આ વિધાનમાં, એક શ્રદ્ધાળુ પૂજક પોતાના અનુષ્ઠાનમાં દિવ્ય શક્તિઓને આવકારતો જાય છે. તે જેને સંબોધે છે, તેમાં ઇન્દ્રની શક્તિ, ઇન્દ્રનો બળ, ઇન્દ્રની મહત્તા અને ઇન્દ્રનું પરાક્રમ વસે છે—યુદ્ધમાં વિજય અને મિલન માટે, તે સોમના મિલનોથી તેને યુક્ત કરે છે. ફરીથી, એ જ ઇન્દ્રની શક્તિથી, તે જ વિજય અને એકતાની ઈચ્છા સાથે, હવે તે જળના મિલનોથી તેને જોડી દે છે. તે ઇન્દ્રની શક્તિથી યુક્ત છે—વિજય અને એકતાની માટે, સર્વ પ્રાણીઓ તેનું સમર્થન કરે એવી પ્રાર્થના થાય છે અને જળ પોતે પૂજક તરફ આકર્ષાય છે. આ પછી, પૂજક કહે છે: “તુ અગ્નિનો અંશ છે, જળની તેજસ્વિતા ધરાવે છે; હે દિવ્ય જળો, અમને તેજ આપો. પ્રજાપતિના નિયમથી, હું તેને આ લોકમાં સ્થાપિત કરું છું.” એ જ રીતે, તે ઇન્દ્ર, સોમ, વરુણ, મિત્ર-વરુણ, યમ, પિતૃઓ, અને સવિતૃના અંશ તરીકે જળને ઓળખે છે—દરેક વખતે, “હે દિવ્ય જળો, અમને તમારું તેજ આપો. પ્રજાપતિના આદેશથી, તમે અહીં સ્થિર થાઓ,” એવી પ્રાર્થના કરે છે. પછી, પૂજક જળમાં રહેલા વિવિધ રૂપોને સંબોધે છે—જે જળમાં જળનો જ અંશ છે, જે લહેર છે, જે વાછરડો છે, જે વાછરો છે, જે હિરણ્યગર્ભ છે, જે પથ્થર છે, જે અગ્નિ છે—દરેકને, “આ મારો સંકલ્પ તને અર્પણ કરું છું, હું તેને રોકતો નથી. આ સંકલ્પથી, આપણે આપણા દુશ્મનોને અથવા જેમને આપણે દ્વેષીએ છીએ, તેમને પરાસ્ત કરીએ. આ પ્રાર્થના, કર્મ અને સંકલ્પથી, તેમને દૂર કરીએ,” એવી ઇચ્છા વ્યક્ત થાય છે. પછી, પૂજક જળોને વિનંતી કરે છે: “હે જળો, અમે જાણતા કે અજાણતા જે ખોટ કે પાપ કર્યા હોય, તેમાંથી અમને બચાવો. અમને સર્વ દુષ્ટતા અને પાપથી રક્ષો.” તે જળને મહાસાગરમાં મોકલે છે અને કહે છે, “તમારા મૂળ સ્ત્રોતે પાછા જાઓ, હે જળો, તમે અખંડ રહો, અમારું કંઈ પણ નષ્ટ ન થાય.” પછી, “હે જળો, દુશ્મન, દોષ અને દુષ્ટતા અમથી દૂર કરો. તમારા સુંદર સ્વરૂપથી ખરાબ સ્વપ્નો અને અપવિત્રતા દૂર કરો.” આ પછી, પૂજક વિષ્ણુના પગલાંઓનું સ્મરણ કરે છે—પૃથ્વી, વાયુમંડળ, આકાશ, દિશાઓ, આશા, ઋગ્વેદ, યજ્ઞ, ઔષધિઓ, જળ, કૃષિ, શ્વાસ—દરેકમાં વિષ્ણુના પગલાં, વિરોધીઓને પરાજિત કરતા, વિવિધ દેવતાઓની શક્તિથી સ્થિર થયેલા તરીકે દર્શાવે છે. દરેક સ્તરે, “વિષ્ણુના પગલાંથી, હું આગળ વધું છું; જ્યાં સુધી દુશ્મન છે, જ્યાં સુધી દ્વેષ છે, ત્યાં સુધી તેમને દૂર કરીએ. તેમનું જીવન, તેમું શ્વાસ, દૂર થાય,” એવી પ્રાર્થના થાય છે. પછી, વિજય અને વિભૂતિની પ્રાપ્તિનો સંકલ્પ થાય છે: “વિજય અમારું છે, સર્વ યુદ્ધો અને વિગ્રહો જીત્યા છે. હું આ શક્તિ, તેજ, શ્વાસ અને જીવન તેના વંશજમાં, તેના પુત્રમાં બાંધું છું; તેને આમાં ઓઢી દઉં છું, તેને નિર્વળ કરું છું.” પછી, પૂજક કહે છે: “હું સુર્યના ગતિને અનુસરો છું, ધર્મના ગતિને અનુસરો છું; એ મને સંપત્તિ અને બ્રહ્મનનું તેજ આપે. હું પ્રકાશમય દિશાઓને અનુસરો છું, સાત ઋષિઓને અનુસરો છું, બ્રહ્મનને અનુસરો છું, બ્રાહ્મણોને અનુસરો છું—એ બધાથી હું સંપત્તિ અને બ્રહ્મનનું તેજ માગું છું.” અંતે, જેનું સંधान થાય છે, તેને નમાવી દેવામાં આવે છે; સર્વોચ્ચ બ્રહ્મનના ખુલ્લા જડબાથી તેને દબાવી દેવામાં આવે છે. વૈશ્વાનરનાં દાંતથી, શસ્ત્ર તેની ઉપર સ્થિર થાય છે. “હે દેવી, આ અર્પણ, આ ઇંધણ, પરાક્રમી અને વિજયી છે,” એવી પ્રાર્થનાથી વિધાન પૂર્ણ થાય છે.