ಯಸ್ಯಾಂ ಸಮುದ್ರ ಉತ ಸಿನ್ಧುರಾಪೋ ಯಸ್ಯಾಮನ್ನಂ ಕೃಷ್ಟಯಃ ಸಂಬಭೂವುಃ । ಯಸ್ಯಾಮಿದಂ ಜಿನ್ವತಿ ಪ್ರಾಣದೇಜತ್ಸಾ ನೋ ಭೂಮಿಃ ಪೂರ್ವಪೇಯೇ ದಧಾತು
ಯಾವ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಸಮುದ್ರ, ನದಿಗಳು, ನೀರುಗಳಿವೆ, ಯಾವ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅನ್ನ ಮತ್ತು ಜನರು ಹುಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ, ಈ ಜಗತ್ತು ಚಲಿಸುತ್ತಿದೆ ಮತ್ತು ಉಸಿರಾಡುತ್ತದೆ—ಅಂತಹ ಭೂಮಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಇರಿಸಲಿ.
ಯಸ್ಯಾಶ್ಚತಸ್ರಃ ಪ್ರದಿಶಃ ಪೃಥಿವ್ಯಾ ಯಸ್ಯಾಮನ್ನಂ ಕೃಷ್ಟಯಃ ಸಂಬಭೂವುಃ । ಯಾ ಬಿಭರ್ತಿ ಬಹುಧಾ ಪ್ರಾಣದೇಜತ್ಸಾ ನೋ ಭೂಮಿರ್ಗೋಷ್ವಪ್ಯನ್ನೇ ದಧಾತು
ಯಾವ ಭೂಮಿಗೆ ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳಿವೆ, ಯಾವ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅನ್ನ ಮತ್ತು ಜನರು ಹುಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ, ಅನೇಕ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಜೀವವನ್ನು ಹೊತ್ತಿರುವ ಭೂಮಿ, ಆ ಭೂಮಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಹಸುಗಳು ಮತ್ತು ಅನ್ನದೊಳಗೆ ಇರಿಸಲಿ.
ಯಸ್ಯಾಂ ಪೂರ್ವೇ ಪೂರ್ವಜನಾ ವಿಚಕ್ರಿರೇ ಯಸ್ಯಾಂ ದೇವಾ ಅಸುರಾನ್ ಅಭ್ಯವರ್ತಯನ್ । ಗವಾಮಶ್ವಾನಾಂ ವಯಸಶ್ಚ ವಿಷ್ಠಾ ಭಗಂ ವರ್ಚಃ ಪೃಥಿವೀ ನೋ ದಧಾತು
ಯಾವ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪುರಾತನ ಜನರು ತಮ್ಮ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ್ರು, ದೇವತೆಗಳು ದಾನವರನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದ್ರು, ಆ ಭೂಮಿ ನಮಗೆ ಹಸು, ಕುದುರೆ ಮತ್ತು ಸಂತಾನದ ಐಶ್ವರ್ಯ, ಬಲ ಮತ್ತು ಕೀರ್ತಿ ನೀಡಲಿ.
ವಿಶ್ವಂಭರಾ ವಸುಧಾನೀ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾ ಹಿರಣ್ಯವಕ್ಷಾ ಜಗತೋ ನಿವೇಶನೀ । ವೈಶ್ವಾನರಂ ಬಿಭ್ರತೀ ಭೂಮಿರಗ್ನಿಮಿನ್ದ್ರಋಷಭಾ ದ್ರವಿಣೇ ನೋ ದಧಾತು
ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಪೋಷಿಸುವ, ಧನಸಂಪತ್ತಿನಿಂದ ತುಂಬಿರುವ, ಸ್ಥಿರವಾದ, ಹೊಳಪಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಜಗತ್ತಿನ ಆಧಾರವಾದ, ವಿಶ್ವಾಗ್ನಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತಿರುವ ಭೂಮಿ, ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನು ಮತ್ತು ಮಹಾಬಲಿಯು ಇದ್ದಂತೆ, ನಮಗೆ ಧನವನ್ನು ನೀಡಲಿ.
