પ્રણેતારં વસ્યો અચ્છા કર્તારં જ્યોતિઃ સમત્સુ । સાસહ્વાંસં યુધામિત્રાન્
અમને ધન તરફ, યુદ્ધમાં પ્રકાશ તરફ, અને યુદ્ધમાં દુશ્મનોને જીતનાર તરફ દોરી જા.
સ નઃ પપ્રિઃ પારયાતિ સ્વસ્તિ નાવા પુરુહૂતઃ । ઇન્દ્રો વિશ્વા અતિ દ્વિષઃ
અમને ભરપૂર કરનાર, બહુવાર બોલાવવામાં આવતા ઇન્દ્ર અમને સર્વ દુશ્મનોમાંથી પાર ઉતારે અને સુખ આપે.
સ ત્વં ન ઇન્દ્ર વાજોભિર્દશસ્યા ચ ગાતુયા ચ । અચ્છા ચ નઃ સુમ્નં નેષિ
હે ઇન્દ્ર, તું અમને તારી શક્તિ અને યોગ્ય માર્ગથી આનંદ આપ, અને અમને તારી કૃપા તરફ લઈ જા.
તમિન્દ્રં વાજયામસિ મહે વૃત્રાય હન્તવે । સ વૃષા વૃષભો ભુવત્
અમે એ ઇન્દ્રને પ્રેરણા આપીએ છીએ કે જે મહાન દુશ્મનને હરાવે છે; એ વાઘા જેવો બલવાન બને.
ઇન્દ્રઃ સ દામને કૃત ઓજિષ્ઠઃ સ મદે હિતઃ । દ્યુમ્ની શ્લોકી સ સોમ્યઃ
ઇન્દ્ર વિજય માટે બનાવાયો છે, તે સૌથી શક્તિશાળી છે, આનંદમાં રહે છે, તેજસ્વી છે, પ્રસિદ્ધ છે અને સોમરસને પ્રેમ કરે છે.
ગિરા વજ્રો ન સંભૃતઃ સબલો અનપચ્યુતઃ । વવક્ષ ઋષ્વો અસ્તૃતઃ
એની વાણી વીજળી જેવી છે, તે મજબૂત અને અડગ છે; એ ઊંચો અને અડોલ રહે છે.
ઇન્દ્રમિદ્ગાથિનો બૃહદિન્દ્રમર્કેભિરર્કિણઃ । ઇન્દ્રં વાણીરનૂષત
ગાયકોએ મહાન ઇન્દ્રનું ગાન કર્યું, સ્તુતિ કરનારા ભજનથી ઇન્દ્રની પ્રશંસા કરે છે; દરેક અવાજ ઇન્દ્રને પોકારે છે.
ઇન્દ્ર ઇદ્ધર્યોઃ સચા સંમિશ્લ આ વચોયુજા । ઇન્દ્રો વજ્રી હિરણ્યયઃ
ઇન્દ્ર, તારા બે વાંછિત ઘોડા સાથે, વાણીથી જોડાયેલા, સોનાની વીજળી ધરાવનારો છે.
ઇન્દ્રો દીર્ઘાય ચક્ષસ આ સૂર્યં રોહયદ્દિવિ । વિ ગોભિરદ્રિમૈરયત્
ઇન્દ્રે દૂર સુધી જોવાની દ્રષ્ટિ માટે આકાશમાં સૂર્યને ઉગાડ્યો; એણે કિરણોથી પર્વતને ફાડી નાખ્યો.
આ યાહિ સુષુમા હિ ત ઇન્દ્ર સોમં પિબા ઇમમ્ । એદં બર્હિઃ સદો મમ
હે ઇન્દ્ર, તું ઉત્સુક છે, અહીં આવો અને આ સોમરસ પી; આ મારું યજ્ઞસ્થાન છે.
આ ત્વા બ્રહ્મયુજા હરી વહતામિન્દ્ર કેશિના । ઉપ બ્રહ્માણિ નઃ શૃણુ
હે ઇન્દ્ર, તારી બે પીળા ઘોડાઓ પ્રાર્થનાથી જોડાઈને તને અહીં લાવે; અમારી પ્રાર્થનાઓ સાંભળ.
બ્રહ્માણસ્ત્વા વયં યુજા સોમપામિન્દ્ર સોમિનઃ । સુતાવન્તો હવામહે
પ્રાર્થનાથી અમે સોમરસ ધરાવનારા, તને બોલાવીએ છીએ, હે ઇન્દ્ર, જ્યારે સોમરસ પિછાય છે.
યુઞ્જન્તિ બ્રધ્નમરુષં ચરન્તં પરિ તસ્થુષઃ । રોચન્તે રોચના દિવિ
તેઓ ચિતરેલા, લાલ ઘોડાને, જે સ્થિર રહેનારાઓની આસપાસ ફરે છે, જોડે છે; આકાશમાં પ્રકાશ ફેલાય છે.
યુઞ્જન્ત્યસ્ય કામ્યા હરી વિપક્ષસા રથે । શોણા ધૃષ્ણૂ નૃવાહસા
તેઓ એના પ્રિય બે વાંછિત ઘોડાઓને, સુંદર પાંખવાળા, રથમાં જોડે છે; લાલ, બહાદુર, અને લોકો લાવનારા.
કેતું કૃણ્વન્ન્ અકેતવે પેશો મર્યા અપેશસે । સમુષદ્ભિરજાયથાઃ
ચિહ્ન વિનાવાળાને ચિહ્ન આપીને, આકાર વિનાવાળાને આકાર આપી, તું ઉષા સાથે જન્મ્યો હતો.
