આકાશ અને પૃથ્વી જેટલા વિશાળ છે, જેટલું જળ ફેલાયેલું છે, જેટલું અગ્નિ પહોંચે છે, એ બધાથી પણ વધારે, સર્વવિજયી અને મહાશક્તિશાળી, હે કામ! હું તને વિનમ્ર વંદન કરું છું. દિશાઓ, ઉપદિશાઓ અને માર્ગો જેટલા છે, આકાશમાં જેટલા પ્રકાશમય પ્રદેશો દેખાય છે, એ બધાથી પણ તું મહાન છે, હે કામ! તને હું નમન કરું છું. જેટલા જીવજંતુ, કીટ, કુરુરા અને વૃક્ષોમાં વસતા સાપો છે, એ બધાથી પણ તું મહાન છે, હે કામ, સર્વનાશક અને શક્તિશાળી! તને હું વંદન કરું છું. પલક ઝપકાવનારા કરતાં પણ, સ્થિર ઊભેલા કરતાં પણ, મહાસાગર કરતાં પણ તું વિશિષ્ટ છે, હે કામ, ક્રોધરૂપ! તું સર્વનાશક, મહાન છે; તને હું વંદન કરું છું. પવન, અગ્નિ, સૂર્ય કે ચંદ્ર પણ તારી સમકક્ષ નથી, હે કામ! તું બધાથી શ્રેષ્ઠ, સર્વનાશક અને શક્તિશાળી છે; તને હું નમન કરું છું. હે કામ, તારા શુભ, કલ્યાણકારી રૂપો દ્વારા, જે તું ઈચ્છે ત્યારે સત્ય પ્રગટે છે—એ રૂપો દ્વારા તું અમારી વચ્ચે આવો અને દુષ્ટ વિચારોને દૂર કરી દે. આ સર્વવ્યાપી સભામાં જે કંઈ બંધાયેલું છે, માપેલું છે, મર્યાદિત છે—એ બધાને અમે ઢીલું કરીએ છીએ, મુક્ત કરીએ છીએ. હે સભા, તારા અંદર જે બંધાયેલું છે, જે ફાંસ, જે ગાંઠ બંધાઈ છે—બૃહસ્પતિ વાણીથી જેમ બંધન ખોલે છે, તેમ અમે એ શક્તિને ઢીળી કરીએ છીએ. અમે આવ્યા છીએ, અમે તારી ગાંઠોને મજબૂત કરી છે; અવરોધોને જાણીને, ઈન્દ્ર જેમ શસ્ત્રથી બંધન તોડે છે તેમ, અમે તારા બંધને મુક્ત કરીએ છીએ. તારા વાંસ, બંધાણ, જીવની શ્વાસ, ઘાસ—અને પાંખો, હે સભા, એ બધામાં જે બંધાયેલું છે, અમે મુક્ત કરીએ છીએ. ચિમ્ટી, થાળી, અને ભેટના બંધણ—મનના પત્નીના આ બંધનને અમે છુટા કરીએ છીએ. તારા ટોપલાંઓમાં જે કંઈ છે, આનંદ માટે જે છિદ્ર કરાયું છે, એ બધું અમે મુક્ત કરીએ છીએ; મનની પત્ની પોતાને વિરુદ્ધ ઊભી ન થાય. યજ્ઞસ્થળ, અગ્નિની સભા, પત્નીઓનું આસન, સભા—તું દેવસ્થાન છે, દૈવી સભા છે. ધુરી, યોક, હજાર આંખોવાળું, પાટા—જે બંધાયેલું છે, જે બ્રાહ્મણે કહ્યું છે, એ બધું અમે છુટું કરીએ છીએ. જે તને પ્રાપ્ત કરે છે, અને જેમણે તને માપી છે—મનની પત્ની બંને લાંબા આયુષ્ય પામે, સાથે વૃદ્ધ થાય. તે પરલોકમાં ન જાય; જે મજબૂત બંધાયેલું છે, શોભિત છે—એના દરેક અંગ અને સાંધાને અમે મુક્ત કરીએ છીએ. જેણે તને માપી, વૃક્ષોને જોડ્યા—પ્રજાપતિ, સર્વોચ્ચ સ્વામી, તને સંતતિ માટે રચ્યા. તેને, દાતા ને સભાના સ્વામી ને, અમે નમન કરીએ છીએ; ચાલતા અગ્નિને અને તને પણ, હે મનુષ્ય, શ્રદ્ધા અર્પણ કરીએ છીએ. ગાય, ઘોડા અને સભામાં જે કંઈ જન્મે છે, એ બધાને નમન; સંતાનથી સમૃદ્ધ સભામાં, અમે તારા બંધન છુટા કરીએ છીએ. તું અગ્નિધારી પુરુષોને અને પશુઓને આવરી લે છે; સંતતિથી સમૃદ્ધ સભામાં, અમે તારા બંધન છુટા કરીએ છીએ. આકાશ અને પૃથ્વી વચ્ચે જે વિસ્તરે છે, એથી હું આ આશ્રયને પકડું છું; જે વાયુમંડળનું વિસ્તરણ છે, ધૂળનું ક્ષેત્ર છે, એ શુભો માટે ગર્ભરૂપ બનાવું છું. આથી, હું આશ્રય પકડું છું. પોષણથી ભરપૂર, દૂધથી સમૃદ્ધ, પૃથ્વી પર સ્થિર, માપેલી અને મર્યાદિત, સર્વ આહારને ધારણ કરનારી, હે આશ્રય, તું જેને પ્રાપ્ત થાય છે, તેને હાનિ ન કરજે. ઘાસથી ઢંકાયેલું, ફળોથી ભરેલું, વસ્ત્રધારી, રાત્રિ જેવું, આ આશ્રય જગતનું નિવાસસ્થાન છે. માપેલું, તું પૃથ્વી પર હાથીના પગલાની જેમ ઊભું છે. હે ઇટા, તારા જે બંધન છે, એ હું ઢીલા કરું છું અને ભરી દઉં છું. મીત્ર સવારે જે વરુણે બંધ્યું છે, તે મુક્ત કરે. બ્રાહ્મણે આશ્રય સ્થાપ્યું છે, ઋષિઓએ માપ્યું છે. ઈન્દ્ર અને અગ્નિ આ અમર આશ્રય, સોમના આાસનનું રક્ષણ કરે. ગૂંઝમાં ગૂંઝ, પાત્રમાં પાત્ર—ત્યાં મરણશીલ જન્મે છે, જેનેમાંથી આખું સર્જન થાય છે. બે પાંખ, ચાર પાંખ, છ પાંખ, માપેલા, આઠ પાંખ, દસ પાંખ—હે આશ્રય, મનની પત્ની, તું અગ્નિનું બીજરૂપે શયન કરે છે. પશ્ચિમ તરફ મોઢું કરીને, હું તારા પાસે નિરાપદ રીતે આવું છું. અગ્નિ અને આંતરિક જળો, એ સત્યના પ્રથમ દ્વાર છે. હું આ જળોને લાવું છું, જે રોગરહિત, રોગનાશક છે. હું અમરત્વ અને અગ્નિ સાથે ઘરમાં પ્રવેશું છું. તું અમને ભારે બોજથી બાંધે નહીં; એ હલકું રહે. હે આશ્રય, નવવધૂની જેમ, જ્યાં ઈચ્છીએ ત્યાં તને લઈ જઈએ છીએ. આશ્રયની પૂર્વ દિશાને નમન, તેની મહાનતાને નમન; દેવતાઓને સ્વાહા, દૈવીયોને સ્વાહા. દક્ષિણ, પશ્ચિમ, ઉત્તર, સ્થિર અને ઉપરની દિશાઓને પણ એ જ રીતે નમન, તેમની મહાનતાને નમન; દેવતાઓને સ્વાહા, દૈવીયોને સ્વાહા. દરેક દિશાને, આશ્રયની મહાનતાને, અમે વંદન કરીએ છીએ. હજારગણી શક્તિશાળી, સૂરવીર, દૂધથી સમૃદ્ધ, પોતાના ઉરમાં સર્વ રૂપો ધારણ કરનાર, દાતા માટે કલ્યાણદાયી, યજમાનને માર્ગદર્શક, બૃહસ્પતિના સંતાન, સૂત્ર ગૂંથનાર—એ બળવાન વૃષભ. જે જળોમાં સર્વપ્રથમ હતો, મહાન, સર્વ માટે પ્રતિમા રૂપે થયો, દૈવી પૃથ્વી જેવો—એ વાછરડાના પિતા, ગાયોના સ્વામી, અમને હજારો ગુણો આપે. મજબૂત, પ્રાચીન, દૂધથી ભરપૂર વૃષભ ખજાનાના શરીરધારી છે; અગ્નિ, સર્વ જન્મનો જ્ઞાતા, તેને દેવમાર્ગે ઈન્દ્ર સુધી લઈ જાય. આ રીતે, આ મહાન કાર્ય અને શ્રદ્ધાપૂર્વકના વંદન દ્વારા, કામ અને આશ્રયના મહિમા, તેમના બંધન અને મુક્તિ, દેવતાઓ અને યજ્ઞસ્થાનની મહત્તા, અને સર્વ સૃષ્ટિના આધારરૂપ આ શક્તિઓનું ગૌરવ ગવાયું છે.