યે તે પન્થાનોઽવ દિવો યેભિર્વિશ્વમૈરયઃ । તેભિઃ સુમ્નયા ધેહિ નો વસો
આકાશમાં તારા જે માર્ગો છે, જેના દ્વારા તું બધું ચલાવે છે—એzelfde માર્ગે, હે દયાળુ, અમને સુખ-શાંતિ તરફ લઈ જા.
તિરશ્ચિરાજેરસિતાત્પૃદાકોઃ પરિ સંભૃતમ્ । તત્કઙ્કપર્વણો વિષમિયં વીરુદનીનશત્
દીર્ઘાયુઓ, કાળી કીડી અને માટીના ઢગલાથી એકત્ર કરેલું, હું વિછુના સાંધાના ઝેર અને સો વનસ્પતિઓ એકઠું કરું છું.
ઇયં વીરુન્ મધુજાતા મધુશ્ચુન્ મધુલા મધૂઃ । સા વિહ્રુતસ્ય ભેષજ્યથો મશકજમ્ભની
આ વનસ્પતિ મધથી જન્મેલી છે, મધથી ભરી છે, મધથી મીઠી છે. એ વિખરાયેલા માટે ઔષધિ છે અને મચ્છર માટે મંત્ર છે.
યતો દષ્ટં યતો ધીતં તતસ્તે નિર્હ્વયામસિ । અર્ભસ્ય તૃપ્રદંશિનો મશકસ્યારસં વિષમ્
જ્યાંથી પણ દંશ છે, જ્યાંથી પણ ચુભન છે, ત્યાંથી અમે તેને બોલાવીએ છીએ—દંશ આપનારા, ચુભન કરનારા મચ્છરનું સ્વાદરહિત ઝેર.
અયં યો વક્રો વિપરુર્વ્યઙ્ગો મુખાનિ વક્રા વૃજિના કૃણોષિ । તાનિ ત્વં બ્રહ્મણસ્પતે ઇષીકામિવ સં નમઃ
જે વાંકડી, વિકૃત, વાંકી છે, જે ચહેરા વાંકા કરે છે અને દુઃખ આપે છે—હે વાણીના સ્વામી, તું તેમને વાંસની જેમ સીધા કરી દે.
અરસસ્ય શર્કોટસ્ય નીચીનસ્યોપસર્પતઃ । વિષં હ્યસ્યાદિષ્યથો એનમજીજભમ્
વીછુનું ઝેર, જે રેંગતું આવે છે—તું એ ઝેર દૂર કર્યું છે, અને એ વ્યક્તિ ફરી સ્વસ્થ થયો છે.
ન તે બાહ્વોર્બલમસ્તિ ન શીર્ષે નોત મધ્યતઃ । અથ કિં પાપયાઽમુયા પુચ્છે બિભર્ષ્યર્ભકમ્
તારા હાથમાં, માથામાં કે પેટમાં કોઈ તાકાત નથી. તો પછી, તારા દુષ્ટ પૂંછથી તું બાળકને કેમ દુઃખ આપે છે?
અદન્તિ ત્વા પિપીલિકા વિ વૃશ્ચન્તિ મયૂર્યઃ । સર્વે ભલ બ્રવાથ શાર્કોટમરસં વિષમ્
કીડીઓ તને દંશે છે, મોર તને ફાડી નાખે છે. બધા પ્રાણીઓ બોલે છે—વીછુનું સ્વાદરહિત ઝેર.
ય ઉભાભ્યાં પ્રહરસિ પુચ્છેન ચાસ્યેન ચ । આસ્યે ન તે વિષં કિમુ તે પુચ્છધાવસત્
તું પૂંછ અને મોઢા બંનેથી મારે છે—પણ તારા મોઢામાં ઝેર નથી; તો પછી તારા પૂંછમાં શું વસે છે?
યદાશસા વદતો મે વિચુક્ષુભે યદ્યાચમાનસ્ય ચરતો જનામનુ । યદાત્મનિ તન્વો મે વિરિષ્ટં સરસ્વતી તદા પૃણદ્ઘૃતેન
મારે બોલતાં, માગતાં કે લોકોમાં ફરતાં જે કંઈ અશાંતિ થઈ હોય, શરીરમાં જે કંઈ વિખરાયું હોય, એ બધું સરસ્વતી ઘીથી પૂર્ણ કરે.
સપ્ત ક્ષરન્તિ શિશવે મરુત્વતે પિત્રે પુત્રાસો અપ્યવીવૃતન્ન્ ઋતાનિ । ઉભે ઇદસ્યોભે અસ્ય રાજત ઉભે યતેતે ઉભે અસ્ય પુષ્યતઃ
સાત પુત્રો, મારુતોના પિતાને, બાળક માટે વહે છે; પુત્રોએ સત્ય પ્રગટ કર્યું છે. બંને, બંને પક્ષો, બંને પ્રયત્ન કરે છે, બંને તેની વૃદ્ધિ માટે પ્રયત્ન કરે છે.
