યો અન્યેદ્યુરુભયદ્યુરભ્યેતીમં મણ્ડૂકમ્ । અભ્યેત્વવ્રતઃ
જે કોઈ બીજા દિવસે કે બંને દિવસોમાં આ દેડકાને નજીક આવે, એ વ્રતવિહિન વ્યક્તિ નજીક આવે.
આ મન્દ્રૈરિન્દ્ર હરિભિર્યાહિ મયૂરરોમભિઃ । મા ત્વા કે ચિદ્વિ યમન્ વિં ન પાશિનોઽતિ ધન્વેવ તામિહિ
હે ઇન્દ્ર, તું મયૂરપંખી સુંદર ઘોડાઓ સાથે આવ. કોઈ તને રોકે નહીં, કોઈ બંધન તને અટકાવે નહીં. તીરની જેમ સીધો અહીં આવી જા.
મર્માણિ તે વર્મણા છાદયામિ સોમસ્ત્વા રાજામૃતેનાનુ વસ્તામ્ । ઉરોર્વરીયો વરુણસ્તે કૃણોતુ જયન્તં ત્વાનુ દેવા મદન્તુ
હું તારા મહત્વપૂર્ણ અંગોને કવચથી ઢાંકી દઉં છું. સોમરાજ તને અમરત્વથી અભિષેક કરે. વરુણ તને વિશાળ છાતી આપે. દેવતાઓ તને વિજયી બનાવે અને તારા પર આનંદ કરે.
અન્તકાય મૃત્યવે નમઃ પ્રાણા અપાના ઇહ તે રમન્તામ્ । ઇહાયમસ્તુ પુરુષઃ સહાસુના સૂર્યસ્ય ભાગે અમૃતસ્ય લોકે
મૃત્યુ, અંતકર્તા, તને વંદન. તારો શ્વાસ અને પ્રાણ અહીં જ રહે. આ મનુષ્ય અહીં જીવતો રહે, સૂર્યના ભાગમાં, અમરતાના લોકમાં.
ઉદેનં ભગો અગ્રભીદુદેનં સોમો અંશુમાન્ । ઉદેનં મરુતો દેવા ઉદિન્દ્રાગ્ની સ્વસ્તયે
ભાગ તને ઊંચો કરે, તેજસ્વી સોમ તને ઊંચો કરે, દેવતાઓ મારુત તને ઊંચો કરે, અને ઇન્દ્ર-અગ્નિ તારા કલ્યાણ માટે તને ઊંચો કરે.
ઇહ તેઽસુરિહ પ્રાણ ઇહાયુરિહ તે મનઃ । ઉત્ત્વા નિર્ઋત્યાઃ પાશેભ્યો દૈવ્યા વચા ભરામસિ
અહીં તારો શ્વાસ, અહીં તારો જીવ, અહીં તારો મન છે. અમે તને નિરૃતિના બંધનમાંથી દેવતાઓના વચનથી દૂર લઈ જઈએ છીએ.
ઉત્ક્રામાતઃ પુરુષ માવ પત્થા મૃત્યોઃ પડ્વીષમવમુઞ્ચમાનઃ । મા છિત્થા અસ્માલ્લોકાદગ્નેઃ સૂર્યસ્ય સંદૃશઃ
હે મનુષ્ય, ઊભો થા, મૃત્યુના માર્ગે ન જા. વિશાળ ઘર તરફ ન જા, આ દુનિયાથી, અગ્નિ અને સૂર્યના દર્શનથી દૂર ન થા.
તુભ્યં વાતઃ પવતાં માતરિશ્વા તુભ્યં વર્ષન્ત્વમૃતાન્યાપઃ । સૂર્યસ્તે તન્વે શં તપાતિ ત્વાં મૃત્યુર્દયતાં મા પ્ર મેષ્ઠાઃ
માતરિશ્વાન, તારા માટે પવન વેગથી વહે, અમર જળ તારા માટે વરસે. સૂર્ય તારા શરીર પર કલ્યાણની કિરણો વરસાવે. મૃત્યુ તારા પર દયા કરે, તું દૂર ન જા.
