યાન્ આવહ ઉશતો દેવ દેવાંસ્તાન્ પ્રેરય સ્વે અગ્ને સધસ્થે । જક્ષિવાંસઃ પપિવાંસો મધૂન્યસ્મૈ ધત્ત વસવો વસૂનિ
હે અગ્નિ, તું ઉત્સુક દેવતાઓને અહીં લાવીને, તેમને તારા સ્થાનમાં બેસાડ. તેઓ અમારું મધુર ભોજન અને પીણું ગ્રહણ કરીને, અમને પોતાનું ધન આપે.
સુગા વો દેવાઃ સદના અકર્મ ય આજગ્મ સવને મા જુષાણાઃ । વહમાના ભરમાણાઃ સ્વા વસૂનિ વસું ઘર્મં દિવમા રોહતાનુ
હે દેવતાઓ, અમે તમારો આસન સરળ બનાવી દીધો છે. તમે પ્રસન્નતાથી આ યજ્ઞમાં આવ્યા છો. તમારું ધન લઈને, એ ધન સાથે, ગરમ સ્વર્ગમાં ચઢો.
યજ્ઞ યજ્ઞં ગચ્છ યજ્ઞપતિં ગચ્છ । સ્વાં યોનિં ગચ્છ સ્વાહા
યજ્ઞ પાસે જા, યજ્ઞના સ્વામી પાસે જા, તારા મૂળ સ્થાને જા — સ્વાહા.
એષ તે યજ્ઞો યજ્ઞપતે સહસૂક્તવાકઃ । સુવીર્યઃ સ્વાહા
હે યજ્ઞના સ્વામી, આ તારો યજ્ઞ છે, હજારો સ્તુતિઓથી ભરેલો. એ અમને શુભ ફળ આપે — સ્વાહા.
વષડ્ધુતેભ્યો વષડહુતેભ્યઃ । દેવા ગાતુવિદો ગાતું વિત્ત્વા ગાતુમિત
જેને વષટ્ બોલીને હવન કરાયું છે કે જેને વિના વષટ્ હવન કરાયું છે, હે દેવતાઓ, તમે માર્ગ જાણો છો, માર્ગ શોધી લીધો છે, એ માર્ગે જાઓ.
મનસસ્પત ઇમં નો દિવિ દેવેષુ યજ્ઞમ્ । સ્વાહા દિવિ સ્વાહા પૃથિવ્યાં સ્વાહાન્તરિક્ષે સ્વાહા વાતે ધાં સ્વાહા
હે મનના સ્વામી, આ અમારો યજ્ઞ સ્વર્ગમાં દેવતાઓ વચ્ચે — સ્વર્ગમાં સ્વાહા, પૃથ્વી પર સ્વાહા, અંતરિક્ષમાં સ્વાહા, પવનમાં સ્વાહા.
સં બર્હિરક્તં હવિષા ઘૃતેન સમિન્દ્રેણ વસુના સં મરુદ્ભિઃ । સં દેવૈર્વિશ્વદેવેભિરક્તમિન્દ્રં ગચ્છતુ હવિઃ સ્વાહા
યજ્ઞમાં bichાવેલું કૂશ, હવન અને ઘી — બધું એક થાય. ઇન્દ્રના ધન સાથે, મરુતો સાથે, બધા દેવતાઓ સાથે — હવન ઇન્દ્ર સુધી પહોંચે — સ્વાહા.
પરિ સ્તૃણીહિ પરિ ધેહિ વેદિં મા જામિં મોષીરમુયા શયાનામ્ । હોતૃષદનં હરિતં હિરણ્યયં નિષ્કા એતે યજમાનસ્ય લોકે
વેदीની આજુબાજુ bichાવી દે, વેદીની આજુબાજુ મૂકી દે. તારો સગો કે મૂળ સાથે સૂતો હોય તેને ન લઈ જા. હરિત અને સોનાના રંગનું હોતૃનું આસન — એ યજમાનના લોકમાં શોભા છે.
