿಃ ಕಾಮಂ ದುಹಾತಾಮಿಹ ಶಕ್ವರೀಭಿಃ
ಕೆಂಪು ದೇವರು ನಿನ್ನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ತಂದನು; ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ದೂರ ಮಾಡಿದನು, ನೀನು ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ಉಳಿದೆ. ಅವನಿಗಾಗಿ ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ಭೂಮಿ ಸಂಪತ್ತಿನಿಂದ ತುಂಬಿ, ಇಲ್ಲಿ ಅವನ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪೂರೈಸಲಿ.
ರೋಹಿತೋ ದ್ಯಾವಾಪೃಥಿವೀ ಜಜಾನ ತತ್ರ ತನ್ತುಂ ಪರಮೇಷ್ಠೀ ತತಾನ । ತತ್ರ ಶಿಶ್ರಿಯೇಽಜ ಏಕಪಾದೋಽದೃಂಹದ್ದ್ಯಾವಾಪೃಥಿವೀ ಬಲೇನ
ಕೆಂಪು ದೇವರು ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ಅಲ್ಲೇ ಪರಮಾತ್ಮನು ಸೂತ್ರವನ್ನು ಹರಡಿದನು. ಅಲ್ಲೇ, ಜನ್ಮವಿಲ್ಲದ, ಒಂದು ಕಾಲುಳ್ಳವನು ಆಸೀನನಾದನು; ಅವನ ಬಲದಿಂದ ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ಭೂಮಿ ಸ್ಥಿರವಾದವು.
ರೋಹಿತೋ ದ್ಯಾವಾಪೃಥಿವೀ ಅದೃಂಹತ್ತೇನ ಸ್ವ ಸ್ತಭಿತಂ ತೇನ ನಾಕಃ । ತೇನಾನ್ತರಿಕ್ಷಂ ವಿಮಿತಾ ರಜಾಂಸಿ ತೇನ ದೇವಾ ಅಮೃತಮನ್ವವಿನ್ದನ್
ಕೆಂಪು ದೇವರು ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿದನು; ಅವನಿಂದ ಈ ಆಧಾರವೂ, ಆಕಾಶವೂ ನಿಂತಿವೆ. ಅವನಿಂದ ಮಧ್ಯಾಕಾಶ, ಎಲ್ಲ ಪ್ರದೆಶಗಳು; ಅವನಿಂದ ದೇವತೆಗಳು ಅಮೃತತ್ವವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡರು.
ವಿ ರೋಹಿತೋ ಅಮೃಶದ್ವಿಶ್ವರೂಪಂ ಸಮಾಕುರ್ವಾಣಃ ಪ್ರರುಹೋ ರುಹಶ್ಚ । ದಿವಂ ರೂಢ್ವಾ ಮಹತಾ ಮಹಿಮ್ನಾ ಸಂ ತೇ ರಾಷ್ಟ್ರಮನಕ್ತು ಪಯಸಾ ಘೃತೇನ
ಕೆಂಪು ದೇವರು ಎಲ್ಲ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಿಸಿಕೊಂಡು, ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ, ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನೂಂಟುಮಾಡಿದನು. ಮಹಾ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಆಕಾಶವನ್ನು ಏರಿ, ನಿನ್ನ ರಾಜ್ಯವು ಹಾಲು ಮತ್ತು ತುಪ್ಪದಿಂದ ಏಕವಾಗಿರಲಿ.
ಯಾಸ್ತೇ ರುಹಃ ಪ್ರರುಹೋ ಯಾಸ್ತ ಆರುಹೋ ಯಾಭಿರಾಪೃಣಾಸಿ ದಿವಮನ್ತರಿಕ್ಷಮ್ । ತಾಸಾಂ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಪಯಸಾ ವವೃಧಾನೋ ವಿಶಿ ರಾಷ್ಟ್ರೇ ಜಾಗೃಹಿ ರೋಹಿತಸ್ಯ
ನಿನ್ನ ಆ ಏರುವುಗಳು, ಆ ಮಹಾ ಏರಿಕೆಗಳು, ಅವುಗಳಿಂದ ನೀನು ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯಾಕಾಶವನ್ನು ತುಂಬುತ್ತೀಯೆ—ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಹಾಲಿನಿಂದ ಪೋಷಿತನಾಗಿ, ಕೆಂಪು ದೇವರ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಎಚ್ಚರವಾಗು.
