પૃથ્વી પર ઢોલ પ્રથમ અવાજ કરે છે, તેની તેજસ્વી ગર્જના સાથે શત્રુ સેનાનું આગમન જાહેર કરે છે. તે શાનદાર રીતે બોલે છે, સાચા શબ્દો વડે બધાને જાણ કરે છે. આ ઢોલનું અવાજ આકાશમાં બે પક્ષો વચ્ચે ગુંજે છે, તેની પ્રતિધ્વનિ વિજય તરફ દોડે છે. તે ગર્જે છે, તેની પ્રસિદ્ધિ ફેલાવે છે, અને તુરી સાથે મિત્રતા અને સ્વર્ગની મહિમા માટે અવાજ કરે છે. કુશળતાથી બનાવવામાં આવેલો ઢોલ બોલી ઉઠે છે, શક્તિશાળી યોદ્ધાઓના શસ્ત્રોને જાગૃત કરે છે, ઇન્દ્રને પોકારે છે અને મિત્રોને બોલાવે છે; દુશ્મનોને દૂર હંકારે છે. ઢોલ અને અન્ય વાદ્યો સાથે મળીને, તેઓ ગામના દૂત બનીને અનેક રીતે જાહેરાત કરે છે, સારા માર્ગ શોધે છે અને અનેકમાંથી પ્રસિદ્ધિ લાવે છે, હે દ્વી-રાજાઓ. આ ઢોલ શુભ દૃષ્ટિ ધરાવે છે, સંપત્તિમાં વિજયી છે, શક્તિમાં મહાન છે, યુદ્ધમાં જીતે છે, અને જ્ઞાનમાં અડગ છે. જેમ પર્વત પર પથ્થર વડે સોમરસ દબાવવામાં આવે છે, તેમ, હે ઢોલ, યુદ્ધભૂમિ પર જ્ઞાનથી ગુંજ. દુશ્મનોના વિનાશક, દુશ્મન શક્તિના તોડનાર, ધન મેળવનાર, સહનશીલ અને ઉદ્ગમ પામનાર, મંત્ર જેવા વચન દ્વારા ઉચ્ચારણ કર, વિજય માટે અવાજ ઉઠાવ. અડગ અને અડગ રહે, ઊર્જાથી ભરપૂર, ઝડપી ચાલે છે, દુશ્મનોને જીતે છે, યુદ્ધમાં આગેવાન છે, ઇન્દ્રના રક્ષણ હેઠળ છે, સભામાં કુશળ છે, હૃદયમાં તેજ ધરાવે છે; દુશ્મનોના વિનાશ અને વિજય માટે આગળ વધ. હે ઢોલ, અમે દુઃખ, ગુંચળ અને દુશ્મનો વચ્ચેની દુશ્મનાવટ દૂર કરીએ છીએ; અમે દુશ્મનોમાં દ્વેષ, કંપન અને ભય મૂકીએ છીએ—તુ તેમને પ્રહાર કર. દુશ્મનો મન, દૃષ્ટિ અને હૃદયથી ડરીને ભાગે, અને હવન સમયે ઘી ઢોળાય ત્યારે તેઓ દોડી જાય. વનમાંથી એકત્રિત થયેલા, લાલ ગાયવાળા, બધા કુળોના—એવા ઢોલને, ઘી વડે વાગાડવામાં આવેલા, દુશ્મનોમાં ભય ફેલાવવું જોઈએ. જેમ જંગલમાં માણસને જોઈ વન્ય પ્રાણીઓ ભાગે છે, તેમ, હે ઢોલ, દુશ્મનો સામે ગર્જના કર, તેમને હંકાર, તેમનું મન ગુંચળ કરી નાખ. જેમ ઘેટાં વરુથી ખુબ ડરીને ભાગે છે, તેમ, હે ઢોલ, દુશ્મનો સામે ગર્જના કર, તેમને હંકાર, તેમનું મન ભુલાવી નાખ. જેમ શિકારી પક્ષીઓથી અથવા સિંહની દહાડથી દિવસમાં પક્ષીઓ ઉડી જાય છે, તેમ, હે ઢોલ, દુશ્મનો સામે ગર્જના કર, તેમને હંકાર, તેમનું મન ગુંચળ કરી નાખ. ઢોલ અને હરણચામડી દુશ્મનોને હંકારો; બધા દેવતાઓ, જે યુદ્ધના પક્ષે છે, ભયભીત થાય છે. ઇન્દ્રને આનંદ આપતી પગલીઓ અને છાયાની ધ્વનિથી, દુશ્મનો, જે દુશ્મન સેનામાં આવે છે, તેઓ ભયભીત થાય. ધીલના તાણ અને ઢોલના અવાજ ચારેય દિશામાં ગુંજે; દુશ્મન સેનાની પંક્તિઓ વિખેરાઈ જાય. હે સૂર્ય, દૃષ્ટિ આપો; તારા કિરણો તેમને પીછો કરે; જ્યારે તેમની બાહુબળ ખોટે, તેમના સાથીઓ છૂટા પડે. મહાન મરૂતગણો, પ્રસ્નીની સંતાનો, ઇન્દ્ર સાથે મળીને દુશ્મનોને પ્રહાર