સદ્યો જાતો વ્યમિમીત યજ્ઞમગ્નિર્દેવાનામભવત્પુરોગાઃ । અસ્ય હોતુઃ પ્રશિષ્યૃતસ્ય વાચિ સ્વાહાકૃતં હવિરદન્તુ દેવાઃ
અગ્નિ, તરત જન્મીને, યજ્ઞને માપી અને દેવતાઓનો આગવો બન્યો. આ હોતારના સત્ય વચનથી, સ્વાહા સાથે કરાયેલ હવનને દેવતાઓ સ્વીકારે.
5.13 દદિર્હિ મહ્યં વરુણો દિવઃ કવિર્વચોભિરુગ્રૈર્નિ રિણામિ તે વિષમ્ । ખાતમખાતમુત સક્તમગ્રભમિરેવ ધન્વન્ નિ જજાસ તે વિષમ્
મારે માટે, આકાશના વિદ્વાન વરુણે શક્તિશાળી વચનોથી ઝેરનું ઉપાય આપ્યું છે. ખોદેલું હોય કે ન ખોદેલું, કે મૂળ સાથે જોડાયેલું હોય, એ ઝેર તારા માટે રણમાં સુકાઈ ગયું છે.
યત્તે અપોદકં વિષં તત્ત એતાસ્વગ્રભમ્ । ગૃહ્ણામિ તે મધ્યમમુત્તમં રસમુતાવમં ભિયસા નેશદાદુ તે
તું જે પાણી વગરનું ઝેર ધરાવું છે, જે મૂળ સાથે જોડાયેલું છે, હું તારું મધ્યમ, શ્રેષ્ઠ અને નીચું રસ પકડી લઉં છું; ભયથી એ તને નુકસાન ન કરે.
વૃષા મે રવો નભસા ન તન્યતુરુગ્રેણ તે વચસા બાધ આદુ તે । અહં તમસ્ય નૃભિરગ્રભં રસં તમસ ઇવ જ્યોતિરુદેતુ સૂર્યઃ
મારો અવાજ આકાશમાં ગર્જના જેવો પ્રબળ છે; તારા તીવ્ર વચનથી હું તારા માટે નુકસાન દૂર કરું છું. હું પુરુષો સાથે અંધકારનું મુખ્ય રસ પકડી લઉં છું; જેમ અંધકારમાંથી પ્રકાશ રૂપે સૂર્ય ઊગે છે.
ચક્ષુષા તે ચક્ષુર્હન્મિ વિષેણ હન્મિ તે વિષમ્ । અહે મ્રિયસ્વ મા જીવીઃ પ્રત્યગભ્યેતુ ત્વા વિષમ્
મારી આંખથી હું તારી આંખને મારું છું; ઝેરથી હું તારા ઝેરને નાશ કરું છું. હે સાપ, તું મરી જા, જીવતો ન રહેજે; ઝેર પાછું તારી પાસે જ જાય.
કૈરાત પૃશ્ન ઉપતૃણ્ય બભ્ર આ મે શૃણુતાસિતા અલીકાઃ । મા મે સખ્યુઃ સ્તામાનમપિ ષ્ઠાતાશ્રાવયન્તો નિ વિષે રમધ્વમ્
કાળો, ચિતરેલો, ભૂરો અને કાળાં બધાં—હું કહું છું, હે ખોટા સૌ, સાંભળો! મારા મિત્રની પાસે ન રહો, નજીક ન ઊભા રહો, બોલશો નહીં; દૂર જાઓ, ઝેર દૂર કરો.
અસિતસ્ય તૈમાતસ્ય બભ્રોરપોદકસ્ય ચ । સાત્રાસાહસ્યાહં મન્યોરવ જ્યામિવ ધન્વનો વિ મુઞ્ચામિ રથામિવ
કાળા, ભૂરા અને પાણી વગરના, શક્તિશાળી અને બળવાન—આ બધાનું ક્રોધ હું ધનુષ્યની ડોરી જેવી, રથના જૂથ જેવી, છોડી દઉં છું.
આલિગી ચ વિલિગી ચ પિતા ચ માતા ચ । વિદ્મ વઃ સર્વતો બન્ધ્વરસાઃ કિં કરિષ્યથ
બાંધનાર અને છૂટકારો આપનાર, પિતા અને માતા—અમે તમારો સર્વત્ર સંબંધ જાણીએ છીએ; હવે તમે શું કરી શકશો?
ઉરુગૂલાયા દુહિતા જાતા દાસ્યસિક્ન્યા । પ્રતઙ્કં દદ્રુષીણાં સર્વાસામરસં વિષમ્
ઉરુગૂળાની પુત્રી, દાસી સિક્નીની જન્મેલી, એ જ તમામ કોડના દાગનું મૂળ છે—બધાનો રસ, બધાનું ઝેર એ જ છે.
