આ પ્રાચીન સંહિતાના પવિત્ર શ્લોકોમાં એક ગૂઢ, ગંભીર વાર્તા વહે છે. એ બધાને જીતનાર, એક દુષ્કર રોગ—રાજરોગ—શ્રવણથી દૂર રહે છે, શ્રેષ્ઠને ટાળી, મૂત્રમાર્ગે વિમુક્ત થાય છે. એ કળંક, દૂધની જેમ દૂષિત, શિરકટનાર, દૂધની જેમ બહાર કાઢવામાં આવે છે. બેઠકો, ઊભા રહી, પરસ્પર લડાઈ કરે છે, અને સ્પર્શવામાં આવે છે. તીર, મુખ પર દબાયેલી, આજ્ઞા, ઘાતક બની છે. વિષ, પાતાળમાં પડતું, અંધકાર છવાય છે. શ્વાસના અનુસરણમાં, એ બ્રાહ્મણ-ગાય—બ્રાહ્મણ-હત્યા કરનાર—ને નજીક લાવે છે. દુશ્મનાઈ, રૂપાંતરિત થાય છે, પૌત્રની વારસાગત સંપત્તિ વહેંચાય છે. દૈવી શસ્ત્ર, દૂર કરવામાં આવે છે, વૃદ્ધિ દૂર થાય છે. પાપ, સ્થિત થાય છે, કઠોરતા, મરવામાં આવે છે. ઝેર, ફેંકવામાં આવે છે, તાવ, નીચે પાડી દેવામાં આવે છે. દુષ્ટ, વિનાશ અને ખરાબ સ્વપ્નો પાકી જાય છે. પૃથ્વી, મૂળથી ઉખાડવામાં આવે છે, અને પલટાઈ જાય છે. અચેત, સુગંધ વિહોણી, ઝેરી સાપોને બહાર કાઢવામાં આવે છે. નુકશાન દૂર થાય છે, હાર પણ દૂર થાય છે. શર્વ, ક્રોધિત, કચડી નાખે છે; માંસ કચડી નાખવામાં આવે છે. નિૃતિ, ભક્ષક, ભક્ષે છે અને ભક્ષવામાં આવે છે. જે ભક્ષે છે, એ જગતોને કાપી નાખે છે; બ્રાહ્મણ-ગાય, બ્રાહ્મણ-પત્ની, અહીંથી અને ત્યાંથી. એના સંહાર માટે જાદુ-ટોનાનો ઉપયોગ થાય છે; મેનિરા ની આજ્ઞા કડક બાંધે છે. એ પોતાનું ગુમાવે છે, ત્યજી દેવામાં આવે છે. અગ્નિ, માંસભક્ષી બની, પ્રવેશ કરે છે અને બ્રાહ્મણ-ગાય, બ્રાહ્મણ-પત્ની ને ભક્ષે છે. એ એના બધા અંગો, સાંધા, અને મૂળને કાપી નાખે છે. એ પિતૃ-કુળને જુદા કરે છે, માતૃ-કુળને દૂર હાંકે છે. એ બધા લગ્ન અને સંબંધોને નાશ કરે છે; બ્રાહ્મણ-ગાય, બ્રાહ્મણ-પત્ની, જ્યારે ક્ષત્રિય એ પાછી આપે નહીં. એ એને ઘરવિહોણો, પોતાનું વિહોણો, સંતાન વિહોણો બનાવે છે; એ આશ્રય વિહોણો અને ક્ષીણ થઈ જાય છે. જે કોઈ, આ રીતે જાણીને, ક્ષત્રિય બ્રાહ્મણ પાસેથી ગાય લઈ જાય છે. ઝટપટ, એના સંહાર સમયે, ગૃધ્રો તેને મરઘુ બનાવી દે છે. ઝટપટ, એના દહનમાં, વાળવાળી સ્ત્રીઓ ચારેબાજુ નૃત્ય કરે છે, દુષ્ટ મરઘુને હાથથી છાતી પર મારતી. ઝટપટ, એના નિવાસમાં, બઘેરા મરઘુ બનાવે છે. તેઓ તુરત પૂછે છે—પહેલાં શું હતું, આ કે તે? કાપો, કાપો, કાપો, નાશ કરો, સંપૂર્ણ નાશ કરો. બ્રાહ્મણ-હત્યા કરનારને ઉઠાવો, હે અંગિરસ, અને તેને સોંપો. તું વૈશ્વદેવી કહેવાય છે, વિધિની દોરથી બંધાયેલી. જે બળે છે અને સાથે બળે છે, એ બ્રહ્મનનો વજ્ર છે. મૃત્યુ બની, હે ધારીવાળી, દોડો. તું વિજય, તેજ, ઇચ્છિત અર્પણ, પૂર્ણ ઈચ્છાઓ આપે છે. વિજય મેળવી, તું એ વિજય આ દુનિયામાં વિજયીને આપે છે. હે નિર્દોષ, માર્ગ બની, બ્રાહ્મણના શાપથી દૂર જા. તીર માટે નિશાન બની, વિનાશકને વિનાશ કરનાર બની. હે નિર્દોષ, બ્રાહ્મણ-હત્યા કરનાર, દોષી, દેવદુષ્ટ, દુષ્ટનું શિર કાપી નાખો. અગ્નિ, એ દુષ્કર્મને બળી નાખે, જે તારા દ્વારા કચડી અને દબાવી દેવામાં આવ્યું છે. આ રીતે, આ શ્લોકોમાં એક દુષ્કર્મ, તેના પરિણામો, અને ધર્મની મહાનતા, તેમજ દોષ અને પાપના સંહારની ગૂઢ વાર્તા વહે છે.