રાત્રે, અમે પ્રાર્થના કરીએ છીએ કે, હે રાત્રિ, તું અમને આખા અને નિરોપદ્રવ રીતે ઉષા સુધી પહોંચાડ. જયારે ઉજાસથી ભરેલી ઉષા આવે, ત્યારે તું અમારે માટે દિવસ વહેંચી દે, કેમ કે તારી પાસે હાથ નથી છતાં તું અમને પ્રકાશ આપે છે. પછી એક ઊંડો અનુભવ થાય છે—હું દસ હજાર છું, મારું સ્વરૂપ દસ હજાર છે, મારી આંખ, મારો કાન, મારું શ્વાસ, અને દરેક દિશામાં મારું વ્યાપક સ્વરૂપ દસ હજાર છે. હું સર્વત્ર વ્યાપી છું, બધું દસ હજાર રૂપે હું જ છું. હું તને પકડી લઉં છું, જે દેવતા સવિતાના પ્રેરણાથી જન્મેલ છે, અશ્વિનીકુમારોના બળથી, પુષણના હાથોથી. આ બ્રહ્માંડની શરૂઆતમાં, ઇચ્છા ઉત્પન્ન થઈ—એ જ મનનું પ્રથમ બીજ હતું. હે ઇચ્છા, તું મહાન ઇચ્છા સાથે એક થઈ, એ જ એક જ ઠેકાણામાંથી ઉત્પન્ન થઈ, અમારા ઉપાસકને સમૃદ્ધિ અને ધન આપ. હે ઇચ્છા, તું શક્તિથી સ્થિર છે, સર્વત્ર વ્યાપી છે, અનેક રૂપે પ્રગટ છે, મિત્રમાં મિત્ર છે. તું યુદ્ધમાં પણ શક્તિશાળી છે, ઉપાસકને બળ આપ. જેમ કોઈ દૂરથી તરસે છે, શોધે છે, જેમની આશા અવિચલ છે, તેઓએ ઈચ્છા સાથે પોતાનું પ્રકાશ ઉત્પન્ન કર્યું છે. મારી ઈચ્છા, મારા હૃદયથી બીજા હૃદય સુધી આવી જાય. જેમ લોકોમાં આનંદ કે વિચાર હોય, એ બધું અહીં મારા સુધી આવી પહોંચે. અમે જે કંઈ પણ કરીએ, ઈચ્છા માટે ઈચ્છા રાખીએ, એ તારી જ અર્પણ છે. એ બધું અમારે માટે સફળ થાય અને તું આ અર્પણ સ્વીકાર—સ્વાહા. સમય એ સાત કિરણોવાળું ઘોડું છે, જે બધાને વહન કરે છે. એના હજારો આંખો છે, એ વૃદ્ધ નથી થતો, શક્તિશાળી છે અને એ જ સર્વ જીવોને વહન કરે છે. વિદ્વાન અને બુદ્ધિશાળી લોકો એના પર આરોહણ કરે છે, એના ચક્રો બધા લોક છે. આ સમય સાત ચક્ર ધરાવે છે, સાત મુખ છે, એનું નાભિ અમર છે, ધુરી શાશ્વત છે. એ જ વિશ્વને ચલાવે છે, સમય પ્રથમ દેવ છે, એ સતત આગળ વધે છે. સમયના પર રાખેલું એક પૂર્ણ પાત્ર છે; અમે એને અનેક રૂપે જોઇએ છીએ. એ જ બધા લોકને ચલાવે છે, એ સમયને સર્વોચ્ચ સ્વર્ગ કહેવામાં આવે છે. એજ સર્વ લોકને ધારણ કરે છે, એજ સર્વ લોકમાં ફરતો રહ્યો છે. એ જ આ બધાનો પિતા અને પુત્ર થયો, તેથી એથી વધારે તેજ કોઈ નથી. સમયે આ સ્વર્ગ સર્જ્યું, સમયેધરતી સર્જી. ભૂતકાળ, ભવિષ્ય અને સર્વ કર્મો સમયમાં સ્થિર છે. સમયે જ જીવોની ઉત્પત્તિ કરી; સમયમાં સૂર્ય જ્વલંત છે. સર્વ જીવ સમયમાં છે; સમયમાં આંખે જુએ છે. સમયમાં મન છે, સમયમાં શ્વાસ છે, સમયમાં સર્વ નામ એકત્ર છે. સમય આવે ત્યારે સર્વ પ્રાણી આનંદ કરે છે. સમયમાં તપ છે, સમયમાં શ્રેષ્ઠતા છે, સમયમાં સર્વ બ્રહ્મ એકત્ર છે. સમય સર્વનો સ્વામી છે, એ જ પ્રજાપતિનો પિતા થયો. એના દ્વારા બધું પ્રેરિત છે, એમાં બધું જન્મે છે, એમાં બધું સ્થિર છે. સમય બ્રહ્મ બનીને સર્વોચ્ચ ભગવાનને ધારણ કરે છે. સમયે જીવોને સર્જ્યા; શરૂઆતમાં સમય પ્રજાપતિને ઉત્પન્ન કર્યો. સ્વયંભૂ કશ્યપ સમયમાંથી ઉત્પન્ન થયા, તપ પણ સમયથી ઉત્પન્ન થયું. સમયથી જ જળ ઉત્પન્ન થયું, સમયથી જ બ્રહ્મા, તપ અને દિશાઓ. સમયથી સૂર્ય ઉગે છે અને સમયમાં જ એ પછીએ છે. સમયથી પવન વહે છે, સમયથી મહાભૂમિ સ્થિર છે. મહાકાશ પણ સમયમાં સ્થિર છે. સમયે જ ભૂત અને ભવિષ્યને પુત્ર તરીકે જન્મ આપ્યો, સમયમાંથી ઋચા ઉત્પન્ન થઈ, સમયથી યજુસ જન્મ્યું. સમયે જ યજ્ઞને વ્યવસ્થિત કર્યો, દેવોને અક્ષય ભાગ આપ્યો; સમયમાં ગંધર્વ અને અપ્સરા સ્થિર છે, સમયમાં સર્વ લોક સ્થિર છે. સમયમાં આ અંગિરા દેવ અને અથર્વન સ્થિર છે; આ લોક, સર્વોચ્ચ લોક અને શુભ લોક અને એમના આધાર બધું સમય ધારણ કરે છે. બ્રહ્મ દ્વારા સર્વ લોકને વિજય કરી, સમય, એ સર્વોત્તમ દેવ, આગળ વધે છે. રાત પછી રાત, સતત ગમન કરનારને લઈ, ઘોડાની જેમ ઊભી રહે છે, જેમણે એ માટે ઘાસ રાખ્યું છે; ધન અને અન્નમાં આનંદ માણતા, હે અગ્નિ, અમારા ઘરનું કોઈ નુકસાન ન થાય. હે પવન, તારો એ તીક્ષ્ણ બાણ, જે ધનનો છે, તારો જ રહે; એથી અમને કૃપા કર. ધન અને અન્નમાં આનંદ માણતા, હે અગ્નિ, અમારા ઘરનું કોઈ નુકસાન ન થાય. દરેક સાંજ, અગ્નિ, ઘરપતિ, અમારો થાય; દરેક પ્રભાતે, સારા મન આપનાર, હે ધનદાતા, અમને ધન આપનાર બની જા; અમે તને પ્રજ્વલિત કરીએ છીએ, અમારો શરીર ફૂલતું રહે. દરેક પ્રભાતે, અગ્નિ, ઘરપતિ, અમારો થાય; દરેક સાંજે, સારા મન આપનાર, હે ધનદાતા, અમને ધન આપનાર બની જા; અમે તને પ્રજ્વલિત કરીએ છીએ, અમે સો શિયાળો સુધી ફૂલતાં રહીએ. હું એ ન બનું કે જે બળીને બચેલું ખાય; અન્નદાતા, અન્નના સ્વામી, રુદ્ર, અગ્નિને વંદન. સભા, મારી સભાનું રક્ષણ કર, સભ્યોએ સભાનું રક્ષણ કરવું. હે ઇન્દ્ર, તું બહુ વાર બોલાવાયેલો છે, તું સર્વ જીવનમાં વ્યાપ્ત છે; તું રોજ રોજ માપેલા ભાગ લઈ, ઘોડા જેવો ઊભો છે, હે અગ્નિ. યમના લોકમાંથી તું ઊગ્યો છે, આનંદિત, હે વિદ્વાન, તું મરતાને જોડે છે; તું એકલો, રથ સાથે યાત્રા કરે છે, જાણે છે, મહાનની ગર્ભમાં ઊંઘ માપે છે. પ્રથમ, બંધન કરનાર તને શરૂઆતમાં જોયો, રાત્રિ પહેલાં, દિવસના જન્મે; પછી, ઊંઘના મધ્યમાં, તું ઊગ્યો, ઉપચારકોથી તારો સ્વરૂપ છુપાવ્યું. મહાન ગાય મહાન લોકો પાસેથી દેવતાઓ તરફ વળી, મહાનતા ઇચ્છતી; એ ઊંઘને ત્રેતીસ દેવતાઓએ, સ્વર્ગના સ્વામિએ, રાજ આપ્યો. ન પૂર્વજો, ન દેવતાઓ એ જાણે છે, જેમના વચ્ચે ગુપ્ત બોલનાર ફરતો રહે છે; મનુષ્યો, આદિત્યોએ, વૃણ દ્વારા શિક્ષિત, ત્રિતામાં ઊંઘ સ્થાપી. જેનો ક્રૂર ભાગ દુષ્ટોએ વહેંચી લીધો, સારા લોકોએ નિદ્રાવિહિન રહી, શુભ જીવન મેળવ્યું; તું સર્વોચ્ચ બંધનમાં આનંદ છે, દુઃખી મનમાંથી જન્મેલી. અમે તારી સર્વ ઉત્પત્તિઓ જાણીએ છીએ, હે ઊંઘ, તું અહીં સ્વામી છે; હે તેજસ્વી, અમારો યશ માટે રક્ષણ કર, અમારા દુશ્મનોને દૂર હાંકી દે. જેમ ભાગ જોડાય છે, જેમ ખુર જોડાય છે, જેમ ઉધાર જોડાય છે, તેમ, હે અપ્રિય સ્વપ્ન, અમે બધા દુષ્કર્મ સ્વપ્નોને જોડીએ છીએ. રાજાઓ જોડાયા, ઉધારવાળા જોડાયા, કષ્ટગ્રસ્ત જોડાયા, અંગો જોડાયા; જે પણ દુષ્કર્મ સ્વપ્ન છે, એ બધું દૂર કરી નાખીએ, હે નિર્દોષ. હે દેવીઓના ગર્ભ, હે યમનો હાથ, હે શુભ સ્વપ્ન, જે પણ મારું દુષ્ટ છે, એ દૂર કરી દે; હું ઘુવડ કે કાળી ચકલીના ચહેરા સાથે કદી ન મળું. હે સ્વપ્ન, અમે તને ઓળખીએ છીએ; તું સ્વપ્ન-ઘોડા જેવો છે, શરીર-ઘોડા જેવો છે, હું તને દૂર હાંકી દઉં છું. અમારાથી, અમારાં પશુઓથી, અમારાં ઘરમાંથી, જે પણ દુષ્ટ સ્વપ્ન, જે દેવતાનું છે, જે પીતૃઓને પ્રિય છે, એ બધું દૂર થઈ જાય. જે દેવતાનું છે, જે પીતૃઓને પ્રિય છે, એ બધું અમારાથી ગળાનું હાર ઊતાર્યા જેવું દૂર થઈ જાય. અમારા બધાં દુષ્ટ સ્વપ્નો, સર્વ પાપ, નવ રત્નો જેવી રીતે દૂર થાય, એ બધું દુશ્મન તરફ હંફાવી દઈએ. આ રીતે, રાત્રિથી ઉષા સુધી, ઈચ્છા, સમય, અગ્નિ, ઊંઘ અને સ્વપ્ન—આ સર્વ દૈવી શક્તિઓના આશીર્વાદથી, જીવન યાત્રામાં અમે સુરક્ષિત, સમૃદ્ધ અને નિર્દોષ રહીએ—યજ્ઞ અને આરાધનામાં સફળ થીએ.