યેના પાવક ચક્ષસા ભુરણ્યન્તં જનામનુ । ત્વં વરુણ પશ્યસિ
હે વરુણ, તું જે તેજસ્વી દ્રષ્ટિથી ચાલતા લોકો પર નજર રાખે છે, એ જ દ્રષ્ટિથી બધાને જોઈ રહ્યો છે.
વિ દ્યામેષિ રજસ્પૃથ્વહર્મિમાનો અક્તુભિઃ । પશ્યં જન્માનિ સૂર્ય
હે સૂર્ય, તું તારા કિરણોથી વિશાળ આકાશમાં ફરતો રહે છે અને મનુષ્યોના જન્મને નિહાળી રહ્યો છે.
સપ્ત ત્વા હરિતો રથે વહન્તિ દેવ સૂર્ય । શોચિષ્કેશં વિચક્ષણમ્
દેવ સૂર્ય, સાત ગોરા ઘોડાઓ તારો રથ ખેંચે છે; તારા તેજસ્વી વાળ અને સર્વત્ર દ્રષ્ટિ છે.
અયુક્ત સપ્ત શુન્ધ્યુવઃ સૂરો રથસ્ય નપ્ત્યઃ । તાભિર્યાતિ સ્વયુક્તિભિઃ
સૂર્ય, રથના પુત્ર, સાત ઝડપી ઘોડીઓ જોડે છે; એ સ્વયં જોડાયેલી ઘોડીઓથી તું યાત્રા કરે છે.
અભિ ત્વા વર્ચસા ગિરઃ સિઞ્ચન્ત્યા ચરણ્યુવઃ । અભિ વત્સં ન ધેનવઃ
હે તેજસ્વી, તારી પાસે સ્તુતિઓ વહે છે, દોડતા ઘોડાઓ જેવી ઝડપથી—જેમ ગાયો વાછરડાને ઘેરી લે છે.
તા અર્ષન્તિ શુભ્રિયઃ પૃઞ્ચતીર્વર્ચસા પયઃ । જાતં જનિર્યથા હૃદા
એ સ્તુતિઓ તેજથી અને દૂધથી ભરપૂર, ઝળહળતી વહે છે, જેમ માતા પોતાના હૃદયથી નવજાતને જન્મ આપે છે.
વજ્રાપવસાધ્યઃ કીર્તિર્મ્રિયમાણમાવહન્ । મહ્યમાયુર્ઘૃતં પયઃ
વજ્રની શક્તિથી, પ્રસિદ્ધિએ મરણ પામતા માણસને જીવન, ઘી અને દૂધ મારી પાસે લાવ્યું છે.
આયં ગૌઃ પૃશ્નિરક્રમીદસદન્ માતરં પુરઃ । પિતરં ચ પ્રયન્ત્સ્વઃ
આ ચિતરેલી ગાય આગળ વધીને પોતાની માતા પાસે પહોંચી છે અને પિતા પાસે પણ જાય છે.
અન્તશ્ચરતિ રોચના અસ્ય પ્રાણાદપાનતઃ । વ્યખ્યન્ મહિષઃ સ્વઃ
એ તેજસભર લોકોમાં ફરે છે, શ્વાસ અને ઉચ્છ્વાસથી; મહાન મહિષએ પ્રકાશ જાહેર કર્યો છે.
ત્રિંશદ્ધામા વિ રાજતિ વાક્પતઙ્ગો અશિશ્રિયત્। પ્રતિ વસ્તોરહર્દ્યુભિઃ
ત્રીસ નિવાસસ્થાનોમાં એ પ્રકાશે છે; વાણી રૂપ પક્ષી ઉડીને તેજસ્વી ઉષાઓના બોલાવાને પ્રતિસાદ આપે છે.
યચ્છક્રા વાચમારુહન્ન્ અન્તરિક્ષં સિષાસથઃ । સં દેવા અમદન્ વૃષા
હે મહાન, જ્યારે તું વાણી પર આરૂઢ થયો અને આકાશને જીતવા ઇચ્છ્યું, ત્યારે બધા દેવતાઓ આનંદિત થયા.
શક્રો વાચમધૃષ્ટાયોરુવાચો અધૃષ્ણુહિ । મંહિષ્ઠ આ મદર્દિવિ
હે મહાન, વાણીમાં દઢતા આપ, અવાજને વિશાળ અને અપરાજિત બનાવ; સ્વર્ગમાં તું સર્વોચ્ચ આનંદમાં રહેજે.
શક્રો વાચમધૃષ્ણુહિ ધામધર્મન્ વિ રાજતિ । વિમદન્ બર્હિરાસરન્
હે મહાન, વાણીમાં દઢતા આપ; ધર્મનું નિવાસસ્થાન પ્રકાશે છે; જેમણે યજ્ઞ માટે કુશ પાથર્યા છે, તેઓ આનંદિત થાય.