ಯಸ್ತೇ ವಿಶಸ್ತಪಸಃ ಸಂಬಭೂವುರ್ವತ್ಸಂ ಗಾಯತ್ರೀಮನು ತಾ ಇಹಾಗುಃ । ತಾಸ್ತ್ವಾ ವಿಶನ್ತು ಮನಸಾ ಶಿವೇನ ಸಂಮಾತಾ ವತ್ಸೋ ಅಭ್ಯೇತು ರೋಹಿತಃ
ನಿನ್ನ ಆ ಜನಾಂಗಗಳು, ತಾಪದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವು, ಗಾಯತ್ರಿಯನ್ನು ಹಸುವಿನ ಮಗು ಎಂದು ಅನುಸರಿಸಿ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿವೆ. ಅವುಗಳು ಶಾಂತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನಿನ್ನೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಲಿ; ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಹಸುವಿನ ಮಗು ಎಂಬಂತೆ ಕೆಂಪು ದೇವರು ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬರುವನು.
{೧} ಊರ್ಧ್ವೋ ರೋಹಿತೋ ಅಧಿ ನಾಕೇ ಅಸ್ಥಾದ್ವಿಶ್ವಾ ರೂಪಾಣಿ ಜನಯನ್ ಯುವಾ ಕವಿಃ । ತಿಗ್ಮೇನಾಗ್ನಿರ್ಜ್ಯೋತಿಷಾ ವಿ ಭಾತಿ ತೃತೀಯೇ ಚಕ್ರೇ ರಜಸಿ ಪ್ರಿಯಾಣಿ
ಕೆಂಪು ದೇವರು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ, ಎಲ್ಲ ರೂಪಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಾ, ಯುವಕನಾಗಿ, ಜ್ಞಾನಿಯಾಗಿ. ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾ, ಮೂರನೇ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರಿಯವಾದವುಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು.
ಸಹಸ್ರಶೃಙ್ಗೋ ವೃಷಭೋ ಜಾತವೇದಾ ಘೃತಾಹುತಃ ಸೋಮಪೃಷ್ಠಃ ಸುವೀರಃ । ಮಾ ಮಾ ಹಾಸೀನ್ ನಾಥಿತೋ ನೇತ್ತ್ವಾ ಜಹಾನಿ ಗೋಪೋಷಂ ಚ ಮೇ ವೀರಪೋಷಂ ಚ ಧೇಹಿ
ಸಾವಿರ ಕೊಂಬುಗಳಿರುವ ಎಮ್ಮೆ, ಎಲ್ಲ ಜನ್ಮಗಳನ್ನು ಬಲ್ಲವನು, ತುಪ್ಪದಿಂದ ಅರ್ಪಿಸಲ್ಪಡುವವನು, ಸೋಮದಿಂದ ಪೋಷಿತನಾದ ಬಲಿಷ್ಠನು—ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಣೆ ಇಲ್ಲದೆ ಬಿಡಬೇಡ, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಕೈಬಿಡಬಾರದು; ನನಗೆ ಹಸುಗಳ ಪೋಷಣೆಯೂ, ವೀರರ ಪೋಷಣೆಯೂ ದೊರಕಲಿ.