ઇન્દ્રાવરુણા સુતપાવિમં સુતં સોમં પિબતં મદ્યં ધૃતવ્રતૌ । યુવો રથો અધ્વરો દેવવીતયે પ્રતિ સ્વસરમુપ યાતુ પીતયે
ઇન્દ્ર અને વરુણ, તમે દૃઢ વ્રત ધરાવતા, આ સોમરસ પીવો, જે સુતરશી અને મદમસ્ત છે. તમારો રથ યજ્ઞ સમયે દેવોના પાન માટે, તમારા પોતાના પ્રવાહે પીવા આવે.
ઇન્દ્રાવરુણા મધુમત્તમસ્ય વૃષ્ણઃ સોમસ્ય વૃષણા વૃષેથામ્ । ઇદં વામન્ધઃ પરિષિક્તમાસદ્યાસ્મિન્ બર્હિષિ માદયેથામ્
હે ઇન્દ્ર અને વરુણ, તમે બંને સૌથી મીઠા અને તાકાતભર્યા સોમરસનો આનંદથી પાન કરો. અહીં છાંટાયેલા આ પવિત્ર પાનને સ્વીકારો અને આ બરખાસણ પર આવી આનંદ માણો.
યો નઃ શપાદશપતઃ શપતો યશ્ચ નઃ શપાત્। વૃક્ષ ઇવ વિદ્યુતા હત આ મૂલાદનુ શુષ્યતુ
જે અમને શાપ આપે છે, કે જે આપતો નથી, કે જે કોઈ પણ રીતે અમને શાપ આપે છે—એ બધો વીજળી પડેલી ઝાડની જેમ મૂળથી સુકાઈ જાય.
ઊર્જં બિભ્રદ્વસુવનિઃ સુમેધા અઘોરેણ ચક્ષુષા મિત્રિયેણ । ગૃહાન્ ઐમિ સુમના વન્દમાનો રમધ્વં મા બિભીત મત્
શક્તિ અને ધન આપનાર, સારા વિચારવાળો, હાનિ ન કરતો અને મિત્રતાભર્યો દૃષ્ટિવાળો, હું શુભ મનથી અને ભક્તિપૂર્વક ઘરમાં પ્રવેશું છું; આનંદ કરો, મને ડરો નહીં.
ઇમે ગૃહા મયોભુવ ઊર્જસ્વન્તઃ પયસ્વન્તઃ । પૂર્ણા વામેન તિષ્ઠન્તસ્તે નો જાનન્ત્વાયતઃ
આ ઘરો આનંદ આપનારા, શક્તિ અને સમૃદ્ધિથી ભરપૂર છે; એ બધાં ડાબી બાજુ ભરેલા ઊભાં છે—જ્યારે અમે આવીએ ત્યારે એ અમને ઓળખે.
યેષામધ્યેતિ પ્રવસન્ યેષુ સૌમનસો બહુઃ । ગૃહાન્ ઉપ હ્વયામહે તે નો જાનન્ત્વાયતઃ
જેનાં વચ્ચે મુસાફર રહે છે, જેમાં ઘણું સ્નેહ છે—એવા ઘરોને અમે બોલાવીએ છીએ; જ્યારે અમે આવીએ ત્યારે એ અમને ઓળખે.
ઉપહૂતા ભૂરિધનાઃ સખાયઃ સ્વાદુસંમુદઃ । અક્ષુધ્યા અતૃષ્યા સ્ત ગૃહા માસ્મદ્બિભીતન
ઘણા ધનવાન મિત્રો, મીઠાશથી ભેગા થયેલા, અહીં બોલાવાયા છે; ઘરો, તમે ભૂખ્યા કે તરસ્યા ન રહો—અમને ડરો નહીં.
ઉપહૂતા ઇહ ગાવ ઉપહૂતા અજાવયઃ । અથો અન્નસ્ય કીલાલ ઉપહૂતો ગૃહેષુ
અહીં ગાયો બોલાવાઈ છે, બકરાં અને ધોળકાં પણ બોલાવાયા છે; અને ખોરાકનું સાર પણ ઘરમાં બોલાવાયું છે.
સૂનૃતાવન્તઃ સુભગા ઇરાવન્તો હસામુદાઃ । અતૃષ્યા અક્ષુધ્યા સ્ત ગૃહા માસ્મદ્બિભીતન
સારા બોલચાલવાળા, ભાગ્યશાળી, આનંદથી ભરેલા અને હાસ્યથી રમતા—ઘરો, તમે તરસ્યા કે ભૂખ્યા ન રહો—અમને ડરો નહીં.
