એક દિવસ, શ્વેત અને ઝડપી, યુવાન એક તેના પગે સાથે, અને આ ઝડપી એક માપને આધાર આપે છે. આ સમયે, દેવો – આદિત્યો, રુદ્રો, વસુઓ – અને અંગિરસ, સર્વત્ર વ્યાપક, શક્તિશાળી અને વિશાળ દાન સ્વીકારે છે. આ દાન મહાન છે, અને દેવો તેને સ્વીકારે છે; દાનનું જ્ઞાન, દૈનિક, હંમેશા તમારું રહે. ઈન્દ્ર, તું રક્ષણ સાથે, અર્પણને દૂર બેઠેલા સુધી પહોંચાડે છે; જે ઋષિ પ્રશંસા કરે છે, તેના માટે ધન લાવે છે, અને જે દુર્લભ છે, તેને દૂર કરે છે. ઈન્દ્ર, પાંખ તૂટી ગયેલા કબૂતર માટે, અને જે ઠગાઈમાં આવ્યા છે, તેમના માટે દિવસમાં કાળાં બાજરી અને પીળુ ફળો પકવ્યા છે. જે અવાજ નથી કરે, તે ‘વાવદિતિ’ કહે છે, ત્રણ પટ્ટા વડે ત્રણગું બાંધેલ છે; તે અન્નની પ્રશંસા કરે છે, અને જે અન્ન વગર છે, તે તેને દૂર કરે છે. પછી, જ્યારે સ્ત્રીના ફાટવાના અંડાશય, જાડા ભાગને અથડાવે છે, તો તે દૂધવાળી ગાયના ખુરમાં પંખી ના ડીમ્બ જેવા ડોલે છે. જ્યારે જાડી વસ્તુ વડે, પથ્થર પર અંડાશયને અથડાવે છે, તો તે ડોલતા, રેતી પર ગધેડા જેવા બને છે. નાના, નાના વચ્ચે ચાલે છે, ઘસવાની પથ્થર જેવા, વસંત ઉત્સવ તરફ જાય છે, પવન તેમને દૂર કરે છે. જ્યારે દેવો આભૂષણમાં પ્રવેશ કરે છે, ત્યારે તેઓ આ સ્ત્રીને પ્રગટ કરે છે; તે તેની સાથીઓ સાથે દર્શાવવામાં આવે છે, સત્યના આંખના ખાડા જેવા. મહાન અગ્નિ લોભી ને સંતોષી શકી નથી; હાડકાં હલતા નથી; તીક્ષ્ણ દાંતવાળા પોતાના મોઢાથી, પગે લોટ ખાય છે. મહાન અગ્નિ, ખલના પાર જતા, કહે છે: “જેમ તેઓ તને, વૃક્ષ, પાડી છે, તેમ જ થાય.” મહાન અગ્નિ, પડી અને ફરી ઊભી થઈ, કહે છે: “જેમ તારા ફળો, વૃક્ષ, પડે છે, તેમ જ થાય.” અગ્નિ કહે છે: “જેમ પંખી આકાશમાં બળે છે, તેમ અહીં બળે.” અગ્નિ દ્રાવણ પર કહે છે: “આ રીતે, છાલને ફળથી અલગ કરો, વાવણી વડે.” મહાન અગ્નિ લાકડી વડે કૂકડાને હાંકે છે; Grain કોણે માથાથી લે છે, એ અમને ખબર નથી. મહાન અગ્નિ, દોડતી મહાન અગ્નિને પછાડી છે; યભા, તેની ગાયોને રક્ષા કર, ઉદના, મને પાડી નય. શુભ દેવ, મહાન અગ્નિ, તને દમન કરે છે; pounding ઉત્તમ છે; કુસા ઘાસ તાજી અને મોટી છે. યજ્ઞ ગાય, બળી, આ અંગૂઠાને આગળ અને પાર છોડે છે; યભા ખરેખર મહાન અને શુભ છે, ઉદના, મને પાડી નય. વિદ્વાન દેવ, મહાન અગ્નિ, તને દમન કરે છે; pounding ઉત્તમ છે; કન્યા, પીળા અને કાળા, राखમાં દોડે છે. બિલ્વ વૃક્ષ અને ઉદુંબર ખરેખર મહાન અને શુભ છે; મહાન લિપ્ત pounding ને દમન કરે છે. કન્યા, પીળા, વસંતના ચરબી મેળવે