કર્ણા શ્વાવિત્તદબ્રવીદ્ગિરેરવચરન્તિકા । યાઃ કાશ્ચેમાઃ ખનિત્રિમાસ્તાસામરસતમં વિષમ્
કાન, કૂતરાએ કહ્યું, જે પર્વત પાસે રહે છે; જે પણ ખોદવામાં આવ્યા છે, તેમાં સૌથી વધુ રસાળ એ ઝેર છે.
તાબુવં ન તાબુવં ન ઘેત્ત્વમસિ તાબુવમ્ । તાબુવેનારસં વિષમ્
તું તાબુવ છે, તું તાબુવ નથી, તું ઘેત્ત્વમ નથી, પણ તું તાબુવ છે; તાબુવથી રસ વિનાનું ઝેર છે.
તસ્તુવં ન તસ્તુવં ન ઘેત્ત્વમસિ તસ્તુવમ્ । તસ્તુવેનારસં વિષમ્
તું તસ્તુવ છે, તું તસ્તુવ નથી, તું ઘેત્ત્વમ નથી, પણ તું તસ્તુવ છે; તસ્તુવથી રસ વિનાનું ઝેર છે.
સુપર્ણસ્ત્વાન્વવિન્દત્સૂકરસ્ત્વાખનન્ નસા । દિપ્સૌષધે ત્વં દિપ્સન્તમવ કૃત્યાકૃતં જહિ
ગરુડે તને શોધી કાઢ્યો, વરાળે અમારે માટે તને ખોદી કાઢ્યો; હે તીખી ઔષધિ, જે મારવા આવે છે તેને તું માર, કરેલું કે ના કરેલું બધું નાશ કર.
અવ જહિ યાતુધાનાન્ અવ કૃત્યાકૃતં જહિ । અથો યો અસ્માન્ દિપ્સતિ તમુ ત્વં જહ્યોષધે
યાતુધાનોને નાશ કર, કરેલું કે ના કરેલું બધું નાશ કર; અને જે અમને નુકસાન પહોંચાડે છે, હે ઔષધિ, તું તેને નાશ કર.
રિશ્યસ્યેવ પરીશાસં પરિકૃત્ય પરિ ત્વચઃ । કૃત્યાં કૃત્યાકૃતે દેવા નિષ્કમિવ પ્રતિ મુઞ્ચત
જેમ રુઝવાળ વાઘડાની ચામડી ઉતારી લેવાય છે, એ રીતે, હે દેવો, જાદુગરના જાદુને તેના ઉપરથી દૂર કરો અને એ જાદુને મોતીને માળામાંથી કાઢી લે તેવી રીતે છોડી દો.
પુનઃ કૃત્યાં કૃત્યાકૃતે હસ્તગૃહ્ય પરા ણય । સમક્ષમસ્મા આ ધેહિ યથા કૃત્યાકૃતં હનત્
હે જાદુગર, એ જાદુને હાથથી પકડીને પાછું લઈ જા અને એ રીતે અમારી સામે મૂકી દે કે એ જાદુ તેના કરનારને જ વાગે.
કૃત્યાઃ સન્તુ કૃત્યાકૃતે શપથઃ શપથીયતે । સુખો રથ ઇવ વર્તતાં કૃત્યા કૃત્યાકૃતં પુનઃ
જાદુગરના શાપો જાદુગર પર જ પાછા પડે, અને એ જાદુ તેના કરનાર પાસે ફરી જાય, જેમ રથ સરળતાથી રસ્તા પર ચાલે છે.
યદિ સ્ત્રી યદિ વા પુમાન્ કૃત્યાં ચકાર પાપ્મને । તામુ તસ્મૈ નયામસ્યશ્વમિવાશ્વાભિધાન્યા
પાપ માટે એ જાદુ સ્ત્રીએ કે પુરૂષે કર્યો હોય, એ જાદુને એના કરનાર પાસે પાછું લઈ જા, જેમ ઘોડાને બોલાવનાર ઘોડાને પાછું લઈ જાય છે.
યદિ વાસિ દેવકૃતા યદિ વા પુરુષૈઃ કૃતા । તાં ત્વા પુનર્ણયામસીન્દ્રેણ સયુજા વયમ્
તું દેવો દ્વારા કે મનુષ્યો દ્વારા કરાયેલો હોય, હવે અમે તને ઇન્દ્ર સાથે મળીને પાછું લઈ જઈએ છીએ.