ઉદુ ત્યં જાતવેદસં દેવં વહન્તિ કેતવઃ । દૃશે વિશ્વાય સૂર્યમ્
કિરણો એ જાતવેદસ દેવને, સૌને જોવા મળે તેવા સૂર્યને, ઉપર લઈ જાય છે.
અપ ત્યે તાયવો યથા નક્ષત્રા યન્ત્યક્તુભિઃ । સૂરાય વિશ્વચક્ષસે
જેમ ચોરો દૂર જાય છે, તેમ રાત્રિ સાથે એ કિરણો સૂર્ય માટે, સર્વત્ર જોનારા માટે, વિલય પામે છે.
અદૃશ્રન્ન્ અસ્ય કેતવો વિ રશ્મયો જનામનુ । ભ્રાજન્તો અગ્નયો યથા
એના કિરણો દેખાયા, એના રશ્મિઓ લોકોમાં ફેલાયા, અગ્નિ જેવી તેજસ્વી.
તરણિર્વિશ્વદર્શતો જ્યોતિષ્કૃદસિ સૂર્ય । વિશ્વમા ભાસિ રોચન
હે સૂર્ય, તું ઝડપી ચાલનારો, સર્વત્ર જોનારો, પ્રકાશ આપનારો છે; તું આખા જગતમાં પ્રકાશ ફેલાવે છે.
પ્રત્યઙ્દેવાનાં વિશઃ પ્રત્યઙ્ઙુદેષિ માનુષીઃ । પ્રત્યઙ્વિશ્વં સ્વર્દૃશે
તું દેવોના સમૂહને પાછા વાળે છે, માનવોના સમૂહને પણ પાછા વાળે છે, અને સમગ્ર પ્રકાશમય જગતને દર્શક માટે પાછું ફેરવે છે.
યેના પાવક ચક્ષસા ભુરણ્યન્તં જનામનુ । ત્વં વરુણ પશ્યસિ
હે વરુણ, તું જે તેજસ્વી દ્રષ્ટિથી ચાલતા લોકો પર નજર રાખે છે, એ જ દ્રષ્ટિથી બધાને જોઈ રહ્યો છે.
વિ દ્યામેષિ રજસ્પૃથ્વહર્મિમાનો અક્તુભિઃ । પશ્યં જન્માનિ સૂર્ય
હે સૂર્ય, તું તારા કિરણોથી વિશાળ આકાશમાં ફરતો રહે છે અને મનુષ્યોના જન્મને નિહાળી રહ્યો છે.
સપ્ત ત્વા હરિતો રથે વહન્તિ દેવ સૂર્ય । શોચિષ્કેશં વિચક્ષણમ્
દેવ સૂર્ય, સાત ગોરા ઘોડાઓ તારો રથ ખેંચે છે; તારા તેજસ્વી વાળ અને સર્વત્ર દ્રષ્ટિ છે.
અયુક્ત સપ્ત શુન્ધ્યુવઃ સૂરો રથસ્ય નપ્ત્યઃ । તાભિર્યાતિ સ્વયુક્તિભિઃ
સૂર્ય, રથના પુત્ર, સાત ઝડપી ઘોડીઓ જોડે છે; એ સ્વયં જોડાયેલી ઘોડીઓથી તું યાત્રા કરે છે.
અભિ ત્વા વર્ચસા ગિરઃ સિઞ્ચન્ત્યા ચરણ્યુવઃ । અભિ વત્સં ન ધેનવઃ
હે તેજસ્વી, તારી પાસે સ્તુતિઓ વહે છે, દોડતા ઘોડાઓ જેવી ઝડપથી—જેમ ગાયો વાછરડાને ઘેરી લે છે.
તા અર્ષન્તિ શુભ્રિયઃ પૃઞ્ચતીર્વર્ચસા પયઃ । જાતં જનિર્યથા હૃદા
એ સ્તુતિઓ તેજથી અને દૂધથી ભરપૂર, ઝળહળતી વહે છે, જેમ માતા પોતાના હૃદયથી નવજાતને જન્મ આપે છે.
વજ્રાપવસાધ્યઃ કીર્તિર્મ્રિયમાણમાવહન્ । મહ્યમાયુર્ઘૃતં પયઃ
વજ્રની શક્તિથી, પ્રસિદ્ધિએ મરણ પામતા માણસને જીવન, ઘી અને દૂધ મારી પાસે લાવ્યું છે.
આયં ગૌઃ પૃશ્નિરક્રમીદસદન્ માતરં પુરઃ । પિતરં ચ પ્રયન્ત્સ્વઃ
આ ચિતરેલી ગાય આગળ વધીને પોતાની માતા પાસે પહોંચી છે અને પિતા પાસે પણ જાય છે.
અન્તશ્ચરતિ રોચના અસ્ય પ્રાણાદપાનતઃ । વ્યખ્યન્ મહિષઃ સ્વઃ
એ તેજસભર લોકોમાં ફરે છે, શ્વાસ અને ઉચ્છ્વાસથી; મહાન મહિષએ પ્રકાશ જાહેર કર્યો છે.
ત્રિંશદ્ધામા વિ રાજતિ વાક્પતઙ્ગો અશિશ્રિયત્। પ્રતિ વસ્તોરહર્દ્યુભિઃ
ત્રીસ નિવાસસ્થાનોમાં એ પ્રકાશે છે; વાણી રૂપ પક્ષી ઉડીને તેજસ્વી ઉષાઓના બોલાવાને પ્રતિસાદ આપે છે.