આ પ્ર દ્રવ પરમસ્યાઃ પરાવતઃ શિવે તે દ્યાવાપૃથિવી ઉભે સ્તામ્ । તદયં રાજા વરુણસ્તથાહ સ ત્વાયમહ્વત્સ ઉપેદમેહિ
દૂરના અંતથી દોડીને આવ, તારા માટે આકાશ અને પૃથ્વી બંને શુભ રહે. રાજા વરુણે એમ કહ્યું છે અને તને બોલાવ્યું છે—તારે એના પાસે આવી જવું.
ઇન્દ્રેન્દ્ર મનુષ્યાઃ પરેહિ સં હ્યજ્ઞાસ્થા વરુણૈઃ સંવિદાનઃ । સ ત્વાયમહ્વત્સ્વે સધસ્થે સ દેવાન્ યક્ષત્સ ઉ કલ્પયદ્વિશઃ
હે ઇન્દ્ર, તું મનુષ્યોમાં જઈ, તું જ્ઞાની અને વરુણ સાથે ઊભો રહ્યો છે. એ તને પોતાના સભામાં બોલાવે છે; એ દેવતાઓની પૂજા કરે છે અને પ્રજાને ગોઠવે છે.
પથ્યા રેવતીર્બહુધા વિરૂપાઃ સર્વાઃ સંગત્ય વરીયસ્તે અક્રન્ । તાસ્ત્વા સર્વાઃ સંવિદાના હ્વયન્તુ દશમીમુગ્રઃ સુમના વશેહ
નાનાં-મોટાં, અનેક પ્રકારની, સુખદાયી બધી જ માર્ગો એક થઈને તને મહાન બનાવે છે. એ બધાં એક થઈને તને બોલાવે, અને મહાન, સુખી તારી આજ્ઞામાં રહે.
આયમગન્ પર્ણમણિર્બલી બલેન પ્રમૃણન્ત્સપત્નાન્ । ઓજો દેવાનાં પય ઓષધીનાં વર્ચસા મા જિન્વન્ત્વપ્રયાવન્
પર્ણમણિ શક્તિશાળી બની આવી છે, પોતાની તાકાતથી શત્રુઓને હરાવે છે. દેવતાઓની તાકાત, ઔષધિઓનું પિયુષ અને તેજ મને હંમેશા બળ આપે.
મયિ ક્ષત્રં પર્ણમણે મયિ ધારયતાદ્રયિમ્ । અહં રાષ્ટ્રસ્યાભીવર્ગે નિજો ભૂયાસમુત્તમઃ
હે પર્ણમણિ, રાજસત્તા મારી અંદર રહે, તું મને સ્થિરતા આપ. હું લોકોની સભામાં સર્વોપરી અને શ્રેષ્ઠ બની રહું.
યં નિદધુર્વનસ્પતૌ ગુહ્યં દેવાઃ પ્રિયં મણિમ્ । તમસ્મભ્યં સહાયુષા દેવા દદતુ ભર્તવે
જે મણિ દેવોએ વૃક્ષમાં છુપાવી, પોતાને પ્રિય રાખી, એ મણિ દેવો અમને લાંબી આયુષ્ય સાથે ધારણ કરવા આપે.
સોમસ્ય પર્ણઃ સહ ઉગ્રમાગન્ન્ ઇન્દ્રેણ દત્તો વરુણેન શિષ્ટઃ । તં પ્રિયાસં બહુ રોચમાનો દીર્ઘાયુત્વાય શતશારદાય
સોમનું પર્ણ, શક્તિશાળી અને મહાન, ઇન્દ્રે આપેલું અને વરુણે સાચવેલું, એ પ્રિય અને તેજસ્વી મણિ લાંબી આયુષ્ય અને શત શરદ માટે રહે.
આ મારુક્ષત્પર્ણમણિર્મહ્યા અરિષ્ટતાતયે । યથાહમુત્તરોઽસાન્યર્યમ્ણ ઉત સંવિદઃ
પર્ણમણિ મને દુઃખ અને દુશ્મનના આક્રમણથી બચાવે. જેમ આર્યમન અને સહમતિથી હું બીજાથી શ્રેષ્ઠ છું.
યે ધીવાનો રથકારાઃ કર્મારા યે મનીષિણઃ । ઉપસ્તીન્ પર્ણ મહ્યં ત્વં સર્વાન્ કૃણ્વભિતો જનાન્
જે લોકો કુશળ છે—રથ બનાવનાર, લોહાર અને વિચારક—હે પર્ણ, તું બધા લોકો મને ચારે બાજુથી વશમાં કર.
યે રાજાનો રાજકૃતઃ સૂતા ગ્રામણ્યશ્ચ યે । ઉપસ્તીન્ પર્ણ મહ્યં ત્વં સર્વાન્ કૃણ્વભિતો જનાન્
રાજાઓ, રાજાએ નિયુક્ત કરેલા, રથચાલક અને ગામના વડા—હે પર્ણ, તું બધા લોકો મને ચારે બાજુથી વશમાં કર.
