આ વાર્તા સર્વપ્રથમ ઉદ્ભવ અને વૈભવથી ભરેલી છે. તે ઉદય અને મહાન ઉન્નતિઓ છે, જેમાં રોહિત, એટલે કે લાલ રંગનો દેવ, આકાશ અને વાયુમંડળને પૃથ્વી પર પવિત્ર વાણી અને દૂધથી પોષિત કરી, રાજ્યમાં જાગૃત થાય છે. તેની જાતિઓ, જે ગરમીમાંથી ઉદ્ભવેલી છે, ગાયત્રીની પીઠ પર વાછરડા તરીકે આગળ વધે છે અને શાંતિભર્યા મનથી રોહિતમાં પ્રવેશ કરે છે; રોહિત, શ્રેષ્ઠ વાછરડા તરીકે, તેમની પાસે આવે છે. રોહિત આકાશમાં ઊભો રહી, તમામ રૂપોને ઉત્પન્ન કરે છે—યુવાન અને જ્ઞાનવાન. તે તીક્ષ્ણ અગ્નિથી પ્રકાશિત થાય છે અને ત્રીજા ક્ષેત્રમાં પ્રિય વસ્તુઓ રચે છે. હજારો શિંગાવાળો વૃષ્ણ, સર્વ જન્મનો જ્ઞાતા, ઘીથી અર્પિત, સોમાથી પોષિત, શક્તિશાળી—તેને વિનંતી છે કે, રોહિત, મને રક્ષણથી વંચિત ન કર, હું તને છોડી ન દઉં; મને ગાય અને વીરોની પોષણ આપ. રોહિત યજ્ઞનો જનક અને મુખ છે; હું રોહિતને વાણી, શ્રવણ અને મનથી અર્પણ કરું છું. દેવતાઓ આનંદથી રોહિત પાસે આવે છે; રોહિત મને સ્તુતિ માટે ઊંચું કરે. રોહિતે સર્વ-શિલ્પી માટે યજ્ઞ સ્થાપિત કર્યો; તેના દ્વારા શક્તિઓ મારી પાસે આવી છે. હું તારી નાભિ વિશ્વના સિંહાસન પર જાહેર કરું છું. બૃહતી અને પંક્તિ છંદ, તેજસ્વી જાતવેદસ, તને અર્પિત છે; ઉષ્ણિછંદ, 'વષટ' શબ્દ, અને રોહિત બીજ સાથે તને અર્પિત છે. આ એક પૃથ્વીનું ભ્રૂણ, આ એક આકાશ, આ એક મધ્યસ્થાન ધરાવે છે; બ્રધ્ના ના સિંહાસન પર આ એક સ્વર્ગલોકો વ્યાપી ગયો છે. વાણીના સ્વામી, પૃથ્વી અમને સુખદાયી હોય, ગર્ભ અને શયન શુભદાયી હોય; શ્વાસ અમને મિત્રતામાં રહે; પરમ ભગવાન તને જીવન અને તેજથી ઘેરી લે. વાણીના સ્વામી, પાંચ ઋતુઓ, સર્વ-શિલ્પીથી ઉદ્ભવેલી, એકત્રિત થઈ છે; શ્વાસ મિત્રતામાં રહે; પરમ ભગવાન, રોહિત, તને જીવન અને તેજથી ઘેરી લે. વાણીના સ્વામી, આનંદદાયક મન અને વિચાર આપ; ગૌશાળામાં અમને ગાય, ગર્ભોમાં સંતાન ઉત્પન્ન કરો; શ્વાસ મિત્રતામાં રહે; પરમ ભગવાન તને અવિચલ જીવન અને તેજથી ઘેરી લે. દૈવી સવિતૃ તને ઘેરી છે, અગ્નિ તેજથી, મીત્ર અને વરુણ તને આધાર આપે છે; તમામ વૈર દૂર થાય; આવો, સારા વાણીવાળું રાજ્ય સ્થાપિત કરો. રોહિત, જેને ચિતકબરી એક રથમાં ખેંચે છે, તેજસ્વી રીતે મુસાફરી કરે છે, જળોને દૂર કરે છે. રોહિણી, રોહિતને સમર્પિત, તેજસ્વી, સુવર્ણ, મહાન અને વૈભવી છે; તેની સાથે અમે સર્વ સંપત્તિ જીતીએ, સર્વ યુદ્ધમાં વિજય મેળવીએ. આ રોહિણીનું સિંહાસન છે, રોહિતનો માર્ગ છે, જેમાં ચિતકબરી મુસાફરી કરે છે; ગંધર્વ અને કશ્યપ તેને આગળ વધારે છે; ઋષિઓ તેને ભૂલથી રક્ષે છે. સૂર્યના ઘોડાઓ, ધ્વજધારી, અમર અને આનંદદાયક રથને હંમેશા ખેંચે છે; રોહિત, તેજસ્વી, ઘીથી, દેવ તરીકે, આકાશમાં ચિતકબરીમાં પ્રવેશ કરે છે. રોહિત, તીક્ષ્ણ શિંગાવાળો વૃષ્ણ, અગ્નિ અને સૂર્ય બન્યો; તે પૃથ્વી અને આકાશને આધાર આપે છે; તેના દ્વારા દેવતાઓ સર્જન કરે છે. રોહિત મહાસાગરથી આકાશમાં ઉન્નત થયો; રોહિત સંપૂર્ણ રીતે ઉન્નત થયો, રોહિત ઉદય થયો. દેવોની ઘીધારી, પોષક ગાયને માપો, અસ્પર્શિત; ઇન્દ્ર સોમ પીએ, સુરક્ષા રહે, અગ્નિ સ્તુતિ કરે, દુશ્મન