રાત્રીના મહિમાની વાત છે. કોઈએ પણ તારાં અંતિમ કિનારેને જોયું નથી, ન તો તારું યુવાન રૂપ કોઈને દેખાયું છે. જ્યારે તું ચાલે છે, ત્યારે બધું તારી અંદર સમાઈ જાય છે. હે રાત્રિ, અમને તારા પરમ અવસાને સુધી સુરક્ષિત પહોંચાડજે, અમને આશીર્વાદિત અંત સુધી લઈ જજે. તારા દ્રષ્ટિવાન ઋષિઓ છે, હે રાત્રિ—એવી દ્રષ્ટિવાળા પુરુષો, તેમની સંખ્યા નવ્વાણું છે; અઠ્ઠાણું અને આઠ, અને સાથે જ સાત સાતનો સમૂહ. પછી છે છ્યાસી, હે તેજસ્વિ, પચપંસ, હે કૃપાળુ, ચુમ્માલીસ, હે વિજયી, અને ત્રેત્રીસ. બાવીસ તારી છે, હે રાત્રિ, અને અગિયાર છે અંતિમ; એ બધા રક્ષકો સાથે આજે અમારો રક્ષણ કર, હે સ્વર્ગકન્યા, હવે અમને જાળવી રાખ. અમને રક્ષ—કોઈ દુશ્મન કે દુભાવનાવાળો અમારું કશું ન બગાડે, અમારે ઉપર દુશ્મનનો પ્રભાવ ન આવે; ગાય ચોર કે ભેંસિયા વાઘ અમારે ઉપર અજબ ન કરે. ઘોડા ચોર કે મનુષ્યમાં રહેલા દાનવ અમારે ઉપર પ્રભાવ ન કરે; ચોર દૂર દૂર ભાગી જાય, બીજાની દોરી તેને બાંધે, દુષ્ટ કર્મવાળો બીજું રસ્તો પકડી લે. હવે, હે રાત્રિ, ત્રણ plumeવાળો, મુંડવિહિન દુષ્ટને નિર્વીર્ય કરી દે; વાઘના જઠરાને મૌન કરી દે, ઝાડીઓમાં છુપાયેલા ચોરને દંડ આપ. તારી અંદર, હે રાત્રિ, અમે વસીએ છીએ, તારી અંદર અમે ઊંઘીશું—તુ જાગતી રહે; અમારા પશુ, ઘોડા અને લોકોની રક્ષા કર. જે કંઈ બહાર છે, જે કંઈ અંદર છે—બધું તું ઘેરી લે, બધું તને અર્પણ કરીએ છીએ. રાત્રિ, માતા, અમને ઉજાસ માટે ઘેરી રાખ; ઉષા અમને દિવસ માટે ઘેરી રાખે—હે તેજસ્વિ, તારા હાથોથી. આ ધરા પર જે ઉડે છે, જે રેંગે છે, પહાડોમાં જે જંગલી છે—તે બધાથી, હે રાત્રિ, અમને રક્ષ. પાછળથી, આગળથી, ઉત્તરથી અને નીચે થી—બધી દિશામાં અમને રક્ષ, હે તેજસ્વિ, કારણ કે અમે તારા ગાયક છીએ. જે રાત્રિમાં જાગે છે, જે જીવોમાં જાગે છે, જે બધા પશુઓની રક્ષા કરે છે—તેઓ અમારા જીવન અને પશુઓ ઉપર જાગે છે. ખરેખર, હે રાત્રિ, તારું નામ જાણીતું છે—ઘૃતાન્જન તારું નામ છે; ભરદ્વાજ તને ઓળખે છે—એ જાણનારી અમારું ધન જાળવે. રાત્રિ, યુવાન, સંયમિત, દેવ સવિતૃ, ભગાની છે, ઘોડાની જેમ તેજસ્વી, કૃપાળુ અને વિભૂતિથી ભરપૂર છે, તેણે આકાશ અને ધરાની મહાનતાને ભરાઈ છે. તે બધાથી ઊંચી છે, ઊંડાણવાળી છે, સર્વોચ્ચ છે, જેને પ્રસિદ્ધ લોકો પણ પાર પામી શક્યા નથી; તેજસ્વી રાત્રિ, તેના અનુગામી આશીર્વાદથી ઉભી છે, મિત્રના નિયમોની જેમ. હું શ્રેષ્ઠ, શુભ, ઉત્તમ રાત્રિને વંદન કરું છું; અહીં મને શુભ ચિત્ત મળે. મનુષ્યથી કે પશુથી કે સંપત્તિથી થતા દરેક સંકટથી અમને રક્ષ. રાત્રિએ સિંહની તાકાત, ચિત્તા અને વાઘની શક્તિ, ઘોડાની ધોળાઈ, માનવની તાકાત મેળવી છે; અને ઉષા સમયે અનેક રૂપો ઉત્પન્ન કરે છે. શુભ રાત્રિ, સૂર્યના અનુગામી, ઠંડીની માતા, અમારે ઉપર કૃપા કર. હે શુભે, આ સ્તુતિને ધ્યાનપૂર્વક સાંભળજે, જેના દ્વારા હું તને સર્વ દિશામાં વંદન કરું છું. હે તેજસ્વિ રાત્રિ, તું અમારા સ્તુતિથી રાજાની જેમ પ્રસન્ન થાય છે; જેમ તું પ્રભાતે વિદાય લે છે, તેમ અમને સર્વવિજયી અને સર્વજ્ઞ બનાવી દે. તમે મારા માટે 'શાંતિ' નામ ધારણ કર્યું છે, જે મારા ધનની ઇચ્છા કરે છે તે સામે; હે રાત્રિ, તેમને દૂર હંકાર, હે અવિરત જાગતી—જ્યાં ચોર મળે નહીં, જ્યાં તે કદી મળી શકે નહીં. તુ શુભ છે, હે રાત્રિ, જેમ પ્યાલું ઢોળાતું નથી; તું, કન્યા, દરેક પ્રકારના પશુઓને ધારણ કરે છે. તેજસ્વિ, દૃષ્ટિવાળી, તારા રૂપ સુંદર છે; તું ધરાને કદી ત્યજી નથી, જેમ આકાશ છે. આજે જે પણ ચોર, દુષ્ટકર્મી કે ઘોર શત્રુ છે—રાત્રિ, તેને મળે ત્યારે, તેની ગરદન અને માથું દબાવી દે. તેના પગ જઇ ન શકે, હાથ પહોંચે નહીં; જે ગંદકીમાં ભટકે છે, તે નષ્ટ થાઓ, તે નષ્ટ થાઓ, તે સુકા લાકડાં પર ઊભો રહીને પણ નષ્ટ થાઓ. હવે, હે રાત્રિ, ત્રણ ધૂમ્રવાળા, મુંડવિહિન સાપને નિર્વીર્ય કરી દે; વાઘના પાંસાં ભાંગી દે, ઝાડીઓમાં છુપાયેલા ચોરને દંડ આપ. તારા જે બળવાન, તીખા શિંગવાળા, મજબૂત દાંતવાળા વાછરડા છે—તેઓ દ્વારા આજે અમને તમામ સંકટમાંથી પાર લઈ જજે, હે સર્વવિજયી. રાત્રિ પછી રાત્રિ, અમારે શરીર સાથે પાર ઉતરીએ; જેમ અડગ માણસ ઊંડા પાણી પાર કરે છે, તેમ દુશ્મન અમારે ઉપરથી પાર ન ઉતરી શકે. જેમ સુકાઈ ગયેલો ડાળ પડી જાય છે અને પવન તેને લઈ જતો નથી, તેમ, હે રાત્રિ, જે અમને નુકસાન પહોંચાડવા માંગે છે, તેને તું નીચે પાડી દે. ચોર, પશુચોર અને લૂંટારૂઓને દૂર હંકાર; અને જે ઘોડાની માથા પર નજર રાખે છે તેને પણ. જે ધન, હે કૃપાળુ રાત્રિ, આજે વહેંચાઈ રહ્યું છે, જે કંઈ તું અમને ખવડાવે છે, જેમ બીજાને પણ આપે છે— અમને પ્રભાત સુધી પુરા સ્વસ્થ રાખજે, હે રાત્રિ; ઉષા અમને દિવસ વહેંચે, હે તેજસ્વિ, કારણ કે તને હાથ નથી. હું દસ હજાર છું, મારું સ્વરૂપ દસ હજાર, મારી આંખ દસ હજાર, મારો કાન દસ હજાર; મારી શ્વાસ દસ હજાર, બહાર નીકળતી શ્વાસ દસ હજાર, વ્યાપક શ્વાસ દસ હજાર; હું બધું છું, દસ હજાર. હું તને પકડું છું, જે દેવ સવિતૃના પ્રેરણાથી જન્મી છે, અશ્વિનીકુમારોના બાહુઓમાંથી, પુષણના હાથમાંથી. આ આરંભે કામનાનો ઉદય થયો, મનનું પ્રથમ બીજ હતું; હે કામ, મહાકામ સાથે એક થ, એક જ ગર્ભથી, ઉપાસકને સમૃદ્ધિ અને ધન આપ. તુ, હે કામ, શક્તિથી સ્થિર છે, સર્વવ્યાપી છે, અનેક રૂપે પ્રગટે છે, મિત્રને મિત્ર જેવો છે; તું યુદ્ધમાં શક્તિશાળી છે, ઉપાસકને બળ આપ. દૂરથી તરસે છે, શોધે છે, જે કદી ઓછી ન થાય એવી આશાઓએ સાંભળ્યું છે; તેઓ કામ સાથે પોતાનું પ્રકાશ ઉત્પન્ન કરે છે. કામ, હૃદયથી હૃદય સુધી મારા પાસે આવ; જે આનંદ કે વિચાર અહીં લોકોમાં છે, તે બધું અહીં મારા સુધી આવ. અમે અહીં જે કંઈ કામના માટે કરીએ છીએ, તે તારી અર્પણ છે; બધું અમારે માટે સફળ થાઓ, અને તું આ અર્પણ સ્વીકાર—સ્વાહા. કાળ, સાત કિરણોવાળો ઘોડો, બધાને વહન કરે છે; હજારો આંખો ધરાવે છે, વૃદ્ધ નથી, શક્તિશાળી છે, એ તમામ જીવોને વહન કરે છે. જ્ઞાની અને વિવેકી તેના પર સવાર થાય છે; તેની ચકડી બધા લોક છે. આ કાળ સાત ચકડી ધરાવે છે, સાત મુખ છે, તેનું નાભિ અમર છે, તેનો ધુરા શાશ્વત છે; એ તમામ લોકને ગતિ આપે છે, કાળ, પ્રથમ દેવ, ખરેખર આગળ વધે છે.