દેવતાઓ વચ્ચે અમરત્વ જેવું છે, તેમ જ ત્યાં સત્યની સ્થાપના થયેલી છે. એ જ રીતે રક્ષણરૂપ મણિ મને કીર્તિ અને સમૃદ્ધિ આપે, તેજ આપે અને પ્રસિદ્ધિ સાથે મને જોડે—આવી હાર્દિક પ્રાર્થના થાય છે. આગળ, રથોની વાત આવે છે: પ્રથમ રથ ઇન્દ્રનો છે, બીજો દેવતાઓનો, ત્રીજો વરુણનો, સૌથી નીચો રથ સર્પોનો છે, અને સ્થિર રહેવાવાળો રથ અરદથાનો છે. અહીં દરેક આવરણનું વર્ણન થાય છે—દરભા ઘાસ અગ્નિનું જ્વાળરૂપ છે, વૃક્ષ આવરણ છે, ઘોડાની વાળ આવરણ છે, ખડખડતું આવરણ છે, અને રથનું બંધન છે. પછી, દુશ્મન સર્પોનું ઝેર નાશ કરવા માટે પ્રાર્થના થાય છે: સફેદ પગવાળા, પહેલાના અને પછીના બંને, તેમને પ્રહાર કરીને—as if jumping up—સર્પનું વીજળી જેવું તીવ્ર ઝેર, લાકડાની જેમ, નાશ પામે એવી કામના છે. શાંતપણે ઊભો અને બેસતો, અવાજ વિના રહેલો પણ ફરી બોલે છે; એનું ઝેર પણ લાકડાની જેમ નાશ પામે. પૈદ્વા નામના રક્ષકનું સ્તુતિથી વર્ણન થાય છે—પૈદ્વા કાળાને, સફેદને, ધૂસરને પ્રહાર કરે છે; રથના યોકના મસ્તકને પણ ફાડી નાખે છે, એ ઝેરીઓનો વિનાશક છે. આ પહેલી હરોળે આગળ વધે છે, અમે તેના પછી જઈએ છીએ, એ અમારા માર્ગમાંથી સર્પોને દૂર કરે છે. આ પૈદ્વા જન્મે છે, એનું આ ક્ષેત્ર છે. ઘોડાની પગલીઓ, જે સર્પ વિનાશક અને શક્તિસંપન્ન છે, અહીં દેખાય છે. જે બંધાયેલું છે તે તૂટતું નથી, અને જે અબંધ છે તે જોડાતું નથી—આ ખેતરમાં બે સર્પો છે, સ્ત્રી અને પુરુષ, બંને ઝેરી. અહીં નજીક અને દૂરના ઝેરી સર્પો છે; દંડ વડે વિચ્છુ, સર્પ અને લાકડીવાળો જે આવે છે, તેને હું પ્રહાર કરું છું. આ બધું દુષ્ટ સર્પો માટે ઉપાય છે—સ્થાનિક અને વિદેશી બંને માટે; ઇન્દ્રે મારા માટે સર્પને શક્તિવિહિન કર્યો છે, પૈદ્વાએ તેને નિષ્ક્રિય કર્યો છે. પૈદ્વાનું ગૌરવથી પૂજન થાય છે—એ પોતાના સ્થાને અડગ છે; ઝેરી વિનાશકો પાછળ પ્રકાશમય બેઠાં છે. તેમનું પ્રાણ અને ઝેર, ઇન્દ્રના વજ્રથી નાશ પામ્યું છે; ઇન્દ્રે પ્રહાર કર્યો છે અને અમારાં હાથથી પણ વિજય થયો છે. ઝેરી, દીર્ઘાયુ, વિનાશકો મરી ગયા છે; કાળાને કૂંડા વડે, સફેદને દરભા ઘાસથી પ્રહાર કરો. પર્વતોની ઢાળ પર કિરાટ કન્યા પોતાની સખીઓ સાથે સુવર્ણ ખુરપાથી