ಯಸ್ಯಾಂ ವೇದಿಂ ಪರಿಗೃಹ್ಣನ್ತಿ ಭೂಮ್ಯಾಂ ಯಸ್ಯಾಂ ಯಜ್ಞಂ ತನ್ವತೇ ವಿಶ್ವಕರ್ಮಾಣಃ । ಯಸ್ಯಾಂ ಮೀಯನ್ತೇ ಸ್ವರವಃ ಪೃಥಿವ್ಯಾಮೂರ್ಧ್ವಾಃ ಶುಕ್ರಾ ಆಹುತ್ಯಾಃ ಪುರಸ್ತಾತ್। ಸಾ ನೋ ಭೂಮಿರ್ವರ್ಧಯದ್ವರ್ಧಮಾನಾ
ಯಾವ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ವೇದಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾರೆ, ಯಾವ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ, ಯಾವ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಗಾಯಕರು ತಮ್ಮ ಗಾನವನ್ನು ಅಳವಡಿಸುತ್ತಾರೆ, ಯಾವ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಳಕುಳ್ಳ ಹೋಮಗಳು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಏರುತ್ತವೆ—ಆ ಸದಾ ಬೆಳೆಯುವ ಭೂಮಿ ನಮ್ಮನ್ನೂ ಬೆಳೆಯಿಸಲಿ.
ಯೋ ನೋ ದ್ವೇಷತ್ಪೃಥಿವಿ ಯಃ ಪೃತನ್ಯಾದ್ಯೋಽಭಿದಾಸಾನ್ ಮನಸಾ ಯೋ ವಧೇನ । ತಂ ನೋ ಭೂಮೇ ರನ್ಧಯ ಪೂರ್ವಕೃತ್ವರಿ
ಯಾರು ನಮ್ಮನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುತ್ತಾರೋ, ಯಾರು ನಮ್ಮೊಡನೆ ಹೋರಾಡುತ್ತಾರೋ, ಯಾರು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅಥವಾ ಹಿಂಸೆಯಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಹಾನಿಪಡಿಸಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಾರೋ—ಅವರನ್ನು, ಹಿಂದಿನವರು ಮಾಡಿದಂತೆ, ಭೂಮಿಯೆ, ನೀನು ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ಬಂಧಿಸು.
ತ್ವಜ್ಜಾತಾಸ್ತ್ವಯಿ ಚರನ್ತಿ ಮರ್ತ್ಯಾಸ್ತ್ವಂ ಬಿಭರ್ಷಿ ದ್ವಿಪದಸ್ತ್ವಂ ಚತುಷ್ಪದಃ । ತವೇಮೇ ಪೃಥಿವಿ ಪಞ್ಚ ಮಾನವಾ ಯೇಭ್ಯೋ ಜ್ಯೋತಿರಮೃತಂ ಮರ್ತ್ಯೇಭ್ಯ ಉದ್ಯನ್ತ್ಸೂರ್ಯೋ ರಶ್ಮಿಭಿರಾತನೋತಿ
ನಿನ್ನಿಂದ ಜನಿಸಿದವರು ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ನೀನು ಎರಡು ಕಾಲು, ನಾಲ್ಕು ಕಾಲು ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಳ್ಳುತ್ತೀಯೆ. ಈ ಐದು ಮಾನವ ಜಾತಿಗಳು ನಿನಗೆ ಸೇರಿವೆ, ಭೂಮಿಯೆ; ಅವರಿಗಾಗಿ ಅಮೃತವಾದ ಬೆಳಕು, ಸೂರ್ಯನು ತನ್ನ ಕಿರಣಗಳನ್ನು ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಹರಡುತ್ತಾನೆ.
ತಾ ನಃ ಪ್ರಜಾಃ ಸಂ ದುಹ್ರತಾಂ ಸಮಗ್ರಾ ವಾಚೋ ಮಧು ಪೃಥಿವಿ ಧೇಹಿ ಮಹ್ಯಮ್
ನಮ್ಮ ಸಂತಾನಗಳು ಒಗ್ಗಟ್ಟಾಗಿ, ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಇರಲಿ; ಭೂಮಿಯೆ, ನನ್ನೊಳಗೆ ಮಧುರವಾದ ಮಾತನ್ನು ನೆಡು.