તં વો દસ્મમૃતીષહં વસોર્મન્દાનમન્ધસઃ । અભિ વત્સં ન સ્વસરેષુ ધેનવ ઇન્દ્રં ગીર્ભિર્નવામહે
અમે એ અદ્ભુત, મૃત્યુને જીતનારા, આનંદદાયક ઇન્દ્રની સ્તુતિ કરીએ છીએ, જેમ ગાયો વાછરડાને પોતાના વાડામાં ઘેરી લે છે.
દ્યુક્ષં સુદાનું તવિષીભિરાવૃતં ગિરિં ન પુરુભોજસમ્ । ક્ષુમન્તં વાજં શતિનં સહસ્રિણં મક્ષૂ ગોમન્તમીમહે
અમે તેજસ્વી, દયાળુ, શક્તિશાળી, બલથી ઘેરાયેલા, ખજાનાથી ભરપૂર પર્વત જેવા, ધન-ધાન્યથી સમૃદ્ધ અને ગાયોથી ભરેલા દેવને ઇચ્છીએ છીએ.
તત્ત્વા યામિ સુવીર્યં તદ્બ્રહ્મ પૂર્વચિત્તયે । યેના યતિભ્યો ભૃગવે ધને હિતે યેન પ્રસ્કણ્વમાવિથ
હું તારી શૂરવીરતા અને પ્રાચીન જ્ઞાન તરફ આવું છું, જેના દ્વારા તું પ્રયત્નશીલ ભૃગુઓને ધન મેળવવામાં મદદ કરી અને પ્રસ્કણ્વને રક્ષ્યો હતો.
યેના સમુદ્રમસૃજો મહીરપસ્તદિન્દ્ર વૃષ્ણિ તે શવઃ । સદ્યઃ સો અસ્ય મહિમા ન સંનશે યં ક્ષોણીરનુચક્રદે
હે મહાન ઇન્દ્ર, જેના બળથી તું મહાન નદીઓને વહાવતો અને સમુદ્રને પ્રવાહિત કરતો, એ તારી શક્તિથી; જેના પર પૃથ્વી જીત મેળવી શકી નથી, તેની મહિમા તુરંત ઘટતી નથી.
કન્ નવ્યો અતસીનાં તુરો ગૃણીત મર્ત્યઃ । નહી ન્વસ્ય મહિમાનમિન્દ્રિયં સ્વર્ગૃણન્ત આનશુઃ
માણસોમાંથી કોણ એ ઝડપી આતસીના ઘોડાઓની યોગ્ય રીતે સ્તુતિ કરી શકે? કોઈ પણ એના મહિમા અને બળની સંપૂર્ણ રીતે પ્રશંસા કરી શક્યો નથી, ભલે એના ગુણગાન કર્યા હોય.
કદુ સ્તુવન્ત ઋતયન્ત દેવત ઋષિઃ કો વિપ્ર ઓહતે । કદા હવં મઘવન્ન્ ઇન્દ્ર સુન્વતઃ કદુ સ્તુવત આ ગમઃ
ક્યારે ગાયક, સચ્ચરિત્ર અને પ્રેરિત લોકો દેવને બોલાવે છે? કયો ઋષિ, કયો વિદ્વાન તેને સ્મરે છે? હે દયાળુ ઇન્દ્ર, ક્યારે તું દબાવેલા સોમ અને સ્તુતિના ગીત પાસે આવશે?
અભિ પ્ર વઃ સુરાધસમિન્દ્રમર્ચ યથા વિદે । યો જરિતૃભ્યો મઘવા પુરૂવસુઃ સહસ્રેણેવ શિક્ષતિ
હવે ઇન્દ્રની પ્રસંસા કરો, જે ધન આપનાર છે અને તમને ઓળખાય છે. એ દયાળુ, ગાયકને હજારોની જેમ ધન આપે છે.
શતાનીકેવ પ્ર જિગાતિ ધૃષ્ણુયા હન્તિ વૃત્રાણિ દાશુષે । ગિરેરિવ પ્ર રસા અસ્ય પિન્વિરે દત્રાણિ પુરુભોજસઃ
એ સો સેના ધરાવનારની જેમ આગળ વધે છે, શક્તિથી ભક્તના દુશ્મનને હરાવે છે; પર્વતમાંથી વહેતા નદીઓ જેવી એની આનંદભરી દાતો વહે છે.