ರೋಹಿತೋ ಯಜ್ಞಸ್ಯ ಜನಿತಾ ಮುಖಂ ಚ ರೋಹಿತಾಯ ವಾಚಾ ಶ್ರೋತ್ರೇಣ ಮನಸಾ ಜುಹೋಮಿ । ರೋಹಿತಂ ದೇವಾ ಯನ್ತಿ ಸುಮನಸ್ಯಮಾನಾಃ ಸ ಮಾ ರೋಹೈಃ ಸಾಮಿತ್ಯೈ ರೋಹಯತು
ಯಜ್ಞದ ಮೂಲ ಮತ್ತು ಮುಖವಾಗಿರುವ ರೋಹಿತನಿಗೆ ನಾನು ಮಾತಿನಿಂದ, ಕಿವಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅರ್ಪಣೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ದೇವತೆಗಳು ಸಂತೋಷದಿಂದ ರೋಹಿತನ ಬಳಿಗೆ ಬರುತ್ತಾರೆ. ಸಾಂಗೀತಿಕ ಪಠಣಕ್ಕಾಗಿ ರೋಹಿತನು ನನ್ನನ್ನು ಎತ್ತಲಿ ಎಂದು ಕೋರುತ್ತೇನೆ.
ರೋಹಿತೋ ಯಜ್ಞಂ ವ್ಯದಧಾದ್ವಿಶ್ವಕರ್ಮಣೇ ತಸ್ಮಾತ್ತೇಜಾಂಸ್ಯುಪ ಮೇಮಾನ್ಯಾಗುಃ । ವೋಚೇಯಂ ತೇ ನಾಭಿಂ ಭುವನಸ್ಯಾಧಿ ಮಜ್ಮನಿ
ರೋಹಿತನು ವಿಶ್ವಕರ್ಮನಿಗಾಗಿ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು. ಅವನಿಂದ ಶಕ್ತಿಗಳು ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಿವೆ. ಲೋಕದ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ನಾಭಿಯನ್ನು ನಾನು ಘೋಷಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಆ ತ್ವಾ ರುರೋಹ ಬೃಹತ್ಯುತ ಪಙ್ಕ್ತಿರಾ ಕಕುಬ್ವರ್ಚಸಾ ಜಾತವೇದಃ । ಆ ತ್ವಾ ರುರೋಹೋಷ್ಣಿಹಾಕ್ಷರೋ ವಷಟ್ಕಾರ ಆ ತ್ವಾ ರುರೋಹ ರೋಹಿತೋ ರೇತಸಾ ಸಹ
ಬೃಹತಿ ಮತ್ತು ಪಂಕ್ತಿ ಛಂದಸ್ಸುಗಳು, ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಜಾತವೇದನಿಗೆ ಏರಿವೆ. ಉಷ್ಣಿಕ್ ಛಂದಸ್ಸು, ವಷಟ್ ಶಬ್ದ, ರೋಹಿತನು ಬೀಜದೊಂದಿಗೆ ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಏರಿವೆ.
ಅಯಂ ವಸ್ತೇ ಗರ್ಭಂ ಪೃಥಿವ್ಯಾ ದಿವಂ ವಸ್ತೇಽಯಮನ್ತರಿಕ್ಷಮ್ । ಅಯಂ ಬ್ರಧ್ನಸ್ಯ ವಿಷ್ಟಪಿ ಸ್ವರ್ಲೋಕಾನ್ ವ್ಯಾನಶೇ
ಈವನು ಭೂಮಿಯ ಗರ್ಭವನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದಾನೆ, ಆಕಾಶವನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದಾನೆ, ಮಧ್ಯಾಕಾಶವನ್ನೂ ಹಿಡಿದಿದ್ದಾನೆ. ಬ್ರಧ್ನನ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಗದ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಈವನು ಹರಡಿದ್ದಾನೆ.
