વનમાં મનુષ્ય આવે ત્યારે જંગલનાં પ્રાણીઓ જેમ ચોથી-પાંચી જાય છે, એ જ રીતે, ઢોલ તું પણ આપણા શત્રુઓ સામે ગર્જના કર, તેમને હાંકી કાઢ અને તેમના મનને ભુલાવી દે. ઘાસચરકાં ઓવીની સામે ધોળાં ધોળાં ડરથી દોડી જાય છે, એમ તું પણ ઢોલ, શત્રુઓને બગાડી દે, તેમને ભયભીત કરી દે. જેમ પંખીઓ ગીધથી ઉડી જાય છે અથવા સિંહના ગર્જનાથી દિવસે જ દોડી જાય છે, એમ તું ઢોલ, અમારા શત્રુઓને ઉલટી દોડાવી દે, તેમને મૂંઝવી નાખ. ઢોલ અને હરણની ચામડી, બંને અમારા શત્રુઓને દૂર હાંકી નાખે. જેઓ યુદ્ધના મેદાનમાં ઊભેલા છે, એવા બધા દેવતાઓ પણ ભયભીત થાય. ઈન્દ્રને જે પગલાંઓની ધ્વનિ અને છાંયાંઓ ગમે છે, એ જ અવાજોથી અમારા સામે આવેલા દુશ્મનોને પણ ભય લાગવો જોઈએ. ધનુષ્યની તાણેલી ડોરી અને ઢોલના અવાજ ચારેય દિશામાં ગુંજે; દુશ્મન સૈન્ય અને તેમની પાંખો તુટે અને વિખૂટા પડી જાય. હે સુર્ય દેવ, અમને દ્રષ્ટિ આપો, તમારી કિરણો દુશ્મનોને પીછો કરે; તેમના હાથમાંથી શક્તિ જાય ત્યારે તેમના સાથીઓ પણ વિખૂટા પડી જાય. હે ભયાનક મરુતગણો, પ્રસ્નીના સંતાનો, ઈન્દ્ર સાથે મળીને દુશ્મનોને સંહારજો; રાજા સોમ, રાજા વરુણ, મહાદેવ અને યમ એ બધાં ઈન્દ્રરૂપ છે. આ દેવસેના, સુર્યના ધ્વજરૂપ, જાગૃત અને ચેતન, અમારા શત્રુઓ પર વિજય મેળવે—સ્વાહા! હવે, અગ્નિ અહીંથી તાવને દૂર કરે, સોમ, પથ્થર અને કુશળ વરુણ પણ; વેદિ, દર્ભ અને તેજસ્વી સમિદ્ધ—all hatred દૂર કરે. જે સર્વત્ર લીલોતરી છાંયો ફેલાવે છે, અગ્નિની જેમ દહન કરે છે, એ તાવ નિર્બળ થાય, નીચે ઉતરે અથવા અહીંથી દુર ચાલે. જે તાવ કઠોર છે, કઠોર મૂળ ધરાવે છે, લાલ રંગ જેવો વિનાશક છે, એ તાવને હું નીચે ઉતારી દઈશ, એ દોડતો તાવ દૂર થાય. હું શ્રદ્ધાપૂર્વક તાવને કારીગર પાસે મોકલું છું; શકંભરાની મુઠી ફરીથી મહા વૃષભોમાં પાછી જાય. તેનું નિવાસ મુજવોમાં છે, મહા વૃષભોમાં છે; જેટલો તાવ જન્મે છે, તેટલો તે બાલ્હિકોમાં રહે. તાવ, સાપ, વિષ, લંગડાપણું—બધાને દૂર હાંકો; જે દાસી સ્ત્રી પીડાય છે, તેને વજ્રથી મુક્ત કરો. તાવ, તું મુજવોમાં જા, અથવા બાલ્હિકોમાં પણ; જે શૂદ્રા સ્ત્રી ફૂલી છે, તેને શોધ અને તાવને દૂર કરી દે. મુજવોના મહા વૃષભો આપણા સગાં છે, તેઓ દૂર થઈ ગયા છે; અમે આ વચન તાવને કહીએ છીએ, અથવા બીજા ક્ષેત્રોમાં પણ. તું બીજા ક્ષેત્રમાં આનંદ પામતો નથી, તું આજ્ઞાકારી છે, તું અમને દયા નથી કરતો; તાવ હવે ઇચ્છિત થઈ ગયો છે, તે