ઇન્દ્રઃ સુત્રામા સ્વવામવોભિઃ સુમૃડીકો ભવતુ વિશ્વવેદાઃ । બાધતાં દ્વેષો અભયં નઃ કૃણોતુ સુવીર્યસ્ય પતયઃ સ્યામ
વિદ્વાન અને સ્વયંસંપન્ન ઇન્દ્ર, સર્વજ્ઞ, પોતાની કૃપાથી અમારે પર પ્રસન્ન થાય. તે દ્વેષ દૂર કરે અને અમને નિર્ભયતા આપે; અમે પરાક્રમી બળના સ્વામી બનીએ.
સ સુત્રામા સ્વવામિન્દ્રો અસ્મદારાચ્ચિદ્દ્વેષઃ સનુતર્યુયોતુ । તસ્ય વયં સુમતૌ યજ્ઞિયસ્યાપિ ભદ્રે સૌમનસે સ્યામ
સુજ્ઞાની અને સ્વયંસંપન્ન ઇન્દ્ર, અમારાં પોતાના લોકોમાં પણ દ્વેષ દૂર કરે. અમે યજ્ઞપાત્ર અને શુભ મનવાળા બનીએ.
ઇન્દ્રેણ મન્યુના વયમભિ ષ્યામ પૃતન્યતઃ । ઘ્નન્તો વૃત્રાણ્યપ્રતિ
ઇન્દ્રની ક્રોધથી અમે દુશ્મનોને જીતીએ, અને વિઘ્નોનો વિનાશ કરીએ.
ધ્રુવં ધ્રુવેણ હવિષાવ સોમં નયામસિ । યથા ન ઇન્દ્રઃ કેવલીર્વિશઃ સંમનસસ્કરત્
અડગ હવનથી અમે સોમને અડગતાથી અર્પણ કરીએ છીએ, જેથી ઇન્દ્ર બધા લોકોને એકતા અને સુમેળમાં જોડે.
ઉદસ્ય શ્યાવૌ વિથુરૌ ગૃધ્રૌ દ્યામિવ પેતતુઃ । ઉચ્છોચનપ્રશોચનાવસ્યોચ્છોચનૌ હૃદઃ
એના બે ધૂસકા, ફરતા, લોભી, આકાશ જેવું ઊંચે ઉડી ગયા; તેજસ્વી અને પ્રકાશમાન, એ હૃદયમાંથી ઝગમગે છે.
અહમેનાવુદતિષ્ઠિપં ગાવૌ શ્રાન્તસદાવિવ । કુર્કુરાવિવ કૂજન્તાવુદવન્તૌ વૃકાવિવ
હું એકલો ઊભો થયો, જેમ બે થાકેલી ગાય બેસી રહે, જેમ બે પક્ષી બોલે, જેમ બે વાઘ ઉછળે.
આતોદિનૌ નિતોદિનાવથો સંતોદિનાવુત । અપિ નહ્યામ્યસ્ય મેઢ્રં ય ઇતઃ સ્ત્રી પુમાન્ જભાર
છેદક અને ઘાતક, અને સાથે જોડાવા વાળા; છતાં હું એના અંગને સ્પર્શતો નથી—જે અહીં સ્ત્રી કે પુરુષે એને પકડી લીધો હોય.
અસદન્ ગાવઃ સદનેઽપપ્તદ્વસતિં વયઃ । આસ્થાને પર્વતા અસ્થુઃ સ્થામ્નિ વૃક્કાવતિષ્ઠિપમ્
ગાયોએ પોતાના વાસસ્થાને વસવાટ કર્યું; પક્ષીઓ પોતાના ગૂંફમાં પડ્યા. પર્વતો પોતાની જગ્યાએ ઊભા રહ્યા; હું વાઘના વાસમાં ઊભો રહ્યો.
