ક્ષીરે મા મન્થે યતમો દદમ્ભાકૃષ્ટપચ્યે અશને ધાન્યે યઃ । તદાત્મના પ્રજયા પિશાચા વિ યાતયન્તામગદોઽયમસ્તુ
દૂધમાં, દહીંમાં, કાચા ખોરાકમાં કે અનાજમાં, જે કોઈ માંસખોર દૈત્યાંએ મને ખાધો હોય, એ દૈત્યો પોતાનાં સંતાનો અને કુટુંબ સાથે દૂર જવા દેઈ; આ મનુષ્ય રોગમુક્ત રહે.
અપાં મા પાને યતમો દદમ્ભ ક્રવ્યાદ્યાતૂનાં શયને શયાનમ્ । તદાત્મના પ્રજયા પિશાચા વિ યાતયન્તામગદોઽયમસ્તુ
પાણીમાં, પીણામાં, કે માંસખોર દૈત્યોના શયનમાં, જે કોઈ દૈત્યાંએ મને ખાધો હોય, એ દૈત્યો પોતાનાં સંતાનો અને કુટુંબ સાથે દૂર જવા દેઈ; આ મનુષ્ય રોગમુક્ત રહે.
દિવા મા નક્તં યતમો દદમ્ભ ક્રવ્યાદ્યાતૂનાં શયને શયાનમ્ । તદાત્મના પ્રજયા પિશાચા વિ યાતયન્તામગદોઽયમસ્તુ
દિવસે કે રાત્રે, માંસખોર દૈત્યોના શયનમાં, જે કોઈ દૈત્યાંએ મને ખાધો હોય, એ દૈત્યો પોતાનાં સંતાનો અને કુટુંબ સાથે દૂર જવા દેઈ; આ મનુષ્ય રોગમુક્ત રહે.
ક્રવ્યાદમગ્ને રુધિરં પિશાચં મનોહનં જહિ જાતવેદઃ । તમિન્દ્રો વાજી વજ્રેણ હન્તુ છિનત્તુ સોમઃ શિરો અસ્ય ધૃષ્ણુઃ
હે અગ્નિ, માંસ ખાવાવાળા, લોહી પીવાવાળા, મન ચોરાવાવાળા દૈત્યાંને નાશ કર, હે જાતવેદ. ઇન્દ્ર પોતાના વજ્રથી તેને મારકુટ કરે, અને સોમ તેને ધીરજપૂર્વક તેનું માથું કપે.
સનાદગ્ને મૃણસિ યાતુધાનાન્ ન ત્વા રક્ષાંસિ પૃતનાસુ જિગ્યુઃ । સહમૂરાન્ અનુ દહ ક્રવ્યાદો મા તે હેત્યા મુક્ષત દૈવ્યાયાઃ
પ્રાચીનકાળથી, હે અગ્નિ, તું દૈત્યોને નાશ કરતો આવ્યો છે; યુદ્ધમાં રાક્ષસો તને ક્યારેય જીતે નહીં. તું માંસખોરોને તેમની મૂળ સાથે ભસ્મ કરી દે; દૈવી શસ્ત્ર તને ક્યારેય સ્પર્શે નહીં.
સમાહર જાતવેદો યદ્ધૃતં યત્પરાભૃતમ્ । ગાત્રાણ્યસ્ય વર્ધન્તામંશુરિવા પ્યાયતામયમ્
જે કશું લઈ ગયેલું છે કે દૂર કરેલું છે, એ બધું, હે જાતવેદ, એકઠું કરી દે; એના અંગો વૃદ્ધિ પામે, સોમલતાની ડાળીઓ જેવી ફૂલતી રહે.
સોમસ્યેવ જાતવેદો અંશુરા પ્યાયતામયમ્ । અગ્ને વિરપ્શિનં મેધ્યમયક્ષ્મં કૃણુ જીવતુ
સોમલતાની ડાળીઓ જેવી, હે જાતવેદ, એ ફૂલે; હે અગ્નિ, તેને શુદ્ધ અને રોગમુક્ત કરી, તેને જીવતો રાખ.
એતાસ્તે અગ્ને સમિધઃ પિશાચજમ્ભનીઃ । તાસ્ત્વં જુષસ્વ પ્રતિ ચૈના ગૃહાણ જાતવેદઃ
આ તારી સમિધાઓ છે, હે અગ્નિ, દૈત્યોને બાંધવા માટે; તું તેને સ્વીકાર, હે જાતવેદ, તેને ગ્રહણ કર.
તાર્ષ્ટાઘીરગ્ને સમિધઃ પ્રતિ ગૃહ્ણાહ્યર્ચિષા । જહાતુ ક્રવ્યાદ્રૂપં યો અસ્ય માંસં જિહીર્ષતિ
હે અગ્નિ, તારી જ્વાળાથી આ સમિધાઓ સ્વીકાર; જે આ માંસ ઝીંકવા ઈચ્છે છે, તે પોતાનું માંસખોર રૂપ છોડી દે.
