આથર્વવેદના પવિત્ર મંત્રોમાં એક સુંદર વાર્તા વહેતી જાય છે. આ વાર્તા આરંભે, ઋષિઓએ બાણના પિતાની મહિમા ગાન કરી છે—પ્રથમ તેઓ કહે છે, “અમે બાણના પિતા વરુણને જાણીએ છીએ, જે શતશક્તિમાન છે. તેમના આશીર્વાદથી તારી દેહની કલ્યાણકામના થાય અને તેની જમીન પર ઉતરણી બાળક જેવી સહજતા અને નિર્દોષતા સાથે બહાર થાય.” આ જ ભાવનાને તેઓ ચંદ્ર અને પછી સૂર્ય માટે પણ પુનરાવર્તિત કરે છે—બાણના પિતા તરીકે ચંદ્ર અને સૂર્ય, બંનેના આશીર્વાદથી શરીરમાં સુખાકારી રહે અને શરીરની મલિનતા બાળકની જેમ બહાર નીકળી જાય. પછી, ઋષિઓ ગાયોની આંતરડીઓ અને મૂત્રાશયમાં રહેલા દ્રવ્યને ઉલ્લેખે છે—એમ કહે છે, “જેમ ગાયના શરીરમાં મૂત્રાશયમાં દ્રવ્ય રહે છે, તેમ તારા શરીરમાં જે પણ છે, તે બધું બાળકની જેમ સહજ રીતે બહાર નીકળી જાય.” તેઓ પ્રાર્થના કરે છે કે શરીરની નળી અવરોધમુક્ત થાય, ઘરની દિવાલ તૂટે તેમ, અને મૂત્ર બાળકની જેમ બહાર નીકળી જાય. મૂત્રાશયના દ્વારને તેઓ મહાસાગરના ગહન દ્વાર જેવી ઉપમા આપે છે—તે પણ છિદ્રિત થાય, અને સર્વ દોષો બહાર નીકળી જાય. જેમ ધનુષ્ય પરથી છૂટેલો બાણ મેદાનમાં પડે છે, તેમ શરીરની મલિનતા પણ બહાર જાય. આ પછી યજ્ઞમાં જોડાયેલી બહેનોની વાત આવે છે—એ બહેનો માર્ગે આગળ વધે છે, દુધ અને મધ મિક્સ કરીને ગાળે છે. તેઓ પ્રાર્થના કરે છે કે જેમ સૂર્ય આકાશ સાથે જોડાય છે અને સ્થિર થાય છે, તેવી દૈવી શક્તિઓ આપણા યજ્ઞને હાનિ ન પહોંચાડે. પછી દેવીઓને આમંત્રણ આપવામાં આવે છે—એ પાણી, જેમાં આપણા પશુઓ પિયે છે, એ નદીઓ માટે આહુતિ અર્પણ થાય. પાણીમાં અમૃત છે, દવા છે—પાણીના સ્તુતિથી આપણે તેજસ્વી ઘોડા અને બળવાન ગાય બનીએ. પાણી કલ્યાણકર્તા છે; તેઓથી અમને પોષણ અને યુદ્ધમાં દૃષ્ટિ માટે બળ મળે. પાણીની શુભ તત્વો માતા જેવી છે—જેમ માતા સંતાનને વહાલથી પોષે છે, તેમ આપણે પણ એ શુભ તત્વો પ્રાપ્ત કરીએ. તેઓ પ્રાર્થના કરે છે કે એ જળ અમને પુનર્જીવન આપે, ખજાનાની સ્વામિ, જનસમુદાયની પોષક એ જળ અમને આરોગ્ય આપે. પછી, દેવતાપૂર્ણ પાણી પીવા માટે શુભતા લાવે—એના પ્રવાહો અમને સુખ આપે, નદીઓ, નાળીઓ, કૂવામાંથી કાઢેલા અને ઘડામાં લાવેલા પાણી અને વરસાદ—all bring auspiciousness. પાણીમાં સોમ કહે છે: “અમારામાં બધું ઔષધ છે, અગ્નિ પણ અમારામાં છે.” એથી, પાણી આરોગ્ય અને રક્ષા આપે જેથી આપણે લાંબા સમય સુધી સૂર્યને જોઈ શકીએ. પછી, અગ્નિ દેવને સંબોધન છે—“હે અગ્નિ, તું અમારા