આગ્નિની તપસથી, જે અજન્મા હતો, તે જન્મ પામ્યો. જન્મના આરંભે તેણે પોતાના જનકને જોયો. એ સાથે દેવતાઓએ પ્રથમવાર દૈવીત્વ પ્રાપ્ત કર્યું અને શુદ્ધ આત્માઓએ પોતાની શક્તિમાં વૃદ્ધિ કરી. એ અગ્નિ સાથે, સર્વે દેવતાઓએ ઊંચા સ્વર્ગ સુધી પહોંચવાનો માર્ગ પકડ્યો, નેતૃત્વને હાથમાં લઇ, તેઓ સ્વર્ગના શિખરે સ્પર્શે છે અને દેવતાઓ સાથે આગળ વધે છે. પૃથ્વી પરથી હું મધ્યલોક સુધી ઉછળી ગયો, પછી મધ્યલોકમાંથી આકાશમાં પહોંચ્યો, અને ત્યાંથી સ્વર્ગના શિખર પર જઈ પ્રકાશમય લોક પ્રાપ્ત કર્યો. જે લોક સ્વર્ગની ઇચ્છા રાખે છે, તેઓ પાછા ફરતા નથી; તેઓ બંને લોકમાં ચઢે છે; અને જે વિદ્વાનો સર્વાંગી યજ્ઞ ફેલાવે છે, તેઓ પણ એ ઊંચા લોક પ્રાપ્ત કરે છે. અગ્નિ, તું દેવોમાં પ્રથમ છે, દેવ અને મનુષ્યોના દ્રષ્ટિરૂપ છે; જે ભક્તો ભૃગુઓ સાથે એકતામાં તને પૂજે છે, તેઓ સ્વર્ગ પ્રાપ્ત કરે, યજમાન સમૃદ્ધિ પામે. અમે અજન્માને દુધ અને ઘી સાથે ભોજન કર્યો છે—દૈવી, વિશાળ પાંખ ધરાવતી, પ્રચુર દુધવાળી એ શક્તિથી અમે ધર્મલોકમાં જઈ, ઊંચા સ્વર્ગને પામવા તૈયાર છીએ. પંચપ્રકારના અન્નને પાંચ આંગળીઓથી, કશીથી ઉઠાવો; અજન્માના મસ્તકને પૂર્વ દિશામાં, જમણી બાજુ દક્ષિણમાં મુકવો. એ અજન્માની રાખને પશ્ચિમ દિશામાં, ડાબી બાજુ ઉત્તર દિશામાં મુકવી; પીઠને ઉપર, પાયાને સ્થિર દિશામાં, અને મધ્ય ભાગને અંતરિક્ષના કેન્દ્રમાં સ્થિર કરો. પાકેલા અજન્માને ઘી સાથે ઢાંકી દો, ચામડીથી આવરી દો, સર્વાંગી અને સર્વરૂપે પૂર્ણ, તે સર્વ દિશામાં પગથી ઊભો રહી, સર્વોચ્ચ સ્વર્ગમાં ઉઠી જાય. પછી, દિશાઓ ઉદ્ભવે છે, વાદળવાળા પવન આગળ વધે છે; બલવાન, ગર્જનારા, વાદળમાંથી ઉત્પન્ન થયેલા જળ પૃથ્વીને તૃપ્ત કરે છે. શક્તિશાળી અને ઉદાર દેવતાઓ કૃપાદૃષ્ટિ કરે છે; જળના રસ વનસ્પતિ સાથે જોડાય છે; વરસાદથી પૃથ્વી મહાન બને છે, અને અનેક પ્રકારની ઔષધિઓ જન્મે છે. ગાયક દેવતાઓ આકાશ તરફ દયાથી જુએ; વહેતાં જળની ધારાઓ અલગ-અલગ ઉઠે છે; વરસાદથી પૃથ્વી મહાન બને છે, અને વિવિધ ઔષધિઓ જન્મે છે. મારુતોની ટોળીઓ ગાન ગાય છે, વરસાદની ગર્જના સાથે પ્રત્યેક પોતાના રીતે; વરસાદની ધારા પૃથ્વી પર વરસે છે. મારુતો, સમુદ્રમાંથી પાણી ઉઠાવો; પ્રભૂત સૂર્ય આકાશમાં ચડે; મહાબલવાન વૃષભની ગર્જનાથી પાણી પૃથ્વીને તૃપ્ત કરે. ગર્જો, વીજળી ચમકાવો, સમુદ્ર અને પૃથ્વીને હલાવો; તારા સર્જિત વરસાદ પૂરતું વરસે, દુર્બળ અને બળવાન બંને માટે, યોગ્ય સમયે. ઉદાર દેવતાઓ, કૂવો અને ઊંડા જળાશય તમને રક્ષે; મારુતો દ્રારા ચલિત વાદળ પૃથ્વી પર વરસાદ વરસાવે. આશા પ્રકાશિત થાય, પવન સર્વ દિશામાં ફુંકે; વાદળો એકત્રિત થઈ પૃથ્વી પર વરસે. જળ, વીજળી, વાદળ અને વરસાદ તમને રક્ષે; ઉદાર દેવતાઓ, કૂવો અને ઊંડા જળાશય; મારુતો દ્રારા ચલિત વાદળ પૃથ્વીને ભરપૂર કરે. અગ્નિ, જે