શિંશુમારા અજગરાઃ પુરીકયા જષા મત્સ્યા રજસા યેભ્યો અસ્યસિ । ન તે દૂરં ન પરિષ્ઠાસ્તિ તે ભવ સદ્યઃ સર્વાં પરિ પશ્યસિ ભૂમિં પૂર્વસ્માદ્ધંસ્યુત્તરસ્મિન્ત્સમુદ્રે
શિશુમાર, અજગર, કઠિન ચામડાવાળા, માછલીઓ અને ધૂળથી તું જેમને આઘાત કરે છે, એમને માટે કોઈ સ્થાન દૂર કે છુપાયેલું નથી. તું સર્વત્ર હાજર છે, પૂર્વના દરિયાથી પશ્ચિમના દરિયા સુધી આખી ધરતી તારે દેખાય છે.
મા નો રુદ્ર તક્મના મા વિષેણ મા નઃ સં સ્રા દિવ્યેનાગ્નિના । અન્યત્રાસ્મદ્વિદ્યુતં પાતયૈતામ્
હે રુદ્ર, તું અમને તાવથી, ઝેરથી કે દૈવી અગ્નિથી દુઃખ ન આપ. તારી વીજળી અમથી દૂર બીજે જ પાડી દે.
ભવો દિવો ભવ ઈશે પૃથિવ્યા ભવ આ પપ્ર ઉર્વન્તરિક્ષમ્ । તસ્યૈ નમો યતમસ્યાં દિશીતઃ
તું સ્વર્ગમાં ભવ છે, પૃથ્વીનો સ્વામી છે અને વિશાળ અંતરિક્ષમાં વ્યાપેલો છે. તું જ્યાં જ્યાં છે, એ તારી શક્તિને વંદન.
ભવ રાજન્ યજમાનાય મૃડ પશૂનાં હિ પશુપતિર્બભૂથ । યઃ શ્રદ્દધાતિ સન્તિ દેવા ઇતિ ચતુષ્પદે દ્વિપદેઽસ્ય મૃડ
હે ભવ રાજા, યજમાન પર કૃપા કર, કેમ કે તું પશુઓનો સ્વામી થયો છે. જે કહે છે કે દેવો છે અને શ્રદ્ધા રાખે છે, તેના ચારે પગવાળા અને બે પગવાળા પ્રાણીઓ પર કૃપા કર.
મા નો મહાન્તમુત મા નો અર્ભકં મા નો વહન્તમુત મા નો વક્ષ્યતઃ । મા નો હિંસીઃ પિતરં માતરં ચ સ્વાં તન્વં રુદ્ર મા રીરિષો નઃ
અમારા મોટા માણસને, અમારા બાળકને, જે વહેંચે છે તેને કે જે વહેંચશે તેને, અમને કોઈને પણ દુઃખ ન આપ. પિતા-માતા કે આપણા શરીરને પણ નુકસાન ન કર, હે રુદ્ર, અમને દુઃખ ન પહોંચાડ.
રુદ્રસ્યૈલબકારેભ્યોઽસંસૂક્તગિલેભ્યઃ । ઇદં મહાસ્યેભ્યઃ શ્વભ્યો અકરં નમઃ
રુદ્રના ગર્જનારા સ્વરૂપોને, જે અોચ્ચાર ન થયેલા સ્તોત્રોનું ભક્ષણ કરે છે, એવા મોટા મોઢાવાળાઓને અને શ્વાનને હું વંદન કરું છું.
નમસ્તે ઘોષિણીભ્યો નમસ્તે કેશિનીભ્યઃ । નમો નમસ્કૃતાભ્યો નમઃ સંભુઞ્જતીભ્યઃ । નમસ્તે દેવ સેનાભ્યઃ સ્વસ્તિ નો અભયં ચ નઃ
ઘોંઘાટ કરનારા, લાંબા વાળવાળાઓ, વંદન પામનારા અને સાથે ભોજન કરનારા દેવદળોને વંદન. અમારે સુખ અને નિર્ભયતા રહે.
તસ્યૌદનસ્ય બૃહસ્પતિઃ શિરો બ્રહ્મ મુખમ્
આ યજ્ઞના અન્નનું માથું બૃહસ્પતિ છે અને તેનું મુખ બ્રહ્મ છે.
દ્યાવાપૃથિવી શ્રોત્રે સૂર્યાચન્દ્રમસાવક્ષિણી સપ્તઋષયઃ પ્રાણાપાનાઃ
આ અન્નના કાન આકાશ અને પૃથ્વી છે, આંખો સૂર્ય અને ચંદ્ર છે, અને શ્વાસ તથા નિશ્વાસ સાત ઋષિઓ છે.
