પુષણ દેવને પ્રાર્થના કરવામાં આવી કે તેઓ પોતાના દાયાં હાથે આગળ વધે અને જે કંઈ ખોવાઈ ગયું છે, તે પાછું લાવે; અને જે પાછું મળ્યું છે, તેમાં અમને એકતા મળે. પછી સરસ્વતી દેવીના પોષક, આનંદદાયી, કૃપાળુ અને ઉદાર સ્તનને અહીં અમારું કલ્યાણ થાય એ માટે સ્થાપિત કરવાની પ્રાર્થના કરવામાં આવે છે, કારણ કે એ જ સ્તનથી સર્વ ધન-ધાન્યનું પોષણ થાય છે. અગાઉ, દેવોને વિનવાય છે કે તેઓ પોતાના વીજળીથી કે સૂર્યકિરણોથી અમારું પાક નુકસાન ન કરે; એમના વિશાળ અને ગર્જનાભર્યા, દિવ્ય અને તેજસ્વી સ્તનથી કૃપા કરે. ત્યારબાદ સભા અને સમિતિ, જે પ્રજાપતિની પુત્રીઓ છે, એમને સહમતિથી રક્ષાનું વરદાન માંગવામાં આવે છે—જેના દ્વારા એકતા થાય છે, તે મને શીખવે અને હું વૃદ્ધોના સમૂહમાં સુંદર રીતે બોલી શકું. સભાને ઓળખી, એને “અઅહત” નામે સંબોધાય છે—એના બધા સભ્યો મારા પ્રત્યે સદભાવ રાખે એવી ઇચ્છા છે. અહીં ભેગા થયેલા લોકોમાં હું તેજ અને વિવેક વહેંચું છું; ઈન્દ્ર, મને સમગ્ર સભાનો ભાગ્ય આપો. જો કોઈનું મન ક્યાંય વિખરાયું હોય, તો એ પાછું મારી તરફ વળે અને એનું મન મારેમાં આનંદ અનુભવે. પછી, જેમ સૂર્ય તારાઓ વચ્ચે ઉગીને તેમનું તેજ લઈ લે છે, તેમ હું પુરુષો અને સ્ત્રીઓમાં જે દુશ્મન છે એમનું તેજ લઈ લઈશ. જેટલા પણ સ્પર્ધક સામે આવે છે, તેમનું તેજ પણ હું લઈ લઈશ, જેમ સૂર્ય ઊંઘતા ઉપર પ્રકાશ ફેલાવે છે. પછી સૌમ્ય ભાવથી સવિતા દેવની સ્તુતિ થાય છે—જે અદ્ભુત શક્તિશાળી, વિદ્વાન, સચ્ચોટ સંકલ્પવાળા અને ધનના ધારક છે. તેમનો વિચાર તેજસ્વી બનીને ઊંચે ચઢે છે; સુવર્ણહસ્તી કળાવાન સવિતા દયાથી આકાશ માપે છે. એ દેવ પિતૃઓને ધન અને આયુષ્ય આપે છે; સોમપાનથી પ્રસન્ન થાય છે અને નિયમથી માર્ગદર્શન કરે છે. કાન્વએ જે સર્વગ્રાહી, દયાળુ, સંપન્ન અને સર્વત્ર વહેતી કૃપા સવિતાથી પ્રાપ્ત કરી, એ કૃપા હું પસંદ કરું છું. પછી બૃહસ્પતિ અને સવિતા પાસે પ્રાર્થના છે કે એ વ્યક્તિનું કલ્યાણ વધે, તેજ વધે—even જો તે રોકાયો હોય, તો મુક્ત થાય, અને બધા દેવો એમાં આનંદ અનુભવે. પછી ધાતા દેવ પાસેથી ધન અને સમૃદ્ધિનું વરદાન માંગવામાં આવે છે; પૂજકને પૂર્વ દિશામાં નિરંતર અને લાંબું આયુષ્ય મળે એવી ઇચ્છા છે. સંતાનની ઈચ્છા ધરાવતા પૂજકને ધાતા સર્વ ઇચ્છિત ફળ આપે અને એના ઘરમાં અમરતા—all દેવો અને અદિતિ સાથે—પ્રદાન કરે. ધાતા અને સવિતાના દાન અહીં સ્વીકારાય, પ્રજાપતિ, અગ્નિ, ત્વષ્ટા અને વિષ્ણુ પણ સંતાન અને ધન વધારવા માટે કૃપા કરે. આ પછી, આકાશને