ಯಾಂ ರಕ್ಷನ್ತ್ಯಸ್ವಪ್ನಾ ವಿಶ್ವದಾನೀಂ ದೇವಾ ಭೂಮಿಂ ಪೃಥಿವೀಮಪ್ರಮಾದಮ್ । ಸಾ ನೋ ಮಧು ಪ್ರಿಯಂ ದುಹಾಮಥೋ ಉಕ್ಷತು ವರ್ಚಸಾ
ಯಾವ ಭೂಮಿಯನ್ನು ನಿದ್ರೆಯಿಲ್ಲದ ದೇವತೆಗಳು ಕಾಯುತ್ತಾರೆ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕೊಡುವ, ಎಂದಿಗೂ ತಪ್ಪದ ಭೂಮಿ, ಆ ಭೂಮಿ ನಮಗೆ ಸಿಹಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಿಯವಾದ ಹಾಲನ್ನು ಹಿಂಡಿ, ಕೀರ್ತಿಯಿಂದ ಪೋಷಿಸಲಿ.
ಯಾರ್ಣವೇಽಧಿ ಸಲಿಲಮಗ್ರ ಆಸೀತ್ಯಾಂ ಮಾಯಾಭಿರನ್ವಚರನ್ ಮನೀಷಿಣಃ । ಯಸ್ಯಾ ಹೃದಯಂ ಪರಮೇ ವ್ಯೋಮನ್ತ್ಸತ್ಯೇನಾವೃತಮಮೃತಂ ಪೃಥಿವ್ಯಾಃ । ಸಾ ನೋ ಭೂಮಿಸ್ತ್ವಿಷಿಂ ಬಲಂ ರಾಷ್ಟ್ರೇ ದಧಾತೂತ್ತಮೇ
ಯಾವ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮೊದಲಿಗೆ ಸಮುದ್ರದ ನೀರುಗಳು ಇದ್ದವು, ಯಾರು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ತಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹುಡುಕಿದ್ರು, ಆ ಭೂಮಿಯ ಹೃದಯವು ಪರಮ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಅಮೃತದಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿದೆ—ಅಂತಹ ಭೂಮಿ ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಬಲವನ್ನೂ ನೀಡಲಿ.
ಯಸ್ಯಾಮಾಪಃ ಪರಿಚರಾಃ ಸಮಾನೀರಹೋರಾತ್ರೇ ಅಪ್ರಮಾದಂ ಕ್ಷರನ್ತಿ । ಸಾ ನೋ ಭೂಮಿರ್ಭೂರಿಧಾರಾ ಪಯೋ ದುಹಾಮಥೋ ಉಕ್ಷತು ವರ್ಚಸಾ
ಯಾವ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನಿರಂತರ ಹರಿಯುವ ನೀರುಗಳು, ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ ಎಂದೂ ನಿಲ್ಲದೆ ಹರಿಯುತ್ತವೆ, ಆ ಭೂಮಿ ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ತುಂಬಾ ಹರಿವ ನೀರನ್ನು ಹಿಂಡಿ, ಕೀರ್ತಿಯಿಂದ ಪೋಷಿಸಲಿ.
ಯಾಮಶ್ವಿನಾವಮಿಮಾತಾಂ ವಿಷ್ಣುರ್ಯಸ್ಯಾಂ ವಿಚಕ್ರಮೇ । ಇನ್ದ್ರೋ ಯಾಂ ಚಕ್ರ ಆತ್ಮನೇಽನಮಿತ್ರಾಂ ಶಚೀಪತಿಃ । ಸಾ ನೋ ಭೂಮಿರ್ವಿ ಸೃಜತಾಂ ಮಾತಾ ಪುತ್ರಾಯ ಮೇ ಪಯಃ
ಯಾವ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಅಶ್ವಿನೀದೇವತೆಗಳು ಅಳೆಯಿದರು, ವಿಷ್ಣುನು ತನ್ನ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟನು, ಇಂದ್ರನು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗಾಗಿ ಅವಳನ್ನು ಜಯಿಸಲಾಗದವಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದನು—ಆ ಭೂಮಿ ತಾಯಿಯಂತೆ ತನ್ನ ಮಗನಿಗೆ ಹಾಲನ್ನು ಹರಿದು ಕೊಡಲಿ.
