મા પ્ર ગામ પથો વયં મા યજ્ઞાદિન્દ્ર સોમિનઃ । માન્ત સ્થુર્નો અરાતયઃ
અમે માર્ગથી વિમુખ ન થાઈએ, યજ્ઞથી પણ નહીં, હે ઇન્દ્ર, હે સોમ; દુશ્મનો અમારામાં સ્થાયી ન રહે.
યો યજ્ઞસ્ય પ્રસાધનસ્તન્તુર્દેવેષ્વાતતઃ । તમાહુતમશીમહિ
જે યજ્ઞને તૈયાર કરે છે, દેવોમાં વિસ્તરાયેલો તાંતુ છે, એ અર્પણને અમે સ્વીકારીએ.
13.2 ઉદસ્ય કેતવો દિવિ શુક્રા ભ્રાજન્ત ઈરતે । આદિત્યસ્ય નૃચક્ષસો મહિવ્રતસ્ય મીઢુષઃ
તેણાના તેજસ્વી ધ્વજ આકાશમાં ચમકી ઊઠે છે; તે સર્વને જોનાર, મહાન વ્રત ધરાવનાર, કૃપાળુ સૂર્યના છે.
દિશાં પ્રજ્ઞાનાં સ્વરયન્તમર્ચિષા સુપક્ષમાશું પતયન્તમર્ણવે । સ્તવામ સૂર્યં ભુવનસ્ય ગોપાં યો રશ્મિભિર્દિશ આભાતિ સર્વાઃ
અમે સૂર્યનું સ્તુતિ કરીએ છીએ, જે જગતનો રક્ષક છે, દિશાઓને પ્રકાશિત કરે છે, પોતાની કિરણોથી ચમકે છે, ઝડપથી આકાશમાં ફરતો જાય છે અને સર્વ દિશાઓમાં પ્રકાશ ફેલાવે છે.
યત્પ્રાઙ્પ્રત્યઙ્સ્વધયા યાસિ શીભં નાનારૂપે અહની કર્ષિ માયયા । તદાદિત્ય મહિ તત્તે મહિ શ્રવો યદેકો વિશ્વં પરિ ભૂમ જાયસે
તું પૂર્વ અને પશ્ચિમ તરફ પોતાની રીતથી જાય છે, વિવિધ દિવસોને પોતાની શક્તિથી ખેંચે છે. હે આદિત્ય, તારી મહાનતા અને યશ અતિ વિશાળ છે, કારણ કે તું એકલો સર્વને આવરી જન્મે છે.
વિપશ્ચિતં તરણિં ભ્રાજમાનં વહન્તિ યં હરિતઃ સપ્ત બહ્વીઃ । સ્રુતાદ્યમત્ત્રિર્દિવમુન્નિનાય તં ત્વા પશ્યન્તિ પરિયાન્તમાજિમ્
સાત હરિત, અનેક, વિદ્વાન, ઝડપી અને તેજસ્વી સૂર્યને વહન કરે છે; અત્રિએ વહેતા સૂર્યને આકાશમાં પહોંચાડ્યો; લોકો તને આ માર્ગ પર ફરતો જોઈ શકે છે.
મા ત્વા દભન્ પરિયાન્તમાજિં સ્વસ્તિ દુર્ગામતિ યાહિ શીભમ્ । દિવં ચ સૂર્ય પૃથિવીં ચ દેવીમહોરાત્રે વિમિમાનો યદેષિ
જ્યારે તું આ માર્ગ પર ફરતો જાય છે ત્યારે કોઈ તને નુકસાન ન પહોંચાડે; શુભતાથી, તું શુભ માર્ગે ચાલ. હે સૂર્ય, તું આકાશ અને દેવ પૃથ્વી, દિવસ-રાત માપી આગળ વધે છે.
સ્વસ્તિ તે સૂર્ય ચરસે રથાય યેનોભાવન્તૌ પરિયાસિ સદ્યઃ । યં તે વહન્તિ હરિતો વહિષ્ઠાઃ શતમશ્વા યદિ વા સપ્ત બહ્વીઃ
હે સૂર્ય, તારા રથમાં તું જ્યાં જ્યાં જાય છે, ત્યાં તને કલ્યાણ મળે; તને શ્રેષ્ઠ હરિત ઘોડાઓ ખેંચે છે, ભલે તે સો ઘોડા હોય કે સાત અનેક, તું ઝડપથી ફરતો જાય છે.
સુખં સૂર્ય રથમંશુમન્તં સ્યોનં સુવહ્નિમધિ તિષ્ઠ વાજિનમ્ । યં તે વહન્તિ હરિતો વહિષ્ઠાઃ શતમશ્વા યદિ વા સપ્ત બહ્વીઃ
હે સૂર્ય, તું તેજસ્વી અને આનંદદાયક રથ પર આરૂઢ થા, સારા રીતે જોડાયેલા ઘોડા સાથે. તારા લીલા ઘોડાઓ, ભલે તે સો હોય કે સાત કે અનેક, તને ખેંચે છે.