ઉદ્યાનં તે પુરુષ નાવયાનં જીવાતું તે દક્ષતાતિં કૃણોમિ । આ હિ રોહેમમમૃતં સુખં રથમથ જિર્વિર્વિદથમા વદાસિ
હે મનુષ્ય, હું તારા માટે પાછા ફરવાનો માર્ગ, જીવવાનો નાવ, અને તારી શક્તિ માટે કુશળતા બનાવું છું. આવ, આ અમર અને સુખદ રથ પર ચડી જા અને સ્પષ્ટ બોલ.
મા તે મનસ્તત્ર ગાન્ મા તિરો ભૂન્ મા જીવેભ્યઃ પ્ર મદો માનુ ગાઃ પિતૄન્ । વિશ્વે દેવા અભિ રક્ષન્તુ ત્વેહ
તું તારા મનને ત્યાં ન મોકલ, તે અદૃશ્ય ન થાય. જીવતા લોકોમાંથી દૂર ન થા, પિતૃઓ પાસે ન જા. બધા દેવતાઓ તને અહીં રક્ષે.
મા ગતાનામા દીધીથા યે નયન્તિ પરાવતમ્ । આ રોહ તમસો જ્યોતિરેહ્યા તે હસ્તૌ રભામહે
જે ગયા છે, તેમની ઈચ્છા ન રાખ, જે દૂર લઈ જાય છે. અંધકારમાંથી પ્રકાશ તરફ આવ, આવ, અમે તારો હાથ પકડી લઈએ છીએ.
શ્યામશ્ચ ત્વા મા શબલશ્ચ પ્રેષિતૌ યમસ્ય યૌ પથિરક્ષી શ્વાનૌ । અર્વાઙેહિ મા વિ દીધ્યો માત્ર તિષ્ઠઃ પરાઙ્મનાઃ
યમના બે દૂત, કાળા અને ચિત્તા, રસ્તા પર નજર રાખે છે. તું આ તરફ આવ, વિખેરાઈ ન જા, મનથી દૂર ઊભો ન રહે.
મૈતં પન્થામનુ ગા ભીમ એષ યેન પૂર્વં નેયથ તં બ્રવીમિ । તમ એતત્પુરુષ મા પ્ર પત્થા ભયં પરસ્તાદભયં તે અર્વાક્
એ રસ્તે ન જા, એ ભયાનક છે, જે પહેલા લઈ ગયા હતા, એ હું તને કહું છું. હે મનુષ્ય, એ માર્ગે ન જા. આગળ ભય છે, અહીં તારા માટે સુરક્ષા છે.
{૧} રક્ષન્તુ ત્વાગ્નયો યે અપ્સ્વન્તા રક્ષતુ ત્વા મનુષ્યા યમિન્ધતે । વૈશ્વાનરો રક્ષતુ જાતવેદા દિવ્યસ્ત્વા મા પ્ર ધાગ્વિદ્યુતા સહ
જે અગ્નિ જળમાં છે, તે તને રક્ષે. જે માનવોએ અગ્નિ પ્રગટાવ્યો છે, તે તને રક્ષે. વૈશ્વાનર, જાતવેદ, તને રક્ષે. દિવ્ય અગ્નિ તને વીજળી સાથે દૂર ન કરે.
મા ત્વા ક્રવ્યાદભિ મંસ્તારાત્સંકસુકાચ્ચર રક્ષતુ ત્વા દ્યૌ રક્ષતુ । પૃથિવી સૂર્યશ્ચ ત્વા રક્ષતાં ચન્દ્રમાશ્ચ । અન્તરિક્ષં રક્ષતુ દેવહેત્યાઃ
માસાહારી તને નુકસાન ન પહોંચાડે, દુઃખ આપનારથી પણ તારી રક્ષા થાય. આકાશ તારી રક્ષા કરે, ધરતી અને સૂર્ય તને બચાવે, ચાંદ્ર પણ તને સુરક્ષિત રાખે. દૈવી શસ્ત્રોથી તને અંતરિક્ષ બચાવે.