ચક્ષુર્મુસલં કામ ઉલૂખલમ્
આ અન્નની આંખ મુસળ છે અને મનની ઇચ્છા ઉખળ છે.
દિતિઃ શૂર્પમદિતિઃ શૂર્પગ્રાહી વાતોઽપાવિનક્
દિતિ છણવાની ટોપલી છે, અદિતિ એ ટોપલી પકડી રાખે છે અને પવન ફૂંકનાર છે.
અશ્વાઃ કણા ગાવસ્તણ્ડુલા મશકાસ્તુષાઃ
ઘોડા દાણા છે, ગાયો તાંડુલ છે અને મચ્છરો તુષ છે.
કબ્રુ ફલીકરણાઃ શરોઽભ્રમ્
કબ્રુ ફળી બનાવનારા છે અને બાણ વાદળ છે.
શ્યામમયોઽસ્ય માંસાનિ લોહિતમસ્ય લોહિતમ્
આ અન્નનું માંસ કાળાં ધાતુનું છે અને તેનું લોહી લાલ છે.
ત્રપુ ભસ્મ હરિતં વર્ણઃ પુષ્કરમસ્ય ગન્ધઃ
ટાંસુ, રાખ, લીલો રંગ અને કમળની સુગંધ.
ખલઃ પાત્રં સ્ફ્યાવંસાવીષે અનૂક્યે
અનાજ પિટવાનું મેદાન, વાસણ, મસળવાની લાકડી અને પથ્થર, અને ઢોર બાંધવાનું સ્થાન.
આન્ત્રાણિ જત્રવો ગુદા વરત્રાઃ
આંતરડાં, જડબાં, ગુદા અને સાંધા.
ઇયમેવ પૃથિવી કુમ્ભી ભવતિ રાધ્યમાનસ્યૌદનસ્ય દ્યૌરપિધાનમ્
આ પૃથ્વી જ વાસણ બને છે જેમાં ભાત રાંધાય છે; આકાશ તેનું ઢાંકણ બને છે.
સીતાઃ પર્શવઃ સિકતા ઊબધ્યમ્
ખેતરની વાવણી, કાંઠા, રેતી અને બે બાજુના સીમાડા.
ઋતં હસ્તાવનેજનં કુલ્યોપસેચનમ્
સત્ય એ હાથ ધોવાનો છે, પાણીની નદી એ છાંટવું છે.
ઋચા કુમ્ભ્યધિહિતાર્ત્વિજ્યેન પ્રેષિતા
મંત્ર વાસણ પર મુકાય છે, યજમાન દ્વારા મોકલાય છે.
બ્રહ્મણા પરિગૃહીતા સામ્ના પર્યૂઢા
પવિત્ર વાણીથી ઘેરાયેલું છે, સામગાનથી આવરી લેવામાં આવ્યું છે.
બૃહદાયવનં રથન્તરં દર્વિઃ
મોટું આયવન, રથંતર અને કડછો.
ઋતવઃ પક્તાર આર્તવાઃ સમિન્ધતે
ઋતુઓ રસોઈયાં બને છે; ઋતુઓના યજ્ઞ અગ્નિ પ્રગટાવે છે.
ચરું પઞ્ચબિલમુખં ઘર્મોઽભીન્ધે
પાંચ છિદ્રવાળું યજ્ઞપાત્ર, ઘર્મ તેને ગરમ કરે છે.
ઓદનેન યજ્ઞવતઃ સર્વે લોકાઃ સમાપ્યાઃ
ભાતથી યજ્ઞના બધા લોક પૂર્ણ થાય છે.
યસ્મિન્ત્સમુદ્રો દ્યૌર્ભૂમિસ્ત્રયોઽવરપરં શ્રિતાઃ
જેમાં સમુદ્ર, આકાશ અને પૃથ્વી — ત્રણેય ઉપર અને નીચે સ્થિર છે.
યસ્ય દેવા અકલ્પન્તોચ્છિષ્ટે ષડશીતયઃ
જેનાં માટે દેવતાઓ છયાશી અવશેષ તૈયાર કરે છે.
તં ત્વૌદનસ્ય પૃચ્છામિ યો અસ્ય મહિમા મહાન્
હું એ ભાત વિશે પૂછું છું, જેની મહિમા અપરંપાર છે.
સ ય ઓદનસ્ય મહિમાનં વિદ્યાત્
જે ભાતની મહિમા જાણે છે.