એક પ્રસંગમાં, યજમાન દૃઢ સંકલ્પ સાથે કૃમિ અને દુષ્ટ શક્તિઓનો નાશ કરવા માટે વિધિ આરંભે છે. તે કહે છે: “કૃમિનું મેષ, જે જીવાતોનું રાજા છે, તેને હું સંહાર્યો છે; નદીમાં રહેતા જીવાત પણ મારી નાખ્યા છે. હું બધા કૃમિઓને દળીને નાશ પામ્યો છું, જેમ પથ્થરથી ધાન્ય દળાય છે એમ. ત્રણ માથાવાળો, ત્રણ કૂહડાવાળો, ચિતરેલો અને સફેદ કૃમિ—એના પીઠને હું ફાડી નાખું છું, તેનું માથું કાપી નાખું છું.” પછી યજમાન કહે છે: “હું כאןવ અને મદગ્નની જેમ કૃમિઓને સંહારું છું; અગસ્ત્યની પ્રાર્થનાની શક્તિથી હું કૃમિઓને દળું છું. કૃમિઓનો રાજા મારો છે, તેમનો મુખ્ય પણ મારો છે; કૃમિની માતા, ભાઈ અને બહેન—બધાને હું માર્યો છે. તેમનાં નિવાસ અને વાડાં પણ નાશ પામ્યા છે; નાના-મોટા બધા કૃમિઓ માર્યા છે. દરેક પ્રકારના કૃમિનું માથું હું પથ્થરથી તોડી નાખું છું, તેમનું મોં અગ્નિથી દાઝી નાખું છું.” આવી કૃમિ વિનાશની વિધિ પછી, યજમાન ઈશ્વરોને સંરક્ષણ માટે પ્રાર્થના કરે છે: “સવિતા, સર્જનહાર દેવ, મને દરેક પ્રાર્થના, વિધિ, યજ્ઞકર્મ, સંકલ્પ, ઈચ્છા અને દેવતાઓને સંબોધન—આ બધામાં રક્ષા કરે. અગ્નિ, વનવૃક્ષોના સ્વામી, પણ મને દરેક કાર્યમાં રક્ષા આપે. દ્યાવા-પૃથ્વી, દાતા દેવો, પણ મને રક્ષે. વરુણ, જળના સ્વામી, મીત્ર અને વરુણ, વર્ષાના સ્વામી, મારુતગણ, પહાડોના સ્વામી, સોમ, વનસ્પતિઓના સ્વામી, વાયુ, અંતરિક્ષના સ્વામી, સૂર્ય, દ્રષ્ટિના સ્વામી, ચંદ્ર, તારાઓના સ્વામી, ઈન્દ્ર, આકાશના સ્વામી, મારુતોના પિતા, પશુઓના સ્વામી—બધા મને દરેક વિધિ અને સંકલ્પમાં રક્ષા આપે.” યજમાન આગળ યમ અને મૃત્યુદેવને પણ પ્રાર્થના કરે છે: “મૃત્યુ, પ્રાણીઓના સ્વામી, યમ, પિતૃઓના સ્વામી, અને પ્રાચીન તથા અનુગામી પિતૃઓ—બધા મને આ યજ્ઞ અને આશીર્વાદમાં રક્ષા કરે.” પછી, સર્જનના મહિમા સાથે, યજમાન કહે છે: “પર્વત, આકાશ, ગર્ભ, અને અંગોથી બીજ એકઠું થાય છે; જે બીજધારીઓ છે, તેઓ મૂળ તત્વને પાંદડા જેવું ધારણ કરે છે. જેમ પૃથ્વી સર્વ જીવોનાં ગર્ભને ધારણ કરે છે, તેમ હું પણ તારો ગર્ભ સ્થાપું છું. સિનિવાલી, સરસ્વતી, અને કમળમાળાધારી અશ્વિનીકુમારો—તમે ગર્ભ સ્થાપો. મીત્ર અને વરુણ, બૃહસ્પતિ, ઈન્દ્ર-અગ્નિ અને ધાતૃ—તમે પણ ગર્ભ સ્થાપો.” “વિષ્ણુ ગર્ભસ્થાન તૈયાર કરે, ત્વષ્ટા આકાર આપે, પ્રજાપતિ પ્રવાહ કરે, અને ધાતૃ ગર્ભ સ્થાપે. વરુણ, સરસ્વતી, ઈન્દ્ર જે જાણે છે—એ સંસારનું રહસ્ય પી. વનસ્પતિ, વૃક્ષો અને સર્વ જીવોના ગર્ભ—અગ્નિ, એ અહીં સ્થાપો. સ્કંદ, તું વીર્યવાન બની, ગર્ભ સ્થાપ, તું વૃષભ છે—સંતાન માટે તને અમે આગળ લઈ જઈએ છીએ.” “મહાન સ્તુતિના સ્વામી, તું વિસ્તૃત થા; તારો ગર્ભ ગર્ભસ્થાને રહે. દેવો, સોમપાન કરનારા, નિર્દોષ પુત્ર આપે. ધાતૃ, ત્વષ્ટા, સવિતા, પ્રજાપતિ—તમારા શ્રેષ્ઠ સ્વરૂપથી, ગર્ભવતી સ્ત્રીમાં, દસમા મહિનામાં જન્મ લે તેવો પુત્ર સ્થાપો.” પછી યજ્ઞની એકતા માટે યજમાન પ્રાર્થના કરે છે: “યજ્ઞના મંત્રો, સમિધાઓ અને અગ્નિ, જ્ઞાનથી, અહીં વિધિમાં અમારી એકતા કરે. દેવ સવિતા, સંતાનને જાણનારો, તને આ યજ્ઞમાં એક કરે. ઈન્દ્ર, સ્તુતિપ્રેમી, સારી રીતે જોતાં, તને યજ્ઞમાં જોડે. આવાહન, મંત્રો અને હવન—બધું તને વિધિમાં જોડે; પસંદ કરેલા, પત્નીઓ સાથે, અહીં આવે.” આ રીતે, યજમાન કૃમિ વિનાશથી આરંભી, દેવતાઓ અને પિતૃઓનું આવાહન કરીને, ગર્ભસ્થાપન અને યજ્ઞની એકતા સુધી, સમગ્ર વિધિ શ્રદ્ધા અને ભક્તિપૂર્વક પૂર્ણ કરે છે.