આવતસ્ત આવતઃ પરાવતસ્ત આવતઃ । ઇહૈવ ભવ મા નુ ગા મા પૂર્વાન્ અનુ ગાઃ પિતૄન્ અસું બધ્નામિ તે દૃઢમ્
પાછા આવો, દૂરથી પાછા આવો, દૂરથી પાછા આવો; અહીં જ રહો, જશો નહીં, પૂર્વજોના માર્ગે જશો નહીં; હું તારી શ્વાસને મજબૂતીથી બાંધું છું.
યત્ત્વાભિચેરુઃ પુરુષઃ સ્વો યદરણો જનઃ । ઉન્મોચનપ્રમોચને ઉભે વાચા વદામિ તે
તને કોઈ પોતાના કે અજાણ્યા માણસે જે પણ વશીકરણ કે વાંધો કર્યો હોય, હું મુક્તિ અને છૂટકારાની વાણીથી તને આ બધામાંથી મુક્ત કરું છું.
યદ્દુદ્રોહિથ શેપિષે સ્ત્રિયૈ પુંસે અચિત્ત્યા । ઉન્મોચનપ્રમોચને ઉભે વાચા વદામિ તે
તમે જાણતા કે અજાણતાં, સ્ત્રી કે પુરુષ પ્રત્યે જે પણ દુષ્કર્મ કર્યું હોય, હું મુક્તિ અને છૂટકારાની વાણીથી તને આ બધામાંથી મુક્ત કરું છું.
યતેનસો માતૃકૃતાચ્છેષે પિતૃકૃતાચ્ચ યત્। ઉન્મોચનપ્રમોચને ઉભે વાચા વદામિ તે
માતાએ કે પિતાએ તને જે પણ દુઃખ પહોંચાડ્યું હોય, હું મુક્તિ અને છૂટકારાની વાણીથી તને આ બધામાંથી મુક્ત કરું છું.
યત્તે માતા યત્તે પિતા જમિર્ભ્રાતા ચ સર્જતઃ । પ્રત્યક્સેવસ્વ ભેષજં જરદષ્ટિં કૃણોમિ ત્વા
માતાએ, પિતાએ, કુટુંબજને કે ભાઈએ તારા પર જે પણ અપરાધ કર્યા હોય, આ ઉપચારને તું સ્વીકાર; હું તને વૃદ્ધાપાથી મુક્ત કરું છું.
ઇહૈધિ પુરુષ સર્વેણ મનસા સહ । દૂતૌ યમસ્ય માનુ ગા અધિ જીવપુરા ઇહિ
એ મનુષ્ય, તું આખા મનથી અહીં આવ; યમના દૂત પાસે ન જા, જીવતાંઓના ઘર તરફ આવ.
અનુહૂતઃ પુનરેહિ વિદ્વાન્ ઉદયનં પથઃ । આરોહણમાક્રમણં જીવતોજીવતોઽયનમ્
બુલાવ્યા વિના, હે વિદ્વાન, ફરી પાછો આવ; ઉગવાની પંથેથી આગળ વધ, જીવતાંઓમાં જોડાઈ જા.
મા બિભેર્ન મરિષ્યસિ જરદષ્ટિં કૃણોમિ ત્વા । નિરવોચમહં યક્ષ્મમઙ્ગેભ્યો અઙ્ગજ્વરં તવ
ભય ન રાખ, તું મરશે નહીં; હું તને વૃદ્ધાપાથી મુક્ત કરું છું. તારા અંગોમાંથી, તારા અંગજ્વર અને રોગને હું દૂર કરી દીધો છે.
અઙ્ગભેદો અઙ્ગજ્વરો યશ્ચ તે હૃદયામયઃ । યક્ષ્મઃ શ્યેન ઇવ પ્રાપપ્તદ્વચા સાઢઃ પરસ્તરામ્
તારા અંગોમાં દુઃખ, અંગજ્વર અને હૃદયનો રોગ — મારા વચનથી એ રોગ બાજ જેવી દૂર, દૂર ઉડી જાય.
ઋષી બોધપ્રતીબોધાવસ્વપ્નો યશ્ચ જાગૃવિઃ । તૌ તે પ્રાણસ્ય ગોપ્તારૌ દિવા નક્તં ચ જાગૃતામ્
જાગતા ઋષિઓ અને જેઓ બીજાને જાગૃત કરે છે, ઊંઘમાં કે જાગૃતિમાં — એ બંને તારા શ્વાસના રક્ષક છે, દિવસ-રાત જાગે છે.
અયમગ્નિરુપસદ્ય ઇહ સૂર્ય ઉદેતુ તે । ઉદેહિ મૃત્યોર્ગમ્ભીરાત્કૃષ્ણાચ્ચિત્તમસસ્પરિ
આ અગ્નિ પાસે બેઠા, તારા માટે અહીં સૂર્ય ઉગે; તું મૃત્યુના ઘોર અંધકારમાંથી, ભ્રમના અંધકારમાંથી ઊભો થા.