{೧} ಗಿರಯಸ್ತೇ ಪರ್ವತಾ ಹಿಮವನ್ತೋಽರಣ್ಯಂ ತೇ ಪೃಥಿವಿ ಸ್ಯೋನಮಸ್ತು । ಬಭ್ರುಂ ಕೃಷ್ಣಾಂ ರೋಹಿಣೀಂ ವಿಶ್ವರೂಪಾಂ ಧ್ರುವಾಂ ಭೂಮಿಂ ಪೃಥಿವೀಮಿನ್ದ್ರಗುಪ್ತಾಮ್ । ಅಜೀತೋಽಹತೋ ಅಕ್ಷತೋಽಧ್ಯಷ್ಠಾಂ ಪೃಥಿವೀಮಹಮ್
ನಿನ್ನ ಬೆಟ್ಟಗಳು ಪರ್ವತಗಳಾಗಿವೆ, ಹಿಮಪರ್ವತಗಳು, ನಿನ್ನ ಕಾಡುಗಳು—allವು ಭೂಮಿಯ ಭಾಗ. ಭೂಮಿ ನಮಗೆ ಸುಖಕರವಾಗಿರಲಿ. ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ, ಕಪ್ಪು, ಕೆಂಪು, ಎಲ್ಲ ರೂಪಗಳನ್ನೂ ಹೊಂದಿರುವ, ಸ್ಥಿರವಾದ, ಇಂದ್ರನಿಂದ ರಕ್ಷಿತವಾದ ಭೂಮಿಯನ್ನು—ಯಾರು ಜಯಿಸಲಾಗದ, ಹಾನಿಯಾಗದ, ಮುರಿಯಲಾಗದ ಭೂಮಿಯನ್ನು—ನಾನು ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುತ್ತೇನೆ.
ಯತ್ತೇ ಮಧ್ಯಂ ಪೃಥಿವಿ ಯಚ್ಚ ನಭ್ಯಂ ಯಾಸ್ತ ಊರ್ಜಸ್ತನ್ವಃ ಸಂಬಭೂವುಃ । ತಾಸು ನೋ ಧೇಹ್ಯಭಿ ನಃ ಪವಸ್ವ ಮಾತಾ ಭೂಮಿಃ ಪುತ್ರೋ ಅಹಂ ಪೃಥಿವ್ಯಾಃ ಪರ್ಜನ್ಯಃ ಪಿತಾ ಸ ಉ ನಃ ಪಿಪರ್ತು
ಓ ಭೂಮಿಯೆ, ನಿನ್ನ ಮಧ್ಯಭಾಗವೂ, ನಿನ್ನ ನಾಭಿಯೂ, ನಿನ್ನ ದೇಹದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಶಕ್ತಿಗಳೂ—allವು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಇರಲಿ, ನಮ್ಮನ್ನು ಆವರಿಸಲಿ. ಭೂಮಿ ತಾಯಿ, ನಾನು ಭೂಮಿಯ ಮಗ; ಪರ್ಜನ್ಯನು ತಂದೆ—ಅವನು ನಮ್ಮನ್ನು ಪೋಷಿಸಲಿ.