પર્યાવર્તે દુષ્વપ્ન્યાત્પાપાત્સ્વપ્ન્યાદભૂત્યાઃ । બ્રહ્માહમન્તરં કૃણ્વે પરા સ્વપ્નમુખાઃ શુચઃ
ખરાબ સપના, પાપી સપના અને દુઃખથી દૂર રહી. હું પવિત્ર મંત્રથી અવરોધ ઉભો કરું છું — સપનાના બધા મુખો દૂર થાય, શુદ્ધ થાય.
યત્સ્વપ્ને અન્નમશ્નામિ ન પ્રાતરધિગમ્યતે । સર્વં તદસ્તુ મે શિવં નહિ તદ્ દૃશ્યતે દિવા
સપનામાં જે ખોરાક હું ખાઉં છું, જે સવારે મળતું નથી — એ બધું મારા માટે શુભ થાય, કારણ કે એ દિવસે દેખાતું નથી.
નમસ્કૃત્ય દ્યાવાપૃથિવીભ્યામન્તરિક્ષાય મૃત્યવે । મેક્ષામ્યૂર્ધ્વસ્તિષ્ઠન્ મા મા હિંસિષુરીશ્વરાઃ
આકાશ અને પૃથ્વી, અંતરિક્ષ અને મૃત્યુને વંદન કરીને, હું ઊભો રહીને ઉપર જુઉં છું. ઈશ્વરો મને નુકસાન ન કરે.
કો અસ્યા નો દ્રુહોઽવદ્યવત્યા ઉન્ નેષ્યતિ ક્ષત્રિયો વસ્ય ઇચ્છન્ । કો યજ્ઞકામઃ ક ઉ પૂર્તિકામઃ કો દેવેષુ વનુતે દીર્ઘમાયુઃ
કોણ અમારાથી આ હાનિકારક અને દુષ્કર્મી વ્યક્તિને દૂર કરશે, જે યોદ્ધાનું ધન ઈચ્છે છે? કોણ યજ્ઞ ઈચ્છે છે, કોણ પૂર્ણતા ઈચ્છે છે, દેવોમાંથી કોણ લાંબી આયુષ્ય આપે?
કઃ પૃશ્નિં ધેનું વરુણેન દત્તામથર્વણે સુદુઘાં નિત્યવત્સામ્ । બૃહસ્પતિના સખ્યં જુષાણો યથાવશં તન્વઃ કલ્પયાતિ
કોણ એ ચિતરેલી ગાય, જે વરુણે અથર્વનને આપી છે, જે હંમેશા દૂધ આપે છે અને વાછરડા સાથે છે, બૃહસ્પતિ સાથે મિત્રતા રાખીને, પોતાની ઈચ્છા પ્રમાણે શરીર ગોઠવે છે?
અપક્રામન્ પૌરુષેયાદ્વૃણાનો દૈવ્યં વચઃ । પ્રણીતીરભ્યાવર્તસ્વ વિશ્વેભિઃ સખિભિઃ સહ
માનવ વાણીથી દૂર રહીને, હું દૈવી વાણી પસંદ કરું છું. સાચા માર્ગે પાછો ફર, બધા મિત્રો સાથે.
યદસ્મૃતિ ચકૃમ કિં ચિદગ્ન ઉપારિમ ચરણે જાતવેદઃ । તતઃ પાહિ ત્વં નઃ પ્રચેતઃ શુભે સખિભ્યો અમૃતત્વમસ્તુ નઃ
હે અગ્નિ જાતવેદસ, અમે જાણે કે અજાણે જે ભૂલ કરી હોય, એમાંથી તું અમને બચાવ. હે બુદ્ધિશાળી, સારા મિત્રો વચ્ચે અમને અમરત્વ મળે.
અવ દિવસ્તારયન્તિ સપ્ત સૂર્યસ્ય રશ્મયઃ । આપઃ સમુદ્રિયા ધારાસ્તાસ્તે શલ્યમસિસ્રસન્
સૂર્યની સાત કિરણો દિવસનું અંધકાર દૂર કરે છે. સમુદ્ર જેવી નદીઓની ધારો એ તીક્ષ્ણ દુઃખ દૂર કરે છે.
