ત્રાતારમિન્દ્રમવિતારમિન્દ્રં હવેહવે સુહવં શૂરમિન્દ્રમ્ । હુવે નુ શક્રં પુરુહૂતમિન્દ્રં સ્વસ્તિ ન ઇન્દ્રો મઘવાન્ કૃણોતુ
રક્ષક ઇન્દ્ર, સહાયક ઇન્દ્ર, હંમેશા બોલાવાતો ઇન્દ્ર, વીર ઇન્દ્ર—દરેક સમયે હું મહાન અને અનેકવાર બોલાવાતા ઇન્દ્રને પુકારું છું. દાનશીલ ઇન્દ્ર અમને કલ્યાણ આપે.
યો અગ્નૌ રુદ્રો યો અપ્સ્વન્તર્ય ઓષધીર્વીરુધ આવિવેશ । ય ઇમા વિશ્વા ભુવનાનિ ચાકૢપે તસ્મૈ રુદ્રાય નમો અસ્ત્વગ્નયે
જે અગ્નિમાં રુદ્ર છે, જે પાણીમાં છે, જે ઔષધિ અને વનસ્પતિમાં પ્રવેશેલો છે, જે આ બધાં જગતોનું સર્જન કરનાર છે—એ રુદ્રને, એ અગ્નિને વંદન.
અપેહ્યરિરસ્યરિર્વા અસિ વિષે વિષમપૃક્થા વિષમિદ્વા અપૃક્થાઃ । અહિમેવાભ્યપેહિ તં જહિ
દુશ્મન, તું અહીંથી દૂર થા, કેમ કે તું દુશ્મન છે. ઝેર, તું બીજું ઝેર સાથે ન મળ, એકબીજા સાથે ન જોડાય. તું સાપ જેવો એની પાસે થી દૂર થા અને એને દંડ આપ.
અપો દિવ્યા અચાયિષં રસેન સમપૃક્ષ્મહિ । પયસ્વાન્ અગ્ન આગમં તં મા સં સૃજ વર્ચસા
હું આકાશની પવિત્ર જળ શોધી છે, અને એના રસ સાથે અમે મિશ્રિત થયા છીએ. દુધથી ભરપૂર અગ્નિ અહીં આવે, એને છોડશો નહીં, પણ એને તેજ આપો.
સં માગ્ને વર્ચસા સૃજ સં પ્રજયા સમાયુષા । વિદ્યુર્મે અસ્ય દેવા ઇન્દ્રો વિદ્યાત્સહ ઋષિભિઃ
અગ્નિ, તું મને તેજ, સંતાન અને દીર્ઘ આયુષ્ય આપ. દેવતાઓ, ઇન્દ્ર અને ઋષિઓ મારા વીજળી જેવી શક્તિને જાણે.
ઇદમાપઃ પ્ર વહતાવદ્યં ચ મલં ચ યત્। યચ્ચાભિદુદ્રોહાનૃતં યચ્ચ શેપે અભીરુણમ્
આ જળો મારા બધા દુષિત અને અશુદ્ધ વસ્તુઓ, છેતરપિંડી, અસત્ય કે શાપ જે બોલાયું હોય તે બધું દૂર લઈ જાય.
એધોઽસ્યેધિષીય સમિદસિ સમેધિષીય । તેજોઽસિ તેજો મયિ ધેહિ
તું ઇંધણ છે, તું સમિધ છે, તું તેજ છે. એ તેજ મને આપ.
અપિ વૃશ્ચ પુરાણવદ્વ્રતતેરિવ ગુષ્પિતમ્ । ઓજો દાસસ્ય દમ્ભય
જેવું જુના સમયમાં ગુપ્ત રાખેલું હોય એવું કાપી નાખ, અને દાસની તાકાતને દબાવી દે.
વયં તદસ્ય સમ્ભૃતં વસ્વિન્દ્રેણ વિ ભજામહૈ । મ્લાપયામિ ભ્રજઃ શિભ્રં વરુણસ્ય વ્રતેન તે
જેમણે એકઠું કર્યું છે, એ બધું અમે ઇન્દ્રની સંપત્તિથી વહેંચી લઈએ છીએ. હું વરુણના નિયમથી તારી તેજસ્વિતા કમજોર કરું છું.
યથા શેપો અપાયાતૈ સ્ત્રીષુ ચાસદનાવયાઃ । અવસ્થસ્ય ક્નદીવતઃ શાઙ્કુરસ્ય નિતોદિનઃ । યદાતતમવ તત્તનુ યદુત્તતં નિ તત્તનુ
જેમ શાપ દૂર થાય છે અને સ્ત્રીઓ દુર્ભાગ્યમાંથી મુક્ત થાય છે, જેમ શાંકુરા વૃક્ષની ગાંઠ છૂટે છે, તેમ ખેંચાયેલું છૂટે અને ઊંચકાયેલું નીચે પડે.
