પવિત્ર ભૂમિની મહિમા અને કૃપાને વર્ણન કરતી આ પાવન પ્રાર્થનામાં, ઋષિઓ એમ કહે છે: એ ધરા, જેના પર મહાસાગર, નદીઓ અને તમામ જળ આરામ પામે છે; જેના પર જ ખોરાક અને લોકોનું સર્જન થયું છે; જેના પર સમગ્ર જગત ગતિશીલ છે અને શ્વાસે છે—એવી પવિત્ર ધરા અમને સર્વોત્તમ સ્થાનમાં સ્થાપિત કરે. એ ધરા, જેના ચાર દિશાઓ ધરા સ્વરૂપ છે; જેના પર ખોરાક અને જનસમુદાય ઉત્પન્ન થયા છે; જે અનેક રૂપે જીવનને ધારણ કરે છે—એ ધરા અમને પશુ અને ખોરાકની સમૃદ્ધિ આપે. જે ધરા પર પ્રાચીન લોકોએ પોતાના કર્મો કર્યા, દેવતાઓએ અસુરો પર વિજય મેળવ્યો—એ ધરા અમને ધન, બળ અને ગૌ, ઘોડા તથા સંતાનની મહિમા આપે. ભૂમિ સર્વના આધારરૂપ, ખજાનાથી સમૃદ્ધ, અડગ આધાર, સુવર્ણવક્ષસ્થલ ધરાવતી, જગતની આસન અને વૈશ્વિક અગ્નિને ધારણ કરતી છે—એવી ધરા, ઇન્દ્ર અને દેવોમાં વૃષભ સાથે, અમને ધન આપે. જે ધરાને નિદ્રાહીન દેવતાઓ રક્ષે છે, સર્વ દાતા ધરા, અક્ષય—એ ધરા અમને મધુર અને પ્રેમાળ દૂધ પીવડાવે અને તેજથી પોષે. પ્રારંભમાં, જેમાં જળો મહાસાગરમાં આરામ પામ્યાં, જેને વિદ્વાનો પોતાના મનથી શોધતા રહ્યા, જેનું હૃદય પરમ સ્વર્ગમાં સત્ય અને અમરત્વથી આવરાયેલું છે—એવી ધરા અમને પરમ બળ અને શક્તિ આપે. જે ધરા પર સતત વહેતી જળો દિવસ-રાત એકત્ર થાય છે—એ પ્રવાહમય ધરા અમને સમૃદ્ધિથી પોષે. જે ધરાને અશ્વિનીકુમારોને માપી, વિષ્ણુએ ત્રિવિક્રમથી પગલા મૂક્યા, ઇન્દ્રે તેને અજય બનાવેલી—એ માતૃભૂમિ પોતાના બાળકને દૂધ પાવે. ભૂમિ, તારા પર્વતો, હિમશૃંગો અને જંગલો, વિવિધ રંગોની, અડગ, ઇન્દ્રે રક્ષિત, અજય, અહાનિક, અખંડિત—એ ધરા પર હું શ્રદ્ધાપૂર્વક ઊભો છું. ભૂમિ, તારો મધ્ય, તારો નાભિ, અને તારા શરીરમાંથી ઉત્પન્ન બળના સ્વરૂપો—એ બધાં પર અમને સ્થાપિત કર, અમને આવરી લે; ધરા માતા છે, હું ધરાનો પુત્ર છું, પર્જન્ય પિતા છે—તેમણે અમને પૂર્ણતા આપે. જે ધરા પર યજ્ઞવેદી સ્થાપાય છે, સર્વકર્મા યજ્ઞ વિસ્તારે છે, ગાયકોએ પોતાના સ્તુતિગાન માપ્યા છે, જ્યાં તેજસ્વી હવિઓ સ્વર્ગ તરફ ઉઠે છે—એ સતત વૃદ્ધિ પામતી ધરા અમને વૃદ્ધિ આપે. હે ધરા, જે અમને દ્વેષે છે, લડે છે, મનથી કે હિંસા દ્વારા આક્રમણ કરે છે—તેમને તું અમારે માટે બંધાઈ દે, જેમ પૂર્વજોએ કર્યું. તારા ઉપર જન્મેલા, તારું સપર્શ કરતા, બે પગવાળા અને ચાર પગવાળાને ધારણ કરતી ધરા, પાંચ જાતિના મનુષ્યોની ધરા, જેમને અમર પ્રકાશ, સૂર્ય, પોતાની કિરણો ફેલાવે છે. અમારા સંતાન એકમત્ર અને પૂર્ણ રહે, મીઠી વાણી અમને પ્રદાન કર, હે ધરા. તૂ વનસ્પતિઓની સર્વમાતા, ધર્મથી સ્થિર ધરા; તારા ઉપર અમે આનંદ અને સલામતીથી વિહાર કરીએ. તૂ વિશાળ વાસસ્થાનમાં મહાન બની, શક્તિશાળી, ઝડપી ધ્રૂજીને ચાલે છે; મહાન ઇન્દ્ર તને સુરક્ષિત રાખે છે. સુવર્ણ સમાન તેજથી ચમક, કોઈ અમને નુકસાન ન પહોંચાડે. અગ્નિ ધરામાં, વનસ્પતિઓમાં, જળોમાં, કિરણોમાં, મનુષ્યોમાં, ગાય-ઘોડામાં—અગ્નિ સર્વત્ર છે. આકાશમાંથી અગ્નિ જ્વલંત છે; દેવરૂપ અગ્નિથી મધ્યલોક વિશાળ છે. મનુષ્યો અગ્નિને, ઘૃતપ્રિય હોમવાહકને, પ્રજ્વલિત કરે છે. અગ્નિથી