અગ્નિ અને બ્રહ્મણ એકસાથે વિકસ્યા છે, બંને બ્રહ્મણ દ્વારા પોષિત અને અર્પિત છે. બ્રહ્મણથી પ્રજ્વલિત થયેલો અગ્નિ, રોહિતના યજ્ઞમાં પૂજાય છે—રોહિત, જે સૂર્યના જ્ઞાનથી યુક્ત છે. એક સત્યમાં એકાગ્ર છે, બીજું જળમાં પ્રજ્વલિત થાય છે; બ્રહ્મણથી પ્રજ્વલિત થયેલો અગ્નિ, રોહિતના યજ્ઞમાં પૂજાય છે, જે સૂર્યને જાણે છે. આ અગ્નિને પવન ઘેરી રાખે છે, તેને ઇન્દ્ર અને બ્રહ્મણસ્પતિ આધાર આપે છે—એવો અગ્નિ, બ્રહ્મણથી પ્રજ્વલિત, રોહિતના યજ્ઞમાં પૂજાય છે. રોહિતે ભૂમિને વેદિ બનાવી અને આકાશને દક્ષિણ દિશા તરીકે સ્થાપિત કરી; વર્ષના ઘૃતથી એ સર્વવ્યાપી, સર્વગ્રાહી અગ્નિને સ્થાપિત કર્યો. આ સર્વગ્રાહી અગ્નિ જ વેદિ અને ભૂમિ બની ગયો, વર્ષના ઘૃતથી વરસાદ થયો; ત્યાં અગ્નિએ પોતાના સ્તોત્રોથી આ પર્વતોને ઊંચે સ્થિર કર્યા. પર્વતોને સ્થિર કર્યા પછી રોહિતે ધરતીને કહ્યું: "તારા અંદર જે છે અને જે થવાનું છે—બધું જન્મે." એ યજ્ઞ પ્રથમ બન્યું; જે થયું અને જે થવાનું છે, તે બધું જ જન્મ્યું; એમાંથી જ આ બધું સર્જાયું, જે કંઈ અહીં પ્રકાશિત થાય છે, તે બધું જ રોહિત ઋષિ દ્વારા આધારિત છે. જે વ્યક્તિ પોતાના પગથી ધરતી પર ચાલે છે, અથવા સૂર્ય તરફ મોઢું કરીને મૂત્ર કરે છે, એની મૂળને હું કાપી નાખું છું, એની છાયાને નહીં, અને બીજું સર્જું પણ નહીં. જે મારા અને મારી છાયાની વચ્ચે, અથવા મારા અને અગ્નિની વચ્ચે પસાર થાય છે, તેની મૂળ કાપી નાખું છું, છાયાને નહીં, બીજું સર્જું નહીં. આજે, હે દેવ સૂર્ય, જો કોઈ તમારા અને મારા વચ્ચે આવે, તો અમે તેના દુઃસ્વપ્નો, અશુદ્ધિ અને દુર્ભાગ્યને દૂર કરીએ છીએ. હે ઇન્દ્ર, હે સોમ, અમે માર્ગથી કે યજ્ઞથી વિમુખ ન થવાં જોઈએ; દુશ્મન અમારા વચ્ચે ન રહે. જે યજ્ઞનો વ્યવસ્થાપક છે, જે દેવોમાં તાણાયેલો સૂત્ર છે—એ અર્પણ અમારે ભોજનરૂપે પ્રાપ્ત થાય. સૂર્યના તેજસ્વી ધ્વજ આકાશમાં પ્રકાશીત થાય છે; એ મહાન વ્રતધારી, સૌને જોવા વાળો, સૌમ્ય સ્વરૂપે પ્રકાશે છે. અમે સૂર્યની સ્તુતિ કરીએ છીએ—જે જગતનો રક્ષક છે, દિશાઓને જાણે છે, પોતાના કિરણોથી તેજ આપે છે, ઝડપી પાંખોવાળો છે, વ્યાપક આકાશમાં વિહરે છે, અને પોતાના પ્રકાશથી બધું પ્રકાશિત કરે છે. તમે પૂર્વ અને પશ્ચિમ દિશામાં પોતાની જ વિધિથી ચાલો છો, તમારી શક્તિથી વિવિધ દિવસોને ખેંચો છો; હે આદિત્ય, તમારી મહાનતા અતિ વિશાળ છે, તમારી ખ્યાતિ પણ વિશાળ છે, કેમ કે તમે એકલાએ સર્વને આવરી લો છો. સાત લીલા, અનેક, તેજસ્વી અને ઝડપી સૂર્યને ખેંચે છે; અત્રિએ વહેતાં સૂર્યને આકાશમાં લાવ્યા; તેઓ તમને પરિભ્રમણ કરતા જુએ છે. તમે માર્ગ પર ફરતા હો ત્યારે તેઓ તમને નુકસાન ન કરે—શુભતા સાથે, શુભ માર્ગે જાઓ; હે સૂર્ય, તમે આકાશ અને દેવભૂમિને દિવસે અને રાત્રે માપો છો, જેમ તમે આગળ વધો છો. હે સૂર્ય, તમારી સફર શુભ રહે, તમારી રથયાત્રામાં સુખાકારી રહે—તમને શ્રેષ્ઠ લીલા ઘોડાઓ ખેંચે છે, એ સો હોય કે સાત કે અનેક. હે સૂર્ય, તેજસ્વી અને સુયોજિત