બોધશ્ચ ત્વા પ્રતિબોધશ્ચ રક્ષતામસ્વપ્નશ્ચ ત્વાનવદ્રાણશ્ચ રક્ષતામ્ । ગોપાયંશ્ચ ત્વા જાગૃવિશ્ચ રક્ષતામ્
જાગૃતિ અને સાવચેતી તારી રક્ષા કરે; નિદ્રાવિહોણી આરામ અને નિર્વિઘ્ન ઊંઘ તને સુરક્ષિત રાખે. રક્ષક અને ચેતી રહેનાર પણ તારી રક્ષા કરે.
તે ત્વા રક્ષન્તુ તે ત્વા ગોપાયન્તુ તેભ્યો નમસ્તેભ્યઃ સ્વાહા
તેઓ તારી રક્ષા કરે, તેઓ તને જાળવે. તેમને વંદન છે, તેમને અર્પણ છે.
જીવેભ્યસ્ત્વા સમુદે વાયુરિન્દ્રો ધાતા દધાતુ સવિતા ત્રાયમાણઃ । મા ત્વા પ્રાણો બલં હાસીદસું તેઽનુ હ્વયામસિ
વાયુ, ઇન્દ્ર, ધાતા અને સંરક્ષક સવિતા તને જીવંતો વચ્ચે જીવન આપે. તારો શ્વાસ કે તારી શક્તિ તને છોડીને ન જાય; અમે તારી જીવશક્તિને પાછી બોલાવીએ છીએ.
મા ત્વા જમ્ભઃ સંહનુર્મા તમો વિદન્ મા જિહ્વા બર્હિસ્પ્રમયુઃ કથા સ્યાઃ । ઉત્ત્વાદિત્યા વસવો ભરન્તૂદિન્દ્રાગ્ની સ્વસ્તયે
જંભ નામનો દૈત્ય, દબાણ કે અંધકાર તને નુકસાન ન કરે; તારી જીભ યજ્ઞકુશ તરફ ન વળે. આદિત્ય અને વસુ તને ઉંચકીને રાખે, ઇન્દ્ર અને અગ્નિ તને કલ્યાણ આપે.
ઉત્ત્વા દ્યૌરુત્પૃથિવ્યુત્પ્રજાપતિરગ્રભીત્। ઉત્ત્વા મૃત્યોરોષધયઃ સોમરાજ્ઞીરપીપરન્
આકાશ, ધરતી અને પ્રજાપતિ તને ઉંચકીને રાખે; ઔષધિઓ અને સોમરાણી તને મૃત્યુથી દૂર રાખીને જીવનથી ભરપૂર કરે.
અયં દેવા ઇહૈવાસ્ત્વયં મામુત્ર ગાદિતઃ । ઇમં સહસ્રવીર્યેણ મૃત્યોરુત્પારયામસિ
આ મનુષ્ય દેવો વચ્ચે અહીં જ રહે, તે બીજાં લોકમાં ન જાય. અમે તેને હજારગણી શક્તિથી મૃત્યુથી દૂર લઈ જઈએ છીએ.
ઉત્ત્વા મૃત્યોરપીપરં સં ધમન્તુ વયોધસઃ । મા ત્વા વ્યસ્તકેશ્યો મા ત્વાઘરુદો રુદન્
તને મૃત્યુથી દૂર રાખીને જીવનથી ભરપૂર કરીએ, વાયુ અને પોષણ તને શ્વાસ આપે. વિખરેલા વાળવાળી કે દુઃખદ સંદેશ લાવનાર તને ન પકડે.
