{૯} અશ્વાવતીં પ્ર તર યા સુશેવા ર્ક્ષાકં વા પ્રતરં નવીયઃ । યસ્ત્વા જઘાન વધ્યઃ સો અસ્તુ મા સો અન્યદ્વિદત ભાગધેયમ્
તુ ઘોડાવાળી, સુખથી પાર ઉતરાવાળી અથવા નવી પાર ઉતરાવાળી જગ્યાએ જા. જેને તારે મારવું હતું તે જ મર્યા, બીજું કોઈ ભાગ્ય ન મેળવે.
યમઃ પરોઽવરો વિવસ્વાન્ તતઃ પરં નાતિ પશ્યામિ કિં ચન । યમે અધ્વરો અધિ મે નિવિષ્ટો ભુવો વિવસ્વાન્ અન્વાતતાન
યમ દૂર છે, વિવસ્વાન નજીક છે; એથી આગળ હું કશું જ નથી જોઈ શકતો. યમના યજ્ઞમાં તને મારા માટે સ્થિર કરવામાં આવ્યો છે; વિવસ્વાને તને ધરતી પર પથરાવ્યો છે.
અપાગૂહન્ન્ અમૃતાં મર્ત્યેભ્યઃ કૃત્વા સવર્ણામદધુર્વિવસ્વતે । ઉતાશ્વિનાવભરદ્યત્તદાસીદજહાદુ દ્વા મિથુના સરણ્યૂઃ
અમરને મરતાંથી અલગ કરી, વિવસ્વાન માટે ભેદ કર્યો. બંને અશ્વિનીકુમારો જે અપાયું હતું તે લઈ ગયા; સરણ્યુએ બંને જમલાઓને છોડી દીધા.
યે નિખાતા યે પરોપ્તા યે દગ્ધા યે ચોદ્ધિતાઃ । સર્વાંસ્તાન્ અગ્ન આ વહ પિતૄન્ હવિષે અત્તવે
જે જમીનખોદીને દફનાવ્યા છે, જે ઉપર મુકાયા છે, જે દાઝાયા છે અને જે ખુલ્લા મુકાયા છે, એ બધા પિતૃઓને, હે અગ્નિ, અર્પણનો ભાગ લેવા અહીં લાવ.
યે અગ્નિદગ્ધા યે અનગ્નિદગ્ધા મધ્યે દિવઃ સ્વધયા માદયન્તે । ત્વં તાન્ વેત્થ યદિ તે જાતવેદઃ સ્વધયા યજ્ઞં સ્વધિતિં જુષન્તામ્
જે અગ્નિમાં દાઝાયા છે અને જે અગ્નિમાં દાઝાયા નથી, અને જે સ્વશક્તિથી સ્વર્ગમાં આનંદ પામે છે, હે જાતવેદ, તું તેમને જાણે છે; તેઓ યજ્ઞ અને અર્પણને પ્રસન્નતાથી સ્વીકારે.
શં તપ માતિ તપો અગ્ને મા તન્વં તપઃ । વણેષુ શુષ્મો અસ્તુ તે પૃથિવ્યામસ્તુ યદ્ધરઃ
હે અગ્નિ, તેને વધારે દાઝે નહીં, તેની દેહને બળે નહીં. તારી જ્વાળા લાકડામાં રહે અને તેજ ધરતી પર રહે.
દદામ્યસ્મા અવસાનમેતદ્ય એષ આગન્ મમ ચેદભૂદિહ । યમશ્ચિકિત્વાન્ પ્રત્યેતદાહ મમૈષ રાય ઉપ તિષ્ઠતામિહ
હું તેને આ આરામનું સ્થાન આપું છું; જે અહીં આવ્યો છે, તે મારો રહે. યમ, જાણકાર, કહે છે: એ અહીં મારા ધન પાસે રહે.