ವಿಶ್ವಸ್ವಂ ಮಾತರಮೋಷಧೀನಾಂ ಧ್ರುವಾಂ ಭೂಮಿಂ ಪೃಥಿವೀಂ ಧರ್ಮಣಾ ಧೃತಾಮ್ । ಶಿವಾಂ ಸ್ಯೋನಾಮನು ಚರೇಮ ವಿಶ್ವಹಾ
ನೀನು ಎಲ್ಲಾ ಔಷಧಿಗಳ ತಾಯಿ, ಸದಾ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುವ ಭೂಮಿ, ಧರ್ಮದಿಂದ ಉಳಿಯುತ್ತಿರುವವಳು; ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಉಳಿಸುವವಳಾದ ನೀನು, ನಾವು ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಸುಖದಿಂದ, ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ನಡೆಯೋಣ.
ಮಹತ್ಸಧಸ್ಥಂ ಮಹತೀ ಬಭೂವಿಥ ಮಹಾನ್ ವೇಗ ಏಜಥುರ್ವೇಪಥುಷ್ಟೇ । ಮಹಾಂಸ್ತ್ವೇನ್ದ್ರೋ ರಕ್ಷತ್ಯಪ್ರಮಾದಮ್ । ಸಾ ನೋ ಭೂಮೇ ಪ್ರ ರೋಚಯ ಹಿರಣ್ಯಸ್ಯೇವ ಸಂದೃಶಿ ಮಾ ನೋ ದ್ವಿಕ್ಷತ ಕಶ್ಚನ
ನೀನು ಮಹತ್ತರವಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೀಯೆ, ಭೂಮಿಯೆ; ನೀನು ದೊಡ್ಡ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ವೇಗದಿಂದ ನಡುಗುತ್ತಾ ಚಲಿಸುತ್ತೀಯೆ. ಮಹಾ ಇಂದ್ರನು ನಿನ್ನನ್ನು ಅಪಾಯದಿಂದ ಕಾಯುತ್ತಾನೆ. ಭೂಮಿಯೆ, ನೀನು ನಮಗೆ ಚಿನ್ನದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸು; ಯಾರೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಹಾನಿಪಡಿಸದಿರಲಿ.
ಅಗ್ನಿರ್ಭೂಮ್ಯಾಮೋಷಧೀಷ್ವಗ್ನಿಮಾಪೋ ಬಿಭ್ರತ್ಯಗ್ನಿರಶ್ಮಸು । ಅಗ್ನಿರನ್ತಃ ಪುರುಷೇಷು ಗೋಷ್ವಶ್ವೇಷ್ವಗ್ನಯಃ
ಅಗ್ನಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಇದೆ, ಔಷಧಿಗಳಲ್ಲಿದೆ; ನೀರುಗಳು ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತಿವೆ, ಅಗ್ನಿ ಕಿರಣಗಳಲ್ಲಿ ಇದೆ; ಅಗ್ನಿ ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ, ಹಸುಗಳಲ್ಲಿ, ಕುದುರೆಗಳಲ್ಲಿ ಇದೆ—ಅಗ್ನಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇದೆ.
ಅಗ್ನಿರ್ದಿವ ಆ ತಪತ್ಯಗ್ನೇರ್ದೇವಸ್ಯೋರ್ವನ್ತರಿಕ್ಷಮ್ । ಅಗ್ನಿಂ ಮರ್ತಾಸ ಇನ್ಧತೇ ಹವ್ಯವಾಹಂ ಘೃತಪ್ರಿಯಮ್
ಅಗ್ನಿ ಆಕಾಶದಿಂದ ಹೊತ್ತಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ; ಅಗ್ನಿಯ ಮೂಲಕ ಮಧ್ಯಾಕಾಶವು ವಿಶಾಲವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಮನುಷ್ಯರು ಹೋಮವನ್ನು ಹೊತ್ತುವ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು, ತುಪ್ಪವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಬೆಳಗುತ್ತಾರೆ.
{೨} ಅಗ್ನಿವಾಸಾಃ ಪೃಥಿವ್ಯಸಿತಜ್ಞೂಸ್ತ್ವಿಷೀಮನ್ತಂ ಸಂಶಿತಂ ಮಾ ಕೃಣೋತು
ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಉಡುಗೆಯಾಗಿ ಧರಿಸಿದ, ಭೂಮಿಯ ಕಪ್ಪುತನವನ್ನು ಅರಿತ ಭೂಮಿಯೆ, ನಿನ್ನ ತೀವ್ರ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಠಿಣವಾಗಿಸಬೇಡ.