બાલ્હિકોમાં જશે. જો તું ઠંડો, કાંપતો, ખાંસી અને થરથરાટ સાથે આવે છે, તો એ ભયાનક કારણો સાથે તું અમને ઘેરી લે. આ સાથીઓ, તાવ, ખાંસી, બેચેની—કોઈને પણ ફરીથી નજીક ન લાવ. તાવ, તારા ભાઈ તાવ, બહેન ખાંસી અને તારો દોષી સગો—all together, કોઈ બીજા મનુષ્ય પાસે જાઓ. ત્રીજો, ચોથો, સતત, હેમંત અને શરદી—all forms of fever—નાશ પામે; ઠંડક, કાંપ, ઉનાળાનો અને વરસાદી—all destroyed. ગાંધારી, મુજવો, અંગ, મગધ—બધાંમાંથી, જેમ કોઈને ભંડારખાનામાં મોકલાય છે, તેમ અમે તાવને દૂર મોકલીએ છીએ. હવે, આકાશ અને પૃથ્વી મને આધાર આપે, દેવી સરસ્વતી મને આધાર આપે; ઈન્દ્ર અને અગ્નિ મને આધાર આપે, જેથી હું કૃમિને દબાવી શકું. હે ઈન્દ્ર, ધનની દેવતા, તું કૃમિઓને નાશ કર; મારા શક્તિશાળી વચનથી બધા દુશ્મનો પણ નાશ પામે. જે કૃમિ આંખો અને નાક આસપાસ ફરે છે, જે મધ્યમાં જાય છે, એ કૃમિને અમે દબાવી લઈએ છીએ. બે સમાન, બે જુદા, બે કાળા, બે લાલ, પિંગળ અને પિંગળકાન, ગીધ અને બગલો—બધા નાશ પામે. જે કૃમિ પીળા શરીરવાળા છે, કાળા છે, પીળા હાથવાળા છે, કે સર્વ પ્રકારના છે—બધા કૃમિઓને અમે દબાવી લઈએ છીએ. સૂર્ય આગળ ચાલે છે, બધું જોઈને, અજાણ્યાને પણ નાશ કરે છે; દેખાતા અને અદૃશ્ય કૃમિઓને નાશ કરે છે. સફેદ, ખડકિયા, ચાલતા, તીખા દાંતવાળા—બધા કૃમિઓ, દેખાતા કે અદૃશ્ય, નાશ પામે. કૃમિનો મેષ નાશ પામે, નદીમાં રહેતો પણ; હું બધાને પથ્થરથી દળીને નાશ કરી દઈશ. ત્રણ માથાવાળો, ત્રણ કૂહડવાળો, ચિતરેલો કે સફેદ કૃમિ—એના પીઠ ફાડી નાખું, માથું કાપી નાખું. અહીં, કાણ્વા અને મદગ્ન જેવું, કૃમિઓને દબાવી નાખું; અગસ્ત્યના મંત્રબળથી કૃમિઓને દળું. કૃમિઓનો રાજા, મુખ્ય, માતા, ભાઈ, બહેન—બધા નાશ પામે. કૃમિઓના આવાસ, વાડ—all destroyed; નાનાથી નાના કૃમિ પણ નાશ પામે. દરેક પ્રકારના કૃમિ, બધાના માથા પથ્થરથી ફોડી નાખું, મોઢા અગ્નિથી દહાવી દઈશ. હવે, સવિતૃ, સર્જનહાર દેવ, મને રક્ષે—આ પ્રાર્થનામાં, વિધિમાં, ઋત્વિજપદમાં, આ આધારમાં, વિચારમાં, ઇચ્છામાં, કામનામાં અને દેવો માટેની આહ્વાનમાં—સ્વાહા. અગ્નિ, વનવૃક્ષોના સ્વામી, મને રક્ષે—આ સર્વ કાર્યમાં—સ્વાહા. આકાશ અને પૃથ્વી, દાતાઓના સ્વામી, મને રક્ષે—આ સર્વ કાર્યમાં—સ્વાહા. વરુણ, જળના સ્વામી, મને રક્ષે—આ સર્વ કાર્યમાં—સ્વાહા. આ રીતે, દેવતાઓની કૃપાથી દુશ્મન, તાવ, કૃમિ અને સર્વ દુઃખ દૂર થાય, અને સર્વ કલ્યાણ પ્રાપ્ત થાય.