ઇમાં માત્રાં મિમીમહે યથાપરં ન માસાતૈ । શતે શરત્સુ નો પુરા
ચાલો, આપણે જીવનનો આ અવધિ માપીએ, જેથી આપણે જે મળવું જોઈએ તે ઓછું ન પડે; આપણે સો વર્ષ પહેલાં પૂર્ણ કરીએ.
પ્રેમાં માત્રાં મિમીમહે યથાપરં ન માસાતૈ । શતે શરત્સુ નો પુરા
ચાલો, આપણે જીવનનો આ અવધિ માપીએ, જેથી આપણે જે મળવું જોઈએ તે ઓછું ન પડે; આપણે સો વર્ષ પહેલાં પૂર્ણ કરીએ.
અપેમાં માત્રાં મિમીમહે યથાપરં ન માસાતૈ । શતે શરત્સુ નો પુરા
ચાલો, આપણે જીવનનો આ અવધિ માપીએ, જેથી આપણે જે મળવું જોઈએ તે ઓછું ન પડે; આપણે સો વર્ષ પહેલાં પૂર્ણ કરીએ.
{૧૦} વીમાં માત્રાં મિમીમહે યથાપરં ન માસાતૈ । શતે શરત્સુ નો પુરા
ચાલો, આપણે જીવનનો આ અવધિ માપીએ, જેથી આપણે જે મળવું જોઈએ તે ઓછું ન પડે; આપણે સો વર્ષ પહેલાં પૂર્ણ કરીએ.
નિરિમાં માત્રાં મિમીમહે યથાપરં ન માસાતૈ । શતે શરત્સુ નો પુરા
ચાલો, આપણે જીવનનો આ અવધિ માપીએ, જેથી આપણે જે મળવું જોઈએ તે ઓછું ન પડે; આપણે સો વર્ષ પહેલાં પૂર્ણ કરીએ.
ઉદિમાં માત્રાં મિમીમહે યથાપરં ન માસાતૈ । શતે શરત્સુ નો પુરા
ચાલો, આપણે જીવનનો આ અવધિ માપીએ, જેથી આપણે જે મળવું જોઈએ તે ઓછું ન પડે; આપણે સો વર્ષ પહેલાં પૂર્ણ કરીએ.
સમિમાં માત્રાં મિમીમહે યથાપરં ન માસાતૈ । શતે શરત્સુ નો પુરા
ચાલો, આપણે જીવનનો આ અવધિ માપીએ, જેથી આપણે જે મળવું જોઈએ તે ઓછું ન પડે; આપણે સો વર્ષ પહેલાં પૂર્ણ કરીએ.
અમાસિ માત્રાં સ્વરગામાયુષ્માન્ ભૂયાસમ્ । યથાપરં ન માસાતૈ શતે શરત્સુ નો પુરા
હું મારી માતાથી કદી અલગ ન થાઉં, સ્વર્ગમાં જાઉં અને દીર્ઘ આયુષ્ય પ્રાપ્ત કરું. મારા ભાગ્યમાં જેટલું આયુષ્ય લખાયું છે, એ પૂરુ થાય એ પહેલાં હું ન જાઉં, અને ન તો કોઈ દુઃખદ ઘટના કે દુઃખદ અવસ્થામાં મારું અંત આવે.
પ્રાણો અપાનો વ્યાન આયુશ્ચક્ષુર્દૃશયે સૂર્યાય । અપરિપરેણ પથા યમરાજ્ઞઃ પિતૄન્ ગચ્છ
પ્રાણ, અપાન, વ્યાન, આયુષ્ય અને સૂર્યને જોવા માટેની દૃષ્ટિ — એ બધાં યમરાજના નિર્ભ્રમ માર્ગે પિતૃઓ પાસે જાઓ.