ಯಸ್ಯಾಂ ವೇದಿಂ ಪರಿಗೃಹ್ಣನ್ತಿ ಭೂಮ್ಯಾಂ ಯಸ್ಯಾಂ ಯಜ್ಞಂ ತನ್ವತೇ ವಿಶ್ವಕರ್ಮಾಣಃ । ಯಸ್ಯಾಂ ಮೀಯನ್ತೇ ಸ್ವರವಃ ಪೃಥಿವ್ಯಾಮೂರ್ಧ್ವಾಃ ಶುಕ್ರಾ ಆಹುತ್ಯಾಃ ಪುರಸ್ತಾತ್। ಸಾ ನೋ ಭೂಮಿರ್ವರ್ಧಯದ್ವರ್ಧಮಾನಾ
ಯಾವ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ವೇದಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾರೆ, ಯಾವ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ, ಯಾವ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಗಾಯಕರು ತಮ್ಮ ಗಾನವನ್ನು ಅಳವಡಿಸುತ್ತಾರೆ, ಯಾವ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಳಕುಳ್ಳ ಹೋಮಗಳು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಏರುತ್ತವೆ—ಆ ಸದಾ ಬೆಳೆಯುವ ಭೂಮಿ ನಮ್ಮನ್ನೂ ಬೆಳೆಯಿಸಲಿ.
ಯೋ ನೋ ದ್ವೇಷತ್ಪೃಥಿವಿ ಯಃ ಪೃತನ್ಯಾದ್ಯೋಽಭಿದಾಸಾನ್ ಮನಸಾ ಯೋ ವಧೇನ । ತಂ ನೋ ಭೂಮೇ ರನ್ಧಯ ಪೂರ್ವಕೃತ್ವರಿ
ಯಾರು ನಮ್ಮನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುತ್ತಾರೋ, ಯಾರು ನಮ್ಮೊಡನೆ ಹೋರಾಡುತ್ತಾರೋ, ಯಾರು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅಥವಾ ಹಿಂಸೆಯಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಹಾನಿಪಡಿಸಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಾರೋ—ಅವರನ್ನು, ಹಿಂದಿನವರು ಮಾಡಿದಂತೆ, ಭೂಮಿಯೆ, ನೀನು ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ಬಂಧಿಸು.
ತ್ವಜ್ಜಾತಾಸ್ತ್ವಯಿ ಚರನ್ತಿ ಮರ್ತ್ಯಾಸ್ತ್ವಂ ಬಿಭರ್ಷಿ ದ್ವಿಪದಸ್ತ್ವಂ ಚತುಷ್ಪದಃ । ತವೇಮೇ ಪೃಥಿವಿ ಪಞ್ಚ ಮಾನವಾ ಯೇಭ್ಯೋ ಜ್ಯೋತಿರಮೃತಂ ಮರ್ತ್ಯೇಭ್ಯ ಉದ್ಯನ್ತ್ಸೂರ್ಯೋ ರಶ್ಮಿಭಿರಾತನೋತಿ
ನಿನ್ನಿಂದ ಜನಿಸಿದವರು ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ನೀನು ಎರಡು ಕಾಲು, ನಾಲ್ಕು ಕಾಲು ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಳ್ಳುತ್ತೀಯೆ. ಈ ಐದು ಮಾನವ ಜಾತಿಗಳು ನಿನಗೆ ಸೇರಿವೆ, ಭೂಮಿಯೆ; ಅವರಿಗಾಗಿ ಅಮೃತವಾದ ಬೆಳಕು, ಸೂರ್ಯನು ತನ್ನ ಕಿರಣಗಳನ್ನು ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಹರಡುತ್ತಾನೆ.
ತಾ ನಃ ಪ್ರಜಾಃ ಸಂ ದುಹ್ರತಾಂ ಸಮಗ್ರಾ ವಾಚೋ ಮಧು ಪೃಥಿವಿ ಧೇಹಿ ಮಹ್ಯಮ್
ನಮ್ಮ ಸಂತಾನಗಳು ಒಗ್ಗಟ್ಟಾಗಿ, ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಇರಲಿ; ಭೂಮಿಯೆ, ನನ್ನೊಳಗೆ ಮಧುರವಾದ ಮಾತನ್ನು ನೆಡು.
