વિજ્ઞાન અને શક્તિથી ભરપૂર, એક દિવસ એક પુરુષે પોતાના મનમાં પ્રાર્થના કરી – “જે રીતે વીજળી વૃક્ષને અવરોધ વિના ધરાશાયી કરે છે, એ જ રીતે આજે હું જુગારમાં ડાયસ વડે જુગારીને અવરોધ વિના બાંધી દઉં.” તે પોતાની આસપાસના ઝડપી અને ધીમી ગતિના લોકો વચ્ચે, પ્રિય અને અપ્રિય લોકોમાં, સર્વત્રથી ભાગ્ય મારા હાથમાં આવે એવી કામના કરે છે. આ પુરુષ શ્રદ્ધાભાવે અગ્નિદેવની સ્તુતિ કરે છે – “હે શુભદાતા અગ્નિ, અમારા કર્મોને માર્ગદર્શન આપો. જેમ રથયોદ્ધા સ્પર્ધામાં આગળ વધે છે, તેમ અમે પણ શક્તિવાન સાથે આગળ વધીએ અને મારુતોનું સ્તોત્ર સફળતાપૂર્વક પૂર્ણ કરીએ.” પછી તે ઇન્દ્રને સહાયક તરીકે બોલાવે છે – “હે ઇન્દ્ર, તારી કૃપાથી અમે દરેક સ્પર્ધામાં વિજયી થઈએ, અમારો હિસ્સો સર્વત્ર વધે. હે દયાળુ, અમારા દુશ્મનોની શક્તિ તું તોડી નાખ.” આ પુરુષ ઉજ્જડને પણ જીતે છે, અને અંકિતને પણ. તે કહે છે, “જેમ વરુ ઘાસને મસળી નાખે છે, તેમ ભગવાન, હું તમારા કાર્યને મસળી નાખું છું.” તે સમજાવે છે કે, “જે પડી જાય છે તે પણ ફરી ઉઠી વિજય પ્રાપ્ત કરે છે, જેમ કૂતરાને મારનારની લાઠી સમયસર નિશાન પર લાગે છે. જે દેવતાઓને ઇચ્છે છે, તે ધન રોકતો નથી, પોતાના બળે મિત્રને સંપત્તિ આપે છે.” તે વધુ માં કહે છે, “ગાય, જૌ અથવા અન્નથી અમે દુશ્મનાવટને જીતીએ, હે અનેકવાર બોલાયેલા દેવ, દરેક રીતે. રાજાઓમાં અમે ધનદાયક, અક્ષત અને સ્પર્ધામાં વિજયી થઈએ.” પછી તે પોતાના હાથમાં વિજયની ખાતરી અનુભવતો કહે છે, “મારા જમણા હાથમાં વિજયનો પાશો છે, ડાબા હાથમાં વિજય છે. હું ગાય, ઘોડા, ધન અને સોનાનો વિજેતા બનીશ.” પછી તે ડાયસને પ્રાર્થના કરે છે, “હે પાશા, દૂધ આપતી ગાયની જેમ ફળદાયી પાશો આપો. વિજયના બંધથી મને જોડી રાખો, જેમ ધનુષ્યની દોરી ધનુષ્યને જોડી રાખે છે.” આ પછી તે બ્રહસ્પતિને પ્રાર્થના કરે છે, “પાછળથી, ઉત્તર અને દક્ષિણથી, હાનિથી અમારો રક્ષણ કરો; ઇન્દ્ર આગળ અને મધ્યમાંથી અમને રક્ષે. મિત્રોમાં મિત્રની જેમ, અમને સર્વોપરી બનાવો.” એ પછી એ સમજૂતી માટે આશીર્વાદ માગે છે, “અમારા અને આપણાં લોકોમાં, સહયોગીઓમાં સમજણ રહે. હે અશ્વિનીકુમાર, અહીં અમારે સમજૂતી પ્રદાન કરો.” તે કહે છે, “ચાલો, વિચાર અને સમજણમાં એક થઈએ; દેવઈચ્છાથી મનમાં વિભાજન ન થાય. સભામાં ઉગ્ર કૂકાવાટ ઊભી