ઔષધિ ખોદે છે. યુવાન વૈદ્ય, કલંકિત, અજેય, આવેલ છે—એ સ્થાનિક અને વિદેશી તથા બંને વિચ્છુઓને નિષ્ક્રિય કરે છે. ઇન્દ્રે મારા માટે સર્પને નિષ્ક્રિય કર્યો, મિત્ર અને વરુણ, પવન અને પર્જન્યએ પણ એ જ કર્યું. કાળાને, ઝેરીને, કાળાને, દશમુખને—allને ઇન્દ્રે નિષ્ક્રિય કર્યા. પ્રથમ મહાન સર્જકને ઇન્દ્રે પ્રહાર કર્યો; જે તરસ્યા હતાં, તેમાં કોણ સારથી ભરપૂર હતો અને કોણ સુકાયો હતો? એમણે બધા મસ્તકો એક સાથે પકડી લીધાં, જેમ કે ફળોની ગૂંચ; નદીના મધ્યમાં પહોંચી, એણે સર્પનું ઝેર કાઢી નાખ્યું. નદીઓ બધાં સર્પોના ઝેરને વહાવી લઈ જાય—મરેલા, લાંબા સમયથી દબાયેલા, વિખેરાયેલા—all. ઔષધિઓમાં શ્રેષ્ઠ પસંદ કરું છું, જેમ ઉપજાઉ ખેતર પસંદ કરાય; કુશળ વાહક ઘોડાને જેમ ચલાવે છે, તેમ ઝેર દૂર જાય. અગ્નિ, સૂર્ય, પૃથ્વી, વનસ્પતિઓમાં જે ઝેર છે—કાંદા અને કનકનક નામનું ઝેર પણ દૂર થાય. અગ્નિ, વનસ્પતિ, સર્પ, જળ અને વીજળીમાંથી જન્મેલા બધા મહાન અને અનેક પ્રકારના સર્પો—એ બધાને શ્રદ્ધાપૂર્વક નમન કરીએ છીએ. તૌદી અને ઘૃતાચી નામે ઓળખાતા, હું તારો પગ નીચે મૂકી ઝેર વિનાશક બનાવું છું. દેહના દરેક અંગમાંથી, હૃદયમાંથી પણ ઝેર દૂર થાય—એવી પ્રાર્થના. ઝેર દૂર, પૂર્વ દિશામાં ભાગી ગયું છે; અગ્નિએ સર્પનું ઝેર દહન કર્યું, સોમએ તેને દૂર કર્યું; ઝેર દાંતની પાછળ અમરત્વ તરફ ચાલ્યું. હવે વિજય અને એકતાની પ્રાર્થના સાથે, ઇન્દ્રની શક્તિ, બળ, પરાક્રમ અને શૌર્ય તારી પાસે છે—એવી repeatedly પ્રાર્થના થાય છે. પ્રાર્થના, રાજસત્તાની એકતા, ઇન્દ્રની એકતા, સોમની એકતા, જળની એકતા—all માટે તું જોડાય છે. પછી, અગ્નિનું અંશ, જળની તેજસ્વિતા—દિવ્ય જળો અમને તેજ આપે; પ્રજાપતિના નિયમથી તેને આ લોકમાં સ્થાપિત કરીએ છીએ. એ જ રીતે, ઇન્દ્ર, સોમ, વરુણ, મિત્ર-વરુણ, યમ, પિતૃઓ—દરેકના અંશરૂપ જળ, શુદ્ધ સત્વરૂપ, અમને તેજ આપે; પ્રજાપતિના નિયમથી, એ જળ અહીં સ્થિર થાય—આવી શ્રદ્ધાપૂર્વક પ્રાર્થના થાય છે. આ રીતે, દેવ, ઔષધિ, રથ, પવિત્ર જળ અને ઇન્દ્રના આશીર્વાદથી, સર્વ ઝેર અને દુષ્ટતા દૂર થાય, પ્રકાશ, કીર્તિ, સમૃદ્ધિ અને સુરક્ષા પ્રાપ્ત થાય—આવી પવિત્ર વાર્તા અહીં પૂર્ણ થાય છે.