ವಾಚಸ್ಪತೇ ಪೃಥಿವೀ ನಃ ಸ್ಯೋನಾ ಸ್ಯೋನಾ ಯೋನಿಸ್ತಲ್ಪಾ ನಃ ಸುಶೇವಾ । ಇಹೈವ ಪ್ರಾಣಃ ಸಖ್ಯೇ ನೋ ಅಸ್ತು ತಂ ತ್ವಾ ಪರಮೇಷ್ಠಿನ್ ಪರ್ಯಗ್ನಿರಾಯುಷಾ ವರ್ಚಸಾ ದಧಾತು
ಮಾತಿನ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ದೇವಾ, ಭೂಮಿ ನಮಗೆ ಸುಖಕರವಾಗಿರಲಿ, ಗರ್ಭವೂ ಹಾಸಿಗೆಯೂ ಶುಭವಾಗಿರಲಿ. ನಮ್ಮ ಉಸಿರು ಇಲ್ಲಿ ಸ್ನೇಹದಿಂದ ಇರಲಿ. ಪರಮೇಶ್ವರನು ನಿನ್ನನ್ನು ಆಯುಷ್ಯ ಮತ್ತು ಕೀರ್ತಿಯಿಂದ ಆವರಿಸಲಿ.
ವಾಚಸ್ಪತ ಋತವಃ ಪಞ್ಚ ಯೇ ನೌ ವೈಶ್ವಕರ್ಮಣಾಃ ಪರಿ ಯೇ ಸಂಬಭೂವುಃ । ಇಹೈವ ಪ್ರಾಣಃ ಸಖ್ಯೇ ನೋ ಅಸ್ತು ತಂ ತ್ವಾ ಪರಮೇಷ್ಠಿನ್ ಪರಿ ರೋಹಿತ ಆಯುಷಾ ವರ್ಚಸಾ ದಧಾತು
ಮಾತಿನ ದೇವಾ, ವಿಶ್ವಕರ್ಮನಿಂದ ನಮಗೆ ಬಂದ ಐದು ಋತುಗಳು ಒಂದಾಗಿ ಸೇರಿವೆ. ನಮ್ಮ ಉಸಿರು ಇಲ್ಲಿ ಸ್ನೇಹದಿಂದ ಇರಲಿ. ಪರಮೇಶ್ವರನು ರೋಹಿತನನ್ನು ಆಯುಷ್ಯ ಮತ್ತು ಕೀರ್ತಿಯಿಂದ ಆವರಿಸಲಿ.
ವಾಚಸ್ಪತೇ ಸೌಮನಸಂ ಮನಶ್ಚ ಗೋಷ್ಠೇ ನೋ ಗಾ ಜನಯ ಯೋನಿಷು ಪ್ರಜಾಃ । ಇಹೈವ ಪ್ರಾಣಃ ಸಖ್ಯೇ ನೋ ಅಸ್ತು ತಂ ತ್ವಾ ಪರಮೇಷ್ಠಿನ್ ಪರ್ಯಹಮಾಯುಷಾ ವರ್ಚಸಾ ದಧಾತು
ಮಾತಿನ ದೇವಾ, ನಮಗೆ ಸಂತೋಷದ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಚಿಂತನೆ ನೀಡು. ಹಸುವಿನ ಕೊಟ್ಟಿಗೆಯಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಹಸುಗಳನ್ನು, ಗರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಸಂತಾನವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡು. ನಮ್ಮ ಉಸಿರು ಇಲ್ಲಿ ಸ್ನೇಹದಿಂದ ಇರಲಿ. ಪರಮೇಶ್ವರನು ನಿನ್ನನ್ನು ನಿರಂತರ ಆಯುಷ್ಯ ಮತ್ತು ಕೀರ್ತಿಯಿಂದ ಆವರಿಸಲಿ.