ವಿಶ್ವಸ್ವಂ ಮಾತರಮೋಷಧೀನಾಂ ಧ್ರುವಾಂ ಭೂಮಿಂ ಪೃಥಿವೀಂ ಧರ್ಮಣಾ ಧೃತಾಮ್ । ಶಿವಾಂ ಸ್ಯೋನಾಮನು ಚರೇಮ ವಿಶ್ವಹಾ
ನೀನು ಎಲ್ಲಾ ಔಷಧಿಗಳ ತಾಯಿ, ಸದಾ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುವ ಭೂಮಿ, ಧರ್ಮದಿಂದ ಉಳಿಯುತ್ತಿರುವವಳು; ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಉಳಿಸುವವಳಾದ ನೀನು, ನಾವು ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಸುಖದಿಂದ, ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ನಡೆಯೋಣ.
ಮಹತ್ಸಧಸ್ಥಂ ಮಹತೀ ಬಭೂವಿಥ ಮಹಾನ್ ವೇಗ ಏಜಥುರ್ವೇಪಥುಷ್ಟೇ । ಮಹಾಂಸ್ತ್ವೇನ್ದ್ರೋ ರಕ್ಷತ್ಯಪ್ರಮಾದಮ್ । ಸಾ ನೋ ಭೂಮೇ ಪ್ರ ರೋಚಯ ಹಿರಣ್ಯಸ್ಯೇವ ಸಂದೃಶಿ ಮಾ ನೋ ದ್ವಿಕ್ಷತ ಕಶ್ಚನ
ನೀನು ಮಹತ್ತರವಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೀಯೆ, ಭೂಮಿಯೆ; ನೀನು ದೊಡ್ಡ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ವೇಗದಿಂದ ನಡುಗುತ್ತಾ ಚಲಿಸುತ್ತೀಯೆ. ಮಹಾ ಇಂದ್ರನು ನಿನ್ನನ್ನು ಅಪಾಯದಿಂದ ಕಾಯುತ್ತಾನೆ. ಭೂಮಿಯೆ, ನೀನು ನಮಗೆ ಚಿನ್ನದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸು; ಯಾರೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಹಾನಿಪಡಿಸದಿರಲಿ.
ಅಗ್ನಿರ್ಭೂಮ್ಯಾಮೋಷಧೀಷ್ವಗ್ನಿಮಾಪೋ ಬಿಭ್ರತ್ಯಗ್ನಿರಶ್ಮಸು । ಅಗ್ನಿರನ್ತಃ ಪುರುಷೇಷು ಗೋಷ್ವಶ್ವೇಷ್ವಗ್ನಯಃ
ಅಗ್ನಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಇದೆ, ಔಷಧಿಗಳಲ್ಲಿದೆ; ನೀರುಗಳು ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತಿವೆ, ಅಗ್ನಿ ಕಿರಣಗಳಲ್ಲಿ ಇದೆ; ಅಗ್ನಿ ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ, ಹಸುಗಳಲ್ಲಿ, ಕುದುರೆಗಳಲ್ಲಿ ಇದೆ—ಅಗ್ನಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇದೆ.
ಅಗ್ನಿರ್ದಿವ ಆ ತಪತ್ಯಗ್ನೇರ್ದೇವಸ್ಯೋರ್ವನ್ತರಿಕ್ಷಮ್ । ಅಗ್ನಿಂ ಮರ್ತಾಸ ಇನ್ಧತೇ ಹವ್ಯವಾಹಂ ಘೃತಪ್ರಿಯಮ್
ಅಗ್ನಿ ಆಕಾಶದಿಂದ ಹೊತ್ತಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ; ಅಗ್ನಿಯ ಮೂಲಕ ಮಧ್ಯಾಕಾಶವು ವಿಶಾಲವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಮನುಷ್ಯರು ಹೋಮವನ್ನು ಹೊತ್ತುವ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು, ತುಪ್ಪವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಬೆಳಗುತ್ತಾರೆ.