યદદ્ય ત્વા પ્રયતિ યજ્ઞે અસ્મિન્ હોતશ્ચિકિત્વન્ન્ અવૃણીમહીહ । ધ્રુવમયો ધ્રુવમુતા શવિષ્ઠૈપ્રવિદ્વાન્ યજ્ઞમુપ યાહિ સોમમ્
જેમ આજે આ યજ્ઞમાં, હોતાર, તને જ્ઞાનથી પસંદ કર્યો છે, તેમ તું અહીં આવ. દૃઢતા અને શક્તિથી યજ્ઞ અને સોમ પાસે આવ.
સમિન્દ્ર નો મનસા નેષ ગોભિઃ સં સૂરિભિર્હરિવન્ત્સં સ્વસ્ત્યા । સં બ્રહ્મણા દેવહિતં યદસ્તિ સં દેવાનાં સુમતૌ યજ્ઞિયાનામ્
ઇન્દ્ર, તું અમને મનથી, ગાયો સાથે, સજ્જનો સાથે, પીળા વાળાવાળા સાથે, સુખ સાથે માર્ગદર્શન આપ. પ્રાર્થના, દેવત્વ અને યજ્ઞપાત્ર દેવતાઓની કૃપા સાથે અમને જોડ.
યાન્ આવહ ઉશતો દેવ દેવાંસ્તાન્ પ્રેરય સ્વે અગ્ને સધસ્થે । જક્ષિવાંસઃ પપિવાંસો મધૂન્યસ્મૈ ધત્ત વસવો વસૂનિ
હે અગ્નિ, તું ઉત્સુક દેવતાઓને અહીં લાવીને, તેમને તારા સ્થાનમાં બેસાડ. તેઓ અમારું મધુર ભોજન અને પીણું ગ્રહણ કરીને, અમને પોતાનું ધન આપે.
સુગા વો દેવાઃ સદના અકર્મ ય આજગ્મ સવને મા જુષાણાઃ । વહમાના ભરમાણાઃ સ્વા વસૂનિ વસું ઘર્મં દિવમા રોહતાનુ
હે દેવતાઓ, અમે તમારો આસન સરળ બનાવી દીધો છે. તમે પ્રસન્નતાથી આ યજ્ઞમાં આવ્યા છો. તમારું ધન લઈને, એ ધન સાથે, ગરમ સ્વર્ગમાં ચઢો.
યજ્ઞ યજ્ઞં ગચ્છ યજ્ઞપતિં ગચ્છ । સ્વાં યોનિં ગચ્છ સ્વાહા
યજ્ઞ પાસે જા, યજ્ઞના સ્વામી પાસે જા, તારા મૂળ સ્થાને જા — સ્વાહા.
એષ તે યજ્ઞો યજ્ઞપતે સહસૂક્તવાકઃ । સુવીર્યઃ સ્વાહા
હે યજ્ઞના સ્વામી, આ તારો યજ્ઞ છે, હજારો સ્તુતિઓથી ભરેલો. એ અમને શુભ ફળ આપે — સ્વાહા.
વષડ્ધુતેભ્યો વષડહુતેભ્યઃ । દેવા ગાતુવિદો ગાતું વિત્ત્વા ગાતુમિત
જેને વષટ્ બોલીને હવન કરાયું છે કે જેને વિના વષટ્ હવન કરાયું છે, હે દેવતાઓ, તમે માર્ગ જાણો છો, માર્ગ શોધી લીધો છે, એ માર્ગે જાઓ.
મનસસ્પત ઇમં નો દિવિ દેવેષુ યજ્ઞમ્ । સ્વાહા દિવિ સ્વાહા પૃથિવ્યાં સ્વાહાન્તરિક્ષે સ્વાહા વાતે ધાં સ્વાહા
હે મનના સ્વામી, આ અમારો યજ્ઞ સ્વર્ગમાં દેવતાઓ વચ્ચે — સ્વર્ગમાં સ્વાહા, પૃથ્વી પર સ્વાહા, અંતરિક્ષમાં સ્વાહા, પવનમાં સ્વાહા.