નમો યમાય નમો અસ્તુ મૃત્યવે નમઃ પિતૃભ્ય ઉત યે નયન્તિ । ઉત્પારણસ્ય યો વેદ તમગ્નિં પુરો દધેઽસ્મા અરિષ્ટતાતયે
યમને નમન, મૃત્યુને નમન, પિતૃઓને નમન અને જે માર્ગદર્શન આપે છે તેમને પણ નમન; પાર ઉતારવાનો જે જાણે છે, એ અગ્નિને હું આપણા આગળ સુરક્ષાની خاطر સ્થાપું છું.
ઐતુ પ્રાણ ઐતુ મન ઐતુ ચક્ષુરથો બલમ્ । શરીરમસ્ય સં વિદાં તત્પદ્ભ્યાં પ્રતિ તિષ્ઠતુ
શ્વાસ પાછો આવે, મન પાછું આવે, દૃષ્ટિ અને બળ પણ પાછું આવે; તેનું શરીર ફરી એક થાય અને એ પોતાના પગ પર મજબૂત ઊભો રહે.
પ્રાણેનાગ્ને ચક્ષુષા સં સૃજેમં સમીરય તન્વા સં બલેન । વેત્થામૃતસ્ય મા નુ ગાન્ મા નુ ભૂમિગૃહો ભુવત્
અગ્નિ, શ્વાસ અને દૃષ્ટિથી એને ફરી જોડ; શરીર અને બળથી એને જીવંત કર. તું અમરતાને જાણે છે — એ ન જાય, એ પૃથ્વી પર વસવાટ કરતો ન બને.
મા તે પ્રાણ ઉપ દસન્ મો અપાનોઽપિ ધાયિ તે । સૂર્યસ્ત્વાધિપતિર્મૃત્યોરુદાયચ્છતુ રશ્મિભિઃ
તારો શ્વાસ દૂર ન જાય, તારો અપાન પણ દૂર ન થાય; સૂર્ય, જે મૃત્યુનો અધિકારી છે, તને પોતાની કિરણોથી ઊંચો ઉઠાવે.
ઇયમન્તર્વદતિ જિહ્વા બદ્ધા પનિષ્પદા । ત્વયા યક્ષ્મં નિરવોચં શતં રોપીશ્ચ તક્મનઃ
આ જીભ અંદર બોલે છે, બંધાયેલી અને દબાયેલી; તારી મદદથી મેં રોગ, અનેક ઉગતા દુઃખ અને તાવ દૂર કરી દીધા છે.
અયં લોકઃ પ્રિયતમો દેવાનામપરાજિતઃ । યસ્મૈ ત્વમિહ મૃત્યવે દિષ્ટઃ પુરુષ જજ્ઞિષે । સ ચ ત્વાનુ હ્વયામસિ મા પુરા જરસો મૃથાઃ
આ લોક દેવતાઓને સૌથી પ્રિય છે, અજેય છે; જેના માટે તને અહીં મૃત્યુ માટે મોકલવામાં આવ્યો હતો. અમે તને પાછા બોલાવીએ છીએ — તું વૃદ્ધાપૂર્વે ન મર.
યાં તે ચક્રુરામે પાત્રે યાં ચક્રુર્મિશ્રધાન્યે । આમે માંસે કૃત્યાં યાં ચક્રુઃ પુનઃ પ્રતિ હરામિ તામ્
તારા માટે કાચા ખોરાકમાં, મિશ્ર અનાજમાં કે કાચા માંસમાં જે પણ ટોનાં કે કૃત્યાઓ કરી હોય, એ બધું હું પાછું ખેંચી લઈ રહ્યો છું.
યાં તે ચક્રુઃ કૃકવાકાવજે વા યાં કુરીરિણિ । અવ્યાં તે કૃત્યાં યાં ચક્રુઃ પુનઃ પ્રતિ હરામિ તામ્
કૂકડી, બકરો કે કુતરા માં કે નિર્જીવ વસ્તુમાં તારા માટે જે પણ ટોનાં કે કૃત્યાઓ કરી હોય, એ બધું હું પાછું ખેંચી લઈ રહ્યો છું.
યાં તે ચક્રુરેકશફે પશૂનામુભયાદતિ । ગર્દભે કૃત્યાં યાં ચક્રુઃ પુનઃ પ્રતિ હરામિ તામ્
પશુઓમાં, ગાડાની ચક્રી પાસે કે ગધેડા સાથે, તને જે પણ નુકસાન કર્યું હોય, એ બધું હું પાછું ખેંચી લઉં છું.
યાં તે ચક્રુરમૂલાયાં વલગં વા નરાચ્યામ્ । ક્ષેત્રે તે કૃત્યાં યાં ચક્રુઃ પુનઃ પ્રતિ હરામિ તામ્
મૂળ પાસે, જુઆમાં કે ખેતરમાં તને જે પણ નુકસાન કર્યું હોય, એ બધું હું પાછું ખેંચી લઉં છું.