વિનંતી છે કે એ સ્વર્ગીય જગ્યા ખોલે; ધરતી ઊંચી થાય; ધાતા, આકાશના શાસક, અવરોધ દૂર કરે. પૃથ્વી લાંબુ આયુષ્ય પામે, ગરમી કે ઠંડકથી અખંડિત રહે; જ્યાં સોમાનું સ્થાન છે, ત્યાં ઘી જેવી નદીઓ વહે છે અને સુખ-સમૃદ્ધિ રહે છે. પ્રજાપતિ સર્વ સંતાન ઉત્પન્ન કરે છે; ધાતા, શુભભાવથી, તેમને દાન આપે. જે મન અને જન્મથી એક છે, તેમને પોષણદાતા સમૃદ્ધિ આપે. અનુમતિ દેવી વિનંતી છે કે યજ્ઞમાં અનુમતિ આપે; અગ્નિ ઉપસ્થિત રહે. અનુમતિની કૃપાથી હમને સંતાન મળે, અને એ યજ્ઞ સ્વીકારે. અનુમતિ, જેનું નામ સુંદર રીતે ઉલ્લેખાય છે, જે સર્વ પસંદ કરે છે, તે યજ્ઞનું રક્ષણ કરે, ધન અને વિર સંતાન આપે. અનુમતિના આવવાથી યજ્ઞને સુખદ ક્ષેત્ર, પરાક્રમ અને ઉત્તમ જન્મ મળે; એનું અનુગ્રહ શુભ છે અને દેવો યજ્ઞનું રક્ષણ કરે. અનુમતિ બધામાં વ્યાપી છે—જ્યાં કશું ઊભું છે, ચાલે છે કે હલે છે—એ બધામાં એ છે; એનું અનુગ્રહ અમારે પર રહે. પછી લોકોના એકતાથી સ્વર્ગના પ્રભુ, મનુષ્યોના અતિથિ, પ્રાચીન અને નવા દેવને સંબોધાય છે; એ માર્ગદર્શક એક વ્યક્તિ તરફ વળે છે. પછી, હજારોગણી દૃષ્ટિ, વિદ્વાનનો વિચાર અને નિયમમાં પ્રકાશનું વર્ણન થાય છે. તેજસ્વી લોકો સૌરભાતમાં ભોરના પ્રકાશને એકત્ર કરે છે; નિર્દોષ અને ચિંતનશીલ લોકો ગૌના ક્રોધી શક્તિઓને એકત્ર કરે છે. પછી દુષ્પન, દુઃસ્વપ્ન, દુઃશબ્દ, દૈત્ય અને શત્રુત્વને દૂર કરવાની કામના થાય છે. જે કંઈ ઈન્દ્ર, અગ્નિ, બધા દેવો, મારુત અને તેજસ્વીઓએ અખંડ રાખ્યું છે, તે અમને સવિતા, પ્રજાપતિ અને અનુમતિ પ્રદાન કરે. વિષ્ણુ અને વરુણની પ્રશંસા થાય છે—જેઓની શક્તિથી દિશાઓ ટકી છે, જેઓ અપરાજિત છે અને નિયમથી શાસન કરે છે. એમના આદેશ અને તેજથી બધું સ્થિર છે; એમના નિયમથી જગત ચાલે છે. વિષ્ણુના પરાક્રમના વર્ણન થાય છે—એણે પૃથ્વી માપી, ઊંચું સ્થાન સ્થાપ્યું અને ત્રણ વિશાળ પગલાંમાં જગતને વ્યાપ્યું. એનાં પરાક્રમ ગીતરૂપે ગવાય છે; એ પહાડોમાં ફરતા વન્ય પ્રાણીઓ જેવો પરાક્રમી છે અને દૂરના સ્થાનો સુધી પહોંચે છે. વિષ્ણુના ત્રણ પગલાંમાં સર્વ લોક નિવાસ કરે છે; એ અમને વિશાળ આવાસ આપે અને ઘી પીએ, યજ્ઞના પ્રભુ પાસે જાય. એણે ત્રણ પગલાંમાં જગતને વ્યાપ્યું છે અને તેનો માર્ગ ધૂળમાં છુપાયેલો છે. વિષ્ણુ, રક્ષક અને અપરાજિત, ત્રણ પગલાંમાં ચાલી, અહીંથી નિયમોનું પાલન કરે છે. આ રીતે, દેવોની કૃપા, અનુમતિ, સમૃદ્ધિ અને રક્ષણ માટે શ્રદ્ધાપૂર્વક પ્રાર્થનાઓ કરવામાં આવે છે—સર્વ કલ્યાણ અને એકતા માટે.