જળ સાથે એકતામાં છે અને વનસ્પતિનો સ્વામી છે, એ જાતવેદા અમને આકાશમાંથી વરસાદ, પ્રાણ અને સંતાન માટે અમરત્વ આપે. પ્રજાપતિ, સમુદ્રમાંથી જળ હલાવે છે, દરિયાને ઉથલાવે છે; મહાબલવાન વૃષભના બીજને ફેલાવે છે; ગર્જનાર એ વરસાદ વરસાવે છે. અસુર, પિતા, જળ વરસાવે છે; ઊંડા જળાશય શ્વાસ લે છે; વરુણ અને જળ ધારા મુક્ત કરે છે; સુકા ભૂમિ પર દેડકા બોલે છે. એક વર્ષ સુધી બ્રાહ્મણો મૌનવ્રત ધારણ કરી શાંત રહ્યા, હવે વરસાદથી પ્રેરિત દેડકા બોલવા લાગ્યા છે. દેડક, બોલો, વરસાદને પکارો; તાડુરી, તળાવના મધ્યમાં ચારે પગ ફેલાવી તરો. ખણ્વખા, ખૈમખા, મધ્યમાં તાડુરી; પિતા, વરસાદને પકારો, મારુતોની કૃપા ઇચ્છો. મહાન પાત્ર ઉંડાળો, પવન વીજળી સાથે ફુંકે; અનેક રીતે હવન કરો; ઔષધિઓ પાણીથી આનંદિત થાય. જે મહાન દ્રષ્ટા છે, તે નજીકથી બધું જુએ છે; જે કોઈ વિચાર કરે છે કે હું છુપાયેલો છું, તો બધા દેવો તેને જાણે છે. કોઈ ઊભો હોય, ચાલે, છલકપટ કરે, ઘર જાય કે વિદેશ જાય—even બે જણ સાથે બેઠા હોય અને ગુપ્ત વાત કરે, તો ત્રીજા તરીકે રાજા વરુણ તેને જાણે છે. આ પૃથ્વી વરુણની છે, અને દૂરનું વિશાળ આકાશ પણ; સમુદ્રો વરુણના ગર્ભ છે, અને નાનકડા તળાવમાં છુપાયેલો પણ એમાં છે. આકાશથી પણ પાર જાય તો પણ વરુણથી બચી શકાતું નથી; તેની હજારો આંખવાળી દૂત દુનિયામાં ફરતા રહે છે. રાજા વરુણ આકાશ અને પૃથ્વી વચ્ચે અને આગળનું બધું જુએ છે; લોકો પળક ઝપટે છે તેની પણ ગણતરી કરે છે. વરુણ, તારા સાતે સાત ફાંસ, ત્રણ રીતે ગોઠવેલી, ભયંકર રીતે, એ બધાં અસત્ય બોલનારને બાંધે; પણ સત્ય બોલનાર મુક્ત રહે. વરુણ, તારી સો ફાંસથી આ મનુષ્યને બાંધ; અસત્ય બોલનાર, પાપી, તારા હાથથી બચી ન શકે. દુઃખી, ખાલી થેલી જેવો, રહે. અમામાંથી, અન્યોમાંથી, મોકલવાને કે દૂર રાખવાને, દૈવી કે માનવી—જે કોઈ હોય, વરુણ, હું એ બધા તારી ફાંસથી બાંધું છું. હવે, અમે તને, ઔષધિના રાજા, મુક્તિ માટે પકડીયે છીએ. હે ઔષધિ, હજારો ગુણોથી યુક્ત, હું તને સર્વ ઉપચાર માટે લગાડું છું. સત્યથી વિજયી, પ્રતિજ્ઞા ધારણ કરનાર, સહનશીલ, પુનઃ પુનઃ આવનાર—બધી એકત્ર ઔષધિઓ બોલે અને અમને પાર ઉતારે. જે સ્ત્રીએ શાપ આપ્યો, નુકસાન કર્યું, પાગલપણું લાવ્યો, રસ ચોરવા જન્મી, તે પોતાનું સંતાન ખાય. કાચા પાત્રમાં, વાદળી અને લાલ પાત્રમાં, કાચા માંસમાં જે તંત્ર કરવામાં આવ્યું, એ જ તંત્રથી તંત્રકર્તાને નાશ કરો. ખરાબ સ્વપ્નો, દુર્ભાગ્ય, પિશાચ, વિનાશ, બધા દુર્ભળ અને દુશ્મન શબ્દો—આ બધું અમે દૂર કરીએ છીએ. ભૂખ, તરસ, સંતાનહીનતા, પશુહીનતા—હે અપામાર્ગ, તારી મદદથી અમે આ બધું દૂર કરીએ છીએ. આ રીતે, અગ્નિથી જન્મેલી શક્તિથી સ્વર્ગારોહણ, વરસાદ અને વૃદ્ધિ, વરુણની સર્વજ્ઞતા અને ઔષધિઓની કળા—આ સર્વે દેવતાઓ અને પ્રકૃતિની મહિમા અવિરત ધારી રહી છે.