સપ્ત ક્ષરન્તિ શિશવે મરુત્વતે પિત્રે પુત્રાસો અપ્યવીવૃતન્ન્ ઋતાનિ । ઉભે ઇદસ્યોભે અસ્ય રાજત ઉભે યતેતે ઉભે અસ્ય પુષ્યતઃ
સાત પુત્રો, મારુતોના પિતાને, બાળક માટે વહે છે; પુત્રોએ સત્ય પ્રગટ કર્યું છે. બંને, બંને પક્ષો, બંને પ્રયત્ન કરે છે, બંને તેની વૃદ્ધિ માટે પ્રયત્ન કરે છે.
ઇન્દ્રાવરુણા સુતપાવિમં સુતં સોમં પિબતં મદ્યં ધૃતવ્રતૌ । યુવો રથો અધ્વરો દેવવીતયે પ્રતિ સ્વસરમુપ યાતુ પીતયે
ઇન્દ્ર અને વરુણ, તમે દૃઢ વ્રત ધરાવતા, આ સોમરસ પીવો, જે સુતરશી અને મદમસ્ત છે. તમારો રથ યજ્ઞ સમયે દેવોના પાન માટે, તમારા પોતાના પ્રવાહે પીવા આવે.
ઇન્દ્રાવરુણા મધુમત્તમસ્ય વૃષ્ણઃ સોમસ્ય વૃષણા વૃષેથામ્ । ઇદં વામન્ધઃ પરિષિક્તમાસદ્યાસ્મિન્ બર્હિષિ માદયેથામ્
હે ઇન્દ્ર અને વરુણ, તમે બંને સૌથી મીઠા અને તાકાતભર્યા સોમરસનો આનંદથી પાન કરો. અહીં છાંટાયેલા આ પવિત્ર પાનને સ્વીકારો અને આ બરખાસણ પર આવી આનંદ માણો.
યો નઃ શપાદશપતઃ શપતો યશ્ચ નઃ શપાત્। વૃક્ષ ઇવ વિદ્યુતા હત આ મૂલાદનુ શુષ્યતુ
જે અમને શાપ આપે છે, કે જે આપતો નથી, કે જે કોઈ પણ રીતે અમને શાપ આપે છે—એ બધો વીજળી પડેલી ઝાડની જેમ મૂળથી સુકાઈ જાય.
ઊર્જં બિભ્રદ્વસુવનિઃ સુમેધા અઘોરેણ ચક્ષુષા મિત્રિયેણ । ગૃહાન્ ઐમિ સુમના વન્દમાનો રમધ્વં મા બિભીત મત્
શક્તિ અને ધન આપનાર, સારા વિચારવાળો, હાનિ ન કરતો અને મિત્રતાભર્યો દૃષ્ટિવાળો, હું શુભ મનથી અને ભક્તિપૂર્વક ઘરમાં પ્રવેશું છું; આનંદ કરો, મને ડરો નહીં.
ઇમે ગૃહા મયોભુવ ઊર્જસ્વન્તઃ પયસ્વન્તઃ । પૂર્ણા વામેન તિષ્ઠન્તસ્તે નો જાનન્ત્વાયતઃ
આ ઘરો આનંદ આપનારા, શક્તિ અને સમૃદ્ધિથી ભરપૂર છે; એ બધાં ડાબી બાજુ ભરેલા ઊભાં છે—જ્યારે અમે આવીએ ત્યારે એ અમને ઓળખે.
યેષામધ્યેતિ પ્રવસન્ યેષુ સૌમનસો બહુઃ । ગૃહાન્ ઉપ હ્વયામહે તે નો જાનન્ત્વાયતઃ
જેનાં વચ્ચે મુસાફર રહે છે, જેમાં ઘણું સ્નેહ છે—એવા ઘરોને અમે બોલાવીએ છીએ; જ્યારે અમે આવીએ ત્યારે એ અમને ઓળખે.
ઉપહૂતા ભૂરિધનાઃ સખાયઃ સ્વાદુસંમુદઃ । અક્ષુધ્યા અતૃષ્યા સ્ત ગૃહા માસ્મદ્બિભીતન
ઘણા ધનવાન મિત્રો, મીઠાશથી ભેગા થયેલા, અહીં બોલાવાયા છે; ઘરો, તમે ભૂખ્યા કે તરસ્યા ન રહો—અમને ડરો નહીં.
ઉપહૂતા ઇહ ગાવ ઉપહૂતા અજાવયઃ । અથો અન્નસ્ય કીલાલ ઉપહૂતો ગૃહેષુ
અહીં ગાયો બોલાવાઈ છે, બકરાં અને ધોળકાં પણ બોલાવાયા છે; અને ખોરાકનું સાર પણ ઘરમાં બોલાવાયું છે.
સૂનૃતાવન્તઃ સુભગા ઇરાવન્તો હસામુદાઃ । અતૃષ્યા અક્ષુધ્યા સ્ત ગૃહા માસ્મદ્બિભીતન
સારા બોલચાલવાળા, ભાગ્યશાળી, આનંદથી ભરેલા અને હાસ્યથી રમતા—ઘરો, તમે તરસ્યા કે ભૂખ્યા ન રહો—અમને ડરો નહીં.