અગ્ને પૃતનાષાટ્પૃતનાઃ સહસ્વ । પુનઃ કૃત્યાં કૃત્યાકૃતે પ્રતિહરણેન હરામસિ
હે અગ્નિ, યુદ્ધના વિજેતા, તું યુદ્ધોને જીત, અમે વિરોધથી જાદુગરના જાદુને પાછું ખેંચી લઈએ છીએ.
કૃતવ્યધનિ વિધ્ય તં યશ્ચકાર તમિજ્જહિ । ન ત્વામચક્રુષે વયં વધાય સં શિશીમહિ
હે જાદુને મારનારી શસ્ત્ર, જેને એ જાદુ કર્યો છે તેને માર, તેને નાશ કર; અમે તને નુકસાન માટે નહિ, પણ રક્ષા માટે બોલાવ્યા છીએ.
પુત્ર ઇવ પિતરં ગચ્છ સ્વજ ઇવાભિષ્ઠિતો દશ । બન્ધમિવાવક્રામી ગચ્છ કૃત્યે કૃત્યાકૃતં પુનઃ
પુત્ર પિતાને જાય છે, સેવક માલિક પાસે જાય છે, કેદી બંધન તરફ જાય છે, એ રીતે, જાદુ, તું તેના કરનાર પાસે પાછું જા.
ઉદેણીવ વારણ્યભિસ્કન્દં મૃગીવ । કૃત્યા કર્તારમૃચ્છતુ
જેમ જંગલી હાથી જંગલમાં પાછો જાય છે, અને હરણ પોતાની ટોળકીમાં મળે છે, તેમ જાદુ તેના કરનાર સુધી પહોંચી જાય.
ઇષ્વા ઋજીયઃ પતતુ દ્યાવાપૃથિવી તં પ્રતિ । સા તં મૃગમિવ ગૃહ્ણાતુ કૃત્યા કૃત્યાકૃતં પુનઃ
આકાશ અને પૃથ્વીમાંથી ઝડપી તીર તેની તરફ દોડે, અને એ જાદુ તેના કરનારને એ રીતે પકડી લે જેમ શિકારી શિકારને પકડે છે.
અગ્નિરિવૈતુ પ્રતિકૂલમનુકૂલમિવોદકમ્ । સુખો રથ ઇવ વર્તતાં કૃત્યા કૃત્યાકૃતં પુનઃ
જેમ અગ્નિ દુશ્મન સામે દોડે છે, પાણી અનુકૂળ જગ્યાએ વહી જાય છે, અને રથ સરળતાથી ચાલે છે, તેમ જાદુ તેના કરનાર પાસે પાછું જાય.
એકા ચ મે દશ ચ મેઽપવક્તાર ઓષધે । ઋતજાત ઋતાવરિ મધુ મે મધુલા કરઃ
એક અને દસ મારા રક્ષક છે, હે ઔષધી, તું સત્યમાં જન્મેલી અને સત્યથી રક્ષિત છે, મારા માટે મધ અને મધ લાવનારને મીઠું બનાવી દે.
દ્વે ચ મે વિંશતિશ્ચ મેઽપવક્તાર ઓષધે । ઋતજાત ઋતાવરિ મધુ મે મધુલા કરઃ
બે અને વીસ મારા રક્ષક છે, હે ઔષધી, તું સત્યમાં જન્મેલી અને સત્યથી રક્ષિત છે, મારા માટે મધ અને મધ લાવનારને મીઠું બનાવી દે.
તિસ્રશ્ચ મે ત્રિંશચ્ચ મેઽપવક્તાર ઓષધે । ઋતજાત ઋતાવરિ મધુ મે મધુલા કરઃ
ત્રણ અને ત્રીસ મારા રક્ષક છે, હે ઔષધી, તું સત્યમાં જન્મેલી અને સત્યથી રક્ષિત છે, મારા માટે મધ અને મધ લાવનારને મીઠું બનાવી દે.
ચતસ્રશ્ચ મે ચત્વારિંશચ્ચ મેઽપવક્તાર ઓષધે । ઋતજાત ઋતાવરિ મધુ મે મધુલા કરઃ
ચાર અને ચાળીસ મારા રક્ષક છે, હે ઔષધી, તું સત્યમાં જન્મેલી અને સત્યથી રક્ષિત છે, મારા માટે મધ અને મધ લાવનારને મીઠું બનાવી દે.
પઞ્ચ ચ મે પઞ્ચાશચ્ચ મેઽપવક્તાર ઓષધે । ઋતજાત ઋતાવરિ મધુ મે મધુલા કરઃ
પાંચ અને પચાસ મારા રક્ષક છે, હે ઔષધી, તું સત્યમાં જન્મેલી અને સત્યથી રક્ષિત છે, મારા માટે મધ અને મધ લાવનારને મીઠું બનાવી દે.