આહાર્ષમવિદં ત્વા પુનરાગાઃ પુનર્ણવઃ । સર્વાઙ્ગ સર્વં તે ચક્ષુઃ સર્વમાયુશ્ચ તેઽવિદમ્
હું તને પાછો લાવ્યો છું, તને શોધી લીધો છે; તું ફરી આવ્યો છે, નવેસરથી તાજો થયો છે. તારા બધા અંગો, દ્રષ્ટિ અને આખું આયુષ્ય — હું તને પાછું આપું છું.
વ્યવાત્તે જ્યોતિરભૂદપ ત્વત્તમો અક્રમીત્। અપ ત્વન્ મૃત્યું નિર્ઋતિમપ યક્ષ્મં નિ દધ્મસિ
પ્રકાશ ફેલાયો છે, અંધકાર તને છોડીને ગયો છે. અમે તારી પાસેથી મૃત્યુ, વિનાશ અને રોગ દૂર કરી દઈએ છીએ.
આ રભસ્વેમામમૃતસ્ય શ્નુષ્ટિમછિદ્યમાના જરદષ્ટિરસ્તુ તે । અસું ત આયુઃ પુનરા ભરામિ રજસ્તમો મોપ ગા મા પ્ર મેષ્ઠાઃ
આ અમૃતપાનને પકડી લે; વૃદ્ધાવસ્થા તને કાપી ન નાખે, ભલે તે દાંત લગાડે. હું તારો શ્વાસ અને આયુષ્ય પાછું લાવું છું; તું અંધકારમાં ન જા, અદૃશ્ય ન થા.
જીવતાં જ્યોતિરભ્યેહ્યર્વાઙા ત્વા હરામિ શતશારદાય । અવમુઞ્ચન્ મૃત્યુપાશાન્ અશસ્તિં દ્રાઘીય આયુઃ પ્રતરં તે દધામિ
જીવંતોના પ્રકાશ પાસે આવી જા; હું તને સો વર્ષ સુધી પાછો લાવું છું. મૃત્યુ અને દુર્ભાગ્યના બંધન છોડીને, તારા માટે લાંબું આયુષ્ય નિર્ધારીત કરું છું.
વાતાત્તે પ્રાનમવિદં સૂર્યાચ્ચક્ષુરહં તવ । યત્તે મનસ્ત્વયિ તદ્ધારયામિ સં વિત્સ્વાઙ્ગૈર્વદ જિહ્વયાલપન્
હું પવનમાંથી તારો શ્વાસ પાછો લાવ્યો, સૂર્યમાંથી તારી દ્રષ્ટિ. તારો મન તારી અંદર જ રાખું છું; તારા અંગો સાથે જાણ, જીભથી બોલ.
પ્રાણેન ત્વા દ્વિપદાં ચતુષ્પદામગ્નિમિવ જાતમભિ સં ધમામિ । નમસ્તે મૃત્યો ચક્ષુષે નમઃ પ્રાણાય તેઽકરમ્
તારા શ્વાસથી, બે પગવાળા અને ચાર પગવાળાઓમાં, જેમ અગ્નિ પ્રગટે તેમ, હું તને સશક્ત કરું છું. હે મૃત્યુ, તારી દ્રષ્ટિને વંદન; તારા શ્વાસને અર્પણ કરું છું.
અયં જીવતુ મા મૃતેમં સમીરયામસિ । કૃણોમ્યસ્મૈ ભેષજં મૃત્યો મા પુરુષં વધીઃ
આ વ્યક્તિ જીવતો રહે, મરે નહીં; અમે તેને શ્વાસથી જીવંત રાખીએ છીએ. હું તેના માટે ઔષધિ તૈયાર કરું છું — હે મૃત્યુ, આ મનુષ્યને ન માર.
જીવલાં નઘારિષાં જીવન્તીમોષધીમહમ્ । ત્રાયમાણાં સહમાનાં સહસ્વતીમિહ હુવેઽસ્મા અરિષ્ટતાતયે
હું જીવંત, અમર અને જીવતી ઔષધિઓને બોલાવું છું — જે રક્ષે છે, સહન કરે છે અને શક્તિશાળી છે — અહીં, આ મનુષ્યની સુરક્ષા માટે.