ન થાય, ન તો ઇન્દ્રના દિવસે અવ્યવસ્થા થાય.” પછી, જો ક્યાંક શાપ લાગ્યો હોય તો તે બ્રહસ્પતિને કહે છે, “અહીંથી મુક્ત કરો. અશ્વિનીકુમાર મૃત્યુ દૂર કરો; હે અગ્નિ, દેવોના વૈદ્ય, તમારી શક્તિથી અમને રક્ષો.” તે જીવન માટે આશીર્વાદ આપે છે, “મળીને આગળ વધો, શરીર ન છોડો; જીવનવાયુ અહીં જ જોડાયેલા રહે. હજારો શરદ જીવો, મજબૂત બનો; અગ્નિ રક્ષક છે, વસિષ્ઠ સ્વામી છે.” તે જીવનશક્તિ પાછી લાવવામાં પ્રાર્થના કરે છે, “તું દૂર ગયેલું જીવન, શ્વાસ-પ્રશ્વાસ પાછું આવો. અગ્નિ તને નિરૃતિના પાંસેથી પાછો ખેંચે; હું બધું તારા અંદર પાછું મૂકી રહ્યો છું.” પછી તે કહે છે, “તારો શ્વાસ ન જાય, પ્રાણવાયુ દૂર ન જાય. હું આ સાત ઋષિ પાસે સોંપું છું; તેઓ તને સુરક્ષિત વૃદ્ધાવસ્થાએ પહોંચાડે.” તે આશીર્વાદ આપે છે, “તારો શ્વાસ અને પ્રાણવાયુ રથમાં જોડાયેલા બે વાછરડાંની જેમ વહેતા રહે. આ નિરોપદાયી વૃદ્ધાવસ્થા અહીં વધે.” પછી તે રોગ દૂર કરવા માટે પ્રાર્થના કરે છે, “હું તારો શ્વાસ પાછો બોલાવું છું; રોગ દૂર કરું છું. ઉત્તમ અગ્નિ સર્વત્ર જીવન સ્થાપિત કરે.” પછી તે કહે છે, “અંધકારમાંથી ઊઠીને, સર્વોચ્ચ સ્વર્ગે પહોંચી, અમે દેવોમાં દેવ, સૂર્ય, પરમ પ્રકાશ સુધી પહોંચી ગયા છીએ.” પછી તે યજ્ઞ માટે કહે છે, “અમે ઋચ અને સામાન અર્પણ કરીએ છીએ, જેના દ્વારા કર્મ થાય છે. એ સભામાં તેજસ્વી બની, દેવોને યજ્ઞ અર્પે છે.” પછી તે દયાળુ દેવને પ્રાર્થના કરે છે, “આકાશમાં તારા માર્ગો, જેમાંથી તું સર્વને ચલાવે છે – એ માર્ગે અમને કલ્યાણ તરફ લઈ જ.” પછી તે વિષ દૂર કરવા માટે પ્રાર્થના કરે છે, “દીર્ઘજીવી, કાળી ચાંટ, માટીના ટીલાથી, હું વિચ્છુના સાંધાના વિષ, સો મૂળો એકત્ર કરું છું.” તે ઔષધિ માટે કહે છે, “આ ઔષધિ મધથી જન્મી છે, મધથી ભરપૂર છે. તે વિખેરાયેલા માટે ઉપાય છે, મચ્છર માટે મંત્ર છે.” પછી તે કહે છે, “જે જગ્યાએ દંશન થયું હોય, ત્યાંથી અમે એ વિષને બોલાવીએ છીએ – દંશન કરનાર અને ચુંભન કરનાર મચ્છરનું સ્વાદરહિત વિષ.” પછી તે વાક્-દેવને પ્રાર્થના કરે છે, “તમે વાંકા, વાંકી, વાંકડા, જે મુખ વાંકા કરો છો અને હાનિ કરો છો – હે વાક્-પતિ, તેમને વાંસની જેમ સીધા કરો.” પછી તે વિચ્છુના વિષ દૂર થવા દાવો કરે છે, “વાંચો, રેંગતા, નજીક આવતા વિચ્છુના વિષને તમે દૂર