ઇહૈવ સ્ત માનુ ગાત વિશ્વા રૂપાણિ પુષ્યત । ઐષ્યામિ ભદ્રેણા સહ ભૂયાંસો ભવતા મયા
અહીં જ રહો, ક્યાંય જશો નહીં; દરેક રીતે ફૂલો અને વિકસો; હું શુભતા સાથે આવીશ—તમે બધા મારા સાથે વધુ સમૃદ્ધ થાઓ.
યદગ્ને તપસા તપ ઉપતપ્યામહે તપઃ । પ્રિયાઃ શ્રુતસ્ય ભૂયાસ્માયુષ્મન્તઃ સુમેધસઃ
હે અગ્નિ, તપથી અમે તપ કરીએ છીએ; અમે વિદ્વાનોને પ્રિય, દીર્ઘાયુ અને બુદ્ધિશાળી બનીએ.
અગ્ને તપસ્તપ્યામહ ઉપ તપ્યામહે તપઃ । શ્રુતાનિ શૃણ્વન્તઃ વયમાયુષ્મન્તઃ સુમેધસઃ
હે અગ્નિ, અમે તપ કરીએ છીએ, તપસ્યા કરીએ છીએ; શ્રવણ કરીને અમે દીર્ઘાયુ અને બુદ્ધિશાળી બનીએ.
અયમગ્નિઃ સત્પતિર્વૃદ્ધવૃષ્ણો રથીવ પત્તીન્ અજયત્પુરોહિતઃ । નાભા પૃથિવ્યાં નિહિતો દવિદ્યુતદધસ્પદં કૃણુતાં યે પૃતન્યવઃ
આ અગ્નિ સાચો સ્વામી છે, સદા શક્તિવાન છે, રથચાલકની જેમ આગળ વધે છે, પૃથ્વીનું કેન્દ્ર છે અને વીજળી વિના ઝળહળે છે—પ્રયત્નશીલ લોકો મજબૂત આધાર સ્થાપે.
પૃતનાજિતં સહમાનમગ્નિમુક્થ્યૈર્હવામહે પરમાત્સધસ્થાત્। સ નઃ પર્ષદતિ દુર્ગાણિ વિશ્વા ક્ષામદ્દેવોઽતિ દુરિતાન્યગ્નિઃ
અમે યુદ્ધમાં જીતનાર, સહનશીલ અગ્નિને, સ્તુતિ સાથે, સર્વોચ્ચ સ્થાનથી બોલાવીએ છીએ; એ અમને દરેક મુશ્કેલીમાંથી પાર પાડે, અગ્નિ દેવ અમને બધાં દુઃખોથી દૂર રાખે.
ઇદં યત્કૃષ્ણઃ શકુનિરભિનિષ્પતન્ન્ અપીપતત્। આપો મા તસ્માત્સર્વસ્માદ્દુરિતાત્પાન્ત્વંહસઃ
જો કાળો પક્ષી ઉડે કે પડી જાય, તો પાણી અમને એ બધા દુઃખ અને પાપથી બચાવે.
ઇદં યત્કૃષ્ણઃ શકુનિરવામૃક્ષન્ નિર્ઋતે તે મુખેન । અગ્નિર્મા તસ્માદેનસો ગાર્હપત્યઃ પ્ર મુઞ્ચતુ
જો કાળો પક્ષી રડે, હે નિરુતિ, તારા મોઢાથી—તો ગૃહપતિ અગ્નિ અમને એ પાપમાંથી મુક્ત કરે.
પ્રતીચીનફલો હિ ત્વમપામાર્ગ રુરોહિથ । સર્વાન્ મચ્છપથામધિ વરીયો યવયા ઇતઃ
પાછળ તરફ ફળ આપતો અપામાર્ગ અહીં ઊગ્યો છે; જે અમને નુકસાન પહોંચાડે છે, એ બધાને અહીંથી દૂર હાંકો.
યદ્દુષ્કૃતં યચ્છમલં યદ્વા ચેરિમ પાપયા । ત્વયા તદ્વિશ્વતોમુખાપામાર્ગાપ મૃજ્મહે
જોઈએ તો જે કંઈ દુષ્કર્મ, અશુદ્ધિ કે પાપ અમે કર્યું હોય, એ બધું, સર્વદિશાવાળા અપામાર્ગ, તારી મદદથી અમે દૂર કરીએ છીએ.
શ્યાવદતા કુનખિના બણ્ડેન યત્સહાસિમ । અપામાર્ગ ત્વયા વયં સર્વં તદપ મૃજ્મહે
અંધારા દાંતવાળા, ખરાબ નખવાળા કે ત્યાજ્ય સાથે જે કંઈ અમે વહેંચ્યું હોય, એ બધું અપામાર્ગ, તારી સાથે અમે દૂર કરીએ છીએ.