રથ પર ચઢો, ઝડપી ઘોડાને પ્રજ્વલિત કરો; તમારા તેજસ્વી લીલા ઘોડાઓ એ રથને ખેંચે છે, એ સો હોય, સાત હોય કે અનેક. સૂર્યે પોતાના રથ માટે સાત લીલા ઘોડાઓ જોડ્યા છે, જે સ્વર્ણમય રૂપે તેજ આપે છે, શક્તિમાં વિશાળ છે; તેજસ્વી સૂર્ય અંધકારને દૂર કરી, પ્રકાશમાં પ્રવેશ્યા, દેવ આકાશે ચઢ્યા. મહાન ધ્વજ સાથે દેવ આવ્યા, અંધકાર દૂર કર્યો, પ્રકાશ જોયો; આકાશના દિવ્ય પંખી, એ હીરો, અદિતિપુત્રે સર્વ લોકને પ્રગટ કર્યા. તમે ઉગો છો, તમારી કિરણો ફેલાવો છો, સર્વ રૂપોને પોષો છો; તમારી ઈચ્છાથી તમે બંને મહાસાગરો પર તેજ આપો છો, તમે સર્વ લોકને આવરી લો છો, તેજસ્વી છો. બે સંતાનો, માયા દ્વારા, આગળ-પાછળ ચાલે છે અને મહાસાગરને ફરતા રમે છે; એક સર્વ લોકને જુએ છે, બીજાને સુવર્ણ ઘોડાઓ ખેંચે છે. હે સૂર્ય, તમે આકાશમાં ત્રણ વખત સ્થાપિત છો, માસ બનાવવા માટે; તમે મજબૂતીથી, તેજથી, સર્વ જીવોને જાહેર કરતા ગતિ કરો છો. તમે બંનેને સહન કરો છો, જેમ વાછરડો પોતાની બે માતાઓ સાથે રહે છે; ખરેખર, દેવો આ પવિત્ર જ્ઞાનને પહેલેથી જ જાણતા હતા. મહાસાગર પછી જે સ્થિર છે, તે સૂર્ય જાણવાની ઈચ્છા રાખે છે; તેનું માર્ગ વિશાળ છે, બંને—પૂર્વ અને ઉત્તર. તે પોતાના પ્રયત્નથી તેને પ્રાપ્ત કરે છે, જ્યાંથી પાછું ફરવું નથી; એથી, દેવોને અમૃતનું અન્ન અટકાવતો નથી. ઉપર તરફ કિરણો એ જાતવેદા દેવ, સૂર્યને સર્વે માટે દેખાય એવો બનાવી લઈ જાય છે. જેમ પક્ષીઓ ઉડી જાય છે, એમ એ કિરણો રાત સાથે આગળ વધે છે, સર્વજ્ઞ સૂર્ય માટે. એના કિરણો, એના તેજ, લોકોમાં દેખાય છે, અગ્નિ જેવી તેજસ્વી છે. તમે ઝડપી છો, સર્વજ્ઞ છો, હે સૂર્ય, પ્રકાશના સર્જક છો; તમે સર્વ લોક પર પ્રકાશ ફેલાવો છો. તમે દેવોના સભા તરફ વળો છો, માનવ સભાઓ તરફ વળો છો, સર્વ તેજસ્વી લોક તરફ દૃષ્ટિ માટે વળો છો. એ તેજસ્વી દૃષ્ટિથી, હે પ્રજ્વલિત સૂર્ય, તમે સર્વ જીવોને જુઓ છો; હે વરુણ, તમે પણ જુઓ છો. તમે વિશાળ વાતાવરણમાં ગતિ કરો છો, હે સૂર્ય, દિવસો સાથે તમારું તેજ લઈને, સર્વ જન્મોને જુવો છો. સાત લીલા ઘોડાઓ, તેજસ્વી અશ્વમાલા સાથે, તમારો રથ ખેંચે છે, હે દિવ્ય સૂર્ય, સર્વજ્ઞ. સૂર્યના રથની સાત ઝડપી ઘોડીઓ જોડાયેલી છે; એથી, તે પોતે જ ગતિ કરે છે. લાલ રંગવાળો, તપ દ્વારા તપસ્વી, સ્વર્ગે ચઢ્યો; તે ગર્ભમાં પ્રવેશે છે, ફરીથી જન્મે છે; દેવોના અધિપતિ બની જાય છે. જે સર્વ લોકોમાં ગતિ કરે છે, સર્વ દિશાઓમાં મોખરે છે, સર્વત્ર હાથ ધરાવે છે, સર્વત્ર ફેલાય છે—એ એક દેવ બંને બાહુઓથી, પાંખોથી, સ્વર્ગ અને પૃથ્વી સર્જે છે. એક પગથી, તે દ્વિપદ કરતાં વધુ આગળ વધે છે; દ્વિપદમાંથી, તે ત્રિપદ પાછળ જાય છે; દ્વિપદમાંથી, તે છપદ કરતાં વધુ આગળ વધે છે; એક પગવાળાઓ પોતાનું શરીર રચે છે. અવિરત, આગળ વધતા, જ્યારે પીળાશ વાળો પોતાનું સ્થાન લે છે, તેજ આપે છે, તે બે રૂપો બનાવે છે; ધ્વજથી અલંકૃત, ઉગે છે, અવકાશને સહન કરે છે, હે તેજસ્વી, તમે સૂર્યના બધા માર્ગોને પ્રકાશિત કરો છો.