કથાની શરૂઆત થાય છે એક અનોખા પ્રાર્થનાથી: “કૂતરો અમારાં માટે મજબૂત બની રહે, સ્થિર બની રહે.” પછી, એક પાતળા માપદંડ — તે પાતળા માપદંડ —નું વર્ણન આવે છે, જે કોઈ કાર્યમાં ઉપયોગી થાય છે. પછી, ‘આમિનોનિતિ’ શબ્દ ઉચ્ચારવાથી સુખ-સમૃદ્ધિ મળે છે; પણ તેની પુનરાવૃત્તિથી, કોઈ વિઘ્ન આવે છે — તૂટન થાય છે. સમૃદ્ધિ સાથે વરુણ દેવ ચાલે છે, અને શત બારતી શક્તિઓ પણ સાથે આવે છે. શત સોનાના ઘોડા, શત સોનાની રથો, શત સોનાના કટારાં, અને અહુલા, કુસા, વર્ત્તકાં — આ બધું દર્શાવવામાં આવે છે. તે પછી, ‘ખુર’થી જે રીતે હલચલ થાય છે, તેવી રીતે એ પ્રવૃત્તિ થાય છે. એક સ્ત્રી, વન સાથે આવે છે; અને વનમાં રહેનારા લોકો નાવને પકડી લે છે. પછી, કોઈ કહે છે: “આ મારું મદિરા, હું así કહું છું.” વૃક્ષો એકસાથે ઊભા છે; પકવાં ભોજનની અર્પણ થાય છે, શાકભાજીની અર્પણ પણ થાય છે. અંજીર, બાવડી, ધવ વૃક્ષ — એના નામો ઉલ્લેખ થાય છે. ‘અરાદુપારમ’ પણ આવે છે. પછી, જેમ કોઈને મારવામાં આવે છે, એમ કોઈ પડી રહે છે; અને માણસ ફેલાઈ જાય છે. nourishing માટે, “હું દૂધ નથી દઈ રહ્યો,” એમ કહેવામાં આવે છે. બીજાની સંપત્તિમાંથી અર્ધ શ્લોકથી પણ વધારે લેવામાં આવે છે. બે હાથીઓ, હાથની મજબૂતી — એ દર્શાય છે. પછી, બે કિરણો ફેલાય છે; માણસ તેને દબાવે છે. “જેમ તમે વિચાર્યું, એમ નથી, કન્યા,” એમ વારંવાર કહેવામાં આવે છે. માતાની બે કિરણો, માણસ સિવાય, પાછી ખેંચી લેવાય છે; અને ફરીથી, “જેમ તમે વિચાર્યું, એમ નથી, કન્યા.” બે કાન રોકી, મધ્ય ભાગ મોકલી દેવામાં આવે છે; “જેમ તમે વિચાર્યું, એમ નથી, કન્યા.” જે પીઠ ઉપર પડ્યો છે, જે ઊભો છે, એ બધાને તમે છુપાવો છો; “જેમ તમે વિચાર્યું, એમ નથી, કન્યા.” ચોખ્ખા માં, ચોખ્ખાઈમાં, માત્ર ચોખ્ખું જ છુપાવો છો; “જેમ તમે વિચાર્યું, એમ નથી, કન્યા.” જે ચોખ્ખું નથી, અંદરનાં વાળ પડ્યાં છે, ખાઈમાં — “જેમ તમે વિચાર્યું, એમ નથી, કન્યા.” પછી, પૂર્વ, પશ્ચિમ, ઉત્તર, દક્ષિણ — દરેક દિશામાં, તમે દંડથી ડાંટો છો. પશુઓ અને પુરુષો, તેમના માથાં પૂર્વ, પશ્ચિમ, ઉત્તર તરફ કરીને, એકસાથે બેસે છે. રસોડાનો પાત્ર, પહોળી થાળી, વાસણમાં ચમચી, ટપકતી ચમચી — બધું એ જ રીતે, દિશાઓમાં મૂકાય છે. પછી, ભોજન માટે આવ્યા, ચોખા માટે ગયા, ફળ માટે ઊભા રહ્યા — ગાયક ડફલી વગાડીને દૈવી શક્તિનું આહ્વાન કરે છે. વાસણના ખાડામાં, રાત્રે, ગાંઠ અને પગ મૂકાય છે; ઉંચો જન્મ થાય, નાનું જન્મ પોતાનો માર્ગ ચાલે. કોળાં, જંગલી કાકડી, અંજીર અને પલાશના પાંદાં; termite moundનું શ્વાસ, ઘોડાનો ખુર, ગાયનો ખુર — ગાયક દૈવી શક્તિનું આહ્વાન કરે છે. અહીં દેવતાઓ ઉછળી પડ્યા છે; યજમાન, તું ઝડપથી ચાલ; તું ખરેખર સારો છે, તું મજબૂત અને ઉર્જાવાન બનશે. પત્ની દેખાય છે, પત્ની માટે યજ્ઞ થાય છે — ગાયક દૈવી શક્તિનું આહ્વાન કરે છે; પુજારી, વિષ્ટીમથી, ગાયક દૈવી શક્તિનું આહ્વાન કરે છે. આદિત્યો ગાયકને અંગિરસ પાસેથી દક્ષિણ લાવે છે; ગાયક એ પાછું લાવે છે — બે વાર, “ગાયક એ પાછું લાવે છે.” એ, ગાયક અમારાં માટે લઈ જાય છે; એ, ગાયક અમારાં માટે લઈ જાય છે. અમે બીજાંને જાણતાં નથી, બીજાંને યજ્ઞમાં આગળ લઈ જતાં નથી. આ રીતે, વિવિધ દૈવી, પ્રાકૃતિક, અને માનવ ક્રિયા, પ્રસંગ અને સંસ્કાર, એક અનોખા યજ્ઞ અને જીવનનાં ચિત્રમાં ગૂંથાઈ જાય છે.