યો ન સ્તાયદ્દિપ્સતિ યો ન આવિઃ સ્વો વિદ્વાન્ અરણો વા નો અગ્ને । પ્રતીચ્યેત્વરણી દત્વતી તાન્ મૈષામગ્ને વાસ્તુ ભૂન્ મો અપત્યમ્
કોઇ અમને નુકસાન પહોંચાડવા ઈચ્છે, ખુલ્લેઆમ કે છુપાઈને, ઓળખી શકાય કે અજાણી હોય — હે અગ્નિ, પાછું આપનાર અને દેનાર તેમને દૂર રાખે. હે અગ્નિ, તેમનું સંતાન ના રહે.
યો નઃ સુપ્તાન્ જાગ્રતો વાભિદાસાત્તિષ્ઠતો વા ચરતો જાતવેદઃ । વૈશ્વાનરેણ સયુજા સજોષાસ્તાન્ પ્રતીચો નિર્દહ જાતવેદઃ
હે જાતવેદસ, જે અમને ઊંઘમાં કે જાગૃત અવસ્થામાં, ઊભા કે ચાલતા હુમલો કરે, વૈશ્વાનર સાથે મળીને, સામે જઈને તેમને ભસ્મ કરી દે, હે જાતવેદસ.
ઇદમુગ્રાય બભ્રવે નમો યો અક્ષેષુ તનૂવશી । ઘૃતેન કલિં શિક્ષામિ સ નો મૃડાતીદૃશે
આ ભયાનક, પીળા રંગના અને પોતાને સંયમમાં રાખનારા, જેણે જુગારના પાશાંઓ પર કાબૂ મેળવ્યો છે, તેને વંદન. ઘીથી હું હારવાની વારીને શાંત કરું છું—તે અમારે પર કૃપા કરે.
ઘૃતમપ્સરાભ્યો વહ ત્વમગ્ને પાંસૂન્ અક્ષેભ્યઃ સિકતા અપશ્ચ । યથાભાગં હવ્યદાતિં જુષાણા મદન્તિ દેવા ઉભયાનિ હવ્યા
અગ્નિ, તું અપ્સરાઓ માટે ઘી સાથે જુગારના પાશાંઓમાંથી ધૂળ, રેત અને કણો દૂર લઈ જા; જેમ દેવતાઓ પોતપોતાનો ભાગ મળવાથી પ્રસન્ન થાય છે, તેમ બંને પ્રકારની ભેટમાં તેઓ આનંદ પામે.
અપ્સરસઃ સધમાદં મદન્તિ હવિર્ધાનમન્તરા સૂર્યં ચ । તા મે હસ્તૌ સં સૃજન્તુ ઘૃતેન સપત્નં મે કિતવં રન્ધયન્તુ
અપ્સરાઓ એક સાથે મળીને ભોજનમાં આનંદ કરે છે, જે સૂર્ય અને આપણા વચ્ચે અર્પણ કરવામાં આવે છે; તેઓ ઘીથી મારા હાથ જોડે અને મારા દુશ્મન, છેતરપિંડીય જુગારીને હરાવે.
આદિનવં પ્રતિદીવ્ને ઘૃતેનાસ્મામભિ ક્ષર । વૃક્ષમિવાશન્યા જહિ યો અસ્માન્ પ્રતિદીવ્યતિ
નવું અને પાછું આવતું, ઘી સાથે અમારે પર વરસાવ. જે અમને સામે જુગાર રમે છે, તેને ઝાડને કાપી નાખીએ તેમ તું નાશ કર.