દૂર કરે. અગ્નિ પ્રજ્વલિત છે, ઈંધણથી, ઘીથી પોષિત, ઘીથી અર્પિત; સર્વવિજયી અગ્નિ મારા વિપક્ષીઓને નષ્ટ કરે. તે દુશ્મનને નષ્ટ કરે, અમારા વિપક્ષી દુશ્મનને દહન કરે; માંસાહારી અગ્નિથી અમે દુશ્મન દહન કરીએ. ઇન્દ્ર, તું તારા વજ્રથી નીચે વળેલા દુશ્મનને નષ્ટ કર, શક્તિશાળી; પછી, અગ્નિની શક્તિથી મારા વિપક્ષી દૂર કર. અગ્નિ, અમારા દુશ્મનને નીચે દબાવી દે; આપણા જ જાતિના દુશ્મનને દુ:ખ આપ, બૃહસ્પતિ; ઇન્દ્ર અને અગ્નિ, મીત્ર અને વરુણ, દુશ્મનને દબાવે, તેમને નિર્બળ કરે. દેવ સૂર્ય, મારા માટે દુશ્મનને નષ્ટ કર; પથ્થરથી નષ્ટ કર, તેઓ સૌથી નીચા અંધકારમાં જાય. પ્રભાસ્વી વાછરડો, વિચારમાં વૃષ્ણ, તેજસ્વી પીઠવાળા મધ્યસ્થાને ચડ્યો; ઘીથી તેઓ સૂર્ય-વાછરડાની પૂજા કરે છે; બ્રહ્મનરૂપે, તે બ્રહ્મનથી પોષાય છે. આકાશમાં ચડ, પૃથ્વી પર ચડ, રાજ્યમાં ચડ, સંપત્તિમાં ચડ; સંતાનમાં ચડ, અમરતામાં ચડ; તું તારા શરીરને લાલ રંગવાળાથી સ્પર્શ કર. દેવતાઓ, જે રાજ્યોને આધાર આપે છે, સૂર્યની આસપાસ ફરે છે; તેમના સાથે રોહિત, સુમેળમાં, સારા ભાવથી રાજ્ય સ્થાપિત કરે છે. તને બ્રહ્મનથી શુદ્ધ થયેલા યજ્ઞો અર્પિત થાય છે; રથ તને તારા માર્ગે લઈ જાય છે; તું મહાસાગર, સમુદ્રમાં તેજસ્વી છે. રોહિત પર સ્વર્ગ અને પૃથ્વી, સંપત્તિમાં વિજય, ગાયમાં વિજય, એકત્રિત થવામાં વિજય સ્થાપિત છે; તેની હજારો અને સાત જન્મ છે; હું તારી નાભિ વિશ્વના કેન્દ્રમાં જાહેર કરું છું. તેજથી તું દિશાઓ અને ખૂણાંમાં જાય છે, ગાય અને લોકોમાં તેજથી; પૃથ્વીના ગળામાં, એદિતી, હું સાવિત્રી જેવો સુંદર બનીશ. તું ત્યાં હોવા છતાં અહીં જાણે છે; તું એકત્રિત થવાનું જુએ છે; અહીંથી તેઓ આકાશમાં તેજસ્વી, જ્ઞાનવાન સૂર્યને જુએ છે. દેવ તરીકે તું દેવોને સન્માન આપે છે, તું મહાસાગરમાં ચાલે છે; તેઓ એક જ અગ્નિને પ્રજ્વલિત કરે છે; વિપરીત પાર્શ્વના જ્ઞાતા તેને ઓળખે છે. ગાય, વાછરડા સાથે, એક પગ ઉપર, એક પગ નીચે ઊભી રહી; તે પીળા રંગવાળી ભાગ લઈને દૂર ગઈ; જ્યાં તે જન્મ આપે છે, તે આ ઝુંડમાં નથી. તે એક પગવાળી, બે, ચાર, આઠ, નવ પગવાળી બની; વિશ્વની હજાર અક્ષરવાળી પંક્તિ, તેનીમાંથી મહાસાગર વહે છે. અમર, તું સ્વર્ગમાં ઉન્નત થયો; મારી વાણી આગળ ગઈ; તને બ્રહ્મનથી શુદ્ધ યજ્ઞો અર્પિત થાય છે; રથ તને તારા માર્ગે લઈ જાય છે. અમર એ જાણે છે કે સ્વર્ગમાં તારો પગલાં શું છે, ઊંચા આકાશમાં તારી બેઠક શું છે. સૂર્ય આકાશ જુએ છે, પૃથ્વી જુએ છે, જળ જુએ છે; સૂર્ય, સૃષ્ટિની એક આંખ, આકાશ અને પૃથ્વી પર ચડ્યો છે. વિસ્તૃત ઘેરો સ્થાપિત થયા, યજ્ઞસ્થળ તૈયાર થયું; ત્યાં અગ્નિએ હિમ અને તુષાર, તથા રોહિતને મૂક્યા. હિમ અને તુષાર મૂક્યા, ખંભા પર્વતો જેવાં બનાવ્યા, અગ્નિ ઘી અને મધથી પ્રજ્વલિત થયો, રોહિતના પ્રકાશના જ્ઞાતાઓ દ્વારા. રોહિતના બ્રહ્મનથી, અગ્નિ પ્રજ્વલિત થયો, પ્રકાશના જ્ઞાતા; તેના દ્વારા તુષાર, હિમ, યજ્ઞ જન્મ્યા. આ રીતે, રોહિત, અગ્નિ, સૂર્ય, ગાય, અને દેવતાઓના વૈભવ, પોષણ, અને યજ્ઞની પવિત્રતા, સમગ્ર વિશ્વને પ્રકાશ, શક્તિ, અને સુખ આપે છે.