એક દિવસ, એક સત્પુરુષે દિવ્ય તેજ પ્રાપ્ત કરવા માટે દેવતાઓને સ્મરણ કર્યું. તેણે મીત્ર, વરુણ, ઇન્દ્ર અને રુદ્રને યાદ કરીને વિનંતી કરી કે સર્વ દાતા દેવતાઓ મને તેજ આપે. તે કહે છે, "જે તેજથી હાથી તેજસ્વી બન્યો, રાજા અને જળમાં રહેનારા પણ તેજસ્વી બન્યા, અને દેવતાઓએ પણ પ્રથમ વખત દેવત્વ પ્રાપ્ત કર્યું—એ જ તેજ, હે અગ્નિ, આજે મને પણ પ્રદાન કરો, મને તેજથી યુક્ત બનાવો." પછી તે જાતવેદા અગ્નિ પાસે પ્રાર્થના કરે છે: "યજ્ઞ સમયે તને જે મહાન તેજ મળે છે, જે સુર્ય અને મહાબલી હાથીના તેજ જેટલું છે, એ જ તેજ, કમળમાળા ધારણ કરનાર અશ્વિનીકુમારો મને આપે." તે ઈચ્છે છે કે તેની દૃષ્ટિ જેટલી દિશાઓમાં જાય છે, તેટલું જ તેનું બળ અને શક્તિ પણ વ્યાપી રહે, હાથીના હાથના તેજથી તે પણ યુક્ત બને. પશુઓમાં હાથી શ્રેષ્ઠ છે, તેથી તે કહે છે, "હું તેના તેજનો અંશ લઈને પોતાને અભિષેક કરું છું." પછી તે કહે છે, "જેથી તું શક્તિશાળી બની, એ શક્તિથી આપણે દુઃખ અને હાનિ દૂર કરીએ છીએ, અને એ બધું તારા પાસેથી દૂર, બહુ દૂર લઈ જઈએ છીએ." પછી તે સ્ત્રીને આશીર્વાદ આપે છે: "તારા ગર્ભમાં પુરૂષ ભૃણ પ્રવેશ કરે, જેમ તીર તૂણામાં જાય છે. અહીં એક વીર પુત્ર જન્મે, દસ માસનો સંતાન." તે કહે છે, "પુત્રને જન્મ આપ, અને પછી પણ પુત્રો જન્મે; તું પુત્રોની માતા બન, જે જન્મી ગયા છે અને જે જન્મવાના છે, બંનેની." પછી તે આશીર્વાદ આપે છે: "જે શુભ બીજ બળદો આપે છે, તેનાથી તને પુત્ર મળે; તું ફળદાયી ગાય જેવી માતા બન." પછી તે સ્ત્રી માટે પ્રજનન શક્તિ સ્થાપિત કરે છે અને ઈચ્છે છે કે તારા ગર્ભમાં ભૃણ પ્રવેશ કરે. "સ્ત્રી, તને પુત્ર પ્રાપ્ત થાય, જે તને આનંદ આપે—તુ તેને યોગ્ય રીતે માતા બન." પછી તે દેવતાઓને યાદ કરે છે: "જેનાં પિતા સ્વર્ગ, માતા પૃથ્વી અને મૂળ સમુદ્ર છે—એ દેવતુલ્ય ઔષધિઓ તને પુત્રના જ્ઞાન આપે." પછી તે દુધાળાં ઔષધિઓને સંબોધે છે: "દુધાળાં ઔષધિઓ, મારી વાણી પણ દુધ જેવી પુષ્ટિથી ભરપૂર બને; અને દુધથી ભરપૂર એ ઔષધિઓમાં, હું હજારો ગુણોનું સમૃદ્ધિ ઉત્પન્ન કરું." તે પછી કહે છે: "હું જાણું છું એ દુધાળું ધાન્ય, જે ભરપૂર છે; તેનું નામ એકત્રિત કરીને, એ ધાન્યના દેવતાને સ્મરે છે, જે યજ્ઞ ન કરનારના ઘરમાં છે." પછી પાંચ પ્રદેશો અને પાંચ જાતિના લોકો માટે પ્રાર્થના કરે છે કે વરસાદ નદીઓની જેમ વહે અને અહીં સમૃદ્ધિ અને ધાન્ય લાવે. પછી તે ઈચ્છે છે કે "સો ધારોવાળાં, હજારો ધારોવાળાં, ક્યારેય ન સુકાતા સ્ત્રોતથી, એમ જ અમારું ધાન્ય પણ હજારો ધારોવાળું અને અક્ષય બને." તે કહે છે: "સો હાથથી એકત્રિત કરો, હજારો હાથથી વિતરો; જે થયું છે અને જે થવાનું છે, એ બધું અહીં લાવો—સમૃદ્ધિ અને ધાન્ય." પછી તે ત્રણ માપ ગાંધીર્વોનું અને ચાર ગૃહિણીઓનું સંબોધે છે, અને સૌથી વધુ સમૃદ્ધિથી અભિષેક કરે છે. પછી પ્રજાપતિને યાદ કરે છે: "ઉપોહા અને સમૂહા, તારા એકત્રિત કરનાર છે; તેઓ અહીં અક્ષય અને વિશાળ સમૃદ્ધિ લાવે." પછી એક વિશેષ પ્રાર્થના થાય છે: "અંગૂચા તને