યો નો દ્યુવે ધનમિદં ચકાર યો અક્ષાણાં ગ્લહનં શેષણં ચ । સ નો દેવો હવિરિદં જુષાણો ગન્ધર્વેભિઃ સધમાદં મદેમ
જે દિવસે અમારે માટે આ ધન આપ્યું, જે જુગારના જીત અને હાર લાવ્યો—એ દેવ, આ હવન સ્વીકારી, ગંધર્વો સાથેની ભોજનમાં અમને આનંદ આપે.
સંવસવ ઇતિ વો નામધેયમુગ્રંપશ્યા રાષ્ટ્રભૃતો હ્યક્ષાઃ । તેભ્યો વ ઇન્દવો હવિષા વિધેમ વયં સ્યામ પતયો રયીણામ્
‘સંવસવ’ એ તમારું નામ છે, ભયાનક પાશાંઓ, રાજ્યના સ્વામી; તેમને અમે હવન અર્પણ કરીએ છીએ—અમે ધનની માલિકી મેળવીએ.
દેવાન્ યન્ નાથિતો હુવે બ્રહ્મચર્યં યદૂષિમ । અક્ષાન્ યદ્બભ્રૂન્ આલભે તે નો મૃડન્ત્વીદૃશે
જ્યારે હું સહારો માંગીને દેવતાઓને બોલાવું છું, જ્યારે હું બ્રહ્મચર્ય પાળું છું, જ્યારે હું પીળા પાશાંઓ ઉઠાવું છું—ત્યારે તેઓ અમારે પર કૃપા કરે.
અગ્ન ઇન્દ્રશ્ચ દાશુષે હતો વૃત્રાણ્યપ્રતિ । ઉભા હિ વૃત્રહન્તમા
અગ્નિ અને ઇન્દ્રે, ભક્ત માટે, દુશ્મનોનો નાશ કર્યો છે; તમે બંને દુશ્મનનો વિનાશ કરનાર છો.
યાભ્યામજયન્ત્સ્વરગ્ર એવ યાવાતસ્થતુર્ભુવનાનિ વિશ્વા । પ્ર ચર્ષણીવૃષણા વજ્રબાહૂ અગ્નિમિન્દ્રં વૃત્રહણા હુવેઽહમ્
જેઓએ શરૂઆતમાં જ સમગ્ર જગત જીત્યું, જેઓએ સર્વ પ્રાણીઓને સ્થિર કર્યા—હે શક્તિશાળી, વજ્રબાહુ, દુશ્મનનો વિનાશ કરનાર, હું અગ્નિ અને ઇન્દ્રને બોલાવું છું.
ઉપ ત્વા દેવો અગ્રભીચ્ચમસેન બૃહસ્પતિઃ । ઇન્દ્ર ગીર્ભિર્ન આ વિશ યજમાનાય સુન્વતે
હે ઇન્દ્ર, બૃહસ્પતિએ તારી માટે કમંડલુ પકડ્યું; હે ઇન્દ્ર, ભક્ત માટે, જે હવન કરે છે, તું અમારા સ્તુતિઓ સાથે અહીં આવ.
ઇન્દ્રસ્ય કુક્ષિરસિ સોમધાન આત્મા દેવાનામુત માનુષાણામ્ । ઇહ પ્રજા જનય યાસ્ત આસુ યા અન્યત્રેહ તાસ્તે રમન્તામ્
તું ઇન્દ્રનું પેટ છે, સોમનું સ્થાન, દેવો અને મનુષ્યોની આત્મા છે; અહીં સંતાન ઉત્પન્ન કર—જે અહીં છે અને જે બીજે છે, તેઓ અહીં આનંદ પામે.
શુમ્ભની દ્યાવાપૃથિવી અન્તિસુમ્ને મહિવ્રતે । આપઃ સપ્ત સુસ્રુવુર્દેવીસ્તા નો મુઞ્ચન્ત્વંહસઃ
દિવ્ય તેજવાળી, ઉત્તમ વ્રતવાળી, મહાન નિયમવાળી દ્યૌ અને પૃથ્વી, સાત દેવીઓ જેવી નદીઓ વહેતી થઈ છે—તેઓ અમને દુઃખમાંથી મુક્ત કરે.