ಪರಿ ತ್ವಾ ಧಾತ್ಸವಿತಾ ದೇವೋ ಅಗ್ನಿರ್ವರ್ಚಸಾ ಮಿತ್ರಾವರುಣಾವಭಿ ತ್ವಾ । ಸರ್ವಾ ಅರಾತೀರವಕ್ರಾಮನ್ನ್ ಏಹೀದಂ ರಾಷ್ಟ್ರಮಕರಃ ಸುನೃತಾವತ್
ದೈವಿಕ ಸವಿತೃನು ನಿನ್ನನ್ನು ಆವರಿಸುತ್ತಾನೆ, ಅಗ್ನಿ ಕೀರ್ತಿಯಿಂದ, ಮಿತ್ರ ಮತ್ತು ವರుణನು ನಿನ್ನನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುತ್ತಾರೆ. ಎಲ್ಲಾ ಶತ್ರುತ್ವಗಳು ದೂರವಾಗಲಿ. ಬಾ, ಈ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಉತ್ತಮ ಮಾತಿನಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿಸು.
{೨} ಯಂ ತ್ವಾ ಪೃಷತೀ ರಥೇ ಪ್ರಷ್ಟಿರ್ವಹತಿ ರೋಹಿತ । ಶುಭಾ ಯಾಸಿ ರಿಣನ್ನ್ ಅಪಃ
ಪಿಟ್ಟುಕೊಂಬಿನ ಹಸುವು ರಥದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಎಳೆಯುವ ರೋಹಿತಾ, ನೀನು ಭವ್ಯವಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತಾ ನೀರನ್ನು ದೂರ ಮಾಡುತ್ತೀ.
ಅನುವ್ರತಾ ರೋಹಿಣೀ ರೋಹಿತಸ್ಯ ಸೂರಿಃ ಸುವರ್ಣಾ ಬೃಹತೀ ಸುವರ್ಚಾಃ । ತಯಾ ವಾಜಾನ್ ವಿಶ್ವರೂಪಾಂ ಜಯೇಮ ತಯಾ ವಿಶ್ವಾಃ ಪೃತನಾ ಅಭಿ ಷ್ಯಾಮ
ರೋಹಿತನಿಗೆ ನಿಷ್ಠೆಯಿರುವ ರೋಹಿಣಿ, ಹೊಳೆಯುವ, ಬಂಗಾರದಂತೆ, ಮಹತ್ತರ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಾಶಮಾನಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳೊಂದಿಗೆ ನಾವು ಎಲ್ಲ ವಿಧದ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಗೆಲ್ಲೋಣ, ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲ ಯುದ್ಧಗಳನ್ನು ಜಯಿಸೋಣ.
ಇದಂ ಸದೋ ರೋಹಿಣೀ ರೋಹಿತಸ್ಯಾಸೌ ಪನ್ಥಾಃ ಪೃಷತೀ ಯೇನ ಯಾತಿ । ತಾಂ ಗನ್ಧರ್ವಾಃ ಕಶ್ಯಪಾ ಉನ್ ನಯನ್ತಿ ತಾಂ ರಕ್ಷನ್ತಿ ಕವಯೋಽಪ್ರಮಾದಮ್
ಇದು ರೋಹಿಣಿಯ ಆಸನ, ರೋಹಿತನ ಮಾರ್ಗ, ಪಿಟ್ಟುಕೊಂಬಿನ ಹಸು ಹೋಗುವ ದಾರಿ. ಗಂಧರ್ವರು ಮತ್ತು ಕಶ್ಯಪರು ಅವಳನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ, ಋಷಿಗಳು ಅವಳನ್ನು ತಪ್ಪುಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಸೂರ್ಯಸ್ಯಾಶ್ವಾ ಹರಯಃ ಕೇತುಮನ್ತಃ ಸದಾ ವಹನ್ತ್ಯಮೃತಾಃ ಸುಖಂ ರಥಮ್ । ಘೃತಪಾವಾ ರೋಹಿತೋ ಭ್ರಾಜಮಾನೋ ದಿವಂ ದೇವಃ ಪೃಷತೀಮಾ ವಿವೇಶ