પર્ણોઽસિ તનૂપાનઃ સયોનિર્વીરો વીરેણ મયા । સંવત્સરસ્ય તેજસા તેન બધ્નામિ ત્વા મણે
તું પર્ણ છે, શરીરનું રક્ષણ કરનાર, વીર સાથે જોડાયેલું, અને મારી સાથે વીરતા ધરાવતું. વર્ષની તાકાતથી, એ શક્તિથી હું તને, હે મણિ, બાંધું છું.
પુમાન્ પુંસઃ પરિજાતોઽશ્વત્થઃ ખદિરાદધિ । સ હન્તુ શત્રૂન્ મામકાન્ યાન્ અહં દ્વેષ્મિ યે ચ મામ્
પુરુષનો પુત્ર, અશ્વત્થ વૃક્ષ, ખદિરથી ઊંચું ઊભું છે. એ મારા શત્રુઓને—જેને હું દ્વેષું અને જે મને દ્વેષે છે—નાશ કરે.
તાન્ અશ્વત્થ નિઃ શૃણીહિ શત્રૂન્ વૈબાધદોધતઃ । ઇન્દ્રેણ વૃત્રઘ્ના મેદી મિત્રેણ વરુણેન ચ
હે અશ્વત્થ, એ શત્રુઓને દૂર હાંકી કાઢ, તેમને દુર દૂરી પર દોરી જ. ઇન્દ્ર, મિત્ર અને વરુણ સાથે એમ કર.
યથાશ્વત્થ નિરભનોઽન્તર્મહત્યર્ણવે । એવા તાન્ત્સર્વાન્ નિર્ભઙ્ગ્ધિ યાન્ અહં દ્વેષ્મિ યે ચ મામ્
જેમ અશ્વત્થ વૃક્ષ મહાસાગરમાં નીચે ફેંકાયું, એમ તું પણ એ બધા—જેને હું દ્વેષું અને જે મને દ્વેષે છે—ને નીચે ફેંકી દે.
યઃ સહમાનશ્ચરસિ સાસહાન ઇવ ઋષભઃ । તેનાશ્વત્થ ત્વયા વયં સપત્નાન્ત્સહિષીમહિ
તું સહનશીલ છે, બળવાન વાછરડા જેવો ચાલે છે. હે અશ્વત્થ, તારી સાથે અમે અમારા શત્રુઓને જીતીએ.
સિનાત્વેનાન્ નિર્ઋતિર્મૃત્યોઃ પાશૈરમોક્યૈઃ । અશ્વત્થ શત્રૂન્ મામકાન્ યાન્ અહં દ્વેષ્મિ યે ચ મામ્
તારી શક્તિથી, વિનાશ અને મૃત્યુના બંધન છૂટે. હે અશ્વત્થ, મારા શત્રુઓને—જેને હું દ્વેષું અને જે મને દ્વેષે છે—નાશ કર.
યથાશ્વત્થ વાનસ્પત્યાન્ આરોહન્ કૃણુષેઽધરાન્ । એવા મે શત્રોર્મૂર્ધાનં વિષ્વગ્ભિન્દ્ધિ સહસ્વ ચ
જેમ તમે અશ્વત્થ વૃક્ષની જડને ઉપર તરફ વધારીએ છો, એ જ રીતે મારા દુશ્મનનું માથું ચારે બાજુ ફોડી નાખો અને તેને હરાવો.
તેઽધરાઞ્ચઃ પ્ર પ્લવન્તાં છિન્ના નૌરિવ બન્ધનાત્। ન વૈબાધપ્રણુત્તાનાં પુનરસ્તિ નિવર્તનમ્
જે લોકો નીચે પડી ગયા છે, તેઓ છૂટેલી નૌકાની જેમ દૂર વહેવા દો; દુઃખથી દૂર કરાયેલા લોકો પાછા ફરતા નથી.
પ્રૈણાન્ નુદે મનસા પ્ર ચિત્તેનોત બ્રહ્મણા । પ્રૈણાન્ વૃક્ષસ્ય શાખયાશ્વત્થસ્ય નુદામહે
હું તેમને મનથી, વિચારોથી અને પવિત્ર વાણીથી દૂર કરું છું; અશ્વત્થની ડાળીથી પણ અમે તેમને દૂર કરીએ છીએ.
હરિણસ્ય રઘુષ્યદોઽધિ શીર્ષણિ ભેષજમ્ । સ ક્ષેત્રિયં વિષાણયા વિષૂચીનમનીનશત્
ઝડપથી દોડતા હરણના માથા પર ઔષધિ છે; તેના શિંગાથી તેણે ક્ષયરોગ અને દુષ્ટ આત્માને નાશ કર્યો છે.