{೨} ಅಗ್ನಿವಾಸಾಃ ಪೃಥಿವ್ಯಸಿತಜ್ಞೂಸ್ತ್ವಿಷೀಮನ್ತಂ ಸಂಶಿತಂ ಮಾ ಕೃಣೋತು
ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಉಡುಗೆಯಾಗಿ ಧರಿಸಿದ, ಭೂಮಿಯ ಕಪ್ಪುತನವನ್ನು ಅರಿತ ಭೂಮಿಯೆ, ನಿನ್ನ ತೀವ್ರ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಠಿಣವಾಗಿಸಬೇಡ.
ಭೂಮ್ಯಾಂ ದೇವೇಭ್ಯೋ ದದತಿ ಯಜ್ಞಂ ಹವ್ಯಮರಂಕೃತಮ್ । ಭೂಮ್ಯಾಂ ಮನುಷ್ಯಾ ಜೀವನ್ತಿ ಸ್ವಧಯಾನ್ನೇನ ಮರ್ತ್ಯಾಃ । ಸಾ ನೋ ಭೂಮಿಃ ಪ್ರಾಣಮಾಯುರ್ದಧಾತು ಜರದಷ್ಟಿಂ ಮಾ ಪೃಥಿವೀ ಕೃಣೋತು
ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಯಜ್ಞವನ್ನು, ಹೋಮವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ; ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯರು ತಮ್ಮ ಆಹಾರದಿಂದ ಬದುಕುತ್ತಾರೆ. ಈ ಭೂಮಿ ನಮಗೆ ಉಸಿರು, ಆಯುಷ್ಯವನ್ನು ಕೊಡಲಿ; ಭೂಮಿಯೆ, ನಮ್ಮನ್ನು ವೃದ್ಧರಾಗಿಸಬೇಡ.
ಯಸ್ತೇ ಗನ್ಧಃ ಪೃಥಿವಿ ಸಂಬಭೂವ ಯಂ ಬಿಭ್ರತ್ಯೋಷಧಯೋ ಯಮಾಪಃ । ಯಂ ಗನ್ಧರ್ವಾ ಅಪ್ಸರಸಶ್ಚ ಭೇಜಿರೇ ತೇನ ಮಾ ಸುರಭಿಂ ಕೃಣು ಮಾ ನೋ ದ್ವಿಕ್ಷತ ಕಶ್ಚನ
ನಿನ್ನ ಸುಗಂಧವು, ಭೂಮಿಯೆ, ಔಷಧಿಗಳು, ನೀರುಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು, ಅಪ್ಸರಸರು—allರು ಹಂಚಿಕೊಂಡಿರುವ ಸುಗಂಧದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಸುಗಂಧಮಯಳಾಗಿಸು; ಯಾರೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಹಾನಿಪಡಿಸದಿರಲಿ.
ಯಸ್ತೇ ಗನ್ಧಃ ಪುಷ್ಕರಮಾವಿವೇಶ ಯಂ ಸಂಜಭ್ರುಃ ಸೂರ್ಯಾಯಾ ವಿವಾಹೇ । ಅಮರ್ತ್ಯಾಃ ಪೃಥಿವಿ ಗನ್ಧಮಗ್ರೇ ತೇನ ಮಾ ಸುರಭಿಂ ಕೃಣು ಮಾ ನೋ ದ್ವಿಕ್ಷತ ಕಶ್ಚನ
ನಿನ್ನ ಸುಗಂಧವು, ಭೂಮಿಯೆ, ಕಮಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದದ್ದು, ಸೂರ್ಯೆಯ ವಿವಾಹದಲ್ಲಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದದು, ಅಮೃತವಾದ ಪ್ರಾರಂಭದ ಸುಗಂಧದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಸುಗಂಧಮಯಳಾಗಿಸು; ಯಾರೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಹಾನಿಪಡಿಸದಿರಲಿ.
