ವಿಜಯ ನಮ್ಮದು, ಉತ್ಸಾಹ ನಮ್ಮದು, ಸಮೃದ್ಧಿ ನಮ್ಮದು, ಪ್ರಕಾಶ ನಮ್ಮದು, ಪವಿತ್ರ ಜ್ಞಾನ ನಮ್ಮದು, ಸ್ವರ್ಗ ನಮ್ಮದು, ಯಜ್ಞ ನಮ್ಮದು, ಪಶುಗಳು, ಸಂತಾನ, ವೀರರು—all are ours. ಈ ಮಹತ್ವಪೂರ್ಣ ಘೋಷಣೆಯೊಂದಿಗೆ, ನಾವು ನಮ್ಮ ವಂಶಜರನ್ನು, ತಂದೆಯ ಮಗನನ್ನು, ಯಾರೇ ಆಗಿರಲಿ, ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸುತ್ತೇವೆ. ಅವನು ಅಥರ್ವಣರ ಬಂಧನಗಳನ್ನು ಬಿಡಬಾರದು ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಇದೇ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ, ಅಥರ್ವಣ ವಂಶಜರ ಬಂಧನಗಳಿಗೂ, ಅರಣ್ಯಾಧಿಪತಿಗಳಿಗೂ, ಅರಣ್ಯ ಜೀವಿಗಳಿಗೂ, ಋತುಗಳಿಗೂ, ಋತುಪರ್ವಗಳಿಗೂ, ಮಾಸಗಳಿಗೂ, ಪಕ್ಷಗಳಿಗೂ, ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿಗಳಿಗೂ, ಸಂಯುಕ್ತ ಹಗಲಿಗೂ, ದ್ಯಾವಾಪೃಥಿವ್ಯಿಗೂ, ಇಂದ್ರ-ಅಗ್ನಿಗೂ, ಮಿತ್ರ-ವರుణನಿಗೂ, ರಾಜಾ ವರुणನಿಗೂ ಸಲ್ಲುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಬಾರಿ, ನಮ್ಮದು ವಿಜಯ, ನಮ್ಮದು ಬೆಳಕು, ನಮ್ಮದು ಧನ, ನಮ್ಮದು ಪವಿತ್ರತೆ ಎಂದು ಪುನಃ ಪುನಃ ಘೋಷಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದಾದ ಮೇಲೆ, ಅವರು ಮತ್ತೆ ಘೋಷಿಸುತ್ತಾರೆ: ವಿಜಯ ನಮ್ಮದು, ಉತ್ಸಾಹ ನಮ್ಮದು; ಎಲ್ಲ ಯುದ್ಧಗಳೂ, ವೈಷಮ್ಯಗಳೂ ನಮ್ಮಿಂದ ದೂರವಾಗಲಿ. ಆಗ್ನಿ, ಸೋಮ, ಪೂಷಣ್ ಕೂಡ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ನೀನು ಧರ್ಮಮಾರ್ಗವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೀಳಬಾರದು ಎಂದು. ನಾವು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ತಲುಪಿದ್ದೇವೆ, ಬೆಳಕನ್ನು ತಲುಪಿದ್ದೇವೆ; ನಾವು ಸೂರ್ಯನ ಪ್ರಕಾಶದಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದ್ದೇವೆ. ಯಜ್ಞವು ಸಂಪತ್ತಿನಿಂದ ಕೂಡಿರಲಿ ಎಂದು ಆಶಿಸುತ್ತಾರೆ; ನಾನು ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಗಳಿಸಲಿ, ನಾನು ಶ್ರೀಮಂತನಾಗಲಿ, ಧನ ನನ್ನೊಳಗೆ ನೆಲೆಸಲಿ ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಮಿತ್ರನಾಗಿ, ನಾನು ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಮಿತ್ರತ್ವವನ್ನು ಆರಿಸಲಿ; ಅನೇಕ ವಿಶಾಲ ಸಾಗರಗಳನ್ನು ದಾಟಿದರೂ, ಜ್ಞಾನಿ ತಂದೆಯ ವಂಶಜರನ್ನು, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಳಗುವ ಸೇತುವೆಯಂತೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಿ ಎಂದು ಆಶಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ, ಈ ಮಿತ್ರತ್ವವನ್ನು ಇಚ್ಛಿಸುವವನೇ ನಿಜವಾದ ಮಿತ್ರ; ಇದನ್ನು ಬಯಸದವನು ಅಥವಾ ರೂಪಾಂತರಗೊಂಡವನು ಮಿತ್ರನಲ್ಲ. ಮಹತ್ವದಿಂದ ಜನಿಸಿದವರು, ಅಸುರ ವೀರರು, ಆಕಾಶವನ್ನು ಧರಿಸುವವರು, ಅವರು ವಿಶಾಲ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅಮರರು ಕೂಡ, ಈ ಒಂದು ಸಸ್ಯಮಾತ್ರ ಮರಣಶೀಲನನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ, ನಮ್ಮ ಕಡೆ ಮನಸ್ಸು ಹರಿಸಬೇಡ, ನಮ್ಮ ದೇಹವನ್ನು ಆಕಾಂಕ್ಷಿಸಬೇಡ ಎಂದು ಯೌವನದವಳಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ನಾವು ಹಿಂದೆ ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಈಗ ಮರುಕಳಿಸಬಾರದು; ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳೋಣ, ಸುಳ್ಳನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸೋಣ; ಗಂಧರ್ವನು ಜಲಗಳಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾನೆ, ಕನ್ಯೆಯೂ ಅಲ್ಲಿದೆ—ಅದೇ ನಮ್ಮ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಬಂಧ, ನಮ್ಮ ಬಂಧುತ್ವವಾಗಿರಲಿ. ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಹುಟ್ಟಿದವರು ಪತಿ-ಪತ್ನಿ ಎಂಬ ಜೋಡಿ; ದೇವತೆತ್ವಷ್ಟೃ, ಬಹುರೂಪಿಯಾದ ಸವಿತೃ; ಅವರ ಧರ್ಮವನ್ನು ಯಾರೂ ಉಲ್ಲಂಘಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಆಕಾಶವೂ ಅವರ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಬಲ್ಲವು. ಇಂದು ಯಾರು ಆ ಧರ್ಮದ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಹಸುಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸುತ್ತಾರೆ? ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಗಳು, ಪ್ರಕಾಶಮಾನರು, ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯರು—ಅವರು ಹತ್ತಿರವೇ ಇದ್ದರು, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ, ಸಂತೋಷ ತರುವಂತೆ; ಅವರ ಸೇವೆಯನ್ನು ಪೂರೈಸಿದವನೇ ಜೀವಿಸುತ್ತಾನೆ. ಈತನ ಮೊದಲ ದಿನವನ್ನು ಯಾರು ಬಲ್ಲವರು? ಯಾರಾದರೂ ನೋಡಿದ್ದಾರೆಯೇ? ಇಲ್ಲಿ ಯಾರು ಹೇಳಬಲ್ಲರು? ಮಿತ್ರ-ವರಣರ ಮಹಾ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯನ್ನು—ಮಾನವರ ಮೂಲವನ್ನು ನಾನು ಹೇಗೆ ವಿವರಿಸಲಿ? ಯಮನ ಸಹೋದರಿ ಯಮಿ, ಯಮನೊಂದಿಗೆ ಒಂದೇ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸೇರಿ, ಒಟ್ಟಿಗೆ ಮಲಗಲು ಬಯಸಿದಳು; ಪತ್ನಿಯಂತೆ ಪತಿಯನ್ನೆ ಆಕಾಂಕ್ಷಿಸಿ, ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಯಮನಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಲು ಬಯಸಿದಳು, ಆದರೆ ಯಮನು ಬದಿಗೆಯಾದನು, ಬದಿಯಲ್ಲಿರುವ ರಥಚಕ್ರದಂತೆ. ಇಲ್ಲಿ ಇರುವವರು ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ, ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ; ಅವರು ದೇವತೆಗಳ ಗುಪ್ತಚರರು, ಇಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ಮತ್ತೊಬ್ಬನೊಂದಿಗೆ ಹೋಗು, ಅವನೊಂದಿಗೆ ಬಂಧವನ್ನು ಮುರಿದುಬಿಡು, ರಥಚಕ್ರ ಬದಿಗೆ ಹೋಗುವಂತೆ. ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ನಮಗೆ ಅನುಗ್ರಹ ನೀಡಲಿ; ಸೂರ್ಯನ ಕಣ್ಣು ನಮ್ಮನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಅಳೆಯಲಿ; ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ, ಭೂಮಿ-ಆಕಾಶವು ಬಂಧುಗಳಾಗಿ ಒಂದಾಗಿವೆ—ಯಮಿ, ಯಮನಿಂದ ಬೇರ್ಪಟ್ಟಳು. ಮುಂದೆ ಹೋಗು, ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗಳ ಕಡೆಗೆ; ಅಲ್ಲಿ ಹೆಂಡತಿಯರು ಸಂತಾನವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ಎತ್ತಿನ ಭುಜವನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳು, ಪತಿಯನ್ನು ಹುಡುಕು, ಭಾಗ್ಯವಂತೆಯೇ, ನಿನಗೆ ಬೇಕಾದಂತೆ. ಸಹೋದರನು ಬಲಹೀನನಾದರೆ ಅವನು ಏನು ಉಪಯೋಗ? ಸಹೋದರಿ ದುಃಖಪಡುವಾಗ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ? ನಾನು ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದರೆ, ಅದನ್ನು ನಾನು ಭರಿಸುತೆನೆ; ನೀನು ನನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು. ನಾನು ನಿನ್ನ ರಕ್ಷಕನಲ್ಲ, ಯಮಿ; ನಾನು ನನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಸಿಲ್ಲ; ಮತ್ತೊಬ್ಬನೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಹುಡುಕು, ಸಹೋದರನಲ್ಲ—ಅವನಿಗೆ ಇದನ್ನು ಇಚ್ಛೆಯಿಲ್ಲ. ನಾನು ಕೂಡ ನನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಸಹೋದರಿ ಹತ್ತಿರ ಬಂದರೆ ಅದನ್ನು ದುಷ್ಟ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಈ ಭಾವನೆ, ಈ ಮನಸ್ಸು ನನ್ನದಲ್ಲ—ಸಹೋದರನು ಸಹೋದರಿಯೊಂದಿಗೆ ಮಲಗಬೇಕು ಎಂಬುದು ನನ್ನಲ್ಲ. ಅಯ್ಯೋ, ಯಮಾ, ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನೂ ಹೃದಯವನ್ನೂ ನಾನು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ; ಮತ್ತೊಬ್ಬಳು, ನಿನ್ನ ಸಂಗಾತಿಯಾಗಿ, ಹುಟ್ಟುವಾಗಲೇ ನಿನ್ನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದಾಳೆ, ಬೆಳ್ಳುಹುಳಿಯಂತೆ ಮರವನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ. ಯಮಿ, ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಮಹಿಳೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಸಂಧಿಯಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದಾಳೆ, ಲತಾ ಮರವನ್ನು ಹತ್ತಿದಂತೆ; ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಅವಳ ಕಡೆ ಹೋಗಲಿ, ಅವಳ ಮನಸ್ಸು ನಿನ್ನ ಕಡೆ ಹೋಗಲಿ; ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಸೌಹಾರ್ದವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸು. ಕವಿಗಳು ಮೂರು ಛಂದಸ್ಸುಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿದರು, ಅನೇಕ ರೂಪಗಳನ್ನು, ಸರ್ವಜ್ಞನನ್ನು ಕಂಡು; ಜಲ, ವಾಯು, ಸಸ್ಯ—all are established in one world. ಬಲಿಷ್ಠನಾದ ಎತ್ತು, ತನ್ನ ಶ್ರಮದಿಂದ, ಪರಾಕ್ರಮಿಗೆ ಸ್ವರ್ಗೀಯ ಜಲವನ್ನು ಹಾಲು ಹಾಕಿದೆ; ಅದಿತಿ ಪುತ್ರನು ಬಲಶಾಲಿ, ಅವನನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲಾಗದು; ವರुणನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಬಲ್ಲನು; ಅವನು ಯೋಗ್ಯ ಋತುಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾನೆ. ಗಂಧರ್ವಿ ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆ, ನದಿಯ ಶಬ್ದದಿಂದ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ; ಇಚ್ಛಿತ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಅದಿತಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಿ; ನಮ್ಮ ಅಣ್ಣ, ಹಿರಿಯನು ಮೊದಲಿಗೆ ಮಾತಾಡುತ್ತಾನೆ. ಅವಳು, ಪ್ರಕಾಶಮಯಿ, ಪುಣ್ಯವಂತಿ, ಕೀರ್ತಿಯುತಳಾದವಳು, ಮನುವಿಗೆ ಬೆಳಕನ್ನು ಹೊತ್ತು ಎದ್ದಾಳೆ; ಎದ್ದವರು ಎದ್ದವರನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದಾಗ, ಅವರು ಯಜ್ಞಕ್ಕಾಗಿ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆಗ ಆ ಹನಿ, ಕಾಂತಿಯುತವಾದುದು, ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತದು, ಬಲಿಷ್ಠ ಗರುಡ, ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ; ಯೋಗ್ಯ ಜನರು ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಹೋತಾರನಾಗಿ ಆರಿಸಿದಾಗ, ಅಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನವು ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಇಂತಿ, ವೇದದ ಪವಿತ್ರ ಘೋಷಣೆಗಳಂತೆ, ವಿಜಯ, ಬೆಳಕು, ಧನ, ಜ್ಞಾನ, ಬಂಧುತನ, ಧರ್ಮ, ಮತ್ತು ಸೃಷ್ಟಿಯ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಪವಿತ್ರತೆಯಿಂದ ಸಾರುತ್ತಾರೆ.