ઇન્દ્રઃ સુત્રામા સ્વવામવોભિઃ સુમૃડીકો ભવતુ વિશ્વવેદાઃ । બાધતાં દ્વેષો અભયં નઃ કૃણોતુ સુવીર્યસ્ય પતયઃ સ્યામ
વિદ્વાન અને સ્વયંસંપન્ન ઇન્દ્ર, સર્વજ્ઞ, પોતાની કૃપાથી અમારે પર પ્રસન્ન થાય. તે દ્વેષ દૂર કરે અને અમને નિર્ભયતા આપે; અમે પરાક્રમી બળના સ્વામી બનીએ.
સ સુત્રામા સ્વવામિન્દ્રો અસ્મદારાચ્ચિદ્દ્વેષઃ સનુતર્યુયોતુ । તસ્ય વયં સુમતૌ યજ્ઞિયસ્યાપિ ભદ્રે સૌમનસે સ્યામ
સુજ્ઞાની અને સ્વયંસંપન્ન ઇન્દ્ર, અમારાં પોતાના લોકોમાં પણ દ્વેષ દૂર કરે. અમે યજ્ઞપાત્ર અને શુભ મનવાળા બનીએ.
ઇન્દ્રેણ મન્યુના વયમભિ ષ્યામ પૃતન્યતઃ । ઘ્નન્તો વૃત્રાણ્યપ્રતિ
ઇન્દ્રની ક્રોધથી અમે દુશ્મનોને જીતીએ, અને વિઘ્નોનો વિનાશ કરીએ.
ધ્રુવં ધ્રુવેણ હવિષાવ સોમં નયામસિ । યથા ન ઇન્દ્રઃ કેવલીર્વિશઃ સંમનસસ્કરત્
અડગ હવનથી અમે સોમને અડગતાથી અર્પણ કરીએ છીએ, જેથી ઇન્દ્ર બધા લોકોને એકતા અને સુમેળમાં જોડે.
ઉદસ્ય શ્યાવૌ વિથુરૌ ગૃધ્રૌ દ્યામિવ પેતતુઃ । ઉચ્છોચનપ્રશોચનાવસ્યોચ્છોચનૌ હૃદઃ
એના બે ધૂસકા, ફરતા, લોભી, આકાશ જેવું ઊંચે ઉડી ગયા; તેજસ્વી અને પ્રકાશમાન, એ હૃદયમાંથી ઝગમગે છે.
અહમેનાવુદતિષ્ઠિપં ગાવૌ શ્રાન્તસદાવિવ । કુર્કુરાવિવ કૂજન્તાવુદવન્તૌ વૃકાવિવ
હું એકલો ઊભો થયો, જેમ બે થાકેલી ગાય બેસી રહે, જેમ બે પક્ષી બોલે, જેમ બે વાઘ ઉછળે.
આતોદિનૌ નિતોદિનાવથો સંતોદિનાવુત । અપિ નહ્યામ્યસ્ય મેઢ્રં ય ઇતઃ સ્ત્રી પુમાન્ જભાર
છેદક અને ઘાતક, અને સાથે જોડાવા વાળા; છતાં હું એના અંગને સ્પર્શતો નથી—જે અહીં સ્ત્રી કે પુરુષે એને પકડી લીધો હોય.
અસદન્ ગાવઃ સદનેઽપપ્તદ્વસતિં વયઃ । આસ્થાને પર્વતા અસ્થુઃ સ્થામ્નિ વૃક્કાવતિષ્ઠિપમ્
ગાયોએ પોતાના વાસસ્થાને વસવાટ કર્યું; પક્ષીઓ પોતાના ગૂંફમાં પડ્યા. પર્વતો પોતાની જગ્યાએ ઊભા રહ્યા; હું વાઘના વાસમાં ઊભો રહ્યો.
યદદ્ય ત્વા પ્રયતિ યજ્ઞે અસ્મિન્ હોતશ્ચિકિત્વન્ન્ અવૃણીમહીહ । ધ્રુવમયો ધ્રુવમુતા શવિષ્ઠૈપ્રવિદ્વાન્ યજ્ઞમુપ યાહિ સોમમ્
જેમ આજે આ યજ્ઞમાં, હોતાર, તને જ્ઞાનથી પસંદ કર્યો છે, તેમ તું અહીં આવ. દૃઢતા અને શક્તિથી યજ્ઞ અને સોમ પાસે આવ.
સમિન્દ્ર નો મનસા નેષ ગોભિઃ સં સૂરિભિર્હરિવન્ત્સં સ્વસ્ત્યા । સં બ્રહ્મણા દેવહિતં યદસ્તિ સં દેવાનાં સુમતૌ યજ્ઞિયાનામ્
ઇન્દ્ર, તું અમને મનથી, ગાયો સાથે, સજ્જનો સાથે, પીળા વાળાવાળા સાથે, સુખ સાથે માર્ગદર્શન આપ. પ્રાર્થના, દેવત્વ અને યજ્ઞપાત્ર દેવતાઓની કૃપા સાથે અમને જોડ.