ઉશ્કેરે, તું પથારીમાં પડેલી ના રહે; કામના ભયાનક બાણથી હું તારા હૃદયને ભેદું છું." પછી તે કામના બાણનું વર્ણન કરે છે, જે ઇચ્છાની પાંદડીવાળું છે, અભિલાષાની અણી ધરાવે છે અને મનની ઇચ્છાનો અંકુર છે—એ બાણ હૃદયને ભેદે. પછી કહે છે: "એ સુંદર બાણ, જે પલેહા સુકવી નાખે છે, પૂર્વ દિશામાં તીક્ષ્ણ છે—એ બાણથી હું તારા હૃદયને ભેદું છું." પછી એ સ્ત્રીને સંબોધે છે: "તીક્ષ્ણ બાણથી ભેદાયેલી, સૂકાઈ ગયેલા મોઢે, તું નજીક ન આવતી; સૌમ્ય, ક્રોધરહિત, મૃદુભાષી, સમર્પિત અને વિશ્વાસુ બન." પછી કહે છે: "હું તારો સંતાન છું, માતા અને પિતા બંનેમાંથી જન્મેલો; તો, હે નિશ્ચયવતી, તારા મનના ભાવ મારા મનમાં આવે." પછી મીત્ર અને વરુણને પ્રાર્થના કરે છે કે એ સ્ત્રીના વિચારો તેના હૃદયમાંથી દૂર કરે, અને પછી તેને માત્ર પોતાના વશમાં કરે. પછી તે દિશાઓના દેવતાઓને સંબોધે છે. પૂર્વ દિશાના દેવતાઓ, જેમને તીરો કહે છે, તેમનું તીર અગ્નિ છે; દક્ષિણ દિશાના દેવતાઓ, જેમને વિષબદ્ધ તીરો કહે છે, તેમનું તીર કામ છે; પશ્ચિમ દિશાના દેવતાઓ, જેમને વૈરાજ કહે છે, તેમનું તીર જળ છે; ઉત્તર દિશાના દેવતાઓ, જેમને નિષંગો કહે છે, તેમનું તીર વાયુ છે; સ્થિર દિશાના દેવતાઓ, જેમને નિલિમ્પા કહે છે, તેમનું તીર ઔષધિ છે; અને ઉપર દિશાના દેવતાઓ, જેમને વસ્વંત કહે છે, તેમનું તીર બૃહસ્પતિ છે. દરેક દિશામાં તે દેવતાઓને વિનંતી કરે છે: "અમારા પર કૃપા કરો, અમારો પક્ષ લો, તમને નમન, તમને અર્પણ." પછી દરેક દિશાના સ્વામી, રક્ષક અને તીરોને નમન કરે છે. પૂર્વ દિશામાં અગ્નિ સ્વામી છે, અસિત રક્ષક છે, અને આદિત્ય તીરો છે. દક્ષિણમાં ઇન્દ્ર સ્વામી છે, તિરશ્ચીરાજી રક્ષક છે, પિતૃગણ તીરો છે. પશ્ચિમમાં વરુણ સ્વામી છે, પૃદાકુ રક્ષક છે, જળ તીરો છે. ઉત્તર દિશામાં સોમ સ્વામી છે, સ્વજ રક્ષક છે, વિજળી તીર છે. સ્થિર દિશામાં વિષ્ણુ સ્વામી છે, કલ્માષગ્રીવ રક્ષક છે, ઔષધિ તીરો છે. ઉપર દિશામાં બૃહસ્પતિ સ્વામી છે, શ્વિત્ર રક્ષક છે, વરસાદ તીર છે. દરેક દિશામાં તે કહે છે: "જે અમને દુષ્મન છે, અને જેમને અમે દુષ્મન માનીએ છીએ, તેમને તમારી જાંઘમાં ફેંકી દઈએ છીએ." પછી તે એક અનોખી સર્જનાની વાત કરે છે: "આ એક જ સર્જનાથી તે પ્રગટ થઈ, જ્યાં ગાયો ઉત્પન્ન થઈ, સર્વ સ્વરૂપના પ્રાણી સર્જનારા ત્યાં હતા; જ્યાં તે જન્મે છે, યોક નિયંત્રક બની, તે પશુઓનો વિનાશ કરે છે, પરાક્રમી અને તેજસ્વી બની." પછી કહે છે: "તે પશુઓનો વિનાશ કરે છે, માંસભક્ષી બની જાય છે, ભક્ષક બની જાય છે; એને બ્રાહ્મણને અર્પિત કરો જેથી તે શાંત અને શુભ બની જાય." અંતે, "માણસો, પશુઓ, ઘોડાઓ માટે શુભ બની, આ સમગ્ર ખેતર માટે શુભ બની, અમારે અહીં કોઈ દુઃખ સાથે ન આવતી." અને રાત્રીને સંબોધે છે: "અહીં પોષણ રહે, અહીં રસ રહે, અહીં શતગુણ ધનલાભ થાય; હે રાત્રિ, પશુઓને પોષણ આપ." આ રીતે, આ સત્પુરુષે દેવતાઓ, ઔષધિઓ, દિશાઓ અને સમગ્ર સૃષ્ટિ સાથે સંવાદ કર્યો—તેજ, પુત્ર, ધાન્ય અને સમૃદ્ધિ માટે અને સૌના કલ્યાણ માટે પ્રાર્થના કરી.