સપ્ત સૂર્યો હરિતો યાતવે રથે હિરણ્યત્વચસો બૃહતીરયુક્ત । અમોચિ શુક્રો રજસઃ પરસ્તાદ્વિધૂય દેવસ્તમો દિવમારુહત્
સૂર્યે પોતાના સાત લીલા ઘોડાઓ રથમાં જોડ્યા છે, જે સોનાની જેમ તેજ ધરાવે છે અને વિશાળ શક્તિ ધરાવે છે. તેજસ્વી દેવ અંધકારને દૂર કરી આકાશમાં ઊંચે ચઢી ગયો.
ઉત્કેતુના બૃહતા દેવ આગન્ન્ અપાવૃક્તમોઽભિ જ્યોતિરશ્રૈત્। દિવ્યઃ સુપર્ણઃ સ વીરો વ્યખ્યદદિતેઃ પુત્રો ભુવનાનિ વિશ્વા
મોટા ધ્વજ સાથે દેવ આવ્યા, અંધકારને દૂર કરીને પ્રકાશને જોયું. આકાશનો દિવ્ય પક્ષી, એ વીર, અદિતિનો પુત્ર, બધાં લોકોએ પ્રકાશિત કર્યા.
ઉદ્યન્ રશ્મીન્ આ તનુષે વિશ્વા રુપાણિ પુષ્યસિ । ઉભા સમુદ્રૌ ક્રતુના વિ ભાસિ સર્વાંલ્લોકાન્ પરિભૂર્ભ્રાજમાનઃ
તુ ઉગીને તારા કિરણો ફેલાવે છે, બધાં રૂપોને પોષે છે. તારી ઇચ્છાથી તું બંને સમુદ્રોમાં પ્રકાશ ફેલાવે છે અને સર્વ લોકને તેજથી ઘેરી લે છે.
{૭} પૂર્વાપરં ચરતો માયયૈતૌ શિશૂ ક્રીડન્તૌ પરિ યાતોઽર્ણવમ્ । વિશ્વાન્યો ભુવના વિચષ્ટે હૈરણ્યૈરન્યં હરિતો વહન્તિ
આ બે બાળક, પોતાની માયાથી, પૂર્વ અને પશ્ચિમ દિશામાં ફરતા, દરિયાની આસપાસ રમે છે. એક બધાં લોકોએ જુએ છે, બીજાને સોનાના ઘોડા ખેંચે છે.
દિવિ ત્વાત્ત્રિરધારયત્સૂર્યા માસાય કર્તવે । સ એષિ સુધૃતસ્તપન્ વિશ્વા ભૂતાવચાકશત્
આકાશમાં, હે સૂર્ય, તું ત્રણ વખત સ્થિર થાય છે માસ બનાવા માટે. એ રીતે તું મજબૂતીથી, તેજથી ચાલે છે અને બધાં જીવોને જાણે છે.
ઉભાવન્તૌ સમર્ષસિ વત્સઃ સંમાતરાવિવ । નન્વેતદિતઃ પુરા બ્રહ્મ દેવા અમી વિદુઃ
તુ બંનેને સહન કરે છે, જેમ વાછરડો પોતાની બે માતાને કરે છે. ખરેખર, આથી પણ પહેલાં દેવોએ આ પવિત્ર જ્ઞાન જાણ્યું હતું.
યત્સમુદ્રમનુ શ્રિતં તત્સિષાસતિ સૂર્યઃ । અધ્વાસ્ય વિતતો મહાન્ પૂર્વશ્ચાપરશ્ચ યઃ
દરિયાની પછીએ જે સ્થિર છે, એ સૂર્ય જાણવાનો ઇચ્છે છે. તેનો માર્ગ વિશાળ છે, બંને પૂર્વ અને પશ્ચિમ તરફ ફેલાયેલો છે.
તં સમાપ્નોતિ જૂતિભિસ્તતો નાપ ચિકિત્સતિ । તેનામૃતસ્ય ભક્ષં દેવાનાં નાવ રુન્ધતે
એ પોતાના પ્રયત્નથી એને પ્રાપ્ત કરે છે, જ્યાંથી પાછું ફરવું શક્ય નથી. એથી, દેવોને અમૃતનું ભોજન રોકતો નથી.
ઉદુ ત્યં જાતવેદસં દેવં વહન્તિ કેતવઃ । દૃશે વિશ્વાય સૂર્યમ્
કિરણો એ જાતવેદસ, એ દેવ, એ સૂર્યને ઉપર લઈ જાય છે, જેથી બધા જોઈ શકે.
અપ ત્યે તાયવો યથા નક્ષત્રા યન્ત્યક્તુભિઃ । સૂરાય વિશ્વચક્ષસે
જેમ પક્ષીઓ ઉડી જાય છે, એમ એ કિરણો રાત સાથે આગળ વધે છે, સર્વને જોવા માટે સૂર્ય માટે.