કરો; સોમરાજા, વર્ણરાજા, મહાદેવ અને મૃત્યુ—આ બધા ઇન્દ્રરૂપ છે. આ દૈવી સેનાઓ, સૂર્યના ધ્વજવાળા, જાગૃત અને ચેતન—તેઓ અમારા દુશ્મનો પર વિજય મેળવે. સ્વાહા! હે અગ્નિ, તાવને અહીંથી દૂર કર; સોમ, પથ્થર અને શુદ્ધ કુશળતાવાળા વર્ણ તેને દૂર કરે; વેદી, પવિત્ર કુશ અને તેજસ્વી સમિધ hatred દૂર કરે. જે બધું લીલું કરે છે, અગ્નિ જેવો દહન કરે છે—એવો તાવ નિર્બળ, નીચો, અને નીચે જાય કે દૂર જતો રહે. જે કઠોર છે, કઠોર મૂળ ધરાવે છે, લાલ જેવો વિનાશક છે—એવો તાવ, જે દરેક જગ્યાએ દોડે છે, તેને દૂર કરો, નીચે ફેંકો. શ્રદ્ધાપૂર્વક હું તેને કારીગર પાસે મોકલું છું; શકંભરાની મુઠ્ઠી ફરી મહાન વાછરડાં પાસે પાછી જાય. તેણું નિવાસ મુજવાઓમાં છે, મહાન વાછરડાંમાં છે; જેટલો તાવ જન્મે છે, તેટલો તે બલ્હિકાઓમાં રહે છે. તાવ, સાપ, ઝેર, લંગડાશ—આ બધાને દૂર કરો; કષ્ટમાં આવેલી દાસી સ્ત્રીને વીજળીથી મુક્ત કરો. તાવ, મુજવાઓ પાસે જા, અથવા બલ્હિકાઓથી પણ આગળ; જે શૂદ્રા સ્ત્રી ફૂલેલી છે, તેને શોધી, તાવને તેના શરીરમાંથી કાઢી નાખ. મુજવાઓના મહાન વાછરડાં આપણા સ્વજનો છે, તેઓ દૂર ગયા છે; અમે આ શબ્દો તાવને અથવા અન્ય ક્ષેત્રોને કહીએ છીએ. તમે બીજા ક્ષેત્રમાં આનંદ નથી મેળવો, આજ્ઞાકારી છો, અમને દયા બતાવતા નથી; તાવ હવે ઇચ્છિત થયો છે, તે બલ્હિકાઓ પાસે જશે. જો તમે ઠંડા, કંપન, ઉધરસ અને થરથરાટ સાથે હો, તો તાવ, તારા ભયાનક કારણો સાથે અમને ઘેરી રાખ. આ મિત્રો, તાવ, ઉધરસ કે ચિંતા—કંઈ પણ ફરીથી નજીક લાવશો નહીં; તાવને તેની સેનાથી અમારી પાસે ફરીથી લાવશો નહીં. તાવ, તારા ભાઈ તાવ, બહેન ઉધરસ, અને દુષ્ટ, તારા ભત્રીજા સાથે, એ મરણશીલ માણસ પાસે જા. તૃતીય, ચતુર્થી, દૃઢ અને શરદઋતુના તાવ—આ બધાનો નાશ કરો; ઠંડક, કંપન, ઉનાળાનો અને વરસાદી તાવ પણ નાશ પામે. ગંધારી, મુજવા, અંગ અને મગધમાંથી, જેમ કોઈને ભંડારમાં મોકલાય છે, તેમ અમે તાવને મોકલીએ છીએ. આકાશ અને પૃથ્વી મને આધાર આપે, દેવી સરસ્વતી મને આધાર આપે; ઇન્દ્ર અને અગ્નિ મને આધાર આપે, જેથી તેઓ કૃમિને દમન કરે. હે ઇન્દ્ર, ધનની દેવ, કૃમિને નાશ કરો; મારા શક્તિશાળી વચનથી બધા દુશ્મનો નાશ પામે છે. જે આંખો આસપાસ રેંગે છે, જે નાક આસપાસ રેંગે છે, જે મધ્યમાં જાય છે—એવા કૃમિને અમે દમન કરીએ છીએ. બે સમાન રૂપના, બે ભિન્ન રૂપના, બે કાળા, બે લાલ; પીળા અને પીળા કાનવાળા, ગીધ અને બગલા—આ બધાને નાશ કરીએ છીએ. જે કૃમિ પીળા શરીરવાળા છે, કાળા છે, પીળા હાથવાળા છે, દરેક રૂપના છે—એવા કૃમિને અમે દમન કરીએ છીએ. સૂર્ય આગળ વધે છે, સર્વેને જોયે છે, અજ્ઞાતને નાશ કરે છે; દેખાતા અને અધૃશ્ય કૃમિને નાશ કરે છે. જે સફેદ છે, ખડતલ છે, ચલાયમાન છે, તીક્ષ્ણ દાંતવાળા છે—દેખાતા કૃમિ પણ નાશ પામે, અધૃશ્ય કૃમિ પણ નાશ પામે.