આવરાયેલ, ધરાની કાળાશ જાણતી ધરા, તેની જ્વલંત શક્તિથી અમને તીવ્ર ન બનાવે. ધરા પર દેવોને હવન અર્પાય છે, મનુષ્યો પોતાના ખોરાકથી જીવે છે. ધરા અમને શ્વાસ અને આયુષ્ય આપે, અમને વૃદ્ધ ન કરે. હે ધરા, તારો સુગંધ, જે વનસ્પતિઓ અને જળો દ્વારા વહે છે, ગંધર્વો અને અપ્સરાઓએ વહેંચ્યો છે—એ સુગંધથી અમને સુગંધિત કર, કોઈ અમને નુકસાન ન કરે. તારો સુગંધ, જે કમળમાં પ્રવેશ્યો, જે સૂર્યાના લગ્ન સમયે એકત્ર થયો, પ્રારંભનો અમર સુગંધ—એથી અમને સુગંધિત કર, કોઈ અમને નુકસાન ન કરે. મનુષ્યો, સ્ત્રીઓ, પુરૂષો, ઘોડા, વીર, જંગલી પ્રાણી, હાથી અને કન્યાઓમાં જે તારો સુગંધ, તેજ અને ભાગ્ય છે—એ ધરા, એ અમને પ્રાપ્ત થાય, કોઈ અમને નુકસાન ન કરે. પથ્થર, શિલા, ધૂળ—આ બધું ધરા છે, સંયુક્ત અને સ્થિર. સુવર્ણવક્ષસ્થલ ધરા, તને વંદન. જે ધરા પર વૃક્ષો, વનપતિઓ, સદા અડગ ઊભાં છે; સર્વ આધાર ધરા, તને શ્રદ્ધાથી નમન. ઉઠતાં, બેઠાં, ઊભાં, આગળ વધતાં—અમે કદી પણ ધરા પર ડાબા કે જમણા પગથી અડખખાય નહીં. હું ધરાની વાત કરું છું, વિશાળ, સહનશીલ, પવિત્ર ઉક્તિથી શક્તિશાળી, પોષણ અને ખોરાક આપનારી ધરા—ઘૃતમય ધરા, તારા પર અમે સ્થિર રહીએ. શુદ્ધ જળો મારા શરીર પર વહે, જે અમને અપ્રિય કે હાનિકારક છે, એ દૂર થઈ જાય. શુદ્ધિકરણથી, હે ધરા, હું તને પવિત્ર કરું છું. તારી પૂર્વ, ઉત્તર, નીચેની અને પશ્ચિમ દિશાઓ, હે ધરા—અમારે માટે સુખદાયક રહે; અમે ધરા પર રહીને કદી પડી ન જઈએ. પાછળ કે આગળથી, ઉપર કે નીચેથી અમને દૂર ન કર. હે ધરા, અમારે માટે શુભ રહે; માર્ગ રોકનારા અમને નુકસાન ન કરે—અપાય દૂર કર. હે ધરા, જેટલું હું તારી ઉપર સૂર્ય અને ભૂમિથી જોઈ શકું, એટલું જ દૃષ્ટિ અમને પ્રાપ્ત થાય; અમારો દૃષ્ટિકોણ કદી ખોવાઈ ન જાય. પછી અમે દક્ષિણ તરફ પથારી લઈએ, મિત્રતા શોધીએ, પશ્ચિમ તરફ આરામ કરીએ, અથવા તારી પીઠ પર આરામ કરીએ—એમાં અમને કદી નુકસાન ન કર. હું ધરામાંથી જે કાંઈ ખોદું, તે ઝડપથી પુનઃ ઉગે; હે વિશાળ ધરા, હું તારા હૃદય કે મુખ્ય અંગોનું નુકસાન ન કરું. તારા ઋતુઓ—ઉનાળો, વરસાદ, શરદ, શિયાળો, શીત, વસંત—સ્થિર છે; તારા વર્ષ, દિવસ, રાત—ધરા અમને દૂધ આપે. જે ધરા, વિશાળ, સાપને ધારણ કરે છે, જેમાં અગ્નિ પ્રજ્વલિત થાય છે, જળો ધારે છે; શત્રુઓને દૂર કરે છે, દૈવી કૃપા આપે છે, અને ઇન્દ્રને પસંદ કરી ધરા વૃત્રનાશક માટે સ્થાપિત કરે છે. જે ધરા પર યજ્ઞપશુ બાંધાય છે, યજ્ઞવેદી બને છે; જ્યાં પુરોહિતો સ્તુતિ, ગીત અને વિધિથી પૂજા કરે છે, અને ઈન્દ્ર માટે સોમ તૈયાર કરે છે. જે ધરા પર પ્રાચીન ઋષિઓ, જીવોના સર્જકોએ, ગાય સાથે ગીત ગાયા; સાતે, યજ્ઞ અને તપથી, સર્જક સાથે. એ ધરા અમને અભિષ્ટ ધન આપે; ભાગ દેવતા અમને આપે, અને ઇન્દ્ર, સર્વોપરી, અમને મળવા આવે. જે ધરા પર લોકો ગાય છે, નૃત્ય કરે છે; જ્યાં મનુષ્યો વસે છે, લડે છે, હુલ્લડ કરે છે, ઢોલ વાગે છે—એ ધરા અમારા શત્રુઓને દૂર કરે, અમને નિર્દોષ રાખે. જે ધરા પર અનાજ, ચોખા, જવાર ઉગે છે, જ્યાં પાંચ જાતિના લોકો વસે છે—વિર્ષાદેવની પત્ની, વરસાદથી સમૃદ્ધ ધરાને વંદન.