અદૃશ્રન્ન્ અસ્ય કેતવો વિ રશ્મયો જનામનુ । ભ્રાજન્તો અગ્નયો યથા
એના કિરણો દેખાયા, એના રશ્મિઓ લોકોમાં ફેલાયા, અગ્નિ જેવી તેજસ્વી.
તરણિર્વિશ્વદર્શતો જ્યોતિષ્કૃદસિ સૂર્ય । વિશ્વમા ભાસિ રોચન
હે સૂર્ય, તું ઝડપી, સર્વને જોનાર અને પ્રકાશ આપનાર છે. તું બધા લોકોએ તેજથી પ્રકાશિત કરે છે.
પ્રત્યઙ્દેવાનાં વિશઃ પ્રત્યઙ્ઙુદેષિ માનુષીઃ । પ્રત્યઙ્વિશ્વં સ્વર્દૃશે
તુ દેવોના સમૂહ તરફ, માનવોના સભા તરફ અને સર્વ તેજસ્વી લોક તરફ નજર કરે છે.
{૮} યેના પાવક ચક્ષસા ભુરણ્યન્તં જનાઁ અનુ । ત્વં વરુણ પશ્યસિ
એ તેજસ્વી નેત્રથી, હે પ્રકાશમાન, તું બધા જીવોને જુએ છે; હે વરુણ, તું જુએ છે.
વિ દ્યામેષિ રજસ્પૃથ્વહર્મિમાનો અક્તુભિઃ । પશ્યન્ જન્માનિ સૂર્ય
તુ વિશાળ આકાશમાં, દિવસો સાથે તારો પ્રકાશ લઈ ચાલે છે, હે સૂર્ય, અને બધાં જન્મોને જુએ છે.
સપ્ત ત્વા હરિતો રથે વહન્તિ દેવ સૂર્ય । શોચિષ્કેશં વિચક્ષણમ્
સાત લીલા ઘોડાઓ, અગ્નિ જેવી વાળવાળા, હે દેવ સૂર્ય, તને રથમાં ખેંચે છે, તું સર્વને જોનાર છે.
અયુક્ત સપ્ત શુન્ધ્યુવઃ સૂરો રથસ્ય નપ્ત્યઃ । તાભિર્યાતિ સ્વયુક્તિભિઃ
સૂર્યના રથની સાત ઝડપી માદીઓ જોડાઈ છે; એ પોતાની રીતે તેમને જોડીને યાત્રા કરે છે.
રોહિતો દિવમારુહત્તપસા તપસ્વી । સ યોનિમૈતિ સ ઉ જાયતે પુનઃ સ દેવાનામધિપતિર્બભૂવ
લાલ રંગનો, તપ દ્વારા તપસ્વી બનીને, સ્વર્ગે ચઢી જાય છે; પછી again માતાના ગર્ભમાં પ્રવેશે છે, અને ફરી જન્મે છે; એ દેવતાઓનો સ્વામી બને છે.
યો વિશ્વચર્ષણિરુત વિશ્વતોમુખો યો વિશ્વતસ્પાણિરુત વિશ્વતસ્પૃથઃ । સં બાહુભ્યાં ભરતિ સં પતત્રૈર્દ્યાવાપૃથિવી જનયન્ દેવ એકઃ
જે સર્વ લોકોમાં ફરતો રહે છે, દરેક દિશામાં તેનું મુખ છે, દરેક જગ્યાએ તેની હાથે છે, અને સર્વત્ર વિસ્તરે છે—એ બંને હાથ અને પાંખોથી, એકદમ સ્વર્ગ અને ધરતીની ઉત્પત્તિ કરતો દેવ છે.
એકપાદ્દ્વિપદો ભૂયો વિ ચક્રમે દ્વિપાત્ત્રિપાદમભ્યેતિ પશ્ચાત્। દ્વિપાદ્ધ ષટ્પદો ભૂયો વિ ચક્રમે ત એકપદસ્તન્વં સમાસતે
એક પગે એ બે પગવાળાથી વધારે દૂર ચાલે છે; બે પગવાળામાંથી, પાછળથી ત્રણ પગવાળાની નજીક પહોંચે છે; બે પગવાળામાંથી, છ પગવાળાથી પણ વધારે દૂર ચાલે છે; એક પગવાળા પોતાનું શરીર એકરૂપ કરે છે.
અતન્દ્રો યાસ્યન્ હરિતો યદાસ્થાદ્દ્વે રૂપે કૃણુતે રોચમાનઃ । કેતુમાન્ ઉદ્યન્ત્સહમાનો રજાંસિ વિશ્વા આદિત્ય પ્રવતો વિ ભાસિ
જે થાક્યા વિના આગળ વધે છે, જ્યારે પીળો તેજસ્વી પોતાનું સ્થાન લે છે, ત્યારે એ બે રૂપ ધારણ કરે છે; ધ્વજાવાળો, ઊગતો, જગતના વિસ્તારો સહન કરતો, હે તેજવંત, તું સૂર્યના બધા માર્ગો પ્રકાશિત કરે છે.