યાન્ આવહ ઉશતો દેવ દેવાંસ્તાન્ પ્રેરય સ્વે અગ્ને સધસ્થે । જક્ષિવાંસઃ પપિવાંસો મધૂન્યસ્મૈ ધત્ત વસવો વસૂનિ
હે અગ્નિ, તું ઉત્સુક દેવતાઓને અહીં લાવીને, તેમને તારા સ્થાનમાં બેસાડ. તેઓ અમારું મધુર ભોજન અને પીણું ગ્રહણ કરીને, અમને પોતાનું ધન આપે.
સુગા વો દેવાઃ સદના અકર્મ ય આજગ્મ સવને મા જુષાણાઃ । વહમાના ભરમાણાઃ સ્વા વસૂનિ વસું ઘર્મં દિવમા રોહતાનુ
હે દેવતાઓ, અમે તમારો આસન સરળ બનાવી દીધો છે. તમે પ્રસન્નતાથી આ યજ્ઞમાં આવ્યા છો. તમારું ધન લઈને, એ ધન સાથે, ગરમ સ્વર્ગમાં ચઢો.
યજ્ઞ યજ્ઞં ગચ્છ યજ્ઞપતિં ગચ્છ । સ્વાં યોનિં ગચ્છ સ્વાહા
યજ્ઞ પાસે જા, યજ્ઞના સ્વામી પાસે જા, તારા મૂળ સ્થાને જા — સ્વાહા.
એષ તે યજ્ઞો યજ્ઞપતે સહસૂક્તવાકઃ । સુવીર્યઃ સ્વાહા
હે યજ્ઞના સ્વામી, આ તારો યજ્ઞ છે, હજારો સ્તુતિઓથી ભરેલો. એ અમને શુભ ફળ આપે — સ્વાહા.
વષડ્ધુતેભ્યો વષડહુતેભ્યઃ । દેવા ગાતુવિદો ગાતું વિત્ત્વા ગાતુમિત
જેને વષટ્ બોલીને હવન કરાયું છે કે જેને વિના વષટ્ હવન કરાયું છે, હે દેવતાઓ, તમે માર્ગ જાણો છો, માર્ગ શોધી લીધો છે, એ માર્ગે જાઓ.
મનસસ્પત ઇમં નો દિવિ દેવેષુ યજ્ઞમ્ । સ્વાહા દિવિ સ્વાહા પૃથિવ્યાં સ્વાહાન્તરિક્ષે સ્વાહા વાતે ધાં સ્વાહા
હે મનના સ્વામી, આ અમારો યજ્ઞ સ્વર્ગમાં દેવતાઓ વચ્ચે — સ્વર્ગમાં સ્વાહા, પૃથ્વી પર સ્વાહા, અંતરિક્ષમાં સ્વાહા, પવનમાં સ્વાહા.
સં બર્હિરક્તં હવિષા ઘૃતેન સમિન્દ્રેણ વસુના સં મરુદ્ભિઃ । સં દેવૈર્વિશ્વદેવેભિરક્તમિન્દ્રં ગચ્છતુ હવિઃ સ્વાહા
યજ્ઞમાં bichાવેલું કૂશ, હવન અને ઘી — બધું એક થાય. ઇન્દ્રના ધન સાથે, મરુતો સાથે, બધા દેવતાઓ સાથે — હવન ઇન્દ્ર સુધી પહોંચે — સ્વાહા.
પરિ સ્તૃણીહિ પરિ ધેહિ વેદિં મા જામિં મોષીરમુયા શયાનામ્ । હોતૃષદનં હરિતં હિરણ્યયં નિષ્કા એતે યજમાનસ્ય લોકે
વેदीની આજુબાજુ bichાવી દે, વેદીની આજુબાજુ મૂકી દે. તારો સગો કે મૂળ સાથે સૂતો હોય તેને ન લઈ જા. હરિત અને સોનાના રંગનું હોતૃનું આસન — એ યજમાનના લોકમાં શોભા છે.
પર્યાવર્તે દુષ્વપ્ન્યાત્પાપાત્સ્વપ્ન્યાદભૂત્યાઃ । બ્રહ્માહમન્તરં કૃણ્વે પરા સ્વપ્નમુખાઃ શુચઃ
ખરાબ સપના, પાપી સપના અને દુઃખથી દૂર રહી. હું પવિત્ર મંત્રથી અવરોધ ઉભો કરું છું — સપનાના બધા મુખો દૂર થાય, શુદ્ધ થાય.
યત્સ્વપ્ને અન્નમશ્નામિ ન પ્રાતરધિગમ્યતે । સર્વં તદસ્તુ મે શિવં નહિ તદ્ દૃશ્યતે દિવા
સપનામાં જે ખોરાક હું ખાઉં છું, જે સવારે મળતું નથી — એ બધું મારા માટે શુભ થાય, કારણ કે એ દિવસે દેખાતું નથી.