ಸ್ಕಂಭದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳು, ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ಸ್ಥಿತಿಯ ನಿಯಮಗಳಿವೆ. ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ, ಇಂದ್ರಾ, ಎಲ್ಲವೂ ನಿನ್ನೊಳಗಿದೆ. ಇಂದ್ರನಲ್ಲಿಯೂ ಲೋಕಗಳು, ತಪಸ್ಸು, ಮತ್ತು ಸ್ಥಿತಿಯ ನಿಯಮಗಳಿವೆ; ಇಂದ್ರನನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ, ಆದರೆ ಎಲ್ಲವೂ ಸ್ಕಂಭದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದೆ. ಆಗ, ಅವನು ಹೆಸರನ್ನು ಹೆಸರಾಗಿ ಕರೆಯಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು—ಸೂರ್ಯನಿಂದ, ಉದಯದಿಂದ; ಅನಾಗತವು ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ ರೂಪಗೊಂಡಾಗ, ಅವನು ಶಬ್ದದ ಆಧಿಪತ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದನು, ಅದರ ಮೇಲೆ ಮತ್ತೊಂದು ಉನ್ನತವಾದುದು ಇಲ್ಲ, ಇಲ್ಲಿದ್ದೂ ಇಲ್ಲ. ಭೂಮಿ, ವಿಶಾಲ ಮಧ್ಯಾಕಾಶ, ಮತ್ತು ಗರ್ಭ ಯಾರಿಗೆ ಸೇರಿವೆ? ಯಾರು ಆಕಾಶವನ್ನು ತನ್ನ ತಲೆಯಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡನು? ಆ ಪ್ರಾಚೀನ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ನಾನು ನಮಸ್ಕಾರ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತೇನೆ. ಅವನಿಗೆ ಸೂರ್ಯನು ಕಣ್ಣು, ಚಂದ್ರನು ಸದಾ ಪುನರುತ್ಪತ್ತಿಯಾಗುವನು, ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಬಾಯಿಯಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡನು—ಆ ಪ್ರಾಚೀನ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಅವನಿಗೆ ವಾಯು ಶ್ವಾಸ, ಅಂಗಿರಸೂಗಳು ಉಸಿರಾಟ, ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಜ್ಞಾನವಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡನು—ಆ ಪ್ರಾಚೀನ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಸ್ಕಂಭನು ಭೂಮಿಯನ್ನೂ ಆಕಾಶವನ್ನೂ ಧರಿಸಿದ್ದನು; ವಿಶಾಲ ವಾತಾವರಣವನ್ನು, ಆರು ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು, ಮತ್ತು ಈ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪ್ರಪಂಚವನ್ನು ತನ್ನೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ್ದನು. ಯಾರೂ ಶ್ರಮದಿಂದ ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದನು, ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಸಮಾನನಾಗಿದ್ದನು, ಸೋಮವನ್ನು ರೂಪಿಸಿದನು—ಆ ಪ್ರಾಚೀನ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಗಾಳಿ ಹೇಗೆ ನೆಲೆಗೆ ತಲುಪುವುದಿಲ್ಲ? ಮನಸ್ಸು ಹೇಗೆ ಆನಂದಿಸದು? ನೀರುಗಳು ಸತ್ಯವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಯಾವಾಗಲೂ ನೆಲೆಗೆ ತಲುಪುವುದಿಲ್ಲ? ಪ್ರಪಂಚದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಿಯಾದ ಮಹಾದೇವನು, ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದ್ದನು, ನೀರಿನ ಮೇಲೆಯೇ; ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಅವನನ್ನು ಮರದ ತೊಗಟೆಯ ಸುತ್ತಲಿರುವ ಶಾಖೆಗಳಂತೆ ಆಧಾರವಾಗಿವೆ. ಯಾವ ದೇವತೆ, ಕೈಗಳು, ಕಾಲುಗಳು, ಭಾಷೆ, ಕಿವಿಗಳು, ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ದೇವತೆಗಳು ಸದಾ ಪೂಜಿಸುವರು—ಆ ಸ್ಕಂಭ, ಅಳತೆಗಿಲ್ಲದ, ಅಳತೆಗೊಂಡ ದೇವತೆ ಯಾರು ಎಂದು ಹೇಳು. ಅವನಿಂದ, ಅಂಧಕಾರವು ದೂರವಾಗುತ್ತದೆ, ದುಷ್ಟದಿಂದ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ; ಅವನಲ್ಲಿ ಮೂರು ಬೆಳಕುಗಳು, ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಒಡೆಯನಲ್ಲಿ ಇದ್ದವೆ. ನೀರುಗಳಲ್ಲಿರುವ ಚಿನ್ನದ ಕಂಬವನ್ನು ತಿಳಿದವನೇ, ಅವನು ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಗುಪ್ತ ಸ್ವಾಮಿ. ಕೆಲವರು ಜಾಲವನ್ನು ನೆಯುತ್ತಾರೆ—ಎರಡು ಯುವಕರು ಆರು ಕಿರಣಗಳನ್ನು ನೆಯುತ್ತಾರೆ; ಒಬ್ಬನು ಹಗ್ಗಗಳನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಎಳೆಯುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ಅವನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುವುದಿಲ್ಲ, ಅವುಗಳ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ತಲುಪುವುದಿಲ್ಲ. ಆ ಇಬ್ಬರು ಸುತ್ತುತ್ತಾ ನೃತ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರಲ್ಲಿ ಯಾವುದು ಮೀರಿದೆ ಎಂದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ; ಮಾನವರು ಇದನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅವನು ಇದನ್ನು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹೊರುತ್ತಾನೆ. ಈ ಕಿರಣಗಳು ಆಕಾಶವನ್ನು ಆಧಾರವಾಗಿವೆ, ಅವು ಸೂರ್ಯಕ್ಕೆ ಸಂಗೀತವನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತವೆ, ಎಲ್ಲವೂ ಗಾಳಿಗೆ. ಯಾವನು ಭೂತ, ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ಆಧರಿಸಿದನು, ಮತ್ತು ಆಕಾಶದ ಒಡೆಯನಾಗಿದ್ದನು—ಆ ಪ್ರಾಚೀನ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಸ್ಕಂಭದಿಂದ ಈ ಎಲ್ಲವು ಆಧರಿಸಲಾಗಿದೆ: ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಆಕಾಶ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದೆ; ಸ್ಕಂಭವೇ ಎಲ್ಲವೂ, ಏನು ಉಸಿರಾಡುತ್ತದೆಯೋ, ಚಲಿಸುತ್ತದೆಯೋ, ಎದೆಗಡುತ್ತದೆಯೋ. ಮೂರು ಸಂತಾನಗಳು ಹೊರಗಡೆ ಬಂದವು, ಇತರವುಗಳು ಸೂರ್ಯನೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದವು; ವಿಶಾಲವಾದವನು ಸ್ಥಿತಿಯ ಅಳತೆಗಾಗಿದ್ದನು, ಚಿನ್ನದ ಕುದುರೆಗಳೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ಹನ್ನೆರಡು ಅಡಿಗೆಗಳು, ಒಂದು ಚಕ್ರ, ಮೂರು ನಾಭಿಗಳು—ಯಾರು ಇದನ್ನು ಅರಿಯುತ್ತಾರೆ? ಅಲ್ಲಿ ಮೂವತ್ತಾರು ಸುರುಳಿಗಳು, ಅರವತ್ತು ಸ್ಥಿರವಾದವುಗಳು. ಸವಿತಾ, ಇದನ್ನು ತಿಳಿಯು: ಆರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದವು, ಒಂದು ಮಾತ್ರ ವಿಭಿನ್ನ; ಅವನಲ್ಲೇ ಅವು ನೆಲೆಗೆ ತಲುಪಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುತ್ತವೆ, ಅವನು ಅವರ ವಿಭಿನ್ನ. ಪ್ರಕಟವಾದರೂ, ಗುಪ್ತವಾದ, ಪ್ರಾಚೀನ, ಮಹಾ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ—all ಇವು ಸ್ಥಿತವಾಗಿವೆ, ಚಲಿಸುತ್ತವೆ, ಉಸಿರಾಡುತ್ತವೆ, ಆಧಾರಗೊಂಡಿವೆ. ಒಂದು ಚಕ್ರ, ಒಂದು ರಿಮ್, ಸಾವಿರ ಸುರುಳಿಗಳು, ಮುಂದೆ ಮತ್ತು ಹಿಂದೆ ಚಲಿಸುತ್ತವೆ; ಅವನ ಅರ್ಧದಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪ್ರಪಂಚವನ್ನು ರೂಪಿಸಿದನು—ಮತ್ತೊಂದು ಅರ್ಧ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಯಿತು? ಐದರಿಂದ ಎಳೆಯಲ್ಪಡುವುದು, ಮೊದಲನೆಯದು ಹೊರುತ್ತದೆ; ಯೋಗಗಳು ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ, ಕ್ರಮವಾಗಿ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತವೆ; ಅದರ ಪಥವು ಗೋಚರಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಹೋಗಿಲ್ಲ, ಹೋಗುವುದೂ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ—ಒಂದು ಸಮೀಪವಲ್ಲ, ಮತ್ತೊಂದು ದೂರವಲ್ಲ. ಅಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ ತಲೆಯು ಮೇಲೆಯಿದೆ; ಅದರಲ್ಲಿ ಮಹಿಮೆಯು ಇರಲಿದೆ, ಅನೇಕ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ; ಅಲ್ಲಿಗೆ ಏಳು ಋಷಿಗಳು ಸೇರಿದ್ದರು, ಅವುಗಳ ಮಹತ್ವದ ರಕ್ಷಕರು. ಮುಂದೆ, ಹಿಂದೆ, ಎಲ್ಲ ಕಡೆ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದು—ಯಾವುದರಿಂದ ಯಜ್ಞ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ—ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದು ಪವಿತ್ರ ಶ್ಲೋಕ ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತೇನೆ. ಏನು ಚಲಿಸುತ್ತದೆಯೋ, ಹಾರುತ್ತದೆಯೋ, ಸ್ಥಿರವಾಗಿದ್ದೆಯೋ, ಉಸಿರಾಡುತ್ತದೆಯೋ, ಇಲ್ಲದೆಯೋ, ಎದೆಗಡುತ್ತದೆಯೋ, ರೂಪಗೊಂಡುದೋ—ಈ ಭೂಮಿ, ಅನೇಕ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ, ಅವನು ಆಧಾರವಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಒಂದಾಗಿ ಒಗ್ಗೂಡುತ್ತದೆ. ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದೆ, ಅನೇಕ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ವಿಸ್ತಾರಗೊಂಡ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸೀಮಿತವಾದ, ಅವನು ಆಕಾಶದ ರಕ್ಷಕ, ಜ್ಞಾನಿ, ಎಲ್ಲದನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾನೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಏನು ಆಗಿದ್ದೂ, ಆಗಬೇಕಾದರೂ. ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಒಡೆಯನು ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಚಲಿಸುತ್ತಾನೆ, ಕಾಣದಿದ್ದರೂ ಅನೇಕ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ; ಅವನ ಅರ್ಧದಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪ್ರಪಂಚವನ್ನು ರೂಪಿಸಿದನು—ಮತ್ತೊಂದು ಅರ್ಧದ ಗುರುತು ಯಾವುದು? ಅವನು ನೀರನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಎಳೆಯುತ್ತಾನೆ, ಪಾತ್ರೆಯಿಂದ ತೆಗೆದಂತೆ; ಎಲ್ಲರೂ ಅವನನ್ನು ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ನೋಡುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಅವನು ದೂರದಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ, ಕೊರತೆಯಿಂದ ಕುಗ್ಗುತ್ತಾನೆ; ಪ್ರಪಂಚದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಹಾದೇವನು, ಅವನಿಗೆ ಜನರು ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಾರೆ. ಸೂರ್ಯ ಎಲ್ಲಿ ಉದಯವಾಗುತ್ತದೆ, ಎಲ್ಲಿ ಅಸ್ತಮಿಸುತ್ತದೆ—ಅದೇ ನನಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವವಾದುದು; ಯಾವುದೂ ಅದನ್ನು ಮೀರುವುದಿಲ್ಲ. ಇತ್ತೀಚಿನ, ಮಧ್ಯದ, ಅಥವಾ ಪ್ರಾಚೀನ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹೇಳುವವರು ಎಲ್ಲೆಡೆ—ಅವರು ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಮೊದಲನೆಂದು, ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಎರಡನೆಂದು, ಮತ್ತು ಮೂರು ಪಕ್ಕಗಳ ಹಂಸವನ್ನು ಘೋಷಿಸುತ್ತಾರೆ. ಸಾವಿರ ದಿನಗಳೊಂದಿಗೆ, ಎರಡು ಪಕ್ಕಗಳ ಹಂಸವು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹಾರುತ್ತದೆ; ಅವನು ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ನೋಡುತ್ತಾ ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಸತ್ಯದಿಂದ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹೊಗುತ್ತದೆ, ಪವಿತ್ರ ಶಬ್ದದಿಂದ ಕೆಳಕ್ಕೆ ನೋಡುತ್ತಾನೆ; ಉಸಿರಿನಿಂದ ಅಡ್ಡವಾಗಿ ಚಲಿಸುತ್ತಾನೆ, ಅವನಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವವು ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ. ಯಾರು ನಿನ್ನ ಎರಡು ಅರ್ಣಿಗಳನ್ನು ತಿಳಿದಿರುವರು, ಅವುಗಳಿಂದ ಧನವನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ—ಅವನು ಜ್ಞಾನಿಯಾಗಿದ್ದರೆ, ಮಹತ್ತನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಮಹಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಅರಿಯಬೇಕು. ಆದಿಯಲ್ಲಿ, ಅವನು ಕಾಲಿಲ್ಲದೆ ಹುಟ್ಟಿದನು, ನಂತರ ಶಬ್ದವನ್ನು ಧರಿಸಿದನು; ನಾಲ್ಕು ಕಾಲುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಭೋಗಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯನಾಗಿ, ಎಲ್ಲಾ ಆಹಾರವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು. ಅವನು ಭೋಗಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯನಾಗಿ, ನಂತರ ಬಹು ಆಹಾರವನ್ನು ನೀಡಿದನು; ಯಾರು ಶಾಶ್ವತ ದೇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅವನು ಮೀರಿದವನನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅವನನ್ನು ಶಾಶ್ವತ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಇಂದು ಅವನು ಪುನಃ ಹೊಸದಾಗಬಹುದು; ದಿನ ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ, ಪ್ರತಿ ಬಾರಿ ವಿಭಿನ್ನ ರೂಪದಲ್ಲಿ. ನೂರಾರು, ಸಾವಿರಾರು, ಲಕ್ಷಗಳು, ಕೋಟಿಗಳು—ಅವನಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಭಾಗಗಳು ಸ್ಥಿತವಾಗಿವೆ; ಅವು ನೋಡುತ್ತಾ ಅವನನ್ನು ಹೊಡೆಯುತ್ತವೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ದೇವತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೆ—ಇದು ಅದೇ.