યે અગ્રવઃ શશમાનાઃ પરેયુર્હિત્વા દ્વેષાંસ્યનપત્યવન્તઃ । તે દ્યામુદિત્યાવિદન્ત લોકં નાકસ્ય પૃષ્ઠે અધિ દીધ્યાનાઃ
જે લોકો સર્વપ્રથમ હતા, આનંદમાં રહ્યા, અને પછી દ્વેષ અને સંતાન વિનાને ત્યજી આગળ વધ્યા — એવાં લોકોએ સ્વર્ગલોક શોધ્યો, જે આકાશની ચોટી પર તેજથી ઝગમગે છે.
ઉદન્વતી દ્યૌરવમા પીલુમતીતિ મધ્યમા । તૃતીયા હ પ્રદ્યૌરિતિ યસ્યાં પિતર આસતે
આકાશ પાણીથી ભરપૂર છે, મધ્યલોક પણ સમૃદ્ધ છે, અને ત્રીજું, જે પ્રભુત્વ ધરાવતું સ્વર્ગ છે, ત્યાં આપણા પિતૃઓ વસે છે.
યે ન પિતુઃ પિતરો યે પિતામહા ય આવિવિશુરુર્વન્તરિક્ષમ્ । ય આક્ષિયન્તિ પૃથિવીમુત દ્યાં તેભ્યઃ પિતૃભ્યો નમસા વિધેમ
જેઓ અમારા પિતાના પિતા છે, પિતામહ છે, જેમણે વિશાળ અંતરિક્ષમાં પ્રવેશ કર્યો છે, અને જે પૃથ્વી તથા આકાશનું પાલન કરે છે — એવા બધા પિતૃઓને અમે વિનમ્ર પ્રણામ કરીએ છીએ.
ઇદમિદ્વા ઉ નાપરં દિવિ પશ્યસિ સૂર્યમ્ । માતા પુત્રં યથા સિચાભ્યેનં ભૂમ ઊર્ણુહિ
હવે તું આકાશમાં સૂર્યને ફરીથી નહીં જોઈ શકે. જેમ માતા પોતાના બાળકને ઓઢાવે, તેમ પૃથ્વી તને પોતાની ગોદમાં આવરી લે.
{૧૧} ઇદમિદ્વા ઉ નાપરં જરસ્યન્યદિતોઽપરમ્ । જાયા પતિમિવ વાસસાભ્યેનં ભૂમ ઊર્ણુહિ
હવે તું વૃદ્ધાવસ્થા કે બીજું કંઈ અહીં ફરીથી નહીં જોઈ શકે. જેમ પત્ની પતિને વસ્ત્ર ઓઢાવે, તેમ પૃથ્વી તને આવરી લે.
અભિ ત્વોર્ણોમિ પૃથિવ્યા માતુર્વસ્ત્રેણ ભદ્રયા । જીવેષુ ભદ્રં તન્ મયિ સ્વધા પિતૃષુ સા ત્વયિ
હું તને પૃથ્વી માતાના શુભ વસ્ત્રથી આવરી લઉં છું. જીવતાંઓમાં કલ્યાણ રહે, પિતૃઓમાં સ્વધા રહે, અને એ તારા માટે પણ રહે.
અગ્નીષોમા પથિકૃતા સ્યોનં દેવેભ્યો રત્નં દધથુર્વિ લોકમ્ । ઉપ પ્રેષ્યન્તં પૂષણં યો વહાત્યઞ્જોયાનૈઃ પથિભિસ્તત્ર ગચ્છતમ્
અગ્નિ અને સોમ, જે માર્ગ બનાવે છે, તેમણે દેવતાઓમાં અમૂલ્ય સ્થાન રાખ્યું છે. પુષણને મોકલો, જે ઝડપથી ગયા લોકોને માર્ગે લઈ જાય છે; તેઓ ત્યાં પહોંચી જાય.
પૂષા ત્વેતશ્ચ્યાવયતુ પ્ર વિદ્વાન્ અનષ્ટપશુર્ભુવનસ્ય ગોપાઃ । સ ત્વૈતેભ્યઃ પરિ દદત્પિતૃભ્યોઽગ્નિર્દેવેભ્યઃ સુવિદત્રિયેભ્યઃ
પુષણ, જે જ્ઞાનવાન છે અને સર્વ જીવનો રક્ષક છે, તને આગળ ધપાવે, જે કદી પોતાનું ધન ગુમાવતો નથી. એ પિતૃઓને આપે છે અને અગ્નિ શુભ દાન આપનારા દેવતાઓને આપે છે.