ಸೂರ್ಯನ ಕುದುರೆಗಳು ಧ್ವಜಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಸದಾ ಅಮೃತಮಯ ಸುಖಕರ ರಥವನ್ನು ಎಳೆಯುತ್ತವೆ. ಘೃತದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದ ರೋಹಿತನು ದೇವರಾಗಿ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಪಿಟ್ಟುಕೊಂಬಿನ ಹಸುವಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
ಯೋ ರೋಹಿತೋ ವೃಷಭಸ್ತಿಗ್ಮಶೃಙ್ಗಃ ಪರ್ಯಗ್ನಿಂ ಪರಿ ಸೂರ್ಯಂ ಬಭೂವ । ಯೋ ವಿಷ್ಟಭ್ನಾತಿ ಪೃಥಿವೀಂ ದಿವಂ ಚ ತಸ್ಮಾದ್ದೇವಾ ಅಧಿ ಸೃಷ್ಟೀಃ ಸೃಜನ್ತೇ
ತೀಕ್ಷ್ಣ ಕೊಂಬುಗಳಿರುವ ರೋಹಿತನು ಎರುಡು ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಯಾಗಿಯೂ ಸೂರ್ಯನಾಗಿಯೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ಭೂಮಿಯನ್ನೂ ಆಕಾಶವನ್ನೂ ಧರಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಅವನಿಂದ ದೇವತೆಗಳು ತಮ್ಮ ಸೃಷ್ಟಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಾರೆ.
ರೋಹಿತೋ ದಿವಮಾರುಹನ್ ಮಹತಃ ಪರ್ಯರ್ಣವಾತ್। ಸರ್ವೋ ರುರೋಹ ರೋಹಿತೋ ರುಹಃ
ರೋಹಿತನು ಮಹಾ ಸಾಗರದಿಂದ ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಏರಿದನು. ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಏರಿ, ರೋಹಿತನು ಉನ್ನತಿಗೆ ತಲುಪಿದನು.
ವಿ ಮಿಮೀಷ್ವ ಪಯಸ್ವತೀಂ ಘೃತಾಚೀಂ ದೇವಾನಾಂ ಧೇನುರನಪಸ್ಪೃಗೇಷಾ । ಇನ್ದ್ರಃ ಸೋಮಂ ಪಿಬತು ಕ್ಷೇಮೋ ಅಸ್ತ್ವಗ್ನಿಃ ಪ್ರ ಸ್ತೌತು ವಿ ಮೃಧೋ ನುದಸ್ವ
ಪೋಷಕ ಮತ್ತು ಘೃತಪೂರ್ಣವಾದ ದೇವತೆಗಳ ಹಸುವನ್ನು ಅಳತೆ ಹಾಕು, ಅವಳು ಅಸ್ಪರ್ಶಿತಳಾಗಿರಲಿ. ಇಂದ್ರನು ಸೋಮವನ್ನು ಕುಡಿಯಲಿ, ಕ್ಷೇಮವಾಗಿರಲಿ. ಅಗ್ನಿ ಸ್ತುತಿ ಮಾಡಲಿ, ನಮ್ಮ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ದೂರ ಮಾಡಲಿ.
ಸಮಿದ್ಧೋ ಅಗ್ನಿಃ ಸಮಿಧಾನೋ ಘೃತವೃದ್ಧೋ ಘೃತಾಹುತಃ । ಅಭೀಷಾಟ್ವಿಶ್ವಾಷಾಡಗ್ನಿಃ ಸಪತ್ನಾನ್ ಹನ್ತು ಯೇ ಮಮ
ಅಗ್ನಿ ಹೊತ್ತಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ, ಇಂಧನದಿಂದ ಬೆಳಗಿದ್ದಾನೆ, ಘೃತದಿಂದ ಬೆಳೆದಿದ್ದಾನೆ, ಘೃತದಿಂದ ಅರ್ಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಜಯಿಸುವ ಅಗ್ನಿ ನನ್ನ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು, ನನ್ನ ವಿರುದ್ಧ ಇರುವವರನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲಿ.