વિજય અમારી છે, ઉદ્ભવ અમારી છે, સમૃદ્ધિ અમારી છે; અમારી તેજસ્વિતા, પવિત્ર જ્ઞાન, સ્વર્ગ, યજ્ઞ, પશુ, સંતાન અને વિર પુરુષો—all ours. તેથી, અમે આ એકને, આ વંશજને, એના પુત્રને, જે પણ હોય, અલગ રાખીએ છીએ. એ સ્વર્ગ અને ધરતીના બંધન છોડે નહીં, એ ઈન્દ્ર અને અગ્નિના બંધન છોડે નહીં, એ મિત્ર અને વરુણાના બંધન છોડે નહીં, એ રાજા વરુણાના બંધન છોડે નહીં. આમ, અમારું વિજય, સમૃદ્ધિ, તેજ, જ્ઞાન, સ્વર્ગ, યજ્ઞ, પશુ, સંતાન અને શૂરવીરો—આ બધું અમારું છે. આવી રીતે, અમે પ્રાર્થના કરીએ છીએ કે વિજય અમારી રહે, ઉદ્ભવ અમારી રહે; અને તમામ યુદ્ધો અને વૈર અમથી દૂર રહે. અગ્નિ, સોમ અને પૂષણે કહ્યું: “તમે ધર્મના લોકમાંથી કદી ન પડો.” અમે સ્વર્ગ સુધી પહોંચી ગયા, પ્રકાશ સુધી પહોંચી ગયા; સૌ સાથે મળીને સૂર્યના તેજમાં આવ્યા છીએ. યજ્ઞ ધન માટે સમૃદ્ધ બને, હું ધન જીતું, ધનવાન બનું, અને ધન મારી અંદર સ્થાપિત થાય—એવી કામના કરીએ છીએ. હે મિત્ર, હું તારી સાથે મિત્રતા પસંદ કરું; અનેક વિશાળ સમુદ્રો પાર કરીને, વિદ્વાન વ્યક્તિ પિતાના વંશજને, પ્રકાશમાન, ધરતી પર પુલની જેમ સ્થાપિત કરે. જે મિત્રતા ઇચ્છતો નથી, જે સ્વરૂપે બદલાઈ જાય છે, એ તમારો મિત્ર નથી; મહાનતાના પુત્રો, અસુરોના શૂરવીરો, આકાશને ધારણ કરનારા, વિશાળ જગતમાં પ્રસિદ્ધ છે. આ અમર દેવતાઓ પણ તમને, એક જ દૃશ્યમાન મરત્યુશીલ મનુષ્યને, ઈચ્છે છે; તમારું મન અમારે પર ન રાખો, અમારું શરીર મેળવવાની ઈચ્છા ન કરો, હે યુવાન. જે અમે પહેલાં કર્યું, હવે ન કરીએ; સત્ય બોલીએ, અસત્યને ન અપનાવીએ; ગંધર્વા જળમાં છે અને કન્યા પણ—એ જ અમારો સર્વોચ્ચ બંધન, અમારો સ્નેહ બની રહે. ગર્ભમાં અમારો જનક એ જોડી છે—પતિ અને પત્ની; દેવત્વષ્ટા, અનેક સ્વરૂપો ધરાવનારા સવિતા; તેની વિધિઓ કોઈ તોડતો નથી, ધરતી અને આકાશ બંને તેની પાત્રતાને ઓળખે છે. આજે કોણ ગાયો ને સત્યના જૂથમાં જોતે છે, શક્તિશાળી, તેજસ્વી અને દીર્ઘાયુ? એ હંમેશાં નજીક રહે છે, હૃદયમાં આનંદ આપે છે—જે તેમની સેવા કરે છે, એ જીવિત રહે છે. આનું પહેલું દિવસ કોણ જાણે છે? કોણે જોયું છે? અહીં કોણ કહી શકે? મિત્ર અને વરુણાનું વિશાળ રાજ્ય—માણસોની ઉત્પત્તિ વિશે હું કેવી રીતે કહું? યમીની, યમાની બહેને, યમને ઈચ્છી હતી—એ જ ગર્ભમાં જોડાય, સાથે સુવે; પત્ની પતિને ઈચ્છે એમ, એએ શરીર મિલાવવાની ઈચ્છા કરી—but યમે એ બંધન તોડી નાખ્યું, રસ્તા પર ચકડી તૂટી જાય એમ. આ લોકો અહીં ઊભા નથી, બેસતા નથી; એ દેવોના ગુપ્તચરો છે, અહીં ફરતા રહે છે. જે તમને આનંદ આપે, એ સાથે જાઓ, એના સાથે તૂટી પાં, જેમ ચકડી રસ્તા પરથી તૂટી જાય. દિવસ અને રાત્રિ અમારે પર કૃપા કરે; સૂર્યની આંખ અમને વારંવાર માપે; દિવસ અને રાત્રિ, ધરતી અને આકાશ કૌટુંબિક રીતે જોડાય છે—યમીએ યમથી વિયોગ માણ્યો. પછી આગળ વધો, આગલા વંશોમાં, જ્યાં પત્નીઓ સંતાન આપે છે; વાછરડા જેવી બળવાન બાહુને અંકલાવો, પતિ શોધો, હે સુખી, તમારી ઈચ્છા પ્રમાણે. ભાઈ શું કામનો, જો એ નિર્વલ બને? બહેન શું કામની, જો દુઃખે પડે? જો મેં કોઈ પાપ કર્યું હોય, તો હું સહન કરી લઉં; તું તારા શરીરથી મારું રક્ષણ કર. હું તારો રક્ષક નથી, યમી, ને હું તારા સાથે શરીર નથી જોડ્યું; બીજામાં આનંદ શોધ, ભાઈમાં નહીં, હે સુખી—એ એવી ઈચ્છા નથી રાખતો. હું પણ તારા સાથે શરીર જોડતો નથી; બહેન ભાઈ પાસે આવે, તો એ દુષ્કર્મ કહેવાય છે; આવી વિચારધારા, લાગણી મારી નથી—કે ભાઈ બહેન સાથે સુવે. અલાસ, અલાસ, યમ, તારો મન કે હૃદય હું શોધી શકી નથી; બીજું કોઈ, તારી સાથે જોડાયેલો, જન્મ સમયે તને અંકલાવે છે, વેલો વૃક્ષને અંકલાવે એમ. બીજી કોઈ સ્ત્રી, યમી, સંયોગ સમયે તને અંકલાવે છે, વેલો વૃક્ષને લપટે એમ. તારો મન એની તરફ ઝુકે, એનું મન તારી તરફ ઝુકે; તમે બંને વચ્ચે સુમેળ સ્થાપિત કરો. કવિઓએ ત્રણ છંદ રચ્યા, અનેક સ્વરૂપો અને સર્વદ્રષ્ટાને જોઈને. જળ, પવન અને વનસ્પતિ—આ બધું એક જ લોકમાં સ્થાપિત છે. વૃષભે મહાન માટે, પોતાના પ્રયત્નથી, સ્વર્ગીય જળો દુહી; શક્તિશાળી, અપરાજેય અદિતિના પુત્રે. વરુણાએ જ્ઞાનથી બધું જાણ્યું; એ યોગ્ય ઋતુઓનું પૂજન કરે છે. ગંધર્વી અને સ્ત્રી, બંને, નદીના અવાજથી અમારા મનનું રક્ષણ કરે. ઈચ્છિતના મધ્યમાં, અદિતિ અમને સ્થાપિત કરે; અમારો ભાઈ, મોટો, પ્રથમ બોલે છે. એ તેજસ્વી, ધન્ય, કીર્તિમય, મનુ માટે પ્રકાશ લાવીને જાગી છે. જ્યારે જાગેલા જાગેલા પાછળ ચાલે છે, ત્યારે યજ્ઞ માટે અગ્નિને ઉત્પન્ન કરે છે. પછી એ બિંદુ, તેજસ્વી અને ચતુર, શક્તિશાળી ગરૂડ, યજ્ઞમાં પ્રકાશે છે. જ્યારે શ્રેષ્ઠ લોકો ઉત્તમ અગ્નિને હોતૃપદે પસંદ કરે છે, ત્યારે જ્ઞાન જન્મે છે. એ હંમેશાં આનંદિત રહે છે, જ્ઞાતિ દ્વારા જેમ જૌમાં પોષાય છે; અગ્નિ, મનુષ્યોના આત્મવિદ્યક યજ્ઞપતિ. જ્યારે પ્રેરિત વ્યક્તિ સ્તુતિ કરે છે, ત્યારે તું અનેક દાન સાથે વિપુલ પુરસ્કાર લાવે છે. ઉઠો, હે પિતૃઓ, પતિ આવી રહ્યો છે; એ સુખ ઈચ્છે છે, સુંદરાના હૃદયને ઇચ્છે છે. અગ્નિ યજ્ઞને જુદો પાડે છે, નિરીક્ષણ કરે છે; શક્તિશાળી જગાડે છે, આત્મા વિચારોમાં દોળાય છે. જે મરત્યુશીલ વ્યક્તિએ તારી કૃપા જાહેર કરી છે, હે અગ્નિ, શક્તિના પુત્ર, એ દૂર સુધી સાંભળાય છે. ઘોડાઓ સાથે પોષણ લાવી, એ તેજસ્વી દિવસોને રક્ષણથી શોભાયમાન કરે છે. હે અગ્નિ, અમને ઘર અને આસન પર સાંભળ; અમરત્વના ઝડપી રથને જોતે કર. અમને બંને જગતો, દેવીઓ, લાવી આપ; અમે અહીં દેવોથી દૂર ન રહી જઈએ. જ્યારે પણ આ સભા ઊભી થાય છે, હે અગ્નિ, દેવોમાં દેવ, પૂજ્ય અને આરાધ્ય; અને તું જે ખજાના વહેંચે છે, હે સ્વશક્તિમાન, અમને અહીં સમૃદ્ધ ભાગ આપ. અગ્નિએ તમામ ઉષાઓને સાથે અનુસરી, એ પ્રથમ, જન્મોને જાણનાર, દિવસોને અનુસરે છે. એ સૂર્યની કિરણો, ઉષાઓને અનુસરી, સ્વર્ગ અને ધરતીમાં પ્રવેશ કરે છે. અગ્નિએ તમામ ઉષાઓને પ્રકાશિત કરી, એ પ્રથમ, જન્મોને જાણનાર, દિવસોને પ્રકાશિત કરે છે. એ સૂર્યની અનેક કિરણો પ્રસારે છે અને સ્વર્ગ-ધરતી વિસ્તારે છે. પ્રારંભે, સ્વર્ગ અને ધરતી, સત્યથી પ્રસિદ્ધ થયા, સત્ય બોલ્યા. જ્યારે દેવ મનુષ્યોને આરાધના કરાવે છે, ત્યારે એ યજ્ઞપતિ બનીને, સામેથી બેસે છે, શ્વાસ લાવે છે. દેવ, દેવોમાં પણ સત્યથી શ્રેષ્ઠ, અમારી અર્પણ લઈ જાય છે, પ્રથમ, જ્ઞાની. ધૂમ્રધ્વજ, પ્રજ્વલિત, તેજસ્વી, સૌમ્ય, શાશ્વત યજ્ઞપતિ, વાણીમાં શ્રેષ્ઠ. હું બંનેને, હે જળો, ઘૃતલિપ્ત, વધાવવા માટે સ્તુતિ કરું છું; હે સ્વર્ગ અને ધરતી, હે દ્વિ-લોકો, મને સાંભળો. જ્યારે દેવોએ દિવસે જીવનમાર્ગ શોધ્યો, ત્યારે અમારા પિતૃઓ અમને અહીં મધથી તાજા કરે.