દુશ્મન અને તાંત્રિકને અહીં લાવ, કારણ કે તું શત્રુહંત છે.” અગ્નિને ઘૃતના સ્વામી તરીકે, શરીરમાં વસતા, દુશ્મનને ભસ્મ કરવા માટે પ્રાર્થના છે. અગ્નિ અને ઇન્દ્ર બંને દુશ્મન અને વિષકારક તાંત્રિકોને દૂર કરે, અને દરેક તાંત્રિક સામે આવી ‘હું અહીં છું’ કહી સ્વીકાર કરે. જાતવેદા (અગ્નિ)ની શક્તિ દર્શાવવાની ઇચ્છા છે—તેઓ દુશ્મનોને ભસ્મ કરે. અગ્નિ સંદેશવાહક બને અને દુશ્મનને વિખેરે, અને પછી ઇન્દ્ર પોતાના વજ્રથી તેમના શિર કાપે. પછી, યાતુધાન (દુષ્ટ આત્માઓ) માટે આહુતિ છે—જેમ નદી ફેનને લઈ જાય છે, તેમ આ યાતુધાન દૂર થાય. જે યજ્ઞકર્તા સ્તુતિ કરે છે, તે અહીં આવો અને બ્રહસ્પતિ, અગ્નિ અને સોમ તેને વિભાજિત કરે. સોમપાન કરનાર યાતુધાનના સંતાનને નષ્ટ કરે અને તેમને દૂર લઈ જાય. અગ્નિ, જ્યાં પણ યાતુધાનો છુપાયા છે, ત્યાં તું પ્રાર્થનાથી તેમને નાશ કર. આ પછી, ઋષિઓ ધન માટે દેવોને બોલાવે છે—વસુ, ઇન્દ્ર, પુષણ, વરુણ, મિત્ર, અગ્નિ, આદિત્ય અને બધા દેવતા, એ ધનને ઉજ્જવળ પ્રકાશમાં સ્થિર કરે. દેવતાઓ પ્રકાશ આપે, સૂર્ય, અગ્નિ કે સોનાથી, અને આપણા વિરોધીઓ નીચે રહે; આપણે આ ધનને સર્વોચ્ચ સ્થાન પર સ્થાપિત કરીએ. અગ્નિ, જે રીતે તું ઇન્દ્રને પોષણ આપ્યું, તેવી શ્રેષ્ઠ પ્રાર્થનાથી અહીં પણ વૃદ્ધિ થાય અને આ ધન કુટુંબમાં સર્વોચ્ચ સ્થાન પામે. તેઓ યજ્ઞ, તેજ, ધન અને કલ્યાણ અર્પણ કરે છે, અને ફરીથી પ્રાર્થના કરે છે કે વિરોધીઓ નીચે રહે અને આ ધન સર્વોચ્ચ સ્વર્ગમાં ઉંચે જાય. પછી, દેવતાઓના સ્વામી પ્રકાશમાન થાય છે, વરુણ રાજાના સત્ય આદેશ સર્વોપરી છે. પ્રાર્થના કરીને, તેઓ કોઈ ભયંકર ક્રોધથી મુક્તિ માટે પ્રયત્ન કરે છે. રાત્રિને વંદન આપે છે અને વરુણનો ક્રોધ શમાય તેવી ઇચ્છા છે. જો બોલવામાં કોઈ અસત્ય કે પાપ થયું હોય, તો વરુણના બંધનમાંથી મુક્તિ મળે. વૈશ્વાનર અને ગહન અંધકારમાંથી પણ મુક્તિ મળે, અને પોતાના કુટુંબમાં પ્રાર્થના કરી શકીએ. પછી પુષણ ‘વષટ’ ઉચ્ચારે છે, અર્યમાન યજ્ઞકર્મ કરે છે, સર્જનહાર વ્યવસ્થા કરે છે. ધર્મજાત સ્ત્રીઓ આગળ વધે છે, ક્રમો પાર કરે છે, દબાવે છે. આકાશના ચાર દિશા અને પૃથ્વીના ચાર દિશા—દેવતાઓએ એ વત્સ (ભ્રૂણ)ને એકત્ર કર્યું છે અને દબાવવાની તૈયારી કરે છે. આ રીતે, આથર્વવેદના આ મંત્રોમાં દૈવી શક્તિઓ, પાણી, અગ્નિ અને દેવતાઓના આશીર્વાદથી આરોગ્ય, સુખ, સમૃદ્ધિ અને દુષ્ટતાનો નાશ થાય તેવી હાર્દિક પ્રાર્થના વહે છે.