છે, તે તેલપાત્ર, આ અંગૂઠા અને રડતી શુદ્ધને લેવી જોઈએ. પછી, પૂર્વવાળા ચાલે છે, લોખંડના દાણા અને ધાના દાણા, ઈન્દ્રના બધા દુશ્મન, બધા ફુટતા અને ઝડપી, મરી જાય છે. લોકો, ઘસવાની પથ્થર ઉંચી કરો, તેને જાગૃત કરો, ઈનામ માટે ખોદો; પીસવાની લાકડી વડે પુત્રને ઉદભવ કરો; ઈન્દ્ર અને તેની સંગીતા અહીં સોમ પીવા આવે. દધિક્રાવણ, વિજયી, ઝડપી ઘોડાની પ્રશંસા તૈયાર કરી છે; તેની સુગંધિત મોઢે અમને સુખી કરે, લાંબી આયુષ્ય સુધી અમને લઈ જાય. દબાયેલા, મધુર સોમ, ઈન્દ્ર માટે આનંદદાયક, ગાળીને વહે છે, અટકતા નથી; deren ઉત્સાહ દેવો સુધી પહોંચે. દેવોએ કહ્યું: “સોમ ઈન્દ્ર માટે શુદ્ધ છે.” વાણીના સ્વામી, તું યજ્ઞનો આનંદ, બલનો શાસક છે. હજારો પ્રવાહવાળું સમુદ્ર, સોમ, વાણીથી ફૂલીને શુદ્ધ થાય છે; સોમ, ધનની સ્વામી, ઈન્દ્રના સાથી છે, દૈનિક. કાળી, ચમકતી બુંદ, તેજસ્વી માં ઉતરી, દસ હજાર સાથે ચાલે છે; શક્તિશાળી ઈન્દ્ર, પોતાની શક્તિથી pounding મૂકે છે, ચોટીલા દૂર કરે છે. મેં બુંદને મેળામાં અલગ ચાલતી જોઈ, તેજસ્વી નદીના કિનારે; આકાશમાં કાળી વાદળ જેવી, હું સ્થિર રહ્યો – ઓ શક્તિશાળી, સ્પર્ધામાં જીતો. પછી, બુંદ, તેજસ્વી, ગોદમાં સ્થિર થાય છે, પોતાની આકારને બલથી પકડી છે; અધર્મી સમૂહો આવે છે, પણ ઈન્દ્ર, બૃહસ્પતિ સાથે, તેમને જીતે છે. જ્યારે તું સાતમાંથી જન્મ્યો, ઈન્દ્ર, દુશ્મનોનો દુશ્મન થયો; છુપાયેલા સ્વર્ગ અને ભૂમિ શોધી, વ્યાપક લોકમાં યુદ્ધ લાવ્યું. તુ, વજ્રધારી, બલમાં અદ્વિતીય, ગુસ્સાથી શસ્ત્રથી માર્યો; તું શુષ્ણા ને માર્યો, અને તારી શક્તિથી ગાયો શોધી. અમે ઈન્દ્ર, મહાન બળદ, ને મહાન વૃત્રનો વધ કરવા પ્રેરણા આપીએ છીએ; તે બલવાન, પુરૂષ બળદ બને. ઈન્દ્ર વિજય માટે બનાવ્યો છે, સૌથી શક્તિશાળી, ઉત્સાહમાં સ્થિત; તેજસ્વી, પ્રસિદ્ધ, અને સોમપ્રિય. વજ્ર, વાણીથી એકત્રિત, શક્તિશાળી, અવિનાશી; તે ઊંચો, અડગ છે. ઈન્દ્ર પોતાની શક્તિથી મહાન છે, વરસાદ લાવતી વાદળ જેવા; વાછરડા માટે સ્તુતિથી તે બલવાન બને છે. જ્યારે અગ્નિઓ, અમૃતના વહનકર્તા, અમર સંતાનને વધારશે, પ્રેરિતો, સત્યના વાહન વડે. કણ્વોએ ઈન્દ્રને, સ્તુતિથી, યજ્ઞના પૂર્ણકર્તા બનાવ્યા; સગા, શસ્ત્ર બોલો. અશ્વિનો, હવે વાછરડા માટે આવો; તેને અવિનાશી, વિશાળ રક્ષણ આપો, અને દુશ્મનોને દૂર કરો. આ રીતે, દેવો, અગ્નિ, ઈન્દ્ર, અને યજ્ઞના વિવિધ ઘટકો, દાન, અન્ન, અને સોમના મહિમાની વાતો, કલ્યાણ અને રક્ષણ માટે, એક પછી એક ઘટનાઓમાં વર્ણવાય છે.