અનુ ત્વા હરિણો વૃષા પદ્ભિશ્ચતુર્ભિરક્રમીત્। વિષાણે વિ ષ્ય ગુષ્પિતં યદસ્ય ક્ષેત્રિયં હૃદિ
મજબૂત હરણે ચાર પગથી તને અનુસરી; તેના શિંગામાં તે ઔષધિ છે, જે તેના હૃદયમાં રહેલા ક્ષયરોગને દૂર કરે છે.
અદો યદવરોચતે ચતુષ્પક્ષમિવ છદિઃ । તેના તે સર્વં ક્ષેત્રિયમઙ્ગેભ્યો નાશયામસિ
જે આવરણ ચાર ખૂણાવાળું ખુલ્યું છે, એથી અમે તારા અંગોમાંથી બધો ક્ષયરોગ નાશ કરીએ છીએ.
અમૂ યે દિવિ સુભગે વિચૃતૌ નામ તારકે । વિ ક્ષેત્રિયસ્ય મુઞ્ચતામધમં પાશમુત્તમમ્
હે શુભે, જે લોકો આકાશમાં તારાઓના રૂપે ફરતા રહે છે, તેઓ તારા ઉપરના અને નીચલા ક્ષયરોગના બંધન તારા પરથી દૂર કરે.
આપ ઇદ્વા ઉ ભેષજીરાપો અમીવચાતનીઃ । આપો વિશ્વસ્ય ભેષજીસ્તાસ્ત્વા મુઞ્ચન્તુ ક્ષેત્રિયાત્
પાણી જ ઔષધિ છે, પાણી જ રોગ દૂર કરે છે, પાણી જ સર્વ રોગનું ઉપાય છે; એ તને ક્ષયરોગથી મુક્ત કરે.
યદાસુતેઃ ક્રિયમાનાયાઃ ક્ષેત્રિયં ત્વા વ્યાનશે । વેદાહં તસ્ય ભેષજં ક્ષેત્રિયં નાશયામિ ત્વત્
તને વાગી ગયેલા ઘા પરથી જે ક્ષયરોગ થયો છે, તેનું ઔષધિ મને ખબર છે; હું તારો ક્ષયરોગ નાશ કરું છું.
અપવાસે નક્ષત્રાણામપવાસ ઉષસામુત । અપાસ્મત્સર્વં દુર્ભૂતમપ ક્ષેત્રિયમુચ્છતુ
તારાઓ અને ઉષાનો વિદાયથી, આપણા બધાં દુઃખ દૂર થાય અને ક્ષયરોગ પણ દૂર થઈ જાય.
આ યાતુ મિત્ર ઋતુભિઃ કલ્પમાનઃ સંવેશયન્ પૃથિવીમુસ્રિયાભિઃ । અથાસ્મભ્યં વરુણો વાયુરગ્નિર્બૃહદ્રાષ્ટ્રં સંવેશ્યં દધાતુ
મિત્ર ઋતુઓ સાથે અહીં આવે, પૃથ્વીને કિરણોથી સુશોભિત કરે; પછી વરુણ, વાયુ અને અગ્નિ અમારે માટે વિશાળ અને સુરક્ષિત સ્થાન સ્થાપિત કરે.
ધાતા રાતિઃ સવિતેદં જુષન્તામિન્દ્રસ્ત્વષ્ટા પ્રતિ હર્યન્તુ મે વચઃ । હુવે દેવીમદિતિં શૂરપુત્રાં સજાતાનાં મધ્યમેષ્ઠા યથાસાનિ
ધાતા, રાતિ અને સવિતા આ સ્વીકારે; ઇન્દ્ર અને ત્વષ્ટા મારા વચનને અનુગ્રહ આપે; હું દેવી અદિતીને, વીર પુત્રોની માતાને, તેના કુટુંબમાં શ્રેષ્ઠ બને તેવી પ્રાર્થના કરું છું.
હુવે સોમં સવિતારં નમોભિર્વિશ્વાન્ આદિત્યામહમુત્તરત્વે । અયમગ્નિર્દીદાયદ્દીર્ઘમેવ સજાતૈરિદ્ધોઽપ્રતિબ્રુવદ્ભિઃ
હું સોમ અને સવિતાને નમ્રતાથી પોકારું છું, અને ઉત્તર દિશામાં બધા આદિત્યોને; આ અગ્નિ પોતાના કુટુંબ સાથે લાંબા સમયથી પ્રગટ છે, અને તેને કોઈ અવરોધતો નથી.
ઇહેદસાથ ન પરો ગમાથેર્યો ગોપાઃ પુષ્ટપતિર્વ આજત્। અસ્મૈ કામાયોપ કામિનીર્વિશ્વે વો દેવા ઉપસંયન્તુ
તમે અહીં જ રહો, બીજે ક્યાંય જશો નહીં—જે ગોપાલક અને પોષણના સ્વામી આવ્યા છે; તેમના ઈચ્છા માટે, બધા દેવતાઓ, ઈચ્છાવાળા, અહીં ભેગા થાઓ.