સં બર્હિરક્તં હવિષા ઘૃતેન સમિન્દ્રેણ વસુના સં મરુદ્ભિઃ । સં દેવૈર્વિશ્વદેવેભિરક્તમિન્દ્રં ગચ્છતુ હવિઃ સ્વાહા
યજ્ઞમાં bichાવેલું કૂશ, હવન અને ઘી — બધું એક થાય. ઇન્દ્રના ધન સાથે, મરુતો સાથે, બધા દેવતાઓ સાથે — હવન ઇન્દ્ર સુધી પહોંચે — સ્વાહા.
પરિ સ્તૃણીહિ પરિ ધેહિ વેદિં મા જામિં મોષીરમુયા શયાનામ્ । હોતૃષદનં હરિતં હિરણ્યયં નિષ્કા એતે યજમાનસ્ય લોકે
વેदीની આજુબાજુ bichાવી દે, વેદીની આજુબાજુ મૂકી દે. તારો સગો કે મૂળ સાથે સૂતો હોય તેને ન લઈ જા. હરિત અને સોનાના રંગનું હોતૃનું આસન — એ યજમાનના લોકમાં શોભા છે.
પર્યાવર્તે દુષ્વપ્ન્યાત્પાપાત્સ્વપ્ન્યાદભૂત્યાઃ । બ્રહ્માહમન્તરં કૃણ્વે પરા સ્વપ્નમુખાઃ શુચઃ
ખરાબ સપના, પાપી સપના અને દુઃખથી દૂર રહી. હું પવિત્ર મંત્રથી અવરોધ ઉભો કરું છું — સપનાના બધા મુખો દૂર થાય, શુદ્ધ થાય.
યત્સ્વપ્ને અન્નમશ્નામિ ન પ્રાતરધિગમ્યતે । સર્વં તદસ્તુ મે શિવં નહિ તદ્ દૃશ્યતે દિવા
સપનામાં જે ખોરાક હું ખાઉં છું, જે સવારે મળતું નથી — એ બધું મારા માટે શુભ થાય, કારણ કે એ દિવસે દેખાતું નથી.
નમસ્કૃત્ય દ્યાવાપૃથિવીભ્યામન્તરિક્ષાય મૃત્યવે । મેક્ષામ્યૂર્ધ્વસ્તિષ્ઠન્ મા મા હિંસિષુરીશ્વરાઃ
આકાશ અને પૃથ્વી, અંતરિક્ષ અને મૃત્યુને વંદન કરીને, હું ઊભો રહીને ઉપર જુઉં છું. ઈશ્વરો મને નુકસાન ન કરે.
કો અસ્યા નો દ્રુહોઽવદ્યવત્યા ઉન્ નેષ્યતિ ક્ષત્રિયો વસ્ય ઇચ્છન્ । કો યજ્ઞકામઃ ક ઉ પૂર્તિકામઃ કો દેવેષુ વનુતે દીર્ઘમાયુઃ
કોણ અમારાથી આ હાનિકારક અને દુષ્કર્મી વ્યક્તિને દૂર કરશે, જે યોદ્ધાનું ધન ઈચ્છે છે? કોણ યજ્ઞ ઈચ્છે છે, કોણ પૂર્ણતા ઈચ્છે છે, દેવોમાંથી કોણ લાંબી આયુષ્ય આપે?
કઃ પૃશ્નિં ધેનું વરુણેન દત્તામથર્વણે સુદુઘાં નિત્યવત્સામ્ । બૃહસ્પતિના સખ્યં જુષાણો યથાવશં તન્વઃ કલ્પયાતિ
કોણ એ ચિતરેલી ગાય, જે વરુણે અથર્વનને આપી છે, જે હંમેશા દૂધ આપે છે અને વાછરડા સાથે છે, બૃહસ્પતિ સાથે મિત્રતા રાખીને, પોતાની ઈચ્છા પ્રમાણે શરીર ગોઠવે છે?
