અથર્વવેદના પાવન સંહિતાગાનમાં, એક વિશિષ્ટ યજ્ઞ આરંભે છે. યજમાન શ્રદ્ધાપૂર્વક વિવિધ સ્તુતિઓ અને મંત્રોને અર્પણ કરે છે. પ્રથમ, ચારે શ્લોકવાળી અથર્વણ સ્તુતિઓને સ્વાહા કહીને અર્પણ કરવામાં આવે છે. ત્યારબાદ, પાંચ, છ, સાત, આઠ, નવ અને દસ શ્લોકવાળી સ્તુતિઓને પણ સ્વાહા સાથે અર્પિત થાય છે. ક્રમશઃ અગિયાર, બાર, તેર, ચૌદ, પંદર, સોળ, સત્તર અને અઢાર શ્લોકવાળી સ્તુતિઓને યજ્ઞમાં સ્થાન મળે છે. પછી, ઉન્નીસ, વીસ અને મહાવર્ગને પણ અર્પણ થાય છે. ત્રણ અને એક શ્લોકવાળી સ્તુતિઓ, નાનાં સ્તુતિઓ, એકથી ઓછા શ્લોકવાળી સ્તુતિઓ, લાલ રંગવાળી સ્તુતિઓ, બે સૂર્ય, વ્રાત્ય, પ્રજાપતિ, વિશાસહ્ય, મંગલિક, બ્રહ્મણ—આ બધાને યજમાન શ્રદ્ધાપૂર્વક સ્વાહા કહે છે. આ બધાની વચ્ચે, બ્રહ્મણનું મહિમા ગાન થાય છે: સર્વ શક્તિઓ બ્રહ્મણમાં એકત્રીત થયેલી છે; પ્રારંભે બ્રહ્મણે સર્વોચ્ચ સ્વર્ગને વિસ્તૃત કર્યું. સર્વ પ્રાણીઓમાં પ્રથમ જન્મનાર બ્રહ્મણ છે. તો પછી, બ્રહ્મણની સમકક્ષ કોણ હોઈ શકે? પછી યજમાન પ્રાર્થના કરે છે—જે શક્તિથી દેવોએ દેવ સવિતારને ઉદ્ભવાવ્યા, એ જ શક્તિથી, હે બ્રહ્મણસ્પતિ, આ યજમાનને રાજ્ય માટે આવરી લો. ઇન્દ્રને લાંબી આયુષ્ય અને મહાન સામર્થ્ય માટે આવરી લો, જેથી વૃદ્ધાવસ્થા તેને ન ઝાંપે અને તે સદાય જાગૃત રહે. ઇન્દ્રને શ્રવણશક્તિ માટે પણ આવરી લો, જેથી તે સદાય ચેતન અને શ્રવણમાં નિપુણ રહે. પછી યજમાન કહે છે: અમને તેજસ્વી બનાવો, વૃદ્ધાવસ્થા અને મૃત્યુને દુર કરો, લાંબું આયુષ્ય આપો. બૃહસ્પતિએ આ વસ્ત્ર આપ્યું છે; સોમરાજા એમાં આવૃત છે. વૃદ્ધાવસ્તાને સંબોધી કહે છે: દુર જા, આ વસ્ત્ર પેહર; ઘરોને શાપથી બચાવનાર બની રહે. શતાયુ બની, પ્રસિદ્ધિ મેળવે અને ધન-સંપત્તિ સાથે જીવ. પછી, યજમાન પોતાને પણ આશીર્વાદ આપે છે: તું આ વસ્ત્ર પેહરીને કલ્યાણ માટે તૈયાર થયો છે, પાણીનું રક્ષણ કરનાર બની રહ્યો છે. શતાયુ બની, પ્રસિદ્ધિ મેળવે અને જીવતો-જાગતો સુંદર સંપત્તિ વહેંચ. દરેક મેળાપ, શક્તિની સ્પર્ધા અને પુરસ્કારની સ્પર્ધામાં, અમે મિત્ર રૂપે ઈન્દ્રને સહાય માટે બોલાવીએ છીએ. સુવર્ણવર્ણ, અક્ષય, સારા પુત્રવાળા, એવાં ઈન્દ્ર વૃદ્ધાવસ્થા અને મૃત્યુને સંતાન દ્વારા જીતે છે—આવું અગ્નિ, સોમ, બૃહસ્પતિ, સવિતાર અને ઈન્દ્ર કહે છે. પછી યજમાન કહે છે: અખૂટ મનથી હું તને જોતું છું, તું સર્વોચ્ચ છે; તું સર્વને ઉપર લઈ જજે, દૂધદાતા દોડે તેવી રીતે. પછી, એક ગૂઢ ઉપદેશ આવે છે: જ્યારે અગ્નિમાંથી જન્મેલું સોનુ, અમરત્વ રૂપે મનુષ્યોમાં સ્થાપિત થાય છે, ત્યારે જે તેને જાણે છે, તે જ યોગ્ય છે. જે તેને ધારણ કરે છે, તે વૃદ્ધાવસ્થા અને મૃત્યુમાંથી મુક્ત થઈ જાય છે. આ રીતે, યજ્ઞમાં શ્રદ્ધા, ભક્તિ અને મહિમા સાથે, સર્વ દેવતાઓ, બ્રહ્મણ અને શક્તિઓને અર્પણ કરવામાં આવે છે—અને અંતે, અમરત્વ તરફ દોરી જાય છે.