ઇહૈવ સ્ત માનુ ગાત વિશ્વા રૂપાણિ પુષ્યત । ઐષ્યામિ ભદ્રેણા સહ ભૂયાંસો ભવતા મયા
અહીં જ રહો, ક્યાંય જશો નહીં; દરેક રીતે ફૂલો અને વિકસો; હું શુભતા સાથે આવીશ—તમે બધા મારા સાથે વધુ સમૃદ્ધ થાઓ.
યદગ્ને તપસા તપ ઉપતપ્યામહે તપઃ । પ્રિયાઃ શ્રુતસ્ય ભૂયાસ્માયુષ્મન્તઃ સુમેધસઃ
હે અગ્નિ, તપથી અમે તપ કરીએ છીએ; અમે વિદ્વાનોને પ્રિય, દીર્ઘાયુ અને બુદ્ધિશાળી બનીએ.
અગ્ને તપસ્તપ્યામહ ઉપ તપ્યામહે તપઃ । શ્રુતાનિ શૃણ્વન્તઃ વયમાયુષ્મન્તઃ સુમેધસઃ
હે અગ્નિ, અમે તપ કરીએ છીએ, તપસ્યા કરીએ છીએ; શ્રવણ કરીને અમે દીર્ઘાયુ અને બુદ્ધિશાળી બનીએ.
અયમગ્નિઃ સત્પતિર્વૃદ્ધવૃષ્ણો રથીવ પત્તીન્ અજયત્પુરોહિતઃ । નાભા પૃથિવ્યાં નિહિતો દવિદ્યુતદધસ્પદં કૃણુતાં યે પૃતન્યવઃ
આ અગ્નિ સાચો સ્વામી છે, સદા શક્તિવાન છે, રથચાલકની જેમ આગળ વધે છે, પૃથ્વીનું કેન્દ્ર છે અને વીજળી વિના ઝળહળે છે—પ્રયત્નશીલ લોકો મજબૂત આધાર સ્થાપે.
પૃતનાજિતં સહમાનમગ્નિમુક્થ્યૈર્હવામહે પરમાત્સધસ્થાત્। સ નઃ પર્ષદતિ દુર્ગાણિ વિશ્વા ક્ષામદ્દેવોઽતિ દુરિતાન્યગ્નિઃ
અમે યુદ્ધમાં જીતનાર, સહનશીલ અગ્નિને, સ્તુતિ સાથે, સર્વોચ્ચ સ્થાનથી બોલાવીએ છીએ; એ અમને દરેક મુશ્કેલીમાંથી પાર પાડે, અગ્નિ દેવ અમને બધાં દુઃખોથી દૂર રાખે.
ઇદં યત્કૃષ્ણઃ શકુનિરભિનિષ્પતન્ન્ અપીપતત્। આપો મા તસ્માત્સર્વસ્માદ્દુરિતાત્પાન્ત્વંહસઃ
જો કાળો પક્ષી ઉડે કે પડી જાય, તો પાણી અમને એ બધા દુઃખ અને પાપથી બચાવે.
ઇદં યત્કૃષ્ણઃ શકુનિરવામૃક્ષન્ નિર્ઋતે તે મુખેન । અગ્નિર્મા તસ્માદેનસો ગાર્હપત્યઃ પ્ર મુઞ્ચતુ
જો કાળો પક્ષી રડે, હે નિરુતિ, તારા મોઢાથી—તો ગૃહપતિ અગ્નિ અમને એ પાપમાંથી મુક્ત કરે.
પ્રતીચીનફલો હિ ત્વમપામાર્ગ રુરોહિથ । સર્વાન્ મચ્છપથામધિ વરીયો યવયા ઇતઃ
પાછળ તરફ ફળ આપતો અપામાર્ગ અહીં ઊગ્યો છે; જે અમને નુકસાન પહોંચાડે છે, એ બધાને અહીંથી દૂર હાંકો.
યદ્દુષ્કૃતં યચ્છમલં યદ્વા ચેરિમ પાપયા । ત્વયા તદ્વિશ્વતોમુખાપામાર્ગાપ મૃજ્મહે
જોઈએ તો જે કંઈ દુષ્કર્મ, અશુદ્ધિ કે પાપ અમે કર્યું હોય, એ બધું, સર્વદિશાવાળા અપામાર્ગ, તારી મદદથી અમે દૂર કરીએ છીએ.
શ્યાવદતા કુનખિના બણ્ડેન યત્સહાસિમ । અપામાર્ગ ત્વયા વયં સર્વં તદપ મૃજ્મહે
અંધારા દાંતવાળા, ખરાબ નખવાળા કે ત્યાજ્ય સાથે જે કંઈ અમે વહેંચ્યું હોય, એ બધું અપામાર્ગ, તારી સાથે અમે દૂર કરીએ છીએ.
