મારું આ એ મદક પદાર્થ છે, એવું હું સ્પષ્ટપણે કહું છું. વનના વૃક્ષો એક સાથે ઊભા છે. ત્યાં રસોઈમાં તૈયાર કરેલું ભોજન અર્પણ કરવામાં આવે છે, અને શાકભાજીનું પણ અર્પણ થાય છે. અંજીર, બાવળ અને ધાવા જેવા વૃક્ષોની પણ અહીં વિશેષ ઉપસ્થિતિ છે. પછી આરાડુપારમ નામે ઓળખાતા વૃક્ષની પણ વાત આવે છે. ક્યારેક કોઈને ઘાયલ કરીને પાડી દેવામાં આવે છે, અને માનવી જમીન પર વિખેરાઈને પડ્યો છે. હું દૂધ દોતી નથી, એવો સંકલ્પ પોષક માટે કરવામાં આવે છે. બીજાની સંપત્તિમાંથી અર્ધ શ્લોક જેટલું પણ અતિશય લેવામાં આવતું નથી. બે હાથીઓ જેવી મજબૂતતાથી હાથને દૃઢ રાખવામાં આવે છે. પછી વાત આવે છે – બે કિરણો વિસ્તૃત થયાં છે, અને માનવી તેમને દબાવે છે. એ, કન્યા, એવું નથી જેમ તું વિચારે છે. તારી માતાના બે કિરણો પાછા ખેંચાઈ ગયા છે, સિવાય એક પુરુષના. એ, કન્યા, એવું નથી જેમ તું વિચારે છે. તું બે કાન રોકી રાખે છે અને મધ્યમાંથી પ્રવાહ મોકલે છે, છતાં એ, કન્યા, એવું નથી જેમ તું વિચારે છે. જે પીઠ પર પડ્યો છે, કે ઊભો છે, તું ખરેખર તેને છુપાવી લે છે. એ, કન્યા, એવું નથી જેમ તું વિચારે છે. મળમળતા, ચીકણા સ્થાને તું માત્ર ચીકણું જ છુપાવે છે. એ, કન્યા, એવું નથી જેમ તું વિચારે છે. જે ચીકણું નથી, જેમાં અંદરના વાળ પડી ગયા છે, તે ખાડામાં તું પણ છુપાવે છે. એ, કન્યા, એવું નથી જેમ તું વિચારે છે. અહીં, પૂર્વ, પશ્ચિમ, ઉત્તર અને દક્ષિણ દિશામાં તું દંડ વડે ડાઘ કરે છે. અહીં, પશુના બચ્ચાં અને માનવો તેમના માથા પૂર્વ, પશ્ચિમ અને ઉત્તર દિશામાં રાખીને એકસાથે બેસે છે. રસોઈનું વાસણ પણ એ જ રીતે મૂકવામાં આવે છે. વિશાળ થાળ પણ એ જ દિશાઓમાં મૂકાય છે. કડછો પણ એ જ દિશામાં વાસણમાં રાખવામાં આવે છે, અને ચમચી પણ એ જ રીતે, ટપકતી હાલતમાં, મૂકાય છે. પછી, ભોજન માટે આવનાર, ચોખા માટે જનાર, ફળ માટે ઊભા રહેનાર ગાયક, ઢોલ વગાડી દેવત્વ શક્તિનું આહ્વાન કરે છે. વાસણની ખોખલી જગ્યા અને રાત્રિના સમયે ગાંઠ અને પગ મૂકવામાં આવે છે; મહાન જન્મ અહીં જન્મે છે, નાની જન્મ પોતાનો માર્ગ પકડે છે. ડુંગળી, જંગલી કાકડી, અંજીર અને પલાશના પાંદડા, વાવટાની શ્વાસ, ઘોડા અને ગાયના ખુર—આ બધાથી ગાયક દેવત્વ શક્તિનું આહ્વાન કરે છે. અહીં દેવતાઓ ઉછળી પડ્યા છે, અને યજમાન, તું ઝડપથી આગળ વધ; તું ખરેખર શ્રેષ્ઠ છે, તું શક્તિશાળી અને ઉર્જાવાન બનશે. જ્યારે પત્ની દેખાય છે, અથવા જ્યારે તેણી માટે યજ્ઞ કરવામાં આવે છે, ત્યારે પણ ગાયક દેવત્વ શક્તિનું આહ્વાન કરે છે; પુજારી વિશ્ટીમા વડે પણ એ જ શક્તિનું આહ્વાન કરે છે. આદિત્યોએ આ દક્ષિણા અંગિરસ પાસેથી ગાયકને આપી; અને ગાયક એ પાછી લાવ્યા. આ ગાયક અમારા માટે એ લઈ આવ્યા, અમે બીજું જાણતા નથી, ન તો બીજાને યજ્ઞમાં નેતા કરીએ છીએ. સફેદ એક ઝડપથી દોડે છે, અને સૌથી યુવાન તેના પગ પાસે રહે છે; અને આ ઝડપી એક માપને આધાર આપે છે. હે આદિત્યો, રુદ્રો, વસુઓ, આ દાન સ્વીકારો, હે અંગિરસો; આ દાન સર્વવ્યાપી, મહાન અને વિશાળ છે. દેવતાઓ અસુરને આપે, એ જ તમારી પ્રજ્ઞા બને; એ દિન પ્રતિદિન તમારી રહે, હંમેશા તમારી પકડી રહે. હે ઇન્દ્ર, રક્ષણથી તું અર્પણને દૂર આવેલા સુધી લઈ જા; જે ઋષિ તારી સ્તુતિ કરે છે, તેના માટે સંપત્તિ લાવ, અને જેનું નામ ખરાબ છે, તેને દૂર હંકો. તું, ઇન્દ્ર, તૂટી ગયેલા પાંખવાળા કબૂતર માટે, અને છેતરાયેલા માટે, દિવસ દરમિયાન ઘણું કાળું બાજરો અને પીલુ ફળ પકાવીને આપ. જે અવાજ નથી કરતો, તે 'વાવદીતી' કહે છે, અને ત્રણ પટ્ટીઓથી ત્રણ વખત બંધાયેલો છે; તે ભોજનની પ્રશંસા કરે છે, અને જે ભોજન વિના છે, તે તેને દૂર કરે છે. જ્યારે સ્ત્રીના ફાડવાના અંગો જાડા ભાગે અથડાય છે, ત્યારે તે પક્ષીના ઈંડા ગાયના ખુરની નીચે હોય એમ કાંપે છે. જ્યારે જાડા પદાર્થથી તે અંગો પથ્થર પર અથડાય છે, ત્યારે તે ઊભા રહેવામાં અસ્થિર હોય છે, રેતી પર ગધેડા ચાલે એમ. નાના અંગો નાના વચ્ચે ચાલે છે, પીસવાની પથ્થર જેવી, વસંતોત્સવ તરફ જાય છે, અને પવન તેમને દૂર હંકે છે. જ્યારે દેવતાઓ આભૂષણમાં પ્રવેશ્યા, ત્યારે તેમણે આ સ્ત્રીને પ્રગટ કરી; તેણી પોતાની સાથીદીઓ સાથે દર્શાવવામાં આવે છે, સાચાઈના આંખના ખાડા જેવી.