કર્યું છે, એ સાજો થયો છે.” તે વિચ્છુને કહે છે, “તારા હાથમાં, માથામાં કે મધ્યમાં શક્તિ નથી. તો પછી તું દુષ્ટ પૂંછડીથી બાળકને કેમ દુઃખ આપે છે?” પછી તે કહે છે, “ચાંટ તને દંશે છે, મોર તને ફાડી નાખે છે. સર્વ પ્રાણીઓ બોલો – વિચ્છુનું સ્વાદરહિત વિષ.” પછી તે વિચ્છુને કહે છે, “તું પૂંછડી અને મોઢાથી દંશે છે – તારા મોઢામાં વિષ નથી; તો પછી શું તારી પૂંછડીમાં છે?” પછી તે સરસ્વતીને પ્રાર્થના કરે છે, “મારી વાણી, વિનંતી, અથવા લોકોમાં ગમન કરતી વખતે જે કંઈ વિખેરાયું છે – સરસ્વતી એમાં ઘી ભરો.” પછી તે કહે છે, “સાત પુત્રો બાળક માટે વહે છે, મારુતોના પિતાની માટે; પુત્રોએ સત્ય ખુલાસા કર્યા છે. બંને પ્રયાસ કરે છે, બંને વિકાસ પામે છે.” પછી તે ઇન્દ્ર-વરુણને પ્રાર્થના કરે છે, “હે ઇન્દ્ર-વરુણ, આ સાવધાનીથી તૈયાર કરેલું, મદમસ્ત સોમપાન કરો. તમારો રથ યજ્ઞમાં આવે, દેવોને અર્પણ માટે, તમારી ધારા પર પાન માટે.” પછી તે કહે છે, “હે ઇન્દ્ર-વરુણ, તમે બંને મધુર, શક્તિશાળી સોમ પીઓ; તમે આ અર્પણ પર આવો અને પવિત્ર કુશ પર આનંદ માણો.” પછી તે દુશ્મનને શાપ આપે છે, “જે અમને શાપ આપે છે કે ન આપે, કે જેમ પણ આપે – તે વીજળીથી પડેલા વૃક્ષની જેમ મૂળથી સુકાઈ જાય.” પછી તે સૌમ્ય ભાવથી ઘરમાં પ્રવેશ કરે છે, “બળવાન, ધનદાતા, સુંદર બુદ્ધિવાળા, હાનિ વગરની દયાળુ દૃષ્ટિથી, હું ભક્તિપૂર્વક ઘરોમાં પ્રવેશું છું; આનંદ કરો, મને ડરો નહીં.” પછી તે ઘરો માટે આશીર્વાદ આપે છે, “આ ઘર આનંદદાયક, બળ અને સમૃદ્ધિથી ભરપૂર છે; ડાબી બાજુ ભરપૂર ઊભા છે – તેઓ અમને ઓળખે.” તે કહે છે, “જેનાં વચ્ચે મુસાફર રહે છે, જેમાં શુભેચ્છા છે – એવા ઘરોને બોલાવું છું; તેઓ અમને ઓળખે.” પછી તે ઘનિષ્ઠ મિત્રોને બોલાવે છે, “ધનવાન મિત્રોને બોલાવ્યા છે, ભેગા થતા મીઠા છે; ઘરો, ભૂખ્યા અને તરસ્યા ન રહો – અમને ડરો નહીં.” પછી તે કહે છે, “ગાય, બકરા, ઘેટાં બોલાવ્યા છે; અને અન્નનું સાર પણ ઘરોમાં બોલાવ્યું છે.” અંતે, તે ઘરોને આશીર્વાદ આપે છે, “સારા વચનવાળા, ભાગ્યશાળી, પાનિય અને આનંદથી ભરપૂર; ઘરો, તરસ્યા કે ભૂખ્યા ન રહો – અમને ડરો નહીં.” આ રીતે, આ પુરુષે દેવતાઓ, ઔષધિઓ, શાંતિ, સમૃદ્ધિ અને સુખ માટે અનેક પ્રાર્થનાઓ કરી, પોતાના જીવન અને સમાજમાં કલ્યાણ અને સંરક્ષણની આશા રાખી.