ಭೂಮ್ಯಾಂ ದೇವೇಭ್ಯೋ ದದತಿ ಯಜ್ಞಂ ಹವ್ಯಮರಂಕೃತಮ್ । ಭೂಮ್ಯಾಂ ಮನುಷ್ಯಾ ಜೀವನ್ತಿ ಸ್ವಧಯಾನ್ನೇನ ಮರ್ತ್ಯಾಃ । ಸಾ ನೋ ಭೂಮಿಃ ಪ್ರಾಣಮಾಯುರ್ದಧಾತು ಜರದಷ್ಟಿಂ ಮಾ ಪೃಥಿವೀ ಕೃಣೋತು
ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಯಜ್ಞವನ್ನು, ಹೋಮವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ; ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯರು ತಮ್ಮ ಆಹಾರದಿಂದ ಬದುಕುತ್ತಾರೆ. ಈ ಭೂಮಿ ನಮಗೆ ಉಸಿರು, ಆಯುಷ್ಯವನ್ನು ಕೊಡಲಿ; ಭೂಮಿಯೆ, ನಮ್ಮನ್ನು ವೃದ್ಧರಾಗಿಸಬೇಡ.
ಯಸ್ತೇ ಗನ್ಧಃ ಪೃಥಿವಿ ಸಂಬಭೂವ ಯಂ ಬಿಭ್ರತ್ಯೋಷಧಯೋ ಯಮಾಪಃ । ಯಂ ಗನ್ಧರ್ವಾ ಅಪ್ಸರಸಶ್ಚ ಭೇಜಿರೇ ತೇನ ಮಾ ಸುರಭಿಂ ಕೃಣು ಮಾ ನೋ ದ್ವಿಕ್ಷತ ಕಶ್ಚನ
ನಿನ್ನ ಸುಗಂಧವು, ಭೂಮಿಯೆ, ಔಷಧಿಗಳು, ನೀರುಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು, ಅಪ್ಸರಸರು—allರು ಹಂಚಿಕೊಂಡಿರುವ ಸುಗಂಧದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಸುಗಂಧಮಯಳಾಗಿಸು; ಯಾರೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಹಾನಿಪಡಿಸದಿರಲಿ.
ಯಸ್ತೇ ಗನ್ಧಃ ಪುಷ್ಕರಮಾವಿವೇಶ ಯಂ ಸಂಜಭ್ರುಃ ಸೂರ್ಯಾಯಾ ವಿವಾಹೇ । ಅಮರ್ತ್ಯಾಃ ಪೃಥಿವಿ ಗನ್ಧಮಗ್ರೇ ತೇನ ಮಾ ಸುರಭಿಂ ಕೃಣು ಮಾ ನೋ ದ್ವಿಕ್ಷತ ಕಶ್ಚನ
ನಿನ್ನ ಸುಗಂಧವು, ಭೂಮಿಯೆ, ಕಮಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದದ್ದು, ಸೂರ್ಯೆಯ ವಿವಾಹದಲ್ಲಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದದು, ಅಮೃತವಾದ ಪ್ರಾರಂಭದ ಸುಗಂಧದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಸುಗಂಧಮಯಳಾಗಿಸು; ಯಾರೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಹಾನಿಪಡಿಸದಿರಲಿ.
ಯಸ್ತೇ ಗನ್ಧಃ ಪುರುಷೇಷು ಸ್ತ್ರೀಷು ಪುಂಸು ಭಗೋ ರುಚಿಃ । ಯೋ ಅಶ್ವೇಷು ವೀರೇಷು ಯೋ ಮೃಗೇಷೂತ ಹಸ್ತಿಷು । ಕನ್ಯಾಯಾಂ ವರ್ಚೋ ಯದ್ಭೂಮೇ ತೇನಾಸ್ಮಾಁ ಅಪಿ ಸಂ ಸೃಜ ಮಾ ನೋ ದ್ವಿಕ್ಷತ ಕಶ್ಚನ
ನಿನ್ನ ಸುಗಂಧವು ಪುರುಷರಲ್ಲಿ, ಮಹಿಳೆಯರಲ್ಲಿ, ಪುರುಷತ್ವದಲ್ಲಿ, ಧನ್ಯತೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಾಶದಲ್ಲಿ, ಕುದುರೆಗಳಲ್ಲಿ, ವೀರರಲ್ಲಿ, ಕಾಡು ಪ್ರಾಣಿಗಳಲ್ಲಿ, ಆನೆಗಳಲ್ಲಿ, ಮತ್ತು ಕನ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಪ್ರಕಾಶ—allವು ಭೂಮಿಯೆ, ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಹರಿಯಲಿ; ಯಾರೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಹಾನಿಪಡಿಸದಿರಲಿ.
ಶಿಲಾ ಭೂಮಿರಶ್ಮಾ ಪಾಂಸುಃ ಸಾ ಭೂಮಿಃ ಸಂಧೃತಾ ಧೃತಾ । ತಸ್ಯೈ ಹಿರಣ್ಯವಕ್ಷಸೇ ಪೃಥಿವ್ಯಾ ಅಕರಂ ನಮಃ
ಕಲ್ಲು, ಶಿಲೆ, ಮಣ್ಣು—allವು ಭೂಮಿಯ ಭಾಗ. ಅವಳನ್ನು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಹಿಡಿದು, ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ. ಆ ಹೊಳಪಿನ ಹೃದಯವಿರುವ ಭೂಮಿಗೆ ನಾನು ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಯಸ್ಯಾಂ ವೃಕ್ಷಾ ವಾನಸ್ಪತ್ಯಾ ಧ್ರುವಾಸ್ತಿಷ್ಠನ್ತಿ ವಿಶ್ವಹಾ । ಪೃಥಿವೀಂ ವಿಶ್ವಧಾಯಸಂ ಧೃತಾಮಛಾವದಾಮಸಿ
ಯಾವ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮರಗಳು, ಅರಣ್ಯಾಧಿಪತಿಗಳು ಸದಾ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಂತಿವೆ, ಆ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಉಳಿಸುವ ಭೂಮಿಯನ್ನು ನಾವು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಮೀಪಿಸುತ್ತೇವೆ.
ಉದೀರಾಣಾ ಉತಾಸೀನಾಸ್ತಿಷ್ಠನ್ತಃ ಪ್ರಕ್ರಾಮನ್ತಃ । ಪದ್ಭ್ಯಾಂ ದಕ್ಷಿಣಸವ್ಯಾಭ್ಯಾಂ ಮಾ ವ್ಯಥಿಷ್ಮಹಿ ಭೂಮ್ಯಾಮ್
ಏಳುವಾಗ, ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವಾಗ, ನಿಂತುಕೊಳ್ಳುವಾಗ, ಮುಂದೆ ನಡೆಯುವಾಗ—ನಾವು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬಲ ಕಾಲು ಅಥವಾ ಎಡ ಕಾಲಿನಿಂದ ಅಪ್ಪಳಿಸದಿರಲಿ.
ವಿಮೃಗ್ವರೀಂ ಪೃಥಿವೀಮಾ ವದಾಮಿ ಕ್ಷಮಾಂ ಭೂಮಿಂ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ವಾವೃಧಾನಾಮ್ । ಊರ್ಜಂ ಪುಷ್ಟಂ ಬಿಭ್ರತೀಮನ್ನಭಾಗಂ ಘೃತಂ ತ್ವಾಭಿ ನಿ ಷೀದೇಮ ಭೂಮೇ
ನಾನು ಈ ವಿಶಾಲವಾದ ಭೂಮಿಯನ್ನು, ಸಹನಶೀಲವಾದ ಭೂಮಿಯನ್ನು, ವೇದಮಾತೆಯ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹೊಗಳುತ್ತೇನೆ. ಈ ಭೂಮಿ ನಮ್ಮಿಗೆ ಆಹಾರ, ಪೋಷಣೆಯ ಭಾಗವನ್ನು ಒಯ್ಯುತ್ತಾಳೆ. ಘೃತದಿಂದ ಸಮೃದ್ಧಳಾದ ಭೂಮೇ, ನಾವೆಲ್ಲರೂ ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ವಾಸಿಸೋಣ.
ಶುದ್ಧಾ ನ ಆಪಸ್ತನ್ವೇ ಕ್ಷರನ್ತು ಯೋ ನಃ ಸೇದುರಪ್ರಿಯೇ ತಂ ನಿ ದಧ್ಮಃ । ಪವಿತ್ರೇಣ ಪೃಥಿವಿ ಮೋತ್ಪುನಾಮಿ
ನನ್ನ ದೇಹದ ಮೇಲೆ ಶುಭ್ರವಾದ ನೀರು ಹರಿಯಲಿ. ನಮಗೆ ಅಪ್ರಿಯವಾದುದು, ಕೆಟ್ಟದು ಏನಿದೆಯೋ, ಅದನ್ನು ನಾವು ಬದಿಗಿಡೋಣ. ಪವಿತ್ರತೆಯಿಂದ, ಭೂಮೇ, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಶುದ್ಧಪಡಿಸುತ್ತೇನೆ.
{೩} ಯಾಸ್ತೇ ಪ್ರಾಚೀಃ ಪ್ರದಿಶೋ ಯಾ ಉದೀಚೀರ್ಯಾಸ್ತೇ ಭೂಮೇ ಅಧರಾದ್ಯಾಶ್ಚ ಪಶ್ಚಾತ್। ಸ್ಯೋನಾಸ್ತಾ ಮಹ್ಯಂ ಚರತೇ ಭವನ್ತು ಮಾ ನಿ ಪಪ್ತಂ ಭುವನೇ ಶಿಶ್ರಿಯಾಣಃ
ನಿನ್ನ ಪೂರ್ವ, ಉತ್ತರ, ಕೆಳಭಾಗ ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕುಗಳು ನನಗೆ ಸುಖಕರವಾಗಿರಲಿ, ಭೂಮೇ. ನಾವು ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವಾಗ ಯಾವಾಗಲೂ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿರಲಿ.
ಮಾ ನಃ ಪಶ್ಚಾನ್ ಮಾ ಪುರಸ್ತಾನ್ ನುದಿಷ್ಠಾ ಮೋತ್ತರಾದಧರಾದುತ । ಸ್ವಸ್ತಿ ಭೂಮೇ ನೋ ಭವ ಮಾ ವಿದನ್ ಪರಿಪನ್ಥಿನೋ ವರೀಯೋ ಯಾವಯಾ ವಧಮ್
ನೀನು ನಮ್ಮನ್ನು ಹಿಂದೆ ಅಥವಾ ಮುಂದೆ, ಮೇಲಿಂದ ಅಥವಾ ಕೆಳಗಿನಿಂದ ದೂರ ಮಾಡಬೇಡ. ಭೂಮೇ, ನಮ್ಮಿಗೆ ಶುಭವಾಗಿರು. ದಾರಿ ತಡೆಯುವವರು ನಮ್ಮಿಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡದಿರಲಿ; ಅಪಾಯವನ್ನು ದೂರ ಮಾಡಿ ರಕ್ಷಿಸು.
ಯಾವತ್ತೇಽಭಿ ವಿಪಶ್ಯಾಮಿ ಭೂಮೇ ಸೂರ್ಯೇಣ ಮೇದಿನಾ । ತಾವನ್ ಮೇ ಚಕ್ಷುರ್ಮಾ ಮೇಷ್ಟೋತ್ತರಾಮುತ್ತರಾಂ ಸಮಾಮ್
ಭೂಮೇ, ನಾನು ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಎಷ್ಟು ದೂರ ನೋಡಬಲ್ಲೆವೋ, ಅಷ್ಟೂ ದೂರ ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿ ಇರಲಿ. ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿ ಹೋದಂತಾಗಬಾರದು, ನನ್ನ ಮೇಲಿನ ಶಕ್ತಿಯೂ ಹಾಳಾಗಬಾರದು.
ಯಚ್ಛಯಾನಃ ಪರ್ಯಾವರ್ತೇ ದಕ್ಷಿಣಂ ಸಖ್ಯಮಭಿ ಭೂಮೇ ಪಾರ್ಶ್ವಮುತ್ತಾನಾಸ್ತ್ವಾ ಪ್ರತೀಚೀಂ ಯತ್ಪೃಷ್ಟೀಭಿರಧಿಶೇಮಹೇ । ಮಾ ಹಿಂಸೀಸ್ತತ್ರ ನೋ ಭೂಮೇ ಸರ್ವಸ್ಯ ಪ್ರತಿಶೀವರಿ
ದಕ್ಷಿಣಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿ ಮಲಗಿದಾಗ, ಸ್ನೇಹಕ್ಕಾಗಿ ಹತ್ತಿರವಾದಾಗ, ಪಶ್ಚಿಮ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದಾಗ ಅಥವಾ ನಿನ್ನ ಬೆನ್ನ ಮೇಲೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದಾಗ, ಭೂಮೇ, ಯಾವ ಭಾಗದಲ್ಲೂ ನಮ್ಮಿಗೆ ಹಾನಿಯಾಗದಂತೆ ನೋಡಿಕೋ.
ಯತ್ತೇ ಭೂಮೇ ವಿಖನಾಮಿ ಕ್ಷಿಪ್ರಂ ತದಪಿ ರೋಹತು । ಮಾ ತೇ ಮರ್ಮ ವಿಮೃಗ್ವರಿ ಮಾ ತೇ ಹೃದಯಮರ್ಪಿಪಮ್
ಭೂಮೇ, ನಾನು ನಿನ್ನಿಂದ ಏನಾದರೂ ತೋಡಿದರೆ, ಅದು ಬೇಗನೆ ಮತ್ತೆ ಬೆಳೆಯಲಿ. ವಿಶಾಲವಾದ ಭೂಮೇ, ನಿನ್ನ ಜೀವಮೂಲಗಳನ್ನು ಅಥವಾ ಹೃದಯವನ್ನು ನಾನು ಹಾನಿಪಡಿಸದಂತೆ ಮಾಡು.
ಗ್ರೀಷ್ಮಸ್ತೇ ಭೂಮೇ ವರ್ಷಾಣಿ ಶರದ್ಧೇಮನ್ತಃ ಶಿಶಿರೋ ವಸನ್ತಃ । ಋತವಸ್ತೇ ವಿಹಿತಾ ಹಾಯನೀರಹೋರಾತ್ರೇ ಪೃಥಿವಿ ನೋ ದುಹಾತಾಮ್
ಭೂಮೇ, ನಿನ್ನ ಋತುಗಳು—ಬೇಸಿಗೆ, ಮಳೆಗಾಲ, ಶರದೃತು, ಹಿಮ, ಚಳಿಗಾಲ, ವಸಂತ—ನಿರ್ಧರಿತವಾಗಿವೆ. ನಿನ್ನ ವರ್ಷಗಳು, ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ—allವು ನಮ್ಮಿಗೆ ಹಾಲನ್ನು ನೀಡಲಿ.
ಯಾಪ ಸರ್ಪಂ ವಿಜಮಾನಾ ವಿಮೃಗ್ವರೀ ಯಸ್ಯಾಮಾಸನ್ನ್ ಅಗ್ನಯೋ ಯೇ ಅಪ್ಸ್ವನ್ತಃ । ಪರಾ ದಸ್ಯೂನ್ ದದತೀ ದೇವಪೀಯೂನ್ ಇನ್ದ್ರಂ ವೃಣಾನಾ ಪೃಥಿವೀ ನ ವೃತ್ರಂ ಶಕ್ರಾಯ ದಧ್ರೇ ವೃಷಭಾಯ ವೃಷ್ಣೇ
ಯಾವ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸರ್ಪಗಳು ವಾಸಿಸುತ್ತವೆ, ಅಗ್ನಿಗಳು ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುತ್ತವೆ, ನೀರುಗಳು ಹರಿಯುತ್ತವೆ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ದೂರ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ, ದೇವತೆಗಳ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾಳೆ, ಇಂದ್ರನನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡು, ವೃತ್ರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡಿದಳೋ, ಆ ಭೂಮಿಯೇ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ.
ಯಸ್ಯಾಂ ಸದೋಹವಿರ್ಧಾನೇ ಯೂಪೋ ಯಸ್ಯಾಂ ನಿಮೀಯತೇ । ಬ್ರಹ್ಮಾಣೋ ಯಸ್ಯಾಮರ್ಚನ್ತ್ಯೃಗ್ಭಿಃ ಸಾಮ್ನಾ ಯಜುರ್ವಿದಃ ಯುಜ್ಯನ್ತೇ ಯಸ್ಯಾಮೃತ್ವಿಜಃ ಸೋಮಮಿನ್ದ್ರಾಯ ಪಾತವೇ
ಯಾವ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಮದ ಯೂಪ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ವೇದಿಕೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ವೇದಮಂತ್ರಗಳಿಂದ, ಗೀತೆಯಿಂದ, ಯಜ್ಞದಿಂದ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ, ರಿತ್ವಿಕರು ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಸೋಮವನ್ನು ತಯಾರಿಸುತ್ತಾರೆ, ಆ ಭೂಮಿಯೇ ನಮಗೆ ಶುಭವನ್ನು ನೀಡಲಿ.
ಯಸ್ಯಾಂ ಪೂರ್ವೇ ಭೂತಕೃತ ಋಷಯೋ ಗಾ ಉದಾನೃಚುಃ । ಸಪ್ತ ಸತ್ರೇಣ ವೇಧಸೋ ಯಜ್ಞೇನ ತಪಸಾ ಸಹ
ಯಾವ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪುರಾತನ ಋಷಿಗಳು, ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತರು, ಹಸುಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ದು ಹಾಡಿದರು, ಏಳು ಮಂದಿ ಯಜ್ಞ ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನೊಡನೆ ಸೇರಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದರು, ಆ ಭೂಮಿಯೇ ನಮಗೆ ಶುಭವನ್ನು ನೀಡಲಿ.
ಸಾ ನೋ ಭೂಮಿರಾ ದಿಶತು ಯದ್ಧನಂ ಕಾಮಯಾಮಹೇ । ಭಗೋ ಅನುಪ್ರಯುಙ್ಕ್ತಾಮಿನ್ದ್ರ ಏತು ಪುರೋಗವಃ
ನಾವು ಬಯಸುವ ಧನವನ್ನು ಆ ಭೂಮಿ ನಮಗೆ ನೀಡಲಿ. ಭಾಗ ದೇವತೆ ಅದನ್ನು ನಮಗೆ ಒದಗಿಸಲಿ, ಇಂದ್ರನು ನಮ್ಮ ಮುಂದಿರುವವನಾಗಿ ಬರಲಿ.
{೪} ಯಸ್ಯಾಂ ಗಾಯನ್ತಿ ನೃತ್ಯನ್ತಿ ಭೂಮ್ಯಾಂ ಮರ್ತ್ಯಾ ವ್ಯೈಲಬಾಃ । ಯುಧ್ಯನ್ತೇ ಯಸ್ಯಾಮಾಕ್ರನ್ದೋ ಯಸ್ಯಾಂ ವದತಿ ದುನ್ದುಭಿಃ । ಸಾ ನೋ ಭೂಮಿಃ ಪ್ರ ಣುದತಾಂ ಸಪತ್ನಾನ್ ಅಸಪತ್ನಂ ಮಾ ಪೃಥಿವೀ ಕೃಣೋತು
ಯಾವ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಜನರು ಹಾಡುತ್ತಾರೆ, ನೃತ್ಯಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಮನುಷ್ಯರು ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ, ಯುದ್ಧಗಳು ನಡೆಯುತ್ತವೆ, ಕೂಗು, ಡೋಲುಗಳ ಧ್ವನಿ ಕೇಳಿಸುತ್ತವೆ, ಆ ಭೂಮಿ ನಮ್ಮ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ದೂರ ಮಾಡಲಿ, ಭೂಮಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಶತ್ರುಗಳಿಲ್ಲದವರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲಿ.
ಯಸ್ಯಾಮನ್ನಂ ವ್ರೀಹಿಯವೌ ಯಸ್ಯಾ ಇಮಾಃ ಪಞ್ಚ ಕೃಷ್ಟಯಃ । ಭೂಮ್ಯೈ ಪರ್ಜನ್ಯಪತ್ನ್ಯೈ ನಮೋಽಸ್ತು ವರ್ಷಮೇದಸೇ
ಯಾವ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅನ್ನ, ಅಕ್ಕಿ, ಜೋಳ ಬೆಳೆದು, ಐದು ಜನಾಂಗಗಳು ವಾಸಿಸುತ್ತವೆ, ಆ ಮಳೆಯ ಧನದಿಂದ ಸಮೃದ್ಧಳಾದ, ಮಳೆಯ ದೇವತೆಯ ಪತ್ನಿಯಾದ ಭೂಮಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.