યદ્યન્તરિક્ષે યદિ વાત આસ યદિ વૃક્ષેષુ યદિ વોલપેષુ । યદશ્રવન્ પશવ ઉદ્યમાનં તદ્બ્રાહ્મણં પુનરસ્માન્ ઉપૈતુ
જ્યાંકાંયે, આકાશમાં, પવનમાં, વૃક્ષોમાં કે ખાડાઓમાં, ગાયોએ જે કંઈક ઉઠતું સાંભળ્યું હોય, એ બ્રાહ્મણ અમારે પાછો વળે.
પુનર્મૈત્વિન્દ્રિયં પુનરાત્મા દ્રવિણં બ્રાહ્મણં ચ । પુનરગ્નયો ધિષ્ણ્યા યથાસ્થામ કલ્પયન્તામિહૈવ
મારું બળ પાછું મળે, આત્મા, ધન અને બ્રાહ્મણ પણ પાછા આવે; અગ્નિ અને યજ્ઞની જ્યોત પણ અહીં ફરીથી સ્થાપિત થાય.
સરસ્વતિ વ્રતેષુ તે દિવ્યેષુ દેવિ ધામસુ । જુષસ્વ હવ્યમાહુતં પ્રજાં દેવિ રરાસ્વ નઃ
હે સરસ્વતી, તારા દિવ્ય વ્રતોમાં અને સ્વર્ગના નિવાસોમાં, હે દેવી, અમારું આ હવન સ્વીકાર અને અમને સંતાન આપ.
ઇદં તે હવ્યં ઘૃતવત્સરસ્વતીદં પિતૄણાં હવિરાસ્યં યત્। ઇમાનિ ત ઉદિતા શમ્તમાનિ તેભિર્વયં મધુમન્તઃ સ્યામ
આ તારી ઘીથી ભરપૂર હવન છે, હે સરસ્વતી; આ પિતૃઓ માટેનું અન્ન છે. આ તારા શુભ દાન છે—એના દ્વારા અમારું જીવન મધુર બને.
શં નો વાતો વાતુ શં નસ્તપતુ સૂર્યઃ । અહાનિ શં ભવન્તુ નઃ શં રાત્રી પ્રતિ ધીયતામ્ । શમુષા નો વ્યુચ્છતુ
પવન અમારે માટે શુભ ફૂંકાય, સૂર્ય અમને સુખ આપે; અમારા દિવસો શુભ રહે, રાતો પણ શુભ રહે; ઉષા અમારે માટે પ્રકાશિત થાય.
યત્કિં ચાસૌ મનસા યચ્ચ વાચા યજ્ઞૈર્જુહોતિ હવિષા યજુષા । તન્ મૃત્યુના નિર્ઋતિઃ સંવિદાના પુરા સત્યાદાહુતિં હન્ત્વસ્ય
જે કંઈક તે મનથી, વાણીથી, યજ્ઞથી, હવનથી અર્પણ કરે છે, તે અહિતકર્તાનું હવન, મૃત્યુ સાથે નિૃતિ સત્ય સુધી પહોંચે એ પહેલાં નાશ કરે.
યાતુધાના નિર્ઋતિરાદુ રક્ષસ્તે અસ્ય ઘ્નન્ત્વનૃતેન સત્યમ્ । ઇન્દ્રેષિતા દેવા આજમસ્ય મથ્નન્તુ મા તત્સં પાદિ યદસૌ જુહોતિ
યાતુધાન અને નિૃતિ તેને પકડીને, અસત્યથી તેની સત્યતા નાશ કરે; ઇન્દ્રના પ્રેરણે દેવતાઓ તેનો યજ્ઞ ભાંગી નાખે—તેનું હવન ફળે નહીં.
અજિરાધિરાજૌ શ્યેનૌ સંપાતિનાવિવ । આજ્યં પૃતન્યતો હતાં યો નઃ કશ્ચાભ્યઘાયતિ
ઝડપી રાજાઓ જેવા, બે શ્યેન પંખીઓ જેમ ઝપટે છે, એમ પાત્રમાંથી પડેલું ઘી, જે અમને નુકસાન પહોંચાડે છે તેને નાશ કરે.
અપાઞ્ચૌ ત ઉભૌ બાહૂ અપિ નહ્યામ્યાસ્યમ્ । અગ્નેર્દેવસ્ય મન્યુના તેન તેઽવધિષં હવિઃ
હું તારા બંને હાથ પાછળ બાંધું છું, તારો મોં પણ બાંધું છું; અગ્નિદેવના ક્રોધથી, એ જથી તારો હવન નાશ કર્યો છે.
અપિ નહ્યામિ તે બાહૂ અપિ નહ્યામ્યાસ્યમ્ । અગ્નેર્ઘોરસ્ય મન્યુના તેનઽવધિષં હવિઃ
હું તારા હાથ બાંધું છું, તારો મોં પણ બાંધું છું; અગ્નિના ભયાનક ક્રોધથી, એ જથી તારો હવન નાશ કર્યો છે.