પ્ર સુ શ્રુતં સુરાધસમર્ચા શક્રમભિષ્ટયે । યઃ સુન્વતે સ્તુવતે કામ્યં વસુ સહસ્રેણેવ મંહતે
હવે પ્રસિદ્ધ અને ધન આપનાર ઇન્દ્રની તારી ઇચ્છા માટે સ્તુતિ કર; જે દબાવનાર અને ગાવનારને ઇચ્છિત ધન હજારોની જેમ આપે છે, એ મહાન બને છે.
શતાનીકા હેતયો અસ્ય દુષ્ટરા ઇન્દ્રસ્ય સમિષો મહીઃ । ગિરિર્ન ભુજ્મા મઘવત્સુ પિન્વતે યદીં સુતા અમન્દિષુઃ
ઇન્દ્ર પાસે અસંખ્ય, જીતવા અઘરી, વિશાળ અને ભરપૂર હથિયારો છે; પર્વત જેવી સમૃદ્ધિ દયાળુઓમાં વહે છે, જ્યારે દબાવેલા સોમની કમી નથી.
વયં ઘ ત્વા સુતાવન્ત આપો ન વૃક્તબર્હિષઃ । પવિત્રસ્ય પ્રસ્રવણેષુ વૃત્રહન્ પરિ સ્તોતાર આસતે
અમે દબાવેલો સોમ ધરાવીએ છીએ, અને તને વૃત્રનાશક, યજ્ઞમાં વાપરાતા કુશની આસપાસ પાણી જેવી રીતે બેઠા છીએ; શુદ્ધિકર્તાના પ્રવાહે ગાયક ભેગા થાય છે.
સ્વરન્તિ ત્વા સુતે નરો વસો નિરેક ઉક્થિનઃ । કદા સુતં તૃષાણ ઓક આ ગમ ઇન્દ્ર સ્વબ્દીવ વંસગઃ
માણસો દબાવતી વખતે તને સ્તુતિથી બોલાવે છે, હે ધન આપનાર; હે ઇન્દ્ર, ક્યારે તું દબાવેલા સોમની તરસથી, ગાયની પાસે દોડતા વાછરડા જેવી ધ્વનિ સાથે ઘરે આવશે?
કણ્વેભિર્ધૃષ્ણવા ધૃસદ્વાજં દર્ષિ સહસ્રિણમ્ । પિશઙ્ગરૂપં મઘવન્ વિચર્ષણે મક્ષૂ ગોમન્તમીમહે
કણ્વો સાથે, હે શક્તિશાળી, દૃઢ ધ્વજવાળા, હજારો દાનવાળા દયાળુ, રંગબેરંગી સ્વરૂપવાળા, અમે તને ઇચ્છીએ છીએ; જલદી અમને ગાયો મળે.
ક ઈં વેદ સુતે સચા પિબન્તં કદ્વયો દધે । અયં યઃ પુરો વિભિનત્ત્યોજસા મન્દાનઃ શિપ્ર્યન્ધસઃ
કોણ જાણે છે તેને, જે દબાવતી વખતે સાથે હોય છે અને મન લગાવે છે? એ જ છે, જે પોતાની શક્તિથી કિલ્લાઓ તોડી નાખે છે અને મજબૂત સોમમાં આનંદ મેળવે છે.
દાના મૃગો ન વારણઃ પુરુત્રા ચરથં દધે । નકિષ્ટ્વા નિ યમદા સુતે ગમો મહાશ્ચરસ્યોજસા
જંગલી પ્રાણી કે હાથીની જેમ, એ અનેક જગ્યાએ જાય છે; દબાવતી વખતે તને કોઈ રોકી શકતું નથી, ન તો તારી આવનજાવન અટકાવી શકે, હે મહાન.
ય ઉગ્રઃ સન્ન્ અનિષ્ટૃત સ્થિરો રણાય સંસ્કૃતઃ । યદિ સ્તોતુર્મઘવા શૃણવદ્ધવં નેન્દ્રો યોષત્યા ગમત્
જે ભયાનક, અપરાજિત અને યુદ્ધ માટે તૈયાર છે—હે દયાળુ, જો તું ગાયકનું બોલાવવું સાંભળે, તો ઇન્દ્ર સ્ત્રી પાસે ન જાય.
વિશ્વાઃ પૃતના અભિભૂતરં નરં સજૂસ્તતક્ષુરિન્દ્રં જજનુશ્ચ રાજસે । ક્રત્વા વરિષ્ઠં વર આમુરિમુતોગ્રમોજિષ્ઠં તવસં તરસ્વિનમ્
બધા સૈનિકો અને તેમના સાથીઓએ ઇન્દ્રને રાજપદ માટે ઘડ્યો છે; બુદ્ધિથી શ્રેષ્ઠ, શ્રેષ્ઠ દાન આપનાર, શક્તિશાળી, સૌથી વધુ શક્તિમાન અને તાકાતી છે.