ಯಸ್ತೇ ಗನ್ಧಃ ಪುರುಷೇಷು ಸ್ತ್ರೀಷು ಪುಂಸು ಭಗೋ ರುಚಿಃ । ಯೋ ಅಶ್ವೇಷು ವೀರೇಷು ಯೋ ಮೃಗೇಷೂತ ಹಸ್ತಿಷು । ಕನ್ಯಾಯಾಂ ವರ್ಚೋ ಯದ್ಭೂಮೇ ತೇನಾಸ್ಮಾಁ ಅಪಿ ಸಂ ಸೃಜ ಮಾ ನೋ ದ್ವಿಕ್ಷತ ಕಶ್ಚನ
ನಿನ್ನ ಸುಗಂಧವು ಪುರುಷರಲ್ಲಿ, ಮಹಿಳೆಯರಲ್ಲಿ, ಪುರುಷತ್ವದಲ್ಲಿ, ಧನ್ಯತೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಾಶದಲ್ಲಿ, ಕುದುರೆಗಳಲ್ಲಿ, ವೀರರಲ್ಲಿ, ಕಾಡು ಪ್ರಾಣಿಗಳಲ್ಲಿ, ಆನೆಗಳಲ್ಲಿ, ಮತ್ತು ಕನ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಪ್ರಕಾಶ—allವು ಭೂಮಿಯೆ, ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಹರಿಯಲಿ; ಯಾರೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಹಾನಿಪಡಿಸದಿರಲಿ.
ಶಿಲಾ ಭೂಮಿರಶ್ಮಾ ಪಾಂಸುಃ ಸಾ ಭೂಮಿಃ ಸಂಧೃತಾ ಧೃತಾ । ತಸ್ಯೈ ಹಿರಣ್ಯವಕ್ಷಸೇ ಪೃಥಿವ್ಯಾ ಅಕರಂ ನಮಃ
ಕಲ್ಲು, ಶಿಲೆ, ಮಣ್ಣು—allವು ಭೂಮಿಯ ಭಾಗ. ಅವಳನ್ನು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಹಿಡಿದು, ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ. ಆ ಹೊಳಪಿನ ಹೃದಯವಿರುವ ಭೂಮಿಗೆ ನಾನು ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಯಸ್ಯಾಂ ವೃಕ್ಷಾ ವಾನಸ್ಪತ್ಯಾ ಧ್ರುವಾಸ್ತಿಷ್ಠನ್ತಿ ವಿಶ್ವಹಾ । ಪೃಥಿವೀಂ ವಿಶ್ವಧಾಯಸಂ ಧೃತಾಮಛಾವದಾಮಸಿ
ಯಾವ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮರಗಳು, ಅರಣ್ಯಾಧಿಪತಿಗಳು ಸದಾ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಂತಿವೆ, ಆ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಉಳಿಸುವ ಭೂಮಿಯನ್ನು ನಾವು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಮೀಪಿಸುತ್ತೇವೆ.
ಉದೀರಾಣಾ ಉತಾಸೀನಾಸ್ತಿಷ್ಠನ್ತಃ ಪ್ರಕ್ರಾಮನ್ತಃ । ಪದ್ಭ್ಯಾಂ ದಕ್ಷಿಣಸವ್ಯಾಭ್ಯಾಂ ಮಾ ವ್ಯಥಿಷ್ಮಹಿ ಭೂಮ್ಯಾಮ್
ಏಳುವಾಗ, ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವಾಗ, ನಿಂತುಕೊಳ್ಳುವಾಗ, ಮುಂದೆ ನಡೆಯುವಾಗ—ನಾವು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬಲ ಕಾಲು ಅಥವಾ ಎಡ ಕಾಲಿನಿಂದ ಅಪ್ಪಳಿಸದಿರಲಿ.