અપક્રામન્ પૌરુષેયાદ્વૃણાનો દૈવ્યં વચઃ । પ્રણીતીરભ્યાવર્તસ્વ વિશ્વેભિઃ સખિભિઃ સહ
માનવ વાણીથી દૂર રહીને, હું દૈવી વાણી પસંદ કરું છું. સાચા માર્ગે પાછો ફર, બધા મિત્રો સાથે.
યદસ્મૃતિ ચકૃમ કિં ચિદગ્ન ઉપારિમ ચરણે જાતવેદઃ । તતઃ પાહિ ત્વં નઃ પ્રચેતઃ શુભે સખિભ્યો અમૃતત્વમસ્તુ નઃ
હે અગ્નિ જાતવેદસ, અમે જાણે કે અજાણે જે ભૂલ કરી હોય, એમાંથી તું અમને બચાવ. હે બુદ્ધિશાળી, સારા મિત્રો વચ્ચે અમને અમરત્વ મળે.
અવ દિવસ્તારયન્તિ સપ્ત સૂર્યસ્ય રશ્મયઃ । આપઃ સમુદ્રિયા ધારાસ્તાસ્તે શલ્યમસિસ્રસન્
સૂર્યની સાત કિરણો દિવસનું અંધકાર દૂર કરે છે. સમુદ્ર જેવી નદીઓની ધારો એ તીક્ષ્ણ દુઃખ દૂર કરે છે.
યો ન સ્તાયદ્દિપ્સતિ યો ન આવિઃ સ્વો વિદ્વાન્ અરણો વા નો અગ્ને । પ્રતીચ્યેત્વરણી દત્વતી તાન્ મૈષામગ્ને વાસ્તુ ભૂન્ મો અપત્યમ્
કોઇ અમને નુકસાન પહોંચાડવા ઈચ્છે, ખુલ્લેઆમ કે છુપાઈને, ઓળખી શકાય કે અજાણી હોય — હે અગ્નિ, પાછું આપનાર અને દેનાર તેમને દૂર રાખે. હે અગ્નિ, તેમનું સંતાન ના રહે.
યો નઃ સુપ્તાન્ જાગ્રતો વાભિદાસાત્તિષ્ઠતો વા ચરતો જાતવેદઃ । વૈશ્વાનરેણ સયુજા સજોષાસ્તાન્ પ્રતીચો નિર્દહ જાતવેદઃ
હે જાતવેદસ, જે અમને ઊંઘમાં કે જાગૃત અવસ્થામાં, ઊભા કે ચાલતા હુમલો કરે, વૈશ્વાનર સાથે મળીને, સામે જઈને તેમને ભસ્મ કરી દે, હે જાતવેદસ.
ઇદમુગ્રાય બભ્રવે નમો યો અક્ષેષુ તનૂવશી । ઘૃતેન કલિં શિક્ષામિ સ નો મૃડાતીદૃશે
આ ભયાનક, પીળા રંગના અને પોતાને સંયમમાં રાખનારા, જેણે જુગારના પાશાંઓ પર કાબૂ મેળવ્યો છે, તેને વંદન. ઘીથી હું હારવાની વારીને શાંત કરું છું—તે અમારે પર કૃપા કરે.
ઘૃતમપ્સરાભ્યો વહ ત્વમગ્ને પાંસૂન્ અક્ષેભ્યઃ સિકતા અપશ્ચ । યથાભાગં હવ્યદાતિં જુષાણા મદન્તિ દેવા ઉભયાનિ હવ્યા
અગ્નિ, તું અપ્સરાઓ માટે ઘી સાથે જુગારના પાશાંઓમાંથી ધૂળ, રેત અને કણો દૂર લઈ જા; જેમ દેવતાઓ પોતપોતાનો ભાગ મળવાથી પ્રસન્ન થાય છે, તેમ બંને પ્રકારની ભેટમાં તેઓ આનંદ પામે.