આયુર્વિશ્વાયુઃ પરિ પાતુ ત્વા પૂષા ત્વા પાતુ પ્રપથે પુરસ્તાત્। યત્રાસતે સુકૃતો યત્ર ત ઈયુસ્તત્ર ત્વા દેવઃ સવિતા દધાતુ
આયુષ્ય, સર્વત્ર વ્યાપક જીવનશક્તિ તને ચારે બાજુથી રક્ષે. પુષણ તને આગળના માર્ગે રક્ષે. જ્યાં સદ્ગુણવાળા લોકો રહે છે, જ્યાં તેઓ ગયા છે, ત્યાં દેવતા સવિતા તને સ્થિર કરે.
ઇમૌ યુનજ્મિ તે વહ્ની અસુનીતાય વોઢવે । તાભ્યાં યમસ્ય સાદનં સમિતિશ્ચાવ ગચ્છતાત્
હું તારા માટે આ બે અગ્નિઓને જોડું છું, જે જીવશક્તિને આગળ લઈ જાય છે. એ બંને સાથે તું યમના સ્થાન અને સભામાં પહોંચી જા.
એતત્ત્વા વાસઃ પ્રથમં ન્વાગન્ન્ અપૈતદૂહ યદિહાબિભઃ પુરા । ઇષ્ટાપૂર્તમનુસંક્રામ વિદ્વાન્ યત્ર તે દત્તં બહુધા વિબન્ધુષુ
આ તારો પહેલો વસ્ત્ર છે, ખરેખર એ આવી ગયો છે. જે તું અહીં પહેરતો હતો, એ હવે વિદાય લે. જ્ઞાનવાન, તું ઇષ્ટાપૂર્તનાં ફળો તરફ જા, જ્યાં તારા દાન અનેક સંબંધીઓમાં વહેંચાયા છે.
અગ્નેર્વર્મ પરિ ગોભિર્વ્યયસ્વ સં પ્રોર્ણુષ્વ મેદસા પીવસા ચ । નેત્ત્વા ધૃષ્ણુર્હરસા જર્હૃષાણો દધૃગ્વિધક્ષન્ પરીઙ્ખયાતૈ
અગ્નિના કવચને ગાયો સાથે ઓઢી લે. તું ચરબી અને મજ્જાથી પોતાને ઢાંકી લે. તું શક્તિશાળી અને ઉત્સાહી બની, ઝડપથી આગળ વધ અને વિલંબ વિના પોતાના સ્થાન પર પહોંચી જા.
દણ્ડં હસ્તાદાદદાનો ગતાસોઃ સહ શ્રોત્રેણ વર્ચસા બલેન । અત્રૈવ ત્વમિહ વયં સુવીરા વિશ્વા મૃધો અભિમાતીર્જયેમ
હાથમાંથી દંડ લઈ, પ્રાણ છોડ્યા પછી, શ્રવણ, તેજ અને બળ સાથે — અહીં અમે બધા મળીને, શૂરવીર બની, બધા દુશ્મનો અને વિરોધીઓને જીતીએ.
ધનુર્હસ્તાદાદદાનો મૃતસ્ય સહ ક્ષત્રેણ વર્ચસા બલેન । સમાગૃભાય વસુ ભૂરિ પુષ્ટમર્વાઙ્ત્વમેહ્યુપ જીવલોકમ્
મૃતકના હાથમાંથી ધનુષ્ય લઈ, શક્તિ, તેજ અને બળ સાથે — ધન અને પુષ્કળ સમૃદ્ધિ એકત્ર કરી, તું નજીક આવ અને જીવતાંઓના લોકમાં પાછો આવ.