ವಿಮೃಗ್ವರೀಂ ಪೃಥಿವೀಮಾ ವದಾಮಿ ಕ್ಷಮಾಂ ಭೂಮಿಂ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ವಾವೃಧಾನಾಮ್ । ಊರ್ಜಂ ಪುಷ್ಟಂ ಬಿಭ್ರತೀಮನ್ನಭಾಗಂ ಘೃತಂ ತ್ವಾಭಿ ನಿ ಷೀದೇಮ ಭೂಮೇ
ನಾನು ಈ ವಿಶಾಲವಾದ ಭೂಮಿಯನ್ನು, ಸಹನಶೀಲವಾದ ಭೂಮಿಯನ್ನು, ವೇದಮಾತೆಯ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹೊಗಳುತ್ತೇನೆ. ಈ ಭೂಮಿ ನಮ್ಮಿಗೆ ಆಹಾರ, ಪೋಷಣೆಯ ಭಾಗವನ್ನು ಒಯ್ಯುತ್ತಾಳೆ. ಘೃತದಿಂದ ಸಮೃದ್ಧಳಾದ ಭೂಮೇ, ನಾವೆಲ್ಲರೂ ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ವಾಸಿಸೋಣ.
ಶುದ್ಧಾ ನ ಆಪಸ್ತನ್ವೇ ಕ್ಷರನ್ತು ಯೋ ನಃ ಸೇದುರಪ್ರಿಯೇ ತಂ ನಿ ದಧ್ಮಃ । ಪವಿತ್ರೇಣ ಪೃಥಿವಿ ಮೋತ್ಪುನಾಮಿ
ನನ್ನ ದೇಹದ ಮೇಲೆ ಶುಭ್ರವಾದ ನೀರು ಹರಿಯಲಿ. ನಮಗೆ ಅಪ್ರಿಯವಾದುದು, ಕೆಟ್ಟದು ಏನಿದೆಯೋ, ಅದನ್ನು ನಾವು ಬದಿಗಿಡೋಣ. ಪವಿತ್ರತೆಯಿಂದ, ಭೂಮೇ, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಶುದ್ಧಪಡಿಸುತ್ತೇನೆ.
{೩} ಯಾಸ್ತೇ ಪ್ರಾಚೀಃ ಪ್ರದಿಶೋ ಯಾ ಉದೀಚೀರ್ಯಾಸ್ತೇ ಭೂಮೇ ಅಧರಾದ್ಯಾಶ್ಚ ಪಶ್ಚಾತ್। ಸ್ಯೋನಾಸ್ತಾ ಮಹ್ಯಂ ಚರತೇ ಭವನ್ತು ಮಾ ನಿ ಪಪ್ತಂ ಭುವನೇ ಶಿಶ್ರಿಯಾಣಃ
ನಿನ್ನ ಪೂರ್ವ, ಉತ್ತರ, ಕೆಳಭಾಗ ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕುಗಳು ನನಗೆ ಸುಖಕರವಾಗಿರಲಿ, ಭೂಮೇ. ನಾವು ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವಾಗ ಯಾವಾಗಲೂ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿರಲಿ.
ಮಾ ನಃ ಪಶ್ಚಾನ್ ಮಾ ಪುರಸ್ತಾನ್ ನುದಿಷ್ಠಾ ಮೋತ್ತರಾದಧರಾದುತ । ಸ್ವಸ್ತಿ ಭೂಮೇ ನೋ ಭವ ಮಾ ವಿದನ್ ಪರಿಪನ್ಥಿನೋ ವರೀಯೋ ಯಾವಯಾ ವಧಮ್
ನೀನು ನಮ್ಮನ್ನು ಹಿಂದೆ ಅಥವಾ ಮುಂದೆ, ಮೇಲಿಂದ ಅಥವಾ ಕೆಳಗಿನಿಂದ ದೂರ ಮಾಡಬೇಡ. ಭೂಮೇ, ನಮ್ಮಿಗೆ ಶುಭವಾಗಿರು. ದಾರಿ ತಡೆಯುವವರು ನಮ್ಮಿಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡದಿರಲಿ; ಅಪಾಯವನ್